Sukta 97

Mantra 1

या इन्द्र भुज आभरः स्वर्वाँ असुरेभ्यः । स्तोतारमिन्मघवन्नस्य वर्धय ये च त्वे वृक्तबर्हिषः ॥

ಹೇ ಇಂದ್ರ, ಸ್ವರ್ವಾನ್ (ಸೂರ್ಯಲೋಕಸಂಪನ್ನ) ನೀನು ಅಸುರಬಲಗಳಿಂದ ತಂದ ಭೋಗಗಳನ್ನೂ ಸ್ವಾಮ್ಯಶಕ್ತಿಗಳನ್ನೂ—ಅವುಗಳ ಮೂಲಕ, ಹೇ ಮಘವನ್, ಸ್ತೋತಾರನನ್ನು ವೃದ್ಧಿಸು; ಮತ್ತು ನಿನಗಾಗಿ ಬರ್ಹಿಷ್ (ಪವಿತ್ರ ಆಸನ) ಹಾಸಿ ಯಥಾಯೋಗ್ಯ ಸಿದ್ಧತೆ ಮಾಡಿದವರನ್ನೂ ವೃದ್ಧಿಸು.

Mantra 2

यमिन्द्र दधिषे त्वमश्वं गां भागमव्ययम् । यजमाने सुन्वति दक्षिणावति तस्मिन्तं धेहि मा पणौ ॥

ಹೇ ಇಂದ್ರ, ನೀನು ಸ್ಥಾಪಿಸುವ ಅಕ್ಷಯ ಭಾಗ—ಅಶ್ವಶಕ್ತಿ, ಗೋಪ್ರಕಾಶ, ಅವ್ಯಯ ಅಂಶ—ಅದನ್ನು ಸೋಮವನ್ನು ಪೀಡಿಸುವ ಮತ್ತು ದಕ್ಷಿಣೆ ನೀಡುವ ಯಜಮಾನನಲ್ಲಿ ಇಡು; ಅದನ್ನು ಪಣಿ (ವ್ಯಾಪಾರಿ/ಸೌದಾಬಾಜ ಮನೋಭಾವ)ಯಲ್ಲಿ ಇಡಬೇಡ.

Mantra 3

य इन्द्र सस्त्यव्रतोऽनुष्वापमदेवयुः । स्वैः ष एवैर्मुमुरत्पोष्यं रयिं सनुतर्धेहि तं ततः ॥

ಹೇ ಇಂದ್ರ, ಯಾರು ಸಸ್ತ್ಯವ್ರತ—ಸತ್ಯವ್ರತದ ನಿಯಮವಿಲ್ಲದ—ಅಲಕ್ಷ್ಯನಾಗಿ, ನಿದ್ರೆಯಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿ, ದೇವರನ್ನು ಬಯಸದವನಾಗಿರುವನೋ, ಅವನು ತನ್ನದೇ ಗತಿಗಳಿಂದ ಕುಸಿದು ಹೋಗುತ್ತಾನೆ. ಆದರೆ ಯಾರು ಸತ್ಯ ಪ್ರಯತ್ನದಿಂದ ಗೆಲ್ಲುತ್ತಾನೋ, ಅವನಿಗೆ ಪೋಷಕ ರಯಿ (ಸಮೃದ್ಧಿ)ಯನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸು; ಅದನ್ನು ಅಲ್ಲಿ ಇಡು—ಆ ಇನ್ನೊಬ್ಬನಿಂದ ದೂರವಾಗಿ.

Mantra 4

यच्छक्रासि परावति यदर्वावति वृत्रहन् । अतस्त्वा गीर्भिर्द्युगदिन्द्र केशिभिः सुतावाँ आ विवासति ॥

ಹೇ ವೃತ್ರಹನ್ ಶಕ್ರ, ನೀನು ದೂರದ ಪ್ರದೇಶದಲ್ಲಿರಲಿ ಅಥವಾ ಸಮೀಪದಲ್ಲಿರಲಿ—ಆದರಿಂದ ಸೋಮಪೀಡಕನು, ವಾಣಿಯ ಕೇಶಗಳಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಿಸುವ ಕಿರಣಮಯ ಗೀತೆಗಳೊಂದಿಗೆ, ಹೇ ಇಂದ್ರ, ನಿನ್ನನ್ನು ಇಲ್ಲಿ ಕರೆಯುತ್ತಾನೆ ಮತ್ತು ಸ್ತುತಿಗಳಿಂದ ನಿನ್ನನ್ನು ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷಗೊಳಿಸುತ್ತಾನೆ.

Mantra 5

यद्वासि रोचने दिवः समुद्रस्याधि विष्टपि । यत्पार्थिवे सदने वृत्रहन्तम यदन्तरिक्ष आ गहि ॥

ನೀನು ದಿವ್ಯದ ರೋಚನದಲ್ಲಿ—ಆಕಾಶದ ಪ್ರಕಾಶಮಯ ಲೋಕದಲ್ಲಿ—ವಾಸಿಸಲಿ, ಅಥವಾ ಸತ್ತೆಯ ಸಮುದ್ರದ ಮೇಲಿನ ಶಿಖರ-ವಿಷ್ಟಪದಲ್ಲಿ, ಅಥವಾ ಪಾರ್ಥಿವ ಸಡನದಲ್ಲಿ, ಹೇ ಅತಿ ವೃತ್ರಹಂತಮ; ಅಥವಾ ಅಂತರಿಕ್ಷದಲ್ಲಿ—ಇಲ್ಲಿ ಬಾ.

Mantra 6

स नः सोमेषु सोमपाः सुतेषु शवसस्पते । मादयस्व राधसा सूनृतावतेन्द्र राया परीणसा ॥

ಹೇ ಸೋಮಪಾ, ಶಕ್ತಿಯ ಅಧಿಪತೇ! ನಮ್ಮಿಗಾಗಿ ಸೋಮಾರ್ಪಣಗಳಲ್ಲಿ—ಈ ಸುತ ಸೋಮಗಳಲ್ಲಿ—ನೀನು ಹರ್ಷಮದದಿಂದ ಮದಿಸು; ಹೇ ಇಂದ್ರ, ನಿನ್ನ ದಾನ-ರಾಧಸದಿಂದ, ಸತ್ಯವಚನದ ಸಮೃದ್ಧಿಯಿಂದ ಮತ್ತು ಪರಿಪೂರ್ಣತೆಯ ವೈಭವದಿಂದ ನಮ್ಮನ್ನು ಹರ್ಷಗೊಳಿಸಿ ಬಲಪಡಿಸು.

Mantra 7

मा न इन्द्र परा वृणग्भवा नः सधमाद्यः । त्वं न ऊती त्वमिन्न आप्यं मा न इन्द्र परा वृणक् ॥

ಹೇ ಇಂದ್ರ, ನಮ್ಮನ್ನು ದೂರ ತಳ್ಳಬೇಡ; ನಮ್ಮಿಗಾಗಿ ಸಹಮಾದ್ಯ—ಸಾಮೂಹಿಕ ಮದಾನಂದದ ಸಂಗಾತಿ—ಆಗು. ನೀನೇ ನಮ್ಮ ಊತಿ (ರಕ್ಷಾ-ಸಹಾಯ); ನೀನೇ ನಿಜವಾಗಿ ನಮ್ಮ ಆಪ್ಯ—ಅಂತರಂಗ ಸೇರಿಕೆ—ಆಗಿದ್ದೀ. ಹೇ ಇಂದ್ರ, ನಮ್ಮನ್ನು ದೂರ ತಳ್ಳಬೇಡ.

Mantra 8

अस्मे इन्द्र सचा सुते नि षदा पीतये मधु । कृधी जरित्रे मघवन्नवो महदस्मे इन्द्र सचा सुते ॥

ಹೇ ಇಂದ್ರ, ನಮ್ಮೊಂದಿಗೆ—ಈ ಸುತ ಸೋಮದಲ್ಲಿ—ಮಧು ಕುಡಿಯಲು ಕುಳಿತುಕೋ. ಹೇ ಮಘವನ್ (ಉದಾರನೇ), ಜರಿತ್ರೆ—ಸ್ತುತಿಗಾಯಕನಿಗಾಗಿ—ಮಹಾ ಸಹಾಯವನ್ನು ರೂಪಿಸು; ಇಲ್ಲಿ ನಮ್ಮೊಂದಿಗೆ, ಹೇ ಇಂದ್ರ, ಈ ಸುತ ಸೋಮದಲ್ಲಿ.

Mantra 9

न त्वा देवास आशत न मर्त्यासो अद्रिवः । विश्वा जातानि शवसाभिभूरसि न त्वा देवास आशत ॥

ಹೇ ಅದ್ರಿವಃ (ವಜ್ರಧಾರಿ) ಇಂದ್ರನೇ! ನಿನ್ನನ್ನು ದೇವರೂ ತಲುಪಲಾರರು, ಮನುಷ್ಯರೂ ಅಲ್ಲ; ನೀನು ನಿನ್ನ ಶವಸ್ (ಬಲ)ದಿಂದ ಜನಿಸಿದ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಅಭಿಭವಿಸುತ್ತೀ. ನಿನ್ನನ್ನು ದೇವರೂ ತಲುಪಲಾರರು.

Mantra 10

विश्वाः पृतना अभिभूतरं नरं सजूस्ततक्षुरिन्द्रं जजनुश्च राजसे । क्रत्वा वरिष्ठं वर आमुरिमुतोग्रमोजिष्ठं तवसं तरस्विनम् ॥

ವಿಶ್ವದ ಎಲ್ಲಾ ಪೃತನಾಗಳು ಒಂದಾಗಿ ಸೇರಿ, ಜಯಶೀಲ ನರನಾದ ಇಂದ್ರನನ್ನು ರೂಪಿಸಿ ಜನ್ಮಕೊಟ್ಟವು—ರಾಜಸೇ (ಸಾರ್ವಭೌಮಾಧಿಕಾರ)ಕ್ಕಾಗಿ: ಕ್ರತುದಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠ, ವರ (ವರಣ)ದಲ್ಲಿ ವರಿಷ್ಠ, ಆಕ್ರಮಣದಲ್ಲಿ ಅಪ್ರತಿಹತ, ಮತ್ತು ಉಗ್ರ—ಓಜದಲ್ಲಿ ಅತಿಶಯ, ತವಸದಲ್ಲಿ ಮಹಾಬಲಿ, ತರಸ್ವಿನ್ (ವಿಜಯವೇಗವಾಹಕ)।

Mantra 11

समीं रेभासो अस्वरन्निन्द्रं सोमस्य पीतये । स्वर्पतिं यदीं वृधे धृतव्रतो ह्योजसा समूतिभिः ॥

ರೇಭರು (ಪ್ರಕಾಶಿತ ಗಾಯಕರು) ಎಲ್ಲರೂ ಒಂದಾಗಿ ಸ್ವರ ಎತ್ತಿದರು—ಸೋಮಪಾನಕ್ಕಾಗಿ ಇಂದ್ರನಿಗೆ; ಸ್ವರ್ಪತಿ (ಪ್ರಕಾಶಲೋಕದ ಸ್ವಾಮಿ)ಗೆ—ಧೃತವ್ರತ (ದೃಢ ವ್ರತವಂತ) ಅವನು ಓಜಸದಿಂದ ವೃದ್ಧಿಯಾಗುವಾಗ, ಸಮೂತಿಭಿಃ (ಸಹಾಯದ ಸಮೃದ್ಧಿಗಳನ್ನು) ತನ್ನತ್ತ ಸೇರಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ.

Mantra 12

नेमिं नमन्ति चक्षसा मेषं विप्रा अभिस्वरा । सुदीतयो वो अद्रुहोऽपि कर्णे तरस्विनः समृक्वभिः ॥

ದೃಷ್ಟಿಯುಳ್ಳ ವಿಪ್ರರು ಚಕ್ಷುಸಿನಿಂದ ನೇಮಿಯನ್ನು (ಚಕ್ರದ ಅಂಚನ್ನು) ಮೇಷ (ರಾಮ)ದ ಕಡೆಗೆ ವಾಲಿಸಿ, ಸ್ವರದಿಂದ ಸ್ತುತಿಯನ್ನು ಘೋಷಿಸುತ್ತಾರೆ. ಹೇ ಸುಧೀತಯಃ, ಅದ್ರುಹಃ (ವೈರರಹಿತ)ರಾದ ನಿಮ್ಮ ತರಸ್ವಿನಃ (ವೇಗವಂತ ಜಯಶೀಲರು) ಸಮೃಕ್ವಭಿಃ (ಋಚಿ-ಸ್ತುತಿಗಳೊಂದಿಗೆ) ಕಿವಿಯೊಳಗೂ ಪ್ರವೇಶಿಸಲಿ—ಶ್ರವಣವೇ ಬಲಕ್ಕೆ ದ್ವಾರವಾಗಲಿ.

Mantra 13

तमिन्द्रं जोहवीमि मघवानमुग्रं सत्रा दधानमप्रतिष्कुतं शवांसि । मंहिष्ठो गीर्भिरा च यज्ञियो ववर्तद्राये नो विश्वा सुपथा कृणोतु वज्री ॥

ಆ ಇಂದ್ರನನ್ನು ನಾನು ಮರುಮರು ಆಹ್ವಾನಿಸುತ್ತೇನೆ—ಮಘವಾನ್, ಉಗ್ರ—ಯಾವನು ಸದಾ ತನ್ನ ಶವಾಂಸಿಗಳನ್ನು (ಬಲಗಳನ್ನು) ಧರಿಸಿ ಅಪ್ರತಿಷ್ಕುತ (ಹಿಂತಿರುಗಿಸಲಾಗದ/ಅಪರಾಜಿತ)ನಾಗಿದ್ದಾನೆ. ಗೀರ್ಭಿಃ (ವಾಣಿ-ಸ್ತುತಿಗಳಿಂದ) ಮಂಹಿಷ್ಠ, ಯಜ್ಞಿಯನು ನಮ್ಮ ಬಳಿಗೆ ಬರಲಿ; ವಜ್ರೀ (ವಜ್ರಧಾರಿ) ನಮ್ಮ ರಾಯೆ (ವೃದ್ಧಿ/ಸಮೃದ್ಧಿ)ಗಾಗಿ ಎಲ್ಲ ಮಾರ್ಗಗಳನ್ನು ಸುಪಥಾ (ಸರಳ, ಶುಭ, ಪ್ರಕಾಶಮಯ)ವಾಗಿಸಲಿ.

Mantra 14

त्वं पुर इन्द्र चिकिदेना व्योजसा शविष्ठ शक्र नाशयध्यै । त्वद्विश्वानि भुवनानि वज्रिन्द्यावा रेजेते पृथिवी च भीषा ॥

ಹೇ ಇಂದ್ರ, ನೀನು ಪುರಃ (ಪ್ರಾಚೀನ ಮುಂಚೂಣಿಗಳನ್ನು/ಆಗಲಿನ ಸ್ಥಾನಗಳನ್ನು) ಚಿಕಿದೆ (ಗುರುತಿಸುತ್ತೀಯ/ತಿಳಿದಿರುವೆ); ಮತ್ತು ವ್ಯೋಜಸಾ (ವಿಸ್ತೃತ ಬಲದಿಂದ) ಹೇ ಶವಿಷ್ಠ, ಹೇ ಶಕ್ರ, ಶತ್ರುವನ್ನು ನಾಶಮಾಡಲು ಚದುರಿಸುತ್ತೀಯ. ಹೇ ವಜ್ರಿನ್, ನಿನ್ನಿಂದಲೇ ಎಲ್ಲಾ ಭುವನಾನಿ ನಿಯಮವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತವೆ; ದ್ಯಾವಾ ಮತ್ತು ಪೃಥಿವೀ ಕೂಡ ಭೀಷಾ (ಭಯಭಕ್ತಿ)ಯಿಂದ ನಡುಗುತ್ತವೆ.

Mantra 15

तन्म ऋतमिन्द्र शूर चित्र पात्वपो न वज्रिन्दुरिताति पर्षि भूरि । कदा न इन्द्र राय आ दशस्येर्विश्वप्स्न्यस्य स्पृहयाय्यस्य राजन् ॥

ಹೇ ಇಂದ್ರ, ಶೂರ, ಚಿತ್ರ (ಅದ್ಭುತ) ವೀರನೇ! ಆ ಋತ—ಸತ್ಯ-ಕ್ರಮ—ನನ್ನನ್ನು ಕಾಪಾಡಲಿ. ಹೇ ವಜ್ರಿನ, ನೀರಿನಂತೆ ಹರಿದು, ಕಠಿನ ಅನೃತದ ದೋಷಗಳನ್ನು ದಾಟಿಸಿ ನನ್ನನ್ನು ದೂರಪಾರಕ್ಕೆ ಕರೆದೊಯ್ಯ. ಹೇ ರಾಜನ್ ಇಂದ್ರ, ಯಾವಾಗ ನೀನು ನಮಗೆ ರಾಯ—ಸಂಪತ್ತು ಮತ್ತು ಪೂರ್ಣತೆಯನ್ನು—ದಯಪಾಲಿಸುವೆ? ಅದು ಸರ್ವವ್ಯಾಪಿ ಪ್ರವಾಹವುಳ್ಳದು, ಇಚ್ಛನೀಯವೂ ಆಕಾಂಕ್ಷನೀಯವೂ ಆಗಿದೆ.