Sukta 97

Mantra 1

या इन्द्र भुज आभरः स्वर्वाँ असुरेभ्यः । स्तोतारमिन्मघवन्नस्य वर्धय ये च त्वे वृक्तबर्हिषः ॥

ഹേ ഇന്ദ്ര, സ്വർവാൻ (സൂര്യലോകസമ്പന്നൻ) ആയ നീ അസുരശക്തികളിൽ നിന്ന് കൊണ്ടുവന്ന ഭോഗങ്ങളും അധിപത്യശക്തികളും—അവയാൽ, ഹേ മഘവൻ, സ്തോതാവിനെ വർദ്ധിപ്പിക്ക; നിനക്കായി ബർഹിഷ് (പവിത്രാസനം) വിരിച്ച് യഥാവിധി ഒരുക്കം ചെയ്തവരെയും വർദ്ധിപ്പിക്ക.

Mantra 2

यमिन्द्र दधिषे त्वमश्वं गां भागमव्ययम् । यजमाने सुन्वति दक्षिणावति तस्मिन्तं धेहि मा पणौ ॥

ഹേ ഇന്ദ്ര, നീ ഏല്പിക്കുന്ന അവ്യയമായ പങ്ക്—അശ്വശക്തി, ഗോപ്രകാശം, അക്ഷയാംശം—സോമം പിഴിയുകയും ദക്ഷിണ നൽകുകയും ചെയ്യുന്ന യജമാനനിൽ തന്നെ സ്ഥാപിക്ക; അത് പണി (വ്യാപാരി/കച്ചവടബുദ്ധി)യിൽ വെക്കരുത്.

Mantra 3

य इन्द्र सस्त्यव्रतोऽनुष्वापमदेवयुः । स्वैः ष एवैर्मुमुरत्पोष्यं रयिं सनुतर्धेहि तं ततः ॥

ഹേ ഇന്ദ്രാ, സസ്ത്യവ്രതം—സത്യവ്രതത്തിന്റെ നിയമമില്ലാത്ത—അശ്രദ്ധനായും നിദ്രയിൽ മുങ്ങിയവനുമായും ദേവന്മാരെ തേടാത്തവനുമായിരിക്കുന്നവൻ, തന്റെ തന്നെ ഗതികളാൽ പതിക്കുന്നു. എന്നാൽ സത്യശ്രമംകൊണ്ട് ജയിക്കുന്നവനോടു പുഷ്ടികരമായ റയി (സമൃദ്ധി) സ്ഥാപിക്ക; അതിനെ അവിടെ വെക്കുക—ആ മറ്റവനിൽ നിന്ന് അകലെ.

Mantra 4

यच्छक्रासि परावति यदर्वावति वृत्रहन् । अतस्त्वा गीर्भिर्द्युगदिन्द्र केशिभिः सुतावाँ आ विवासति ॥

ഹേ വൃത്രഹൻ ശക്രാ, നീ ദൂരദേശത്തായാലും സമീപദേശത്തായാലും—അതുകൊണ്ട് സോമപീഡകൻ, വാക്കിന്റെ പ്രകാശകേശങ്ങളെന്നപോലെ ദീപ്തമായ ഗീർഭികളാൽ, ഹേ ഇന്ദ്രാ, നിന്നെ ഇവിടെ വിളിക്കുന്നു; സ്തുതികളാൽ നിന്നെ സന്നിധാനമാക്കുന്നു.

Mantra 5

यद्वासि रोचने दिवः समुद्रस्याधि विष्टपि । यत्पार्थिवे सदने वृत्रहन्तम यदन्तरिक्ष आ गहि ॥

നീ ദിവ്യരോചനയിൽ—സ്വർഗ്ഗത്തിന്റെ പ്രകാശലോകത്തിൽ—വസിക്കുകയായാലും, അല്ലെങ്കിൽ സത്തയുടെ സമുദ്രത്തിനുമീതെയുള്ള ശിഖര-വിഷ്ടപത്തിൽ, അല്ലെങ്കിൽ പാർത്ഥിവ സദനത്തിൽ, ഹേ അതിവൃത്രഹന്തമ; അല്ലെങ്കിൽ അന്തരിക്ഷത്തിൽ—ഇവിടെ വരിക.

Mantra 6

स नः सोमेषु सोमपाः सुतेषु शवसस्पते । मादयस्व राधसा सूनृतावतेन्द्र राया परीणसा ॥

ഹേ സോമപാ, ശക്തിയുടെ അധിപനേ! ഞങ്ങള്ക്കായി സോമാർപ്പണങ്ങളിൽ—ഈ സുതസോമങ്ങളിൽ—നീ ദാനമായ ‘രാധസ്’ കൊണ്ടു മദിച്ചു ആനന്ദിക്ക; ഹേ ഇന്ദ്ര, സത്യവചനത്തിന്റെ സമൃദ്ധിയാലും പരിപൂർണ്ണതയുടെ പൂർണ്ണവൈഭവത്താലും ഞങ്ങളെ സന്തോഷിപ്പിച്ച് ശക്തിപ്പെടുത്തുക.

Mantra 7

मा न इन्द्र परा वृणग्भवा नः सधमाद्यः । त्वं न ऊती त्वमिन्न आप्यं मा न इन्द्र परा वृणक् ॥

ഹേ ഇന്ദ്ര, ഞങ്ങളെ അകറ്റി തള്ളരുതേ; ഞങ്ങള്ക്കായി സഹമാദ്യ—സാമൂഹിക മദാനന്ദത്തിന്റെ കൂട്ടാളി—ആകുക. നീയേ ഞങ്ങളുടെ ഊതി (രക്ഷാ-സഹായം); നീയേ തന്നേ ഞങ്ങളുടെ ആപ്യ—അന്തരംഗബന്ധം—ആകുന്നു. ഹേ ഇന്ദ്ര, ഞങ്ങളെ അകറ്റി തള്ളരുതേ.

Mantra 8

अस्मे इन्द्र सचा सुते नि षदा पीतये मधु । कृधी जरित्रे मघवन्नवो महदस्मे इन्द्र सचा सुते ॥

ഹേ ഇന്ദ്ര, ഞങ്ങളോടൊപ്പം—ഈ സുതസോമത്തിൽ—മധു പാനം ചെയ്യാൻ ഇരിക്കുക. ഹേ മഘവൻ (ഉദാരനേ), ജരിത്രേ—സ്തുതിഗായകനുവേണ്ടി—മഹത്തായ സഹായം സൃഷ്ടിക്ക; ഇവിടെ ഞങ്ങളോടൊപ്പം, ഹേ ഇന്ദ്ര, ഈ സുതസോമത്തിൽ.

Mantra 9

न त्वा देवास आशत न मर्त्यासो अद्रिवः । विश्वा जातानि शवसाभिभूरसि न त्वा देवास आशत ॥

ഹേ അദ്രിവഃ (വജ്രധാരി) ഇന്ദ്രാ! ദേവന്മാർക്കും നിന്നെ എത്തിപ്പിടിക്കാനാവില്ല; മർത്ത്യർക്കും അല്ല. നിന്റെ ശവസ് (ബലം) കൊണ്ടു ജനിച്ച എല്ലാറ്റിനെയും നീ അഭിഭവിക്കുന്നു. ദേവന്മാർക്കും നിന്നെ എത്തിപ്പിടിക്കാനാവില്ല.

Mantra 10

विश्वाः पृतना अभिभूतरं नरं सजूस्ततक्षुरिन्द्रं जजनुश्च राजसे । क्रत्वा वरिष्ठं वर आमुरिमुतोग्रमोजिष्ठं तवसं तरस्विनम् ॥

ലോകത്തിലെ എല്ലാ പൃതനകളും ഒരുമിച്ച് ചേർന്ന്, ജയശീലനായ നരനായ ഇന്ദ്രനെ രൂപപ്പെടുത്തി ജനിപ്പിച്ചു—രാജസേ (സാർവ്വഭൗമാധിപത്യ)ത്തിനായി: ക്രതുവിൽ ഏറ്റവും ശ്രേഷ്ഠൻ, വര (വരണം)യിൽ വരിഷ്ഠൻ, ആക്രമണത്തിൽ അപ്രതിഹതൻ, ഉഗ്രൻ—ഓജസ്സിൽ അതിശയൻ, തവസിൽ മഹാബലി, തരസ്വിൻ (വിജയവേഗവാഹകൻ)।

Mantra 11

समीं रेभासो अस्वरन्निन्द्रं सोमस्य पीतये । स्वर्पतिं यदीं वृधे धृतव्रतो ह्योजसा समूतिभिः ॥

രേഭന്മാർ (പ്രകാശിത ഗായകർ) എല്ലാവരും ഒരുമിച്ച് സ്വരം ഉയർത്തി—സോമപാനത്തിനായി ഇന്ദ്രനോട്; സ്വർപതി (പ്രകാശലോകത്തിന്റെ അധിപൻ)യോട്—ധൃതവ്രതൻ (ദൃഢവ്രതധാരി) ആയ അവൻ ഓജസ്സാൽ വളരുമ്പോൾ, സമൂതിഭിഃ (സഹായത്തിന്റെ സമൃദ്ധികൾ) അവൻ തന്റെ അടുക്കൽ കൂട്ടിച്ചേർക്കുന്നു.

Mantra 12

नेमिं नमन्ति चक्षसा मेषं विप्रा अभिस्वरा । सुदीतयो वो अद्रुहोऽपि कर्णे तरस्विनः समृक्वभिः ॥

ദർശനമുള്ള വിപ്രർ ചക്ഷുസ്സാൽ നേമിയെ (ചക്രത്തിന്റെ അരികിനെ) മേഷം (രാമം) ലക്ഷ്യമാക്കി നമിപ്പിക്കുന്നു; സ്വരത്തോടെ സ്തുതി മുഴക്കുന്നു. ഹേ സുദീതയഃ, അദ്രുഹഃ (വൈരരഹിത) ആയ നിങ്ങളുടെ തരസ്വിനഃ (വേഗജയികൾ) സമൃക്വഭിഃ (ഋചി-സ്തുതികളോടെ) കാതിലേക്കും പ്രവേശിക്കട്ടെ—ശ്രവണമേ ബലത്തിനുള്ള ദ്വാരമാകട്ടെ.

Mantra 13

तमिन्द्रं जोहवीमि मघवानमुग्रं सत्रा दधानमप्रतिष्कुतं शवांसि । मंहिष्ठो गीर्भिरा च यज्ञियो ववर्तद्राये नो विश्वा सुपथा कृणोतु वज्री ॥

ആ ഇന്ദ്രനെ ഞാൻ വീണ്ടും വീണ്ടും ആഹ്വാനം ചെയ്യുന്നു—മഘവാൻ, ഉഗ്രൻ—അവൻ സദാ തന്റെ ശവാംസികൾ (ശക്തികൾ) ധരിക്കുന്നു; അപ്രതിഷ്കുതൻ (തിരിച്ചടക്കാനാവാത്ത/അപരാജിതൻ) ആകുന്നു. ഗീർഭിഃ (വാണി-സ്തുതികളാൽ) മംഹിഷ്ഠൻ, യജ്ഞിയൻ ഞങ്ങളിലേക്കു വരട്ടെ; വജ്രീ (വജ്രധാരി) നമ്മുടെ റായേ (വൃദ്ധി/സമൃദ്ധി)ക്കായി എല്ലാ പാതകളും സുപഥാ (നേരായ, ശുഭ, പ്രകാശമയ)മാക്കട്ടെ.

Mantra 14

त्वं पुर इन्द्र चिकिदेना व्योजसा शविष्ठ शक्र नाशयध्यै । त्वद्विश्वानि भुवनानि वज्रिन्द्यावा रेजेते पृथिवी च भीषा ॥

ഹേ ഇന്ദ്രാ, നീ പുരഃ (പുരാതന മുന്നണികൾ/മുൻസ്ഥാനങ്ങൾ) ചികിദേ (അറിയുന്നു/തിരിച്ചറിയുന്നു); വ്യോജസാ (വ്യാപകബലത്തോടെ) ഹേ ശവിഷ്ഠ, ഹേ ശക്ര, ശത്രുവിനെ നശിപ്പിക്കാൻ ചിതറിക്കുന്നു. ഹേ വജ്രിൻ, നിന്നിൽ നിന്നാണ് എല്ലാ ഭുവനാനി നിയമം പ്രാപിക്കുന്നത്; ദ്യാവാ (സ്വർഗ്ഗം)യും പൃഥിവിയും ഭീഷാ (ഭയഭക്തി)കൊണ്ട് വിറയ്ക്കുന്നു.

Mantra 15

तन्म ऋतमिन्द्र शूर चित्र पात्वपो न वज्रिन्दुरिताति पर्षि भूरि । कदा न इन्द्र राय आ दशस्येर्विश्वप्स्न्यस्य स्पृहयाय्यस्य राजन् ॥

ഹേ ഇന്ദ്രാ, ശൂരാ, ചിത്ര (അദ്ഭുത) വീരാ! ആ ഋതം—സത്യ-ക്രമം—എന്നെ കാത്തുകൊള്ളട്ടെ. ഹേ വജ്രിൻ, ജലങ്ങൾപോലെ ഒഴുകി, കഠിനമായ അനൃതദോഷങ്ങളെ കടന്നുപോയി എന്നെ ദൂരപ്പുറത്തേക്ക് എത്തിക്കണമേ. ഹേ രാജൻ ഇന്ദ്രാ, എപ്പോൾ നീ ഞങ്ങൾക്ക് റായ്—സമ്പത്തും പൂർണ്ണതയും—നൽകും? അത് സർവ്വവ്യാപിയായ പ്രവാഹമുള്ളതും, ഇഷ്ടനീയവും ആകാംക്ഷനീയവും ആകുന്നു.