इ॒ष्क॒र्तार॑मध्व॒रस्य॒ प्रचे॑तसं॒ क्षय॑न्त॒ᳪ राध॑सो म॒हः । रा॒तिं वा॒मस्य॑ सु॒भगां॑ म॒हीमिषं॒ दधा॑सि सान॒सिᳪ र॒यिम्
iṣkartā́ram adhvarásya prácetasaṃ kṣáyantaṃ rā́dhaso maháḥ | rātíṃ vā́masya subhágāṃ mahī́m iṣáṃ dadhāsi sānásīṃ rayím ||
അധ്വര (യാഗ)ത്തിനുള്ള പോഷണത്തിന്റെ കർത്താവ്, പ്രചേതസ് (ജ്ഞാനി), മഹത്തായ ഐശ്വര്യത്തിൽ വസിക്കുന്നവനേ—നീ ആനന്ദത്തിന്റെ ശുഭവും വിശാലവുമായ ദാനം (രാതി) നൽകുന്നു; ഇഷ് (പോഷണം)യും ലാഭകരമായ റയി (ധനം)യും വിജയമായി നീ ദാനം ചെയ്യുന്നു.
इष्कर्तारम् । अध्वरस्य । प्र-चेतसम् । क्षयन्तम् । राधसः । महः । रातिम् । वामस्य । सु-भगाम् । महीम् । इषम् । दधासि । सानसिम् । रयिम् ।