Anuvaka 13
முதன்மைத் தீம்: மங்கள ஒழுங்கை மீள நிறுவுதல்—பாவம்/துரதிர்ஷ்டத்தின் கட்டுகளைத் தளர்த்துதல், ஒற்றுமை மற்றும் செழிப்பை உறுதிப்படுத்துதல், மேலும் அபிஷேகத் தன்மை கொண்டதும் பாதுகாப்பு சார்ந்ததும் ஆன மந்திரச் செயல்களால் சமூக இலக்குகளை வலுப்படுத்துதல். துணைத் தீம்கள்: வருணனின் பாசத்திலிருந்து விடுதலை மற்றும் பிராயச்சித்தம்; துஷ்ஸ்வப்ன (கெட்ட கனவு) நீக்கம். தான–யஜ்ஞப் புண்ணியம் மற்றும் அபிஷேக முறைச் சடங்கால் உயர்ந்த/மேல்நோக்கிய விதி பெறுதல். சௌமனஸ (ஒருமனம்) மற்றும் சபை-ஒற்றுமை. காலம் மற்றும் நக்ஷத்திரம் சார்ந்த மங்களம் (பத்ராஹம்). பௌஷ்டிக செழிப்பு மற்றும் பக (பக) அளிக்கும் நீதியான பங்கு. பைஷஜ்யப் பயன்பாடுகளால் நோய்/தோஷம் அகற்றுதல்.
Suktas in Anuvaka 13
Sukta 121
இந்த நான்கு மந்திரங்களைக் கொண்ட ஸூக்தம் கட்டவிழ்த்தலும் பிராயச்சித்தமும் வேண்டுகின்ற பிரார்த்தனை. இதில் வருணனை நோக்கி, அவர் தமது நீதிசார் பாசங்களை—குற்ற உணர்வு, சத்திய மீறல், மற்றும் கட்டுப்படுத்தும் வலுக்கட்டாயத்தின் கயிறுகள்—தளர்த்துமாறு, மேலும் துஷ்வப்ன்ய (தீய கனவுகள்) மற்றும் துரித (தீங்கு/துரதிர்ஷ்டம்) ஆகியவற்றை விரட்டுமாறு வேண்டப்படுகிறது. அசுப பந்தங்களை அகற்றி, ருத-ஒழுங்கை மீண்டும் நிலைநிறுத்துவதன் மூலம், ஆரோக்கியம், வாழ்க்கையின் ‘பாதைகளில்’ தடையற்ற இயக்கம், மற்றும் ஸுக்ருத-லோக (புண்ணியத்தால் பெறப்படும் உலகம்) நோக்கி பாதுகாப்பான பயணம் ஆகியவற்றை இது நோக்கமாகக் கொண்டுள்ளது.
Sukta 122
இந்த ஸூக்தம் தானம் (பரிசளிப்பு) என்ற தர்மநெறி, முன்னோர்களின் புண்ணியத்தின் மேலேற்றும் ‘நூல்’, மற்றும் யஜ்ஞத்தின் ஸ்வர்கநோக்கி வேகம்—இவற்றை ஒன்றாக நெய்கிறது. இறுதியில் இது அபிஷேகத் தன்மையுடைய ஒரு ஸம்ஸ்காரமாக முடிவடைகிறது; அங்கே மருத்வத் இந்திரனிடம் வேண்டிய வரத்தை அளிக்குமாறு வேண்டப்படுகிறது. இதன் வலிமை, சமூக-மதச் செயல் (தானம், புரோஹிதர் வழிநடத்தல், யஜ்ஞம்) ஆகியவற்றை ஒரு ஸம்ஸ்காரச் செயல் (ப்ரோக்ஷணம்/தெளித்தல்) உடன் ஒத்திசைத்து, செல்வம், பாதுகாப்பு, மற்றும் மங்களமான நிலைமையை ‘முத்திரை’ போல் உறுதிப்படுத்துவதில் உள்ளது. ஆகவே இந்த ஸூக்தம் ஒரு பௌஷ்டிக-ஸம்ஸ்கார அபோத்ரபாயிக மந்திரமாகச் செயல்படுகிறது: பிராஹ்மணிய யாக-காவலின் கீழ், இவ்வுலக வெற்றியையும் அப்பால் பாதுகாப்பான பாதையையும் உறுதிப்படுத்துகிறது.
Sukta 123
இந்தச் சிறு சூக்தம் ‘சதஸ்த’—ஒரே இருக்கை/ஒரே சபையின் தோழர்கள்—என்று அழைக்கப்படும் கூடியிருக்கும் குழுவினரிடையே சௌமனஸம், அதாவது பகிர்ந்த நல்லிணக்கம், ஒருமனம், இனிய மனநிலை கொண்ட ஒற்றுமையைப் பகிர்ந்து நிலைநிறுத்துகிறது. அக்னி ஜாதவேதஸ் தெய்வீகக் கடத்துநராகக் கற்பிக்கப்படுகிறார்; அவர் சௌமனஸத்தின் ‘நிதி/செல்வத்தை’ கொண்டு வருகிறார். அடையாளத் தொடர்ச்சியும் சமூக ஒழுங்கும் உறுதியாக நிலைக்க தேவர்கள் மற்றும் பித்ருக்கள் அழைக்கப்படுகின்றனர். இறுதியில் உயர்ந்த உலகத்திலிருந்து ‘ராஜன்’—அரசர்சார் அங்கீகாரம்/பாதுகாப்பு—வேண்டப்படுகிறது; இதனால் சமூகத்தின்மேல் அருள் உறுதியாகி, அவர்களின் புண்ணியச் செயல்களால் உண்டான தானங்கள் (பூர்த) அங்கீகரிக்கப்படுகின்றன.
Sukta 124
இந்தச் சுருக்கமான அதர்வண மந்திரச் சடங்கு நிர்ருதி—துரதிர்ஷ்டம், சிதைவு, மரணத் தன்மை—என்பவற்றைத் தூய்மையாக்கும் நீர்கள், அக்னி ஆதரித்த மீள்நிறைவு, மற்றும் புண்ணியத்தால் உறுதிப்படும் சடங்கு-வாக்கு ஆகியவற்றின் மூலம் எதிர்க்கிறது. இதில் அபசகுனமான “தொடுதல்” (விழும் பழம் அல்லது வான்வழித் தொடுதல்) அகற்றக்கூடிய மாசு-தோஷமாகக் கருதப்பட்டு, உடலிலும் ஆடையிலும் இருந்து கழுவி நீக்கப்படுகிறது; பின்னர் அந்த நபர் செழிப்பு, ஒளிவீச்சு, மற்றும் சந்தானம் அளிக்கும் மங்களத்தில் உறுதியாக முத்திரையிடப்படுகிறார்.
Sukta 125
இந்தச் சுருக்கமான போர்முனை–செல்வச் சூக்தம் வீரனின் ரதத்தை அபிஷேகித்து அர்ப்பணிக்கிறது. வனஸ்பதி (மர/காட்டின் அதிபதி)யை அழைத்து ரதத்தின் மரப்பொருளை தெய்வீக சக்தியுடன் இணைக்கிறது; மேலும் ரதம் இந்திரனின் வஜ்ரம் போன்ற வீரியத்துடன் ஒன்றுபட்டதாகக் கருதப்படுகிறது. மந்திரங்கள் மரம், கோ-பலன்/மாட்டுவளம், நீரின் உற்சாகம், தெய்வீக போர்வலிமை ஆகியவற்றை ஒரே பிணைப்பாக இணைத்து, ரதாரூட வீரன் வெற்றியும் ‘வெற்றிப்பொருள்/கொள்ளை’யும் பெறவும், வாகனம் உறுதியாகவும் பாதுகாப்புடனும் செயல்திறனுடனும் நிலைக்கவும் செய்கின்றன.
Sukta 126
இந்தச் சுருக்கமான போர்த் துதி, துந்துபி (போர்முரசு)யை உயிருள்ள, மூச்சு-ஒத்த சக்தியாகப் புனிதப்படுத்துகிறது; அதன் இடிமுழக்கம் அண்டத்தைத் துடிக்கச் செய்து, தொலைவிலிருந்தே பகைமைச் சக்திகளை அச்சுறுத்துகிறது. இந்திரனுடன் இணைந்து, அந்த முரசு அபோத்ரபாயிக (ரக்ஷோக்ன) ஆயுதமாகிறது: அது துரித (தீமை/அபசகுனம்) என்பவற்றை விரட்டுகிறது, தன் படைகளை ஒன்று திரட்டி ஊக்கமூட்டுகிறது, மேலும் ரதப் போராளிகளுக்கான வெற்றியை உறுதியாக முத்திரையிடுகிறது.
Sukta 127
இந்தச் சுருக்கமான அதர்வண மருத்துவ ஸூக்தம் ஒரு நேரடி மருத்துவ மந்திரமாக இருந்து, யக்ஷ்மா (சிதைவு/சோர்வு நோய்) மற்றும் அதனுடன் தொடர்புடைய குறைபாடுகள்—வித்ரத (புண்/கட்டி), பலாச (கபம்), “சிவப்பு” அழற்சி/எரிச்சல், மற்றும் விசல்பக (பரவுகின்ற தோல் வெடிப்பு)—இவற்றை எவ்வித மீதமுமின்றி முற்றிலும் அழிக்குமாறு கட்டளையிடுகிறது. இதில் ஓஷதி/வனஸ்பதி எனும் மருத்துவத் தாவரத்தையும், ‘சீபுத்ரு’ எனப் பெயரிடப்பட்ட மருந்தையும் வலுப்படுத்தி, குறிப்பிட்ட உடல் இடங்களிலிருந்து நோயை “கிழித்து” அகற்றவும், அறியப்படாத (மறைந்த) யக்ஷ்மாவை கீழ்நோக்கி மிகத் தொலைவிற்கு விரட்டவும் செய்கிறது.
Sukta 128
இந்தச் சுருக்கமான அதர்வவேதச் சாந்தி-மந்திரம், நக்ஷத்திர-ராஜன் ஶாகதூமம் மற்றும் காலத்தை ஒழுங்குபடுத்தும் சக்திகள்—பகல்/இரவு, சூரியன்/சந்திரன்—இவர்களை வேண்டி, தற்போதைய தருணத்தை “பத்ராஹம்” எனும், அதாவது மங்களமும் வெற்றியளிப்பதுமான நாளாக மாற்றுமாறு பிரார்த்திக்கிறது. சடங்குமுறைப்படி மனித முயற்சியை (குறிப்பாக அரசியல்/பொது நடவடிக்கை) பிரபஞ்ச ஒழுங்கான ṛதத்துடன் ஒத்திசைத்து, தீய கால-குறிகளைத் தணித்து, முழு பகல்-இரவு சுழற்சியெங்கும் நிலையான நல்வாழ்வை உறுதிப்படுத்துவதே இதன் நோக்கமாகும்.
Sukta 129
இந்தச் சுருக்கமான பௌஷ்டிக ஸூக்தம், பக—அதாவது ஒருவருக்குரிய ‘பங்கு/உரிமைப் பகுதி’ எனும் செல்வநலத்தை—அழைக்கிறது; மேலும் இந்திரனின் தாராளமான வலிமையை இணைச் செயலாளியாகக் கொண்டு செழிப்பு உறுதியாகவும், ஜபிப்பவரை ‘பகின்’ (பாக்கியவான்) ஆகவும் ஆக்குகிறது. இதில் தாவர உலகிலிருந்து (மரங்கள், குறிப்பாக சாம்ஶப/ஶாம்ஶப) செழிப்பை இழுத்து வரச் செய்வதும், அதே நேரத்தில் லாபத்தைத் தடுக்க முயலும் அராதிகள் (தீய எண்ணமுடையோர், போட்டியாளர்கள், தடையிடுவோர்) ஆகியோரை அப்போட்ரோபாயிக் முறையில் விரட்டியடிப்பதும் கூறப்படுகிறது. மந்திரத்தின் வலிமை, சாதகனை பகவின் மீண்டும் மீண்டும்—சிலவேளை மறைந்தும்—வரும் நியதிப் பங்குடன் ஒத்திசைத்து, தீயவற்றைத் துரத்தும் நிர்வாசனத்தால் அதை உறுதியாக ‘முத்திரை’ இடுவதிலேயே உள்ளது.
Sukta 130
அதர்வவேதம் 6.130 என்பது சுருக்கமான அதர்வணிய காதல்-மந்திரம்; இதில் அப்சரஸ்கள் மற்றும் தேவர்கள் வழியாக ஸ்மரன் (காமன்) “அனுப்பப்படுகிறார்”, இதனால் விரும்பப்படும் நபர் செய்பவரின் மீது காதல்-நோயுற்றவனாக, அமைதியற்றவனாக, ஏக்கத் தீயால் எரிவதுபோல் ஆகிறான். இந்த சூக்தம் வசீகரணத்தைப் போட்டியாளர்களை விலக்கும் கட்டளையுடன் இணைக்கிறது—இலக்கு நபர் செய்பவரை மட்டுமே நினைத்து, மற்ற அனைவரையும் மறக்க வேண்டும் என ஆணையிடுகிறது. இதன் வல்லமை தெய்வீக அனுப்புதலாக வடிவமைக்கப்படுகிறது: தேவர்கள் ஸ்மரனை முன்னே செலுத்துகின்றனர்; மருதர்கள் மற்றும் அக்னி இலக்கின் உள்ளார்ந்த வெறித்-தீவிரத்தை மேலும் கூர்மையாக்குகின்றனர்.
Read Atharva Veda in the Vedapath app
Scan the QR code to open this directly in the app, with word-by-word meanings, Sanskrit recitation where available, and more.