Sukta 88

Mantra 1

अयं सोम इन्द्र तुभ्यं सुन्वे तुभ्यं पवते त्वमस्य पाहि । त्वं ह यं चकृषे त्वं ववृष इन्दुं मदाय युज्याय सोमम् ॥

ഹേ ഇന്ദ്ര, ഈ സോമം നിനക്കായി പിഴിഞ്ഞിരിക്കുന്നു; നിനക്കായിട്ടുതന്നെ അത് ശുദ്ധീകരണത്തിൽ ഒഴുകുന്നു—നീ അതു പാനം ചെയ്യുക. ആര്ക്കായി നീ വഴി ഒരുക്കിയിട്ടുണ്ടോ, ആരെ നീ വളർത്തിയിട്ടുണ്ടോ, ആ ആനന്ദബിന്ദു—ആ സോമം—നിന്റെ മദത്തിനും പ്രവർത്തിയിൽ യോജിപ്പിക്കപ്പെടുന്നതിനും (യുജ്യായ) ആകുന്നു.

Mantra 2

स ईं रथो न भुरिषाळयोजि महः पुरूणि सातये वसूनि । आदीं विश्वा नहुष्याणि जाता स्वर्षाता वन ऊर्ध्वा नवन्त ॥

അവൻ അപാരബലമുള്ള രഥംപോലെ യോജിപ്പിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു—മഹത്തായ അനേകം വസുക്കളെ, അസ്തിത്വത്തിന്റെ ധനത്തെ, ജയിക്കുവാൻ. അപ്പോൾ നഹുഷ്യ-ജനിതമായ, ജന്മം പ്രാപിച്ച എല്ലാ ശക്തികളും, പ്രകാശത്തിൽ വിജയം നേടിയവരായി, വളർച്ചയുടെ വനത്തിൽ മേലോട്ടു നമിക്കുന്നു.

Mantra 3

वायुर्न यो नियुत्वाँ इष्टयामा नासत्येव हव आ शम्भविष्ठः । विश्ववारो द्रविणोदा इव त्मन्पूषेव धीजवनोऽसि सोम ॥

നിയുത് (യോജിച്ച അശ്വങ്ങൾ) സഹിതനായ വായുവിനെപ്പോലെ ഇഷ്ടമാർഗങ്ങളിലൂടെ സഞ്ചരിക്കുന്നവനേ; നാസത്യർ ഹവിക്ക് വിളിക്കപ്പെടുമ്പോൾ വരുന്നതുപോലെ—ഹേ സോമ, നീ അത്യന്തം ശംഭവിഷ്ഠൻ, സുഖം പോഷിപ്പിക്കുന്നവൻ. സർവ്വവാഞ്ചനീയനായ നീ, സ്വസ്വരൂപത്തിൽ തന്നേ ദ്രവിണം (ധനം) നൽകുന്നവനെപ്പോലെ; പൂഷനെപ്പോലെ ധീ (പ്രേരിത ബുദ്ധി)യെ ഉണർത്തുന്നവൻ—ഹേ സോമ, നീ ധീജനങ്ങളെ പ്രേരിപ്പിക്കുന്നവൻ.

Mantra 4

इन्द्रो न यो महा कर्माणि चक्रिर्हन्ता वृत्राणामसि सोम पूर्भित् । पैद्वो न हि त्वमहिनाम्नां हन्ता विश्वस्यासि सोम दस्योः ॥

മഹത്തായ കർമ്മങ്ങൾ ചെയ്ത ഇന്ദ്രനെപ്പോലെ—ഹേ സോമ, നീ വൃത്രങ്ങളുടെ (തടസ്സശക്തികളുടെ) ഹന്താ, പുരങ്ങളുടെ (ദുർഗ്ഗങ്ങളുടെ) ഭേദകൻ. കാരണം നീ തീർച്ചയായും പൈദ്വൻ (പൈദ്വപുത്രൻ) പോലെ അഹി-നാമധാരികളായ ശക്തികളുടെ ഹന്താ; ഹേ സോമ, നീ സർവ്വ ദസ്യുവിന്റെ (അന്ധകാര-ബലം) നാശകൻ.

Mantra 5

अग्निर्न यो वन आ सृज्यमानो वृथा पाजांसि कृणुते नदीषु । जनो न युध्वा महत उपब्दिरियर्ति सोमः पवमान ऊर्मिम् ॥

വനത്തിലേക്ക് വിട്ടുവിടപ്പെട്ട അഗ്നിയെപ്പോലെ, അവൻ നദികളിലുടനീളം വ്യർത്ഥമല്ലാതെ തന്റെ തേജസ്സായ പാജസ്സുകളെ ജ്വലിപ്പിക്കുന്നു. മഹത്തായ ഗർജ്ജനത്തോടെ യുദ്ധിക്കുന്ന ജനത്തെപ്പോലെ—പവമാന സോമൻ ഊർമിയെ (തരംഗം/ഉച്ചാട്ടം) മുന്നോട്ട് തള്ളുന്നു, ശക്തിയുടെ ഉയർന്നുചെന്നൊഴുകുന്ന പ്രചോദിത പ്രവാഹം.

Mantra 6

एते सोमा अति वाराण्यव्या दिव्या न कोशासो अभ्रवर्षाः । वृथा समुद्रं सिन्धवो न नीचीः सुतासो अभि कलशाँ असृग्रन् ॥

ഈ സോമധാരകൾ ഉണ്ണിനെയായ ചാലനങ്ങൾ (വാര) അതിക്രമിച്ച് ഒഴുകുന്നു—മേഘത്തിൽ നിന്ന് പെയ്യുന്ന ദിവ്യപാത്രങ്ങൾപോലെ. ശക്തിയായി, സമുദ്രത്തിലേക്ക് താഴേക്ക് പാഞ്ഞൊഴുകുന്ന നദികളുപോലെ, പിഴിഞ്ഞ (സുത) സോമങ്ങൾ കലശങ്ങളിലേക്കു ഓടിച്ചേർന്നു.

Mantra 7

शुष्मी शर्धो न मारुतं पवस्वानभिशस्ता दिव्या यथा विट् । आपो न मक्षू सुमतिर्भवा नः सहस्राप्साः पृतनाषाण्न यज्ञः ॥

ഊർജസ്വലനേ, മാരുതഗണത്തെപ്പോലെ നീ ശുദ്ധിയായി ഒഴുകുക; അപഹതനല്ലാത്തവൻ, ദിവ്യൻ—സ്ഥിരമായി നിലകൊള്ളുന്ന കുലം (വിറ്റ്)പോലെ. ജലങ്ങളെപ്പോലെ വേഗത്തിൽ, ഞങ്ങൾക്ക് ‘സുമതി’—ശുഭബുദ്ധിയും പ്രകാശമയമായ അനുഗ്രഹവും—ആകുക; സഹസ്രധാരനായ നീ, യുദ്ധങ്ങളിൽ ജയിക്കുന്നവൻ, യജ്ഞം തന്നെയെന്നപോലെ.

Mantra 8

राज्ञो नु ते वरुणस्य व्रतानि बृहद्गभीरं तव सोम धाम । शुचिष्ट्वमसि प्रियो न मित्रो दक्षाय्यो अर्यमेवासि सोम ॥

ഇപ്പോൾ നിനക്കാണ് രാജാവായ വരുണന്റെ ഋത-വ്രതങ്ങൾ—സത്യത്തിന്റെ നിയമങ്ങൾ; വിശാലവും ഗഹനവും ആകുന്നു നിന്റെ ധാമം, ഹേ സോമ. നീ അതിശുദ്ധൻ; മിത്രനെപ്പോലെ പ്രിയൻ; ദക്ഷതയുടെ കര്‍മ്മത്തിന് യോഗ്യൻ—അര്യമനെപ്പോലെ—ഹേ സോമ.