Sukta 123

Mantra 1

सौमनसम्। ए॒तं स॑धस्थाः॒ परि॑ वो ददामि॒ यं शे॑व॒धिमा॒वहा॑ज्जा॒तवे॑दाः । अ॒न्वा॒ग॒न्ता यज॑मानः स्व॒स्ति तं स्म॑ जानीत पर॒मे व्योऽमन्

Dobra wola, to, o towarzysze jednego siedzenia, daję wam wszystkim wokoło: skarb, który Dżatawedas przyniósł tutaj. Podążając za nim, ofiarodawca przychodzi w pomyślności: to, zaprawdę, uznajcie w najwyższym niebie.

Mantra 2

जा॒नी॒त स्मै॑नं पर॒मे व्योऽम॒न् देवाः॒ सध॑स्था वि॒द लो॒कमत्र॑ । अ॒न्वा॒ग॒न्ता यज॑मानः स्व॒स्तीऽष्टापू॒र्तं स्म॑ कृणुता॒विर॑स्मै

Uznajcie to, zaprawdę, w najwyższym niebie; o bogowie, towarzysze jednego siedzenia, weźcie wiedzę o świecie tutaj. Podążając za nim, ofiarodawca przychodzi w pomyślności: uczyńcie dla niego, jawnie, zasługę ofiary i pobożnego daru.

Mantra 3

देवाः॒ पित॑रः॒ पित॑रो॒ देवाः॑ । यो अस्मि॒ सो अ॑स्मि

Bogowie są Ojcami, Ojcowie są Bogami. Czym jestem - tym właśnie jestem.

Mantra 4

स प॑चामि॒ स द॑दामि॒ । स य॑जे॒ स द॒त्तान्मा यू॑षम्

On - tak gotuję; on - tak daję. On - tak składam ofiarę; przez to dawanie - mnie, wy (chrońcie/uznajcie).

Mantra 5

नाके॑ राज॑न् प्रति॑ तिष्ठ॒ तत्रै॒तत् प्रति॑ तिष्ठतु । वि॒द्धि पू॒र्तस्य॑ नो राज॒न्त्स दे॑व सु॒मना॑ भव

Na szczycie nieba, o Królu, stań zwrócony; tam niechaj to stoi zwrócone. Uznaj naszą pobożną daninę, o Królu; stań się, o bóstwo, łaskawego umysłu.