Sukta 122

Mantra 1

तृतीयो नाकः। ए॒तं भा॒गं परि॑ ददामि वि॒द्वान् विश्व॑कर्मन् प्रथम॒जा ऋ॒तस्य॑ । अ॒स्माभि॑र्द॒त्तं ज॒रसः॑ प॒रस्ता॒दच्छि॑न्नं॒ तन्तु॒मनु॒ सं त॑रेम

Trzecie niebo: ten dział daję ja, wiedzący - O Wiśwakarmanie, pierworodny Porządku. Co przez nas jest dane, ponad starością - wzdłuż nieprzerwaną nicią możemy przejść całkowicie.

Mantra 2

त॒तं तन्तु॒मन्वेके॑ तरन्ति॒ येषां॑ द॒त्तं पित्र्य॒माय॑नेन । अ॒ब॒न्ध्वेके॒ दद॑तः प्र॒यच्छ॑न्तो॒ दातुं॒ चेच्छिक्षा॒न्त्स स्व॒र्ग ए॒व

Wzdłuż rozciągniętej nici niektórzy przekraczają - ci, dla których, drogą Ojców, dar jest dany. Inni, choć bez krewnych, dając i obdarowując - jeśli chcieliby się uczyć dawać, dla nich jest niebo zaprawdę.

Mantra 3

अ॒न्वार॑भेथामनु॒संर॑भेथामे॒तं लो॒कं श्र॒द्दधा॑नाः सचन्ते । यद् वां॑ प॒क्वं परि॑विष्टम॒ग्नौ तस्य॒ गुप्त॑ये दम्पती॒ सं श्र॑येथाम्

Chwyćcie potem, chwyćcie razem: z wiarą przylgną do tego świata. Co ugotowana ofiara z was dwojga jest złożona w ogniu - dla jej bezpieczeństwa, O małżeńska paro, razem się uciekajcie.

Mantra 4

य॒ज्ञं यन्तं॒ मन॑सा बृ॒हन्त॑म॒न्वारो॑हामि॒ तप॑सा॒ सयो॑निः । उप॑हूता अग्ने ज॒रसः॑ प॒रस्ता॑त् तृ॒तीये॒ नाके॑ सध॒मादं॑ मदेम

Ofiara, posuwająca się - wielka w umyśle - na nią wstępuję, z gorliwością, jednego pochodzenia. Wezwany, O Agni, ponad starością, w trzecim niebie możemy radować się wspólną ucztą.

Mantra 5

शु॒द्धाः पू॒ता यो॒षितो॑ य॒ज्ञिया॑ इ॒मा ब्र॒ह्मणां॒ हस्ते॑षु प्रपृ॒थक् सा॑दयामि । यत्का॑म इ॒दम॑भिषि॒ञ्चामि॑ वो॒ऽहमिन्द्रो॑ म॒रुत्वा॒न्त्स ददातु॒ तन्मे॑

Czyste, oczyszczone, te kobiety, godne ofiary, te stawiam, każdą osobno, w rękach Brahmanów. Z jakim pragnieniem skraplam to na was, ja, Indra z Marutami, niech on to mi nada.