Sukta 125

Mantra 1

वीरस्य रथः। वन॑स्पते वी॒ड्वऽङ्गो॒ हि भू॒या अ॒स्मत्स॑खा प्र॒तर॑णः सु॒वीरः॑ । गोभिः॒ संन॑द्धो असि वी॒डय॑स्वास्था॒ता ते॑ जयतु॒ जेत्वा॑नि

Rydwan Bohatera. O Panie Lasu, bądź pewnej budowy, naszym towarzyszem, przechodzący, bogaty w dzielnych mężów. Krowami jesteś dobrze spętany i zaprzężony: bądź silny; niechaj ten, kto cię dosiada, zwycięża i zdobywa łupy.

Mantra 2

दि॒वस्पृ॑थि॒व्याः पर्योज॒ उद्भृ॑तं॒ वन॒स्पति॑भ्यः॒ पर्याभृ॑तं॒ सहः॑ । अ॒पामो॒ज्मानं॒ परि॒ गोभि॒रावृ॑त॒मिन्द्र॑स्य॒ वज्रं॑ ह॒विषा॒ रथं॑ यज

Uczcij ofiarą rydwan, piorun Indry: moc wyniesioną z nieba i ziemi, siłę sprowadzoną od władców lasów; pełną witalność wód, otoczoną i pokrytą krowami.

Mantra 3

इन्द्र॒स्यौजो॑ म॒रुता॒मनी॑कं मि॒त्रस्य॒ गर्भो॒ वरु॑णस्य॒ नाभिः॑ । स इ॒मां नो॑ ह॒व्यदा॑तिं जुषा॒णो देव॑ रथ॒ प्रति॑ ह॒व्या गृभाय

Witalność Indry, szereg bojowy Marutów; samo łono Mitry, pępek Varuny, przyjmując dla nas ten dar ofiary, o boże, o Rydwanie, chwyć ofiary w zamian.