Sukta 20

Mantra 1

प्र कविर्देववीतयेऽव्यो वारेभिरर्षति । साह्वान्विश्वा अभि स्पृधः ॥

ദേവന്മാരുടെ ആസ്വാദനാർത്ഥം കവി മുന്നോട്ട് ഒഴുകുന്നു—സോമൻ, അവ്യ (ആടിന്റെ ഉണ്ണി) ചാരികയിലൂടെ ശോധിതനായി, ശ്രേഷ്ഠധാരകളോടെ പാഞ്ഞൊഴുകി, എതിർത്ത് നിൽക്കുന്ന എല്ലാ പ്രതിരോധങ്ങളെയും കീഴടക്കുന്നു.

Mantra 2

स हि ष्मा जरितृभ्य आ वाजं गोमन्तमिन्वति । पवमानः सहस्रिणम् ॥

കാരണം അവൻ തന്നെയാണ് പവമാനൻ; ജരിതാക്കൾക്കായി ഗോമന്ത (കിരണസമൃദ്ധ) ബലത്തിന്റെ വാജം (വിജയശക്തി) ഉണർത്തുന്നു—സഹസ്രിണ, ആയിരമടങ്ങായി വർധിക്കുന്ന സമൃദ്ധി.

Mantra 3

परि विश्वानि चेतसा मृशसे पवसे मती । स नः सोम श्रवो विदः ॥

നീ ചേതസോടെ എല്ലാറ്റിനെയും ചുറ്റി സഞ്ചരിക്കുന്നു; നീ ശുദ്ധീകരിക്കുന്നു, സ്പർശിച്ച് നമ്മുടെ മതി (ചിന്ത)യെ രൂപപ്പെടുത്തുന്നു. ഹേ സോമ, ഞങ്ങൾക്ക് ശ്രവഃ—പ്രേരിത യശസ്സ്, സത്യം പരത്തുന്ന കീർത്തി—നൽകുക.

Mantra 4

अभ्यर्ष बृहद्यशो मघवद्भ्यो ध्रुवं रयिम् । इषं स्तोतृभ्य आ भर ॥

ഹേ സോമാ! മഹത്തായ യശസ്സോടെ ഞങ്ങളിലേക്കു അഭ്യർഷ—ഒഴുകിവാ; മഘവദ്ഭ്യഃ ധ്രുവ റയി (സ്ഥിര സമൃദ്ധി) നല്കുക. കൂടാതെ, സ്തുതിയാൽ നിന്നെ സ്ഥാപിക്കുന്ന സ്തോതൃകൾക്കു വർദ്ധനയുടെ ഇഷ് (പ്രേരക ശക്തി) യും ഇവിടെ കൊണ്ടുവരിക.

Mantra 5

त्वं राजेव सुव्रतो गिरः सोमा विवेशिथ । पुनानो वह्ने अद्भुत ॥

ഹേ സോമാ! സുവ്രതനായ രാജാവുപോലെ നീ ഗിരഃ—പ്രേരിത വചനങ്ങളിലേക്കു പ്രവേശിച്ചിരിക്കുന്നു. ഹേ അത്ഭുത വഹ്നി! സ്വയം ശുദ്ധീകരിച്ചുകൊണ്ട് നീ യജ്ഞവാഹകനായി, ഞങ്ങളുടെ ഹവിസിനെയും ചേതനയെയും മുന്നോട്ടു വഹിക്കുന്നു.

Mantra 6

स वह्निरप्सु दुष्टरो मृज्यमानो गभस्त्योः । सोमश्चमूषु सीदति ॥

ആ വഹ്നി—വാഹകശക്തി—ജലങ്ങളിൽ ദുഷ്ടര, തടയാൻ പ്രയാസം; കൈകളിൽ മൃജ്യമാന—ശുദ്ധീകരിക്കപ്പെടുമ്പോൾ—സോമൻ ചമൂഷു (പാത്രങ്ങളിൽ) ഇരിക്കുന്നു; യജ്ഞകർമ്മത്തിനായി ഒരുക്കിയ അന്തർപാത്രങ്ങളിൽ അവൻ സ്വയം സ്ഥാപിക്കുന്നു.

Mantra 7

क्रीळुर्मखो न मंहयुः पवित्रं सोम गच्छसि । दधत्स्तोत्रे सुवीर्यम् ॥

സ്വമഹിമയിൽ ക്രീഡിക്കുന്നവനായി, യജ്ഞത്തിൽ ഉത്സുകനായി, ഹേ സോമ, നീ പവിത്രത്തിലേക്ക് (പവിത്രകത്തിലേക്ക്) പോകുന്നു; സ്തോത്രത്തിൽ സുവീര്യം—വീരശക്തി—സ്ഥാപിച്ച് നീ വാക്കിൽ ജയബലം നിറയ്ക്കുന്നു, അന്തർയുദ്ധത്തിൽ വിജയം വരുത്തുന്നതായി.