Sukta 97

Mantra 1

या इन्द्र भुज आभरः स्वर्वाँ असुरेभ्यः । स्तोतारमिन्मघवन्नस्य वर्धय ये च त्वे वृक्तबर्हिषः ॥

হে ইন্দ্ৰ, স্বৰ্ৱান্ (সূৰ্যলোক-সমৃদ্ধ) তুমি অসুৰীয় শক্তিসকলৰ পৰা যি ভোগ-সম্পদ আনিছিলা—সেইবোৰে, হে মঘৱন, স্তোতাক বৃদ্ধি কৰা; আৰু যিসকলে তোমাৰ বাবে বৰ্হিস্ বিস্তাৰ কৰিছে (যথাযথ প্ৰস্তুতি কৰিছে), তেওঁলোককো বৃদ্ধি কৰা।

Mantra 2

यमिन्द्र दधिषे त्वमश्वं गां भागमव्ययम् । यजमाने सुन्वति दक्षिणावति तस्मिन्तं धेहि मा पणौ ॥

হে ইন্দ্ৰ, তুমি যি স্থায়ী ভাগ স্থাপন কৰ—অশ্ব-শক্তি, গৱ-জ্যোতি, অব্যয় অংশ—সেয়া সোম পিষে আৰু দক্ষিণা দান কৰা যজমানৰ মাজত স্থাপন কৰা; পণকাৰ (বাণিজ্য-চিত্ত)ৰ মাজত তাক নথোৱা।

Mantra 3

य इन्द्र सस्त्यव्रतोऽनुष्वापमदेवयुः । स्वैः ष एवैर्मुमुरत्पोष्यं रयिं सनुतर्धेहि तं ततः ॥

হে ইন্দ্ৰ, যি জন সৎকৰ্মৰ বিধান নধৰে, অসাৱধান, নিদ্ৰাত নিমগ্ন, দেৱসন্ধান নকৰা—সেই জন নিজৰেই গতি-চলনত স্খলিত হয়। কিন্তু যি সত্য-প্ৰয়াসে জয় কৰে, তাৰ ওচৰত পোষণীয় ৰয়ি (rayi)—সমৃদ্ধি-সম্পদ—স্থাপন কৰা; তাক তাতেই স্থিৰ কৰা, সেই অন্যজনৰ পৰা দূৰত।

Mantra 4

यच्छक्रासि परावति यदर्वावति वृत्रहन् । अतस्त्वा गीर्भिर्द्युगदिन्द्र केशिभिः सुतावाँ आ विवासति ॥

হে বৃত্ৰহন্ শক্র, তুমি দূৰ দেশত হওক বা ওচৰৰ দেশত হওক—সেই কাৰণে সোম-নিষ্পেষক, কেশ-সদৃশ দীপ্ত গীৰ্‌-কিৰণেৰে, স্তোত্ৰেৰে তোমাক ইয়ালৈ আহ্বান কৰে আৰু উপস্থিত কৰে।

Mantra 5

यद्वासि रोचने दिवः समुद्रस्याधि विष्टपि । यत्पार्थिवे सदने वृत्रहन्तम यदन्तरिक्ष आ गहि ॥

তুমি যদি দ্যৌৰ ৰোচনাত—স্বৰ্গৰ দীপ্ত লোকত—বাস কৰা, বা সত্তাৰ সমুদ্ৰৰ ওপৰৰ শিখৰত, বা পাৰ্থিৱ সদনত, হে অতি-বৃত্ৰহন্; অথবা যদি অন্তৰিক্ষত হও—ইয়ালৈ আহা।

Mantra 6

स नः सोमेषु सोमपाः सुतेषु शवसस्पते । मादयस्व राधसा सूनृतावतेन्द्र राया परीणसा ॥

হে সোমপা, হে বলৰ অধিপতি! আমাৰ বাবে সোম-যজ্ঞত, এই নিপীড়িত সোমসমূহত, তোমাৰ দান-ঐশ্বৰ্যৰে উল্লসিত হওঁক। হে ইন্দ্ৰ, সত্যবচনৰ পূৰ্ণতা আৰু সত্তাৰ প্ৰাচুৰ্যৰে আমাক আনন্দিত কৰি বলবান কৰাঁ।

Mantra 7

मा न इन्द्र परा वृणग्भवा नः सधमाद्यः । त्वं न ऊती त्वमिन्न आप्यं मा न इन्द्र परा वृणक् ॥

হে ইন্দ্ৰ, আমাক দূৰলৈ নিক্ষেপ নকৰিবা; আমাৰ বাবে সধমাদ্য—সামূহিক উল্লাসৰ সহচৰ হওঁক। তুমিই আমাৰ সহায়, তুমিই নিশ্চয় আমাৰ অন্তৰঙ্গ আশ্ৰয়। হে ইন্দ্ৰ, আমাক দূৰলৈ নিক্ষেপ নকৰিবা।

Mantra 8

अस्मे इन्द्र सचा सुते नि षदा पीतये मधु । कृधी जरित्रे मघवन्नवो महदस्मे इन्द्र सचा सुते ॥

হে ইন্দ্ৰ, আমাৰ সৈতে এই নিপীড়িত সোমত একেলগে বহি মধুৰ ৰস পান কৰা। হে মঘৱন, গায়কৰ বাবে এক মহান সহায় ৰচনা কৰা—এই নিপীড়িত সোমত আমাৰ সৈতে, হে ইন্দ্ৰ।

Mantra 9

न त्वा देवास आशत न मर्त्यासो अद्रिवः । विश्वा जातानि शवसाभिभूरसि न त्वा देवास आशत ॥

হে অদ্ৰিৱঃ (শিলাধাৰী), ন দেৱাসকলে তোমাক স্পৰ্শ কৰিব পাৰে, ন মর্ত্যসকলে। তোমাৰ শৱসা (বল) দ্বাৰা জন্ম লোৱা সকলোকে তুমি অভিভূত কৰিছা। ন দেৱাসকলে তোমাক স্পৰ্শ কৰিব পাৰে।

Mantra 10

विश्वाः पृतना अभिभूतरं नरं सजूस्ततक्षुरिन्द्रं जजनुश्च राजसे । क्रत्वा वरिष्ठं वर आमुरिमुतोग्रमोजिष्ठं तवसं तरस्विनम् ॥

সকলো পৃতনা (যুদ্ধ) একেলগে মিলি এক গতিৰে ইন্দ্ৰক—জয়ী নৰক—ৰাজত্বৰ বাবে গঢ়ি তুলিলে আৰু জন্ম দিলে। ক্রতুত সৰ্বশ্ৰেষ্ঠ, বৰত (বৰণীয়তাত) সৰ্বোত্তম, আক্রমণত অপ্রতিরোধ্য, অতি উগ্ৰ, অতি বলৱান, তৱসী, তৰস্বী (বিজয়-গতি বহনকাৰী)।

Mantra 11

समीं रेभासो अस्वरन्निन्द्रं सोमस्य पीतये । स्वर्पतिं यदीं वृधे धृतव्रतो ह्योजसा समूतिभिः ॥

ৰেভাসসকল একেলগে ধ্বনি তুলিলে—সোম পানৰ বাবে ইন্দ্ৰক আহ্বান কৰি; স্বৰ্পতি (আলোক-লোকৰ অধিপতি)ক—যেতিয়া ধৃতব্ৰত (দৃঢ় বিধানধাৰী) তেওঁ শক্তিৰে বৃদ্ধি পায় আৰু সমূতিভিঃ (সহায়ৰ পূৰ্ণতা) নিজৰ ওচৰলৈ একত্ৰ কৰে।

Mantra 12

नेमिं नमन्ति चक्षसा मेषं विप्रा अभिस्वरा । सुदीतयो वो अद्रुहोऽपि कर्णे तरस्विनः समृक्वभिः ॥

দৃষ্টিসম্পন্ন ঋষিসকলে চক্ৰৰ নেমিৰ দৰে সীমা নত কৰি মেষৰ (মেষ-চিহ্নিত) দিশে ধ্বনিত স্তোত্ৰ উচ্ছাৰণ কৰে। হে তোমালোক সুদীপ্ত, অদ্ৰোহী—তোমালোকৰ তৰস্বী (দ্ৰুত-বিজয়ী) জনসকলে ঋক্-স্তোত্ৰসহ কাণলৈকে প্ৰৱেশ কৰক; যেন শ্ৰৱণেই শক্তিৰ দ্বাৰ হয়।

Mantra 13

तमिन्द्रं जोहवीमि मघवानमुग्रं सत्रा दधानमप्रतिष्कुतं शवांसि । मंहिष्ठो गीर्भिरा च यज्ञियो ववर्तद्राये नो विश्वा सुपथा कृणोतु वज्री ॥

সেই ইন্দ্ৰক মই পুনঃপুনঃ আহ্বান কৰোঁ—মঘৱান, উগ্ৰ—যি সদাই নিজৰ শক্তিসমূহ ধৰি ৰাখে আৰু যাক কেতিয়াও প্ৰতিহত কৰিব নোৱাৰি। গীৰ্ভিৰে সৰ্বাধিক দাতা, যজ্ঞযোগ্য, আমাৰ ওচৰলৈ আহক; বজ্ৰধাৰী আমাৰ বৃদ্ধি-সমৃদ্ধিৰ বাবে সকলো পথ সুপথ, দীপ্তিময় কৰি দিওক।

Mantra 14

त्वं पुर इन्द्र चिकिदेना व्योजसा शविष्ठ शक्र नाशयध्यै । त्वद्विश्वानि भुवनानि वज्रिन्द्यावा रेजेते पृथिवी च भीषा ॥

হে ইন্দ্ৰ, তুমি পুৰাতন অগ্ৰভাগসমূহ চিনাক্ত কৰাঁ; নিজৰ বীৰ্য্য-বলৰে হে শৱিষ্ঠ শক্র, শত্রুক নাশ কৰিবলৈ অধৰ্ম/অসত্যক ছিন্নভিন্ন কৰাঁ। হে বজ্ৰি, তোমাৰ পৰা সকলো ভুবন নিয়ম পায়; দ্যৌ আৰু পৃথিৱীও বজ্ৰধাৰীৰ ভয়ে কঁপে।

Mantra 15

तन्म ऋतमिन्द्र शूर चित्र पात्वपो न वज्रिन्दुरिताति पर्षि भूरि । कदा न इन्द्र राय आ दशस्येर्विश्वप्स्न्यस्य स्पृहयाय्यस्य राजन् ॥

হে ইন্দ্ৰ, শূৰ, বিচিত্ৰ-পতি! সেই ঋত—সত্য-ব্যৱস্থা—মোক ৰক্ষা কৰক। হে বজ্ৰধাৰী, আপহঁতৰ দৰে মোক দূৰলৈ বৈ নি যাওক, দুৰূহ অনৃত-অপৰাধৰ সিপাৰে পাৰ কৰাওক। হে ৰাজন ইন্দ্ৰ, কেতিয়া আপুনি আমাক ৰায়—ভূৰি, বিশ্বব্যাপী প্ৰবাহমান, কাম্য আৰু স্পৃহণীয়—দান কৰি অনুগ্ৰহ কৰিব?