अक्र॑न्दद॒ग्नि स्त॒नय॑न्निव॒ द्यौ: क्षामा॒ रेरि॑हद्वी॒रुध॑: सम॒ञ्जन् । स॒द्यो ज॑ज्ञा॒नो वि हीमि॒द्धो अख्य॒दा रोद॑सी भा॒नुना॑ भात्य॒न्तः
ákra̍ndad a̱gní sta̱náyann iva dyáuḥ kṣā́mā re̍rihad vī̱rúdhaḥ sama̱ñján | sa̱dyó ja̍jñāno ví hīm i̱ddhó a̱khyad ā́ ródasī bhā̱núnā bhāty a̱ntáḥ
അഗ്നി ഗർജിച്ചു—ദ്യൗ ഗർജിക്കുന്നതുപോലെ; ഭൂമിയെ നക്കിക്കൊണ്ട്, വീരുധഃ (സസ്യങ്ങളെ) ഭക്ഷിച്ച്, പ്രദേശങ്ങളെ ഒന്നായി ചേർത്തു. ഉടൻ ജനിച്ചവൻ—അതെ, പ്രജ്വലിക്കുമ്പോഴേ—പ്രകടമായി; തന്റെ ഭാനു (കിരണ-തേജസ്)കൊണ്ട് രണ്ടു രോദസീ (ദ്യൗയും പൃഥ്വിയും)യുടെ ഉള്ളിൽ പ്രകാശിക്കുന്നു.
अक्र॑न्दत् । अ॒ग्निः । स्त॒नय॑न् । इ॒व॒ । द्यौः । क्षामा॒ । रेरि॑हत् । वी॒रुधः॑ । स॒म॒ञ्जन् । स॒द्यः । ज॑ज्ञा॒नः । वि । हि । इ॒म्ः॒ । इ॒द्धः । अख्य॒त् । आ । रोद॑सी । भा॒नुना॑ । भा॒ति॒ । अ॒न्तः