Sukta 97

Mantra 1

या इन्द्र भुज आभरः स्वर्वाँ असुरेभ्यः । स्तोतारमिन्मघवन्नस्य वर्धय ये च त्वे वृक्तबर्हिषः ॥

స్వర్లోకసంపన్నుడైన ఇంద్రా! అసురశక్తుల నుండి నీవు తెచ్చిన భోగాలు, స్వామ్యబలాలు—వాటితో, మఘవన్, స్తోతను వృద్ధి చేయి; అలాగే నీకోసం బర్హిస్ (పవిత్రాసనం) పరచి యథావిధి సిద్ధం చేసిన వారినీ వృద్ధి చేయి.

Mantra 2

यमिन्द्र दधिषे त्वमश्वं गां भागमव्ययम् । यजमाने सुन्वति दक्षिणावति तस्मिन्तं धेहि मा पणौ ॥

ఇంద్రా, నీవు స్థాపించే అవ్యయ భాగం—అశ్వబలం, గోప్రకాశం, అక్షయాంశం—దానిని సోమాన్ని పిండే యజమానునిలో, దక్షిణా ఇచ్చేవానిలోనే ఉంచు. దానిని పణి (వ్యాపారబుద్ధి, బేరసారపు స్వభావం) లో నిలపవద్దు.

Mantra 3

य इन्द्र सस्त्यव्रतोऽनुष्वापमदेवयुः । स्वैः ष एवैर्मुमुरत्पोष्यं रयिं सनुतर्धेहि तं ततः ॥

ఓ ఇంద్రా! సత్యవ్రతం లేని వాడు, ధర్మకర్మలో నిర్లక్ష్యుడు, నిద్రలో మునిగినవాడు, దేవులను కోరని వాడు—తన స్వంత గమనాల వల్లనే పతనమవుతాడు. కానీ సత్యప్రయత్నంతో దానిని గెలుచుకునే విజేత వద్ద పోషకమైన రయి (సంపద-సమృద్ధి)ని స్థాపించు; దానిని అక్కడే ఉంచు, ఆ మరొకడినుంచి దూరంగా.

Mantra 4

यच्छक्रासि परावति यदर्वावति वृत्रहन् । अतस्त्वा गीर्भिर्द्युगदिन्द्र केशिभिः सुतावाँ आ विवासति ॥

ఓ వృత్రహన్! నీవు దూర ప్రాంతంలో ఉన్నా, సమీప ప్రాంతంలో ఉన్నా—అందుకే సోమాన్ని పిండే యజమాని, వాక్కు యొక్క కేశాలవలె దీప్త కిరణమయమైన స్తుతులతో, నిన్ను ఇక్కడికి పిలిచి, గీతమంత్రాల ద్వారా ప్రత్యక్షం చేస్తాడు.

Mantra 5

यद्वासि रोचने दिवः समुद्रस्याधि विष्टपि । यत्पार्थिवे सदने वृत्रहन्तम यदन्तरिक्ष आ गहि ॥

నీవు దివ్యలోకపు ప్రకాశమయ రోచనధామంలో ఉన్నా, లేదా సత్తా-సముద్రం పై ఉన్న శిఖరాసనంలో ఉన్నా, లేదా పార్థివ సదనంలో ఉన్నా—ఓ అత్యంత వృత్రహంతమ! లేదా అంతరిక్షంలో ఉన్నా—ఇక్కడికి రా.

Mantra 6

स नः सोमेषु सोमपाः सुतेषु शवसस्पते । मादयस्व राधसा सूनृतावतेन्द्र राया परीणसा ॥

హే సోమపాన, శవసస్పతే (బలాధిపతీ)! మా కొరకు సోమార్పణల్లో, ఈ సుత (పిండిన) సోమాలలో, నీ దాన-సంపదతో మత్తుడవు. హే ఇంద్రా! సూనృతా (సత్యవాక్కు) యుక్త పరిపూర్ణతతోను, రాయా (సంపద) యొక్క పరీణసా (ప్రాచుర్యం) తోను మమ్మల్ని ఆనందింపజేసి బలపరచు.

Mantra 7

मा न इन्द्र परा वृणग्भवा नः सधमाद्यः । त्वं न ऊती त्वमिन्न आप्यं मा न इन्द्र परा वृणक् ॥

హే ఇంద్రా! మమ్మల్ని దూరం చేయకు; మా కొరకు సధమాద్య (సామూహిక ఉల్లాస/మద) యొక్క సహచరుడవు. నీవే మా ఊతి (రక్ష/సహాయం); నీవే మా ఆప్య (అంతరంగ స్వంతం). హే ఇంద్రా! మమ్మల్ని దూరం చేయకు.

Mantra 8

अस्मे इन्द्र सचा सुते नि षदा पीतये मधु । कृधी जरित्रे मघवन्नवो महदस्मे इन्द्र सचा सुते ॥

హే ఇంద్రా! మా తోడు, సుత (పిండిన) సోమం వద్ద, మధువును పానంచేయుటకు కూర్చో. హే మఘవన్ (దానవీరా)! జరిథ్ర (స్తుతికర్త) కొరకు, మా కొరకు, ఒక మహత్తర సహాయాన్ని నిర్మించు—ఇక్కడ, మా తోడు, సుత సోమంలో, హే ఇంద్రా!

Mantra 9

न त्वा देवास आशत न मर्त्यासो अद्रिवः । विश्वा जातानि शवसाभिभूरसि न त्वा देवास आशत ॥

హే అద్రివః (వజ్రధారి) ఇంద్రా! దేవులు కూడా నిన్ను చేరలేరు; మానవులు కూడా చేరలేరు. నీ శౌర్యబలంతో జనించిన సమస్తాన్ని నీవు అభిభవిస్తావు; దేవులు కూడా నిన్ను చేరలేరు.

Mantra 10

विश्वाः पृतना अभिभूतरं नरं सजूस्ततक्षुरिन्द्रं जजनुश्च राजसे । क्रत्वा वरिष्ठं वर आमुरिमुतोग्रमोजिष्ठं तवसं तरस्विनम् ॥

సమస్త యుద్ధసమరాలు ఒకే గమనంగా కలసి, రాజ్యాధికారార్థం విజేత ‘నర’ ఇంద్రుని తీర్చిదిద్దాయి, జన్మింపజేశాయి. క్రతువులో పరమశ్రేష్ఠుడు, వర (శ్రేష్ఠ-వరణంలో) అత్యుత్తమంగా ఎన్నుకోబడినవాడు, దాడిలో అప్రతిహతుడు; ఉగ్రుడు, ఓజస్సులో అత్యంత బలవంతుడు, తవస్సుతో పరిపూర్ణుడు—విజయవేగాన్ని మోసే తరస్వి.

Mantra 11

समीं रेभासो अस्वरन्निन्द्रं सोमस्य पीतये । स्वर्पतिं यदीं वृधे धृतव्रतो ह्योजसा समूतिभिः ॥

రేభాసః (దీప్త గాయకులు) సమూహంగా స్వరం ఎత్తి, సోమపానార్థం ఇంద్రుని పిలిచారు—స్వర్పతి (ప్రకాశలోకాధిపతి)ని; ఆయన ధృతవ్రతుడు (స్థిరవ్రతుడు)గా ఉండి, ఓజస్సుతో వృద్ధి చెంది, సమూతులు (సహాయపు సంపూర్ణతలు) అన్నిటినీ తనలో సమీకరించుకొనే వేళ.

Mantra 12

नेमिं नमन्ति चक्षसा मेषं विप्रा अभिस्वरा । सुदीतयो वो अद्रुहोऽपि कर्णे तरस्विनः समृक्वभिः ॥

దృష్టిసంపన్న విప్రులు మేషం (రామ్) వైపు నేమి (చక్ర పరిధి)ని నమిలి, స్వరంతో స్తుతిధ్వని చేస్తారు. ఓ మీ తరస్వినులు, సుదీప్తులై, అద్రుహ (వైరరహిత)ులై, సమృక్ (ఋచ)లతో మా కర్ణంలోకూడా ప్రవేశించండి—శ్రవణమే బలానికి ద్వారమగునట్లు.

Mantra 13

तमिन्द्रं जोहवीमि मघवानमुग्रं सत्रा दधानमप्रतिष्कुतं शवांसि । मंहिष्ठो गीर्भिरा च यज्ञियो ववर्तद्राये नो विश्वा सुपथा कृणोतु वज्री ॥

ఆ ఇంద్రుని నేను మళ్లీ మళ్లీ పిలుస్తున్నాను—మఘవాన్, ఉగ్రుడు—ఎల్లప్పుడూ తన శవాంసి (బలాలు)ను ధరిస్తూ, ఎవరికీ ప్రతిఘటించనివాడు. మంహిష్ఠుడు, యజ్ఞియుడు, మా గీర్భి (స్తుతివాక్యాలు) ద్వారా మా వద్దకు రాగాక; వజ్రీ మా రాయ (సంపద/వృద్ధి) కొరకు అన్ని మార్గాలను సుపథంగా చేయుగాక.

Mantra 14

त्वं पुर इन्द्र चिकिदेना व्योजसा शविष्ठ शक्र नाशयध्यै । त्वद्विश्वानि भुवनानि वज्रिन्द्यावा रेजेते पृथिवी च भीषा ॥

హే ఇంద్రా, నీవు ప్రాచీన పురః (ముందరి సీమలు/కోటలు)ను తెలిసినవాడవు; నీ వ్యోజస్ (విస్తరించే బలం)తో, హే శవిష్ఠ శక్రా, శత్రునాశార్థం దుష్టాన్ని చెదరగొడతావు. హే వజ్రిన్, నీ నుండే సమస్త భువనాలు నియమాన్ని పొందుతాయి; ద్యావా (ఆకాశం) మరియు పృథివీ (భూమి) కూడా భీషా (భయభక్తి)తో కంపిస్తాయి.

Mantra 15

तन्म ऋतमिन्द्र शूर चित्र पात्वपो न वज्रिन्दुरिताति पर्षि भूरि । कदा न इन्द्र राय आ दशस्येर्विश्वप्स्न्यस्य स्पृहयाय्यस्य राजन् ॥

ఓ ఇంద్రా, శూరా, చిత్రా! ఆ ఋతం (సత్య-వ్యవస్థ) నన్ను కాపాడుగాక. ఓ వజ్రిన్, నీరు ప్రవహించి మోసుకుపోయినట్లు, నన్ను కఠినమైన అనృత/దోషాల్ని దాటి చాలా దూరం తరలించు. ఓ రాజన్ ఇంద్రా, ఎప్పుడు నీవు మాకు ఆ రయి—పూర్ణత—ను ప్రసాదిస్తావు? అది విశ్వవ్యాపి ప్రవాహమయమైనది, కోరదగినది, స్పృహణీయమైనది.