
Sukta 8.97
ഈ സൂക്തം പിഴിഞ്ഞ സോമത്തിനരികെ ഇന്ദ്രനെ വരുവാൻ ക്ഷണിക്കുന്നു; മധുരമായ പാനം സ്വീകരിച്ച് ഗായകനെയും നന്നായി ഒരുക്കപ്പെട്ട യജ്ഞകർമ്മികളെയും വിപുലീകരിക്കണമെന്നു അപേക്ഷിക്കുന്നു. വൈരിയായ അസുരശക്തികളിൽ നിന്ന് പ്രകാശമുള്ള ‘സൂര്യ-ലോക’ സമ്പത്തുകൾ ജയിക്കാനുള്ള ഇന്ദ്രന്റെ ശക്തിയെ സ്മരിച്ച്, ഋതം (സത്യ-ക്രമം) മുഖേന സംരക്ഷണം യാചിക്കുന്നു; ദുരിതങ്ങൾ (കഷ്ടങ്ങൾ/അനീതികൾ) അതിജീവിപ്പിച്ച്, സമൃദ്ധവും സർവ്വജനഹിതവുമായ ഐശ്വര്യത്തിലേക്ക് ഞങ്ങളെ കൊണ്ടുപോകണമെന്നു പ്രാർത്ഥിക്കുന്നു.
Mantra 1
या इन्द्र भुज आभरः स्वर्वाँ असुरेभ्यः । स्तोतारमिन्मघवन्नस्य वर्धय ये च त्वे वृक्तबर्हिषः ॥
ഹേ ഇന്ദ്ര, സ്വർവാൻ (സൂര്യലോകസമ്പന്നൻ) ആയ നീ അസുരശക്തികളിൽ നിന്ന് കൊണ്ടുവന്ന ഭോഗങ്ങളും അധിപത്യശക്തികളും—അവയാൽ, ഹേ മഘവൻ, സ്തോതാവിനെ വർദ്ധിപ്പിക്ക; നിനക്കായി ബർഹിഷ് (പവിത്രാസനം) വിരിച്ച് യഥാവിധി ഒരുക്കം ചെയ്തവരെയും വർദ്ധിപ്പിക്ക.
Mantra 2
यमिन्द्र दधिषे त्वमश्वं गां भागमव्ययम् । यजमाने सुन्वति दक्षिणावति तस्मिन्तं धेहि मा पणौ ॥
ഹേ ഇന്ദ്ര, നീ ഏല്പിക്കുന്ന അവ്യയമായ പങ്ക്—അശ്വശക്തി, ഗോപ്രകാശം, അക്ഷയാംശം—സോമം പിഴിയുകയും ദക്ഷിണ നൽകുകയും ചെയ്യുന്ന യജമാനനിൽ തന്നെ സ്ഥാപിക്ക; അത് പണി (വ്യാപാരി/കച്ചവടബുദ്ധി)യിൽ വെക്കരുത്.
Mantra 3
य इन्द्र सस्त्यव्रतोऽनुष्वापमदेवयुः । स्वैः ष एवैर्मुमुरत्पोष्यं रयिं सनुतर्धेहि तं ततः ॥
ഹേ ഇന്ദ്രാ, സസ്ത്യവ്രതം—സത്യവ്രതത്തിന്റെ നിയമമില്ലാത്ത—അശ്രദ്ധനായും നിദ്രയിൽ മുങ്ങിയവനുമായും ദേവന്മാരെ തേടാത്തവനുമായിരിക്കുന്നവൻ, തന്റെ തന്നെ ഗതികളാൽ പതിക്കുന്നു. എന്നാൽ സത്യശ്രമംകൊണ്ട് ജയിക്കുന്നവനോടു പുഷ്ടികരമായ റയി (സമൃദ്ധി) സ്ഥാപിക്ക; അതിനെ അവിടെ വെക്കുക—ആ മറ്റവനിൽ നിന്ന് അകലെ.
Mantra 4
यच्छक्रासि परावति यदर्वावति वृत्रहन् । अतस्त्वा गीर्भिर्द्युगदिन्द्र केशिभिः सुतावाँ आ विवासति ॥
ഹേ വൃത്രഹൻ ശക്രാ, നീ ദൂരദേശത്തായാലും സമീപദേശത്തായാലും—അതുകൊണ്ട് സോമപീഡകൻ, വാക്കിന്റെ പ്രകാശകേശങ്ങളെന്നപോലെ ദീപ്തമായ ഗീർഭികളാൽ, ഹേ ഇന്ദ്രാ, നിന്നെ ഇവിടെ വിളിക്കുന്നു; സ്തുതികളാൽ നിന്നെ സന്നിധാനമാക്കുന്നു.
Mantra 5
यद्वासि रोचने दिवः समुद्रस्याधि विष्टपि । यत्पार्थिवे सदने वृत्रहन्तम यदन्तरिक्ष आ गहि ॥
നീ ദിവ്യരോചനയിൽ—സ്വർഗ്ഗത്തിന്റെ പ്രകാശലോകത്തിൽ—വസിക്കുകയായാലും, അല്ലെങ്കിൽ സത്തയുടെ സമുദ്രത്തിനുമീതെയുള്ള ശിഖര-വിഷ്ടപത്തിൽ, അല്ലെങ്കിൽ പാർത്ഥിവ സദനത്തിൽ, ഹേ അതിവൃത്രഹന്തമ; അല്ലെങ്കിൽ അന്തരിക്ഷത്തിൽ—ഇവിടെ വരിക.
Mantra 6
स नः सोमेषु सोमपाः सुतेषु शवसस्पते । मादयस्व राधसा सूनृतावतेन्द्र राया परीणसा ॥
ഹേ സോമപാ, ശക്തിയുടെ അധിപനേ! ഞങ്ങള്ക്കായി സോമാർപ്പണങ്ങളിൽ—ഈ സുതസോമങ്ങളിൽ—നീ ദാനമായ ‘രാധസ്’ കൊണ്ടു മദിച്ചു ആനന്ദിക്ക; ഹേ ഇന്ദ്ര, സത്യവചനത്തിന്റെ സമൃദ്ധിയാലും പരിപൂർണ്ണതയുടെ പൂർണ്ണവൈഭവത്താലും ഞങ്ങളെ സന്തോഷിപ്പിച്ച് ശക്തിപ്പെടുത്തുക.
Mantra 7
मा न इन्द्र परा वृणग्भवा नः सधमाद्यः । त्वं न ऊती त्वमिन्न आप्यं मा न इन्द्र परा वृणक् ॥
ഹേ ഇന്ദ്ര, ഞങ്ങളെ അകറ്റി തള്ളരുതേ; ഞങ്ങള്ക്കായി സഹമാദ്യ—സാമൂഹിക മദാനന്ദത്തിന്റെ കൂട്ടാളി—ആകുക. നീയേ ഞങ്ങളുടെ ഊതി (രക്ഷാ-സഹായം); നീയേ തന്നേ ഞങ്ങളുടെ ആപ്യ—അന്തരംഗബന്ധം—ആകുന്നു. ഹേ ഇന്ദ്ര, ഞങ്ങളെ അകറ്റി തള്ളരുതേ.
Mantra 8
अस्मे इन्द्र सचा सुते नि षदा पीतये मधु । कृधी जरित्रे मघवन्नवो महदस्मे इन्द्र सचा सुते ॥
ഹേ ഇന്ദ്ര, ഞങ്ങളോടൊപ്പം—ഈ സുതസോമത്തിൽ—മധു പാനം ചെയ്യാൻ ഇരിക്കുക. ഹേ മഘവൻ (ഉദാരനേ), ജരിത്രേ—സ്തുതിഗായകനുവേണ്ടി—മഹത്തായ സഹായം സൃഷ്ടിക്ക; ഇവിടെ ഞങ്ങളോടൊപ്പം, ഹേ ഇന്ദ്ര, ഈ സുതസോമത്തിൽ.
Mantra 9
न त्वा देवास आशत न मर्त्यासो अद्रिवः । विश्वा जातानि शवसाभिभूरसि न त्वा देवास आशत ॥
ഹേ അദ്രിവഃ (വജ്രധാരി) ഇന്ദ്രാ! ദേവന്മാർക്കും നിന്നെ എത്തിപ്പിടിക്കാനാവില്ല; മർത്ത്യർക്കും അല്ല. നിന്റെ ശവസ് (ബലം) കൊണ്ടു ജനിച്ച എല്ലാറ്റിനെയും നീ അഭിഭവിക്കുന്നു. ദേവന്മാർക്കും നിന്നെ എത്തിപ്പിടിക്കാനാവില്ല.
Mantra 10
विश्वाः पृतना अभिभूतरं नरं सजूस्ततक्षुरिन्द्रं जजनुश्च राजसे । क्रत्वा वरिष्ठं वर आमुरिमुतोग्रमोजिष्ठं तवसं तरस्विनम् ॥
ലോകത്തിലെ എല്ലാ പൃതനകളും ഒരുമിച്ച് ചേർന്ന്, ജയശീലനായ നരനായ ഇന്ദ്രനെ രൂപപ്പെടുത്തി ജനിപ്പിച്ചു—രാജസേ (സാർവ്വഭൗമാധിപത്യ)ത്തിനായി: ക്രതുവിൽ ഏറ്റവും ശ്രേഷ്ഠൻ, വര (വരണം)യിൽ വരിഷ്ഠൻ, ആക്രമണത്തിൽ അപ്രതിഹതൻ, ഉഗ്രൻ—ഓജസ്സിൽ അതിശയൻ, തവസിൽ മഹാബലി, തരസ്വിൻ (വിജയവേഗവാഹകൻ)।
Mantra 11
समीं रेभासो अस्वरन्निन्द्रं सोमस्य पीतये । स्वर्पतिं यदीं वृधे धृतव्रतो ह्योजसा समूतिभिः ॥
രേഭന്മാർ (പ്രകാശിത ഗായകർ) എല്ലാവരും ഒരുമിച്ച് സ്വരം ഉയർത്തി—സോമപാനത്തിനായി ഇന്ദ്രനോട്; സ്വർപതി (പ്രകാശലോകത്തിന്റെ അധിപൻ)യോട്—ധൃതവ്രതൻ (ദൃഢവ്രതധാരി) ആയ അവൻ ഓജസ്സാൽ വളരുമ്പോൾ, സമൂതിഭിഃ (സഹായത്തിന്റെ സമൃദ്ധികൾ) അവൻ തന്റെ അടുക്കൽ കൂട്ടിച്ചേർക്കുന്നു.
Mantra 12
नेमिं नमन्ति चक्षसा मेषं विप्रा अभिस्वरा । सुदीतयो वो अद्रुहोऽपि कर्णे तरस्विनः समृक्वभिः ॥
ദർശനമുള്ള വിപ്രർ ചക്ഷുസ്സാൽ നേമിയെ (ചക്രത്തിന്റെ അരികിനെ) മേഷം (രാമം) ലക്ഷ്യമാക്കി നമിപ്പിക്കുന്നു; സ്വരത്തോടെ സ്തുതി മുഴക്കുന്നു. ഹേ സുദീതയഃ, അദ്രുഹഃ (വൈരരഹിത) ആയ നിങ്ങളുടെ തരസ്വിനഃ (വേഗജയികൾ) സമൃക്വഭിഃ (ഋചി-സ്തുതികളോടെ) കാതിലേക്കും പ്രവേശിക്കട്ടെ—ശ്രവണമേ ബലത്തിനുള്ള ദ്വാരമാകട്ടെ.
Mantra 13
तमिन्द्रं जोहवीमि मघवानमुग्रं सत्रा दधानमप्रतिष्कुतं शवांसि । मंहिष्ठो गीर्भिरा च यज्ञियो ववर्तद्राये नो विश्वा सुपथा कृणोतु वज्री ॥
ആ ഇന്ദ്രനെ ഞാൻ വീണ്ടും വീണ്ടും ആഹ്വാനം ചെയ്യുന്നു—മഘവാൻ, ഉഗ്രൻ—അവൻ സദാ തന്റെ ശവാംസികൾ (ശക്തികൾ) ധരിക്കുന്നു; അപ്രതിഷ്കുതൻ (തിരിച്ചടക്കാനാവാത്ത/അപരാജിതൻ) ആകുന്നു. ഗീർഭിഃ (വാണി-സ്തുതികളാൽ) മംഹിഷ്ഠൻ, യജ്ഞിയൻ ഞങ്ങളിലേക്കു വരട്ടെ; വജ്രീ (വജ്രധാരി) നമ്മുടെ റായേ (വൃദ്ധി/സമൃദ്ധി)ക്കായി എല്ലാ പാതകളും സുപഥാ (നേരായ, ശുഭ, പ്രകാശമയ)മാക്കട്ടെ.
Mantra 14
त्वं पुर इन्द्र चिकिदेना व्योजसा शविष्ठ शक्र नाशयध्यै । त्वद्विश्वानि भुवनानि वज्रिन्द्यावा रेजेते पृथिवी च भीषा ॥
ഹേ ഇന്ദ്രാ, നീ പുരഃ (പുരാതന മുന്നണികൾ/മുൻസ്ഥാനങ്ങൾ) ചികിദേ (അറിയുന്നു/തിരിച്ചറിയുന്നു); വ്യോജസാ (വ്യാപകബലത്തോടെ) ഹേ ശവിഷ്ഠ, ഹേ ശക്ര, ശത്രുവിനെ നശിപ്പിക്കാൻ ചിതറിക്കുന്നു. ഹേ വജ്രിൻ, നിന്നിൽ നിന്നാണ് എല്ലാ ഭുവനാനി നിയമം പ്രാപിക്കുന്നത്; ദ്യാവാ (സ്വർഗ്ഗം)യും പൃഥിവിയും ഭീഷാ (ഭയഭക്തി)കൊണ്ട് വിറയ്ക്കുന്നു.
Mantra 15
तन्म ऋतमिन्द्र शूर चित्र पात्वपो न वज्रिन्दुरिताति पर्षि भूरि । कदा न इन्द्र राय आ दशस्येर्विश्वप्स्न्यस्य स्पृहयाय्यस्य राजन् ॥
ഹേ ഇന്ദ്രാ, ശൂരാ, ചിത്ര (അദ്ഭുത) വീരാ! ആ ഋതം—സത്യ-ക്രമം—എന്നെ കാത്തുകൊള്ളട്ടെ. ഹേ വജ്രിൻ, ജലങ്ങൾപോലെ ഒഴുകി, കഠിനമായ അനൃതദോഷങ്ങളെ കടന്നുപോയി എന്നെ ദൂരപ്പുറത്തേക്ക് എത്തിക്കണമേ. ഹേ രാജൻ ഇന്ദ്രാ, എപ്പോൾ നീ ഞങ്ങൾക്ക് റായ്—സമ്പത്തും പൂർണ്ണതയും—നൽകും? അത് സർവ്വവ്യാപിയായ പ്രവാഹമുള്ളതും, ഇഷ്ടനീയവും ആകാംക്ഷനീയവും ആകുന്നു.
Indra is praised for bringing enjoyments and solar-rich gains from Asuric/hostile forces, and the poet asks that these powers increase the singer and the well-prepared sacrificers.
The hymn turns into a direct ritual invitation: Indra is asked to sit with the worshippers in the pressed Soma and to fashion “great help” for the jaritṛ (singer).
A protective vision emerges: ṛta itself is invoked to guard the speaker, while Indra is asked to carry one beyond duritā like waters bearing a traveler across.
The hymn ends with an earnest question-prayer for the gift of full, overflowing prosperity—universal, desirable, and longed-for—under Indra’s kingship.
या इन्द्र भुज आभरः स्वर्वाँ असुरेभ्यः । स्तोतारमिन्मघवन्नस्य वर्धय ये च त्वे वृक्तबर्हिषः ॥asme indra sacā sute ni ṣadā pītaye madhu
tan ma ṛtam indra … pātu
It asks Indra to come to the pressed Soma, strengthen the singer and the prepared sacrificers, protect them from hardships, and grant abundant prosperity.
Ṛta is invoked as a guarding principle of right order and truth, implying that Indra’s protection and gifts are most secure when the worshipper aligns with this cosmic order.
It is a ritual way of inviting Indra to be present at the ceremony and to accept the Soma offering, so his help, strength, and blessings flow to the community.
Answers come straight from the texts, with the shlokas they draw on. Ask in your own words.
A free sign-in with Google or Apple keeps your chat saved across web and the app.