Opening the text

Przywracanie pomyślnego porządku, rozluźnianie grzechu/nieszczęścia, zapewnianie zgody i dobrobytu oraz wzmacnianie celów społecznych poprzez konsekracyjne i ochronne zaklęcia; uwolnienie z pāśi Varuny i ekspiacja; usunięcie złych snów; zasługa dāna, yajña i konsekracja w stylu abhiṣeki dla wzniosłego przeznaczenia; Saumanasa (jednomyślność) i harmonia zgromadzenia; pomyślność oparta na czasie i nakṣatrach (bhadrāham); dobrobyt paustika i prawowity udział (Bhaga); bhaiṣajya usunięcie yakṣmy i chorób zapalnych; oczyszczanie apotropaiczne Nirṛti przez wody i Agni; konsekracje wojenne: rydwan i bęben wojenny jako moc indryjska; przymus miłosny Kāmy/Smary poprzez Apsarasy (erotyczne zaklęcie). Dla gospodarstw domowych i wspólnot szukających ekspiacji i ulgi psychicznej, harmonii grupowej, pomyślnego czasu, dobrobytu, odzyskania zdrowia, ochrony przed nieszczęściem oraz rytualnego wzmocnienia na wojnę/rywalizację i miłość.
Ten czterowersowy hymn jest modlitwą o rozwiązanie i odkupienie, która prosi Varuṇę o poluzowanie jego prawniczych pāśas (kajdan winy, naruszenia przysięgi i przymusu) oraz o odpędzenie duṣvapnya (złych snów) i durita (nieszczęścia). Poprzez usunięcie złowrogich więzów i przywrócenie właściwego porządku, zmierza on ku zdrowiu, nieskrępowanemu przemieszczaniu się przez życiowe "ścieżki" oraz bezpiecznemu przejściu do sukṛta-loka (świata zdobytego przez zasługę).
Ten hymn splata etykę dāna (dar), wznoszące się „nić” zasługi przodków oraz prowadzącą do nieba siłę yajña, kulminując w konsekracji w stylu abhiṣeki, która błaga Indrę z Marutami o udzielenie upragnionej łaski. Jego moc polega na zharmonizowaniu działania społeczno-religijnego (dawanie, kapłańskie pośrednictwo, ofiara) z aktem konsekracyjnym (pokropienie), który pieczętuje pomyślność, ochronę i pomyślne stanowisko. Sukta ta funkcjonuje więc jako urok paustika-saṃskāra: upoważnia sukces tutaj i bezpieczną drogę zaświaty, pod opieką rytualną bramińską.
Ten krótki hymn rozdziela i utrwala saumanasa, wspólną dobrą wolę, jednomyślność i przyjemną zgodność umysłów, wśród zgromadzonej grupy określanej jako „towarzysze jednego siedzenia” (sadhásthaḥ). Agni Jātavedas jest przedstawiany jako boski nosiciel, który przynosi „skarb” zgody, podczas gdy bogowie i przodkowie są przyzywani, by zakotwiczyć ciągłość tożsamości i porządku społecznego. Końcowa część hymnu poszukuje „królewskiej” (rājan) sankcji z wyniosłej sfery, zapewniając przychylność wobec wspólnoty i uznanie ich zasłużonych darów (pūrta).
Ten krótki atharwański czar przeciwstawia się Nirṛti, nieszczęściu, wyniszczeniu i śmiertelności, za pomocą oczyszczających wód, przywrócenia wspieranego przez Agni oraz rytualnej mowy popartej zasługą. Traktuje złowieszczy „kontakt” (spadający owoc lub dotyk z powietrza) jako usuwalne skażenie, oczyszczone z ciała i szaty, a następnie pieczętuje osobę w pomyślności, blasku i pomyślności obdarzającej potomstwem.
Ten krótki hymn wojowniczo-prosperity konsekruje rydwan wojownika poprzez wezwanie Vanaspati (boskiego pana drewna/drzew) oraz poprzez utożsamienie rathy z siłą podobną do wadży Indry. Mantry łączą drewno, moc bydła, wigor wody i boską moc bitewną, aby jeździec odniósł zwycięstwo i "zyski" (łupy), podczas gdy pojazd pozostaje stabilny, chroniony i skuteczny.
Ten krótki hymn wojenny poświęca dundubhi (bęben wojenny) jako żywą, tchnieniopodobną siłę, której grzmot ożywia kosmos i wprawia w panikę wrogie moce na odległość. Sprzymierzony z Indrą, bęben staje się bronią apotropaiczną: odpędza durita (zło/zły znak), gromadzi własne wojska i zapewnia zwycięstwo walczącym na rydwanach.
Ten krótki atharwański hymn leczniczy jest bezpośrednim medycznym zaklęciem, które nakazuje Jakśmie (chorobie wyniszczającej) oraz pokrewnym schorzeniom, ropniowi (widradha), flegmie balasa, „czerwonymu” stanowi zapalnemu i wisalpace (rozprzestrzeniającej się erupcji), zostać całkowicie wyeliminowanym bez reszty. Hymn uzdrawia roślinę leczniczą (Oṣadhi/Wanaspati) oraz nazwany środek leczniczy (cīpudru), aby „wyrwały” chorobę z określonych miejsc ciała i odpędziły ukrytą (adźńata) Jakśmę w dół i daleko.
Ten krótki atharwawedyjski czar błagalny zwraca się do króla Nakṣatrów Śakadhūmy oraz regulujących mocy czasu, Dnia/Nocy i Słońca/Księżyca, aby przemieniły obecną chwilę w "bhadrāham", pomyślny, przynoszący sukces dzień. Działa poprzez rytualne zharmonizowanie ludzkiego przedsięwzięcia (szczególnie królewskiego/publicznego działania) z porządkiem kosmicznym, łagodząc niekorzystne znaki czasowe i zapewniając stałe szczęście przez cały cykl dnia i nocy.
Ten krótki hymn paustika przywołuje Bhagę, fortunę jako czyjąś prawowitą "część", wraz z obfitym wsparciem Indry, aby zapewnić pomyślność i uczynić recytującego "fortunnym" (bhagin). Przyciąga dobrobyt z królestwa roślinnego (drzew, zwłaszcza śāṃśapa) i jednocześnie odpędza arātis (źli życzący, rywale, przeszkadzający), którzy mogliby utrudniać zysk. Moc mantry polega na zharmonizowaniu praktykującego z powracającym, nawet ukrytym udziałem Bhagi i utrwaleniu go poprzez apotropeiczne wygnanie.
AV 6.130 to zwięzła atharwańska pieśń miłosna, która „wysyła” Smarę (Kāmę) przez Apsarasy i bogów, aby upragniona osoba stała się chora z miłości, niespokojna i płonąca z tęsknoty do wykonawcy. Hymn łączy fascynację (vaśīkaraṇa) z wykluczeniem rywali, nakazując, by cel pamiętał tylko wykonawcę i zapomniał o wszystkich innych. Jego moc jest przedstawiona jako boskie posłanie: bogowie wypędzają Smarę, podczas gdy Marutowie i Agni zaostrzają wewnętrzne szaleństwo celu.
Read Atharva Veda in the Vedapath app
Scan the QR code to open this directly in the app, with word-by-word meanings, Sanskrit recitation where available, and more.