Anuvaka 13
ശുഭക്രമം പുനഃസ്ഥാപിക്കൽ—പാപം/അപശകുനം, ദുര്ഭാഗ്യം എന്നിവ അഴിച്ചുവിട്ട് നീക്കുക, ഐക്യവും സമൃദ്ധിയും ഉറപ്പാക്കുക, അഭിഷേക-രക്ഷാമന്ത്രങ്ങളിലൂടെ സാമൂഹിക ലക്ഷ്യങ്ങൾക്ക് ശക്തി നൽകുക. ഉപവിഷയങ്ങൾ: വരുണന്റെ പാശബന്ധനത്തിൽ നിന്ന് മോചനം, പ്രായശ്ചിത്തം; ദുഷ്സ്വപ്നനിവാരണം. ദാന–യജ്ഞപുണ്യവും അഭിഷേകസ്വഭാവമുള്ള ദീക്ഷയും വഴി ഉന്നതഗതി. സൗമനസ്യം (ഏകമനസ്സു)യും സഭാ-സൗഹാർദ്ദവും. കാല-നക്ഷത്രാധിഷ്ഠിത ശുഭത (ഭദ്രാഹം). പൗഷ്ടിക സമൃദ്ധിയും ന്യായമായ പങ്ക് (ഭഗ). ഭൈഷജ്യമായി രോഗ/ദോഷപ്രഭാവങ്ങളുടെ പുറത്താക്കൽ.
Suktas in Anuvaka 13
Sukta 121
ഈ നാലു ഋക്കുകളുള്ള സ്തോത്രം ബന്ധമൊഴിപ്പിക്കലും പ്രായശ്ചിത്തവും ലക്ഷ്യമാക്കിയ പ്രാർത്ഥനയാണ്. കുറ്റബോധം, ശപഥലംഘനം, നിയന്ത്രണം എന്നിവ മൂലമുള്ള വരുണന്റെ ന്യായപാശങ്ങൾ (ബന്ധനങ്ങൾ) അഴിച്ചുവിടാനും, ദുഷ്വപ്ന്യ (ദുഷ്സ്വപ്നങ്ങൾ/ദുഷ്കനവുകൾ)യും ദുരിത (അപശകുനം/ദുര്ഭാഗ്യം)യും അകറ്റിക്കളയാനും അപേക്ഷിക്കുന്നു. അമംഗലബന്ധങ്ങൾ നീക്കി ഋതക്രമം പുനഃസ്ഥാപിക്കുന്നതിലൂടെ ആരോഗ്യവും, ജീവിതത്തിന്റെ “പാത”കളിലൂടെ തടസ്സമില്ലാത്ത ഗതിയും, സുകൃതലോകം (പുണ്യഫലമായി ലഭിക്കുന്ന ലോകം) ലക്ഷ്യമാക്കിയ സുരക്ഷിത യാത്രയും ഉദ്ദേശിക്കുന്നു.
Sukta 122
ഈ സൂക്തം ദാനധർമ്മത്തിന്റെ നൈതികത, പിതൃപുണ്യത്തിന്റെ മേലോട്ടുയരുന്ന ‘സൂത്രം’, യജ്ഞത്തിന്റെ സ്വർഗ്ഗഗാമിയായ പ്രേരണം—ഇവയെ ഒരുമിച്ച് നെയ്ത്, അവസാനം അഭിഷേകസ്വഭാവമുള്ള സംസ്കാര-ദീക്ഷയിൽ സമാപിക്കുന്നു. അവിടെ മരുത്സഹിതനായ ഇന്ദ്രനോട് അഭിലഷിത വരം നൽകണമെന്നു അപേക്ഷിക്കുന്നു. ദാനം, പുരോഹിതമധ്യസ്ഥത, യാഗം തുടങ്ങിയ സാമൂഹ്യ-ധാർമ്മിക പ്രവർത്തനങ്ങളെ അഭിഷേകത്തിന്റെ (തളിക്കൽ/ചിതറിക്കൽ) ദീക്ഷാക്രിയയുമായി ഏകീകരിച്ച് സമൃദ്ധി, സംരക്ഷണം, മംഗളപ്രതിഷ്ഠ എന്നിവ മുദ്രവയ്ക്കുന്നതിലാണ് ഇതിന്റെ ശക്തി. അതിനാൽ ഈ സൂക്തം ഒരു പൗഷ്ടിക-സംസ്കാര മന്ത്രമായി പ്രവർത്തിച്ച്—ഇഹലോകവിജയവും പരലോകത്തിലേക്കുള്ള സുരക്ഷിത പാതയും—ബ്രാഹ്മണീയ ആചാരപരിപാലനത്തിന്റെ കീഴിൽ ഉറപ്പാക്കുന്നു.
Sukta 123
ഈ ചെറുഹിമ്നം “ഒരേ ഇരിപ്പിടത്തിലെ സഹചാരികൾ” (സധസ്ഥഃ) എന്നു അഭിസംബോധന ചെയ്യപ്പെടുന്ന കൂട്ടത്തിനിടയിൽ സൗമനസ—പങ്കിട്ട സദ്ഭാവം, ഏകമനസ്സും പ്രസന്നചിത്തമായ ഐക്യവും—വിതരിച്ചു സ്ഥിരപ്പെടുത്തുന്നു. അഗ്നി ജാതവേദസിനെ ഐക്യത്തിന്റെ “നിധി” കൊണ്ടുവരുന്ന ദിവ്യവാഹകനായി കൽപ്പിക്കുന്നു; ദേവന്മാരെയും പിതൃകളെയും ആഹ്വാനം ചെയ്ത് തിരിച്ചറിവിന്റെയും സാമൂഹികക്രമത്തിന്റെയും തുടർച്ച ഉറപ്പിക്കുന്നു. അവസാന ഭാഗം ഉന്നത ലോകത്തിൽ നിന്നുള്ള “രാജസ” (രാജൻ) അംഗീകാരം തേടി, സമൂഹത്തിനോടുള്ള അനുഗ്രഹം ഉറപ്പിക്കുകയും അവരുടെ പുണ്യദാനങ്ങൾ (പൂർത) അംഗീകരിക്കപ്പെടണമെന്നു അപേക്ഷിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.
Sukta 124
ഈ സംക്ഷിപ്തമായ ആഥർവണിക മന്ത്രം ശുദ്ധീകരണജലങ്ങളാൽ, അഗ്നിയുടെ പിന്തുണയുള്ള പുനഃസ്ഥാപനത്താൽ, പുണ്യാധിഷ്ഠിതമായ യാഗവചനത്താൽ നിർഋതി—ദുര്ഭാഗ്യം, ക്ഷയം, മരണസന്നിഹിതത്വം—എന്നിവയെ അകറ്റുന്നു. വീഴുന്ന ഫലം അല്ലെങ്കിൽ ആകാശീയ സ്പർശം പോലുള്ള അശുഭ “സ്പർശം” നീക്കാവുന്ന മലിനതയായി കണ്ട്, അത് ശരീരത്തിലും വസ്ത്രത്തിലും നിന്നു കഴുകി ശുദ്ധീകരിക്കുന്നു; തുടർന്ന് ആ വ്യക്തിയെ സമൃദ്ധി, തേജസ്, സന്താനദായകമായ മംഗല്യം എന്നിവയിൽ ഉറപ്പിച്ചു മുദ്രവെയ്ക്കുന്നു.
Sukta 125
ഈ സംക്ഷിപ്തമായ യുദ്ധ–സമൃദ്ധി സൂക്തം വനംസ്പതി (മരം/തടി എന്ന ദിവ്യാധിപൻ)യെ ആഹ്വാനിച്ച്, രഥത്തെ ഇന്ദ്രന്റെ വജ്രസദൃശ ശക്തിയുമായി ഐക്യപ്പെടുത്തിക്കൊണ്ട് യോദ്ധാവിന്റെ രഥത്തെ പ്രതിഷ്ഠിക്കുന്നു. മന്ത്രങ്ങൾ മരം, ഗോശക്തി, ജലവീര്യം, ദിവ്യ യുദ്ധമഹിമ എന്നിവയെ ഒന്നായി ബന്ധിപ്പിച്ച്, രഥാരൂഢനായ പോരാളിക്ക് വിജയംയും ‘ലാഭം’ (യുദ്ധസമ്പാദ്യം/സ്പോയിൽസ്)യും ലഭിക്കുമാറാക്കുന്നു; അതോടൊപ്പം വാഹനം ദൃഢമായി, സംരക്ഷിതമായി, ഫലപ്രദമായി നിലനിൽക്കും.
Sukta 126
ഈ ചുരുങ്ങിയ യുദ്ധസൂക്തം യുദ്ധമൃദംഗമായ ദുന്ദുഭിയെ ജീവൻപോലെയും ശ്വാസംപോലെയും ഉള്ള ശക്തിയായി അഭിഷേകം ചെയ്യുന്നു; അതിന്റെ ഇടിമുഴക്കം സർവ്വലോകത്തെയും ചൈതന്യമാക്കുകയും, ദൂരത്തുനിന്നുതന്നെ വൈരശക്തികളെ പരിഭ്രാന്തരാക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. ഇന്ദ്രനോടു ചേർന്ന ഈ മൃദംഗം അപത്രോപായ ആയുധമാകുന്നു: അത് ദുരിതം (ദുഷ്ടത/അപശകുനം) അകറ്റുന്നു, സ്വന്തം സൈന്യത്തെ ഒന്നിപ്പിക്കുന്നു, രഥയോദ്ധാക്കൾക്കു വിജയം ഉറപ്പിക്കുന്നു.
Sukta 127
ഈ ചെറു ആഥർവണീയ ചികിത്സാസൂക്തം നേരിട്ടുള്ള ഒരു വൈദ്യമന്ത്രമാണ്; യക്ഷ്മ (ക്ഷയരോഗം/ക്ഷയവ്യാധി)യും അതിനോടൊപ്പം വരുന്ന ദോഷാവസ്ഥകളും—വിദ്രധ (അബ്സസ്/പുണ്ണ്), ബലാസ-ശ്ലേഷ്മം, “ചുവപ്പ്” ജ്വലനം/പ്രദാഹം, വിസൽപക (പടരുന്ന ചർമ്മവ്യാധി/പൊട്ടൽ)—ഒന്നും ശേഷിക്കാതെ പൂർണ്ണമായി നശിപ്പിക്കണമെന്ന് ആജ്ഞാപിക്കുന്നു. സൂക്തം ഔഷധി/വനസ്പതിയെയും ‘ചീപുദ്രു’ എന്ന പേരിലുള്ള ഔഷധത്തെയും ശക്തിപ്പെടുത്തി, നിർദ്ദിഷ്ട ശരീരസ്ഥാനങ്ങളിൽ നിന്ന് രോഗത്തെ “പിളർത്തി പുറത്തെടുക്കാനും”, അജ്ഞാത (അറിയപ്പെടാത്ത) യക്ഷ്മയെ താഴോട്ടു തള്ളി ദൂരെയ്ക്ക് അകറ്റിക്കളയാനും പറയുന്നു.
Sukta 128
ഈ ചെറു അഥർവവേദീയ മന്ത്രം നക്ഷത്രരാജനായ ശാകധൂമനെയും കാലത്തെ നിയന്ത്രിക്കുന്ന ശക്തികളായ പകൽ/രാത്രി, സൂര്യൻ/ചന്ദ്രൻ എന്നിവരെയും അഭ്യർത്ഥിച്ച്, ഇപ്പോഴത്തെ നിമിഷത്തെ “ഭദ്രാഹം” — ശുഭവും വിജയഫലപ്രദവുമായ ദിനമാക്കി മാറ്റണമെന്നു അപേക്ഷിക്കുന്നു. മനുഷ്യന്റെ ഒരു സംരംഭത്തെ (പ്രത്യേകിച്ച് രാജകീയ/പൊതു പ്രവർത്തനം) ബ്രഹ്മാണ്ഡക്രമമായ ഋതവുമായി ആചാരപരമായി ഏകീകരിച്ച്, ദോഷകരമായ കാലസൂചനകളെ ശമിപ്പിക്കുകയും, പകൽ-രാത്രി മുഴുവൻ ചക്രത്തിലുടനീളം സ്ഥിരമായ ഭാഗ്യം ഉറപ്പാക്കുകയും ചെയ്യുന്നതാണ് ഇതിന്റെ ലക്ഷ്യം.
Sukta 129
ഈ സംക്ഷിപ്ത പൗഷ്ടിക സൂക്തം ഭഗനെ—സ്വന്തമായി ലഭിക്കേണ്ട “വിഹിതം” എന്ന ഭാഗ്യത്തെ—ഇന്ദ്രന്റെ ഉദാരശക്തിയോടൊപ്പം ആഹ്വാനം ചെയ്ത് സമൃദ്ധി ഉറപ്പിക്കുകയും ജപിക്കുന്നവനെ “ഭാഗിൻ” (ഭാഗ്യവാൻ) ആക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. വൃക്ഷാദി സസ്യലോകത്തിൽ നിന്ന്, പ്രത്യേകിച്ച് ശാംശപ വൃക്ഷത്തിൽ നിന്ന്, ഐശ്വര്യം പുറത്തേക്ക് ആകർഷിക്കുന്നു; അതോടൊപ്പം ലാഭത്തെ തടസ്സപ്പെടുത്തുന്ന അരാതികൾ (ദുഷ്ടാശയക്കാർ, എതിരാളികൾ, തടസ്സക്കാരൻമാർ) എന്നിവരെ അപോത്രോപായികമായി അകറ്റി തുരത്തുകയും ചെയ്യുന്നു. ഭഗന്റെ ആവർത്തിച്ചു ലഭിക്കുന്ന—even മറഞ്ഞിരിക്കുന്ന—വിഹിതത്തോട് साधകനെ ഒത്തുചേര്ത്ത്, അതിനെ അപോത്രോപായിക നിർബ്ബാസനത്തിലൂടെ മുദ്രവെച്ച് ഉറപ്പിക്കുന്നതിലാണ് മന്ത്രത്തിന്റെ ശക്തി.
Sukta 130
AV 6.130 ഒരു സംക്ഷിപ്തമായ ആഥർവണീയ പ്രണയമന്ത്രമാണ്; അപ്സരസ്സുകളുടെയും ദേവന്മാരുടെയും മുഖേന സ്മരനെ (കാമനെ) “അയച്ച്” അഭിലഷിതനായ/അഭിലഷിതയായ വ്യക്തിയെ പ്രവർത്തകനോടുള്ള പ്രേമവ്യാധിയിലും അശാന്തിയിലും വിരഹദാഹത്തിലും കത്തുന്ന തരത്തിലാക്കുന്നു. ഈ സൂക്തം വശീകരണത്തെ എതിരാളികളെ ഒഴിവാക്കുന്നതുമായി ചേർക്കുന്നു—ലക്ഷ്യം പ്രവർത്തകനെയേ മാത്രം ഓർക്കുകയും മറ്റെല്ലാവരെയും മറക്കുകയും ചെയ്യണമെന്ന് ആജ്ഞാപിക്കുന്നു. ഇതിന്റെ ശക്തി ദൈവിക പ്രേഷണമായി അവതരിപ്പിക്കുന്നു: ദേവന്മാർ സ്മരനെ മുന്നോട്ട് തള്ളുന്നു; മരുത്തുകളും അഗ്നിയും ലക്ഷ്യത്തിന്റെ ഉള്ളിലെ ഉന്മാദം കൂടുതൽ ഉഗ്രമാക്കുന്നു.
Read Atharva Veda in the Vedapath app
Scan the QR code to open this directly in the app, with word-by-word meanings, Sanskrit recitation where available, and more.