Sukta 97

Mantra 1

या इन्द्र भुज आभरः स्वर्वाँ असुरेभ्यः । स्तोतारमिन्मघवन्नस्य वर्धय ये च त्वे वृक्तबर्हिषः ॥

હે ઇન્દ્ર, સ્વર્વાન્ (સૂર્યલોક-સમૃદ્ધ) તું અસુરબળોથી જે ભોગો અને અધિકાર-શક્તિઓ લાવ્યો, તે દ્વારા—હે મઘવન્—સ્તુતિકારને વધાર; અને તેમને પણ વધાર, જેઓ તારા માટે બર્હિષ્ (પવિત્ર આસન) પાથરીને યોગ્ય તૈયારી કરે છે.

Mantra 2

यमिन्द्र दधिषे त्वमश्वं गां भागमव्ययम् । यजमाने सुन्वति दक्षिणावति तस्मिन्तं धेहि मा पणौ ॥

હે ઇન્દ્ર, તું જે અવિનાશી ભાગ—અશ્વશક્તિ, ગૌપ્રકાશ, અક્ષય અંશ—સ્થાપે છે, તે સોમ પીસનાર અને દક્ષિણા આપનાર યજમાનમાં જ મૂકી દે; તેને પાણિ (વેપારી/સોદાબાજ ભાવ)માં ન રાખ.

Mantra 3

य इन्द्र सस्त्यव्रतोऽनुष्वापमदेवयुः । स्वैः ष एवैर्मुमुरत्पोष्यं रयिं सनुतर्धेहि तं ततः ॥

હે ઇન્દ્ર, જે સસ્ત્યવ્રત—સત્યવ્રતના નિયમથી રહિત—બેદરકાર છે, ઊંઘમાં ડૂબેલો છે, દેવોને ન ઇચ્છનાર છે, તે પોતાની જ ગતિઓથી પછાત પડે છે. પરંતુ જે સત્ય પ્રયત્નથી જીતે છે, તેના માટે પોષક રયિ (સમૃદ્ધિ) સ્થાપિત કર; તેને ત્યાં જ મૂકી દે—તે બીજા પાસેથી દૂર.

Mantra 4

यच्छक्रासि परावति यदर्वावति वृत्रहन् । अतस्त्वा गीर्भिर्द्युगदिन्द्र केशिभिः सुतावाँ आ विवासति ॥

હે વૃત્રહન્ શક્ર, તું દૂર પ્રદેશમાં હો કે નજીકમાં—એથી સોમ પિષનાર, વાણીના તેજસ્વી કેશ સમાન કિરણોવાળી સ્તુતિઓથી, હે ઇન્દ્ર, તને અહીં બોલાવે છે અને સ્તોત્રોથી તને પ્રગટ કરે છે.

Mantra 5

यद्वासि रोचने दिवः समुद्रस्याधि विष्टपि । यत्पार्थिवे सदने वृत्रहन्तम यदन्तरिक्ष आ गहि ॥

તું દિવ્ય રોચન—આકાશના પ્રકાશમય લોકમાં—વસે કે સત્તાના સમુદ્ર ઉપરની શિખર-વિષ્ટપ પર, કે પૃથ્વીના સદનમાં, હે અતિ વૃત્રહન્; કે અંતરિક્ષમાં—અહીં આવી જા.

Mantra 6

स नः सोमेषु सोमपाः सुतेषु शवसस्पते । मादयस्व राधसा सूनृतावतेन्द्र राया परीणसा ॥

હે સોમપા, બળના સ્વામી! અમારા માટે સોમના અર્પણોમાં—આ સુત સોમોમાં—તુ પ્રસન્ન મદમત્ત થા; હે ઇન્દ્ર, તારા દાન-રાધસથી, સત્યવાણીની સમૃદ્ધિથી અને અખૂટ પૂર્ણતાના વૈભવથી અમને આનંદિત અને બળવાન કર.

Mantra 7

मा न इन्द्र परा वृणग्भवा नः सधमाद्यः । त्वं न ऊती त्वमिन्न आप्यं मा न इन्द्र परा वृणक् ॥

હે ઇન્દ્ર, અમને દૂર ન ફેંક; અમારા માટે સહમાદ્ય—સામૂહિક મદ-આનંદનો સાથી—બન. તું જ અમારી ઊતિ (રક્ષા-સહાય) છે; તું જ ખરેખર અમારું આપ્ય—અંતરંગ પોતાપણું—છે. હે ઇન્દ્ર, અમને દૂર ન ફેંક.

Mantra 8

अस्मे इन्द्र सचा सुते नि षदा पीतये मधु । कृधी जरित्रे मघवन्नवो महदस्मे इन्द्र सचा सुते ॥

હે ઇન્દ્ર, અમારી સાથે—આ સુત સોમમાં—મધુ પીવા માટે બેસી જા. હે મઘવન (ઉદાર), જરિત્રે—સ્તુતિગાયક માટે—મહાન સહાય રચ; અહીં અમારી સાથે, હે ઇન્દ્ર, આ સુત સોમમાં.

Mantra 9

न त्वा देवास आशत न मर्त्यासो अद्रिवः । विश्वा जातानि शवसाभिभूरसि न त्वा देवास आशत ॥

હે અદ્રિવઃ (વજ્રધારી) ઇન્દ્ર! ન દેવો તને પહોંચી શકે, ન મર્ત્યો; તું પોતાના શવસ્ (બળ) વડે જન્મેલાં સર્વને અભિભવ કરે છે. ન દેવો તને પહોંચી શકે.

Mantra 10

विश्वाः पृतना अभिभूतरं नरं सजूस्ततक्षुरिन्द्रं जजनुश्च राजसे । क्रत्वा वरिष्ठं वर आमुरिमुतोग्रमोजिष्ठं तवसं तरस्विनम् ॥

વિશ્વની સર્વ પૃતનાઓ એકસાથે જોડાઈને વિજયી નર ઇન્દ્રને ઘડીને જન્માવ્યા—રાજસે (સર્વાધિપત્ય) માટે: ક્રતુમાં સર્વોત્તમ, વર (વરણ)માં શ્રેષ્ઠ, આક્રમণে અપ્રતિહત, અને ઉગ્ર—ઓજમાં અતિશય, તવસમાં મહાબલી, તરસ્વિન (વિજયવેગવાહક)।

Mantra 11

समीं रेभासो अस्वरन्निन्द्रं सोमस्य पीतये । स्वर्पतिं यदीं वृधे धृतव्रतो ह्योजसा समूतिभिः ॥

રેભા (પ્રકાશિત ગાયક) સૌ એકસાથે સ્વરમાં ઉઠ્યા—સોમપાન માટે ઇન્દ્રને; સ્વર્પતિ (પ્રકાશલોકના સ્વામી)ને—જ્યારે ધૃતવ્રત (દૃઢ વ્રતવાળો) તે ઓજસાથી વૃદ્ધિ પામે છે અને સમૂતિભિઃ (સહાયની સમૃદ્ધિઓ) પોતે તરફ એકત્ર કરે છે।

Mantra 12

नेमिं नमन्ति चक्षसा मेषं विप्रा अभिस्वरा । सुदीतयो वो अद्रुहोऽपि कर्णे तरस्विनः समृक्वभिः ॥

દ્રષ્ટિવાન વિપ્રો ચક્ષુથી નેમિ (ચક્રની કિનારી)ને મેષ (રામ) તરફ નમાવે છે, સ્વરપૂર્વક સ્તુતિ ગુંજાવે છે. હે સુદીપ્ત, અદ્રુહ (અહિતરહિત) એવા તમારાં તરસ્વિનઃ (ઝડપી વિજયી) સમૃક્વભિઃ (ઋચાઓ/સ્તુતિઓ સાથે) કાન સુધી પણ પ્રવેશે—શ્રવણ જ બળ માટે દ્વાર બને.

Mantra 13

तमिन्द्रं जोहवीमि मघवानमुग्रं सत्रा दधानमप्रतिष्कुतं शवांसि । मंहिष्ठो गीर्भिरा च यज्ञियो ववर्तद्राये नो विश्वा सुपथा कृणोतु वज्री ॥

તે ઇન્દ્રને હું વારંવાર આહ્વાન કરું છું—મઘવાન, ઉગ્ર—જે સદા પોતાની શક્તિઓ ધારણ કરે છે અને અપ્રતિષ્કુત (અપરાજેય/અનાવર્ત્ય) છે. ગીર્ભિઃ (વાણી-સ્તુતિઓ) દ્વારા મંહિષ્ઠ, યજ્ઞિય તે અમારી પાસે આવે; વજ્રી (વજ્રધારી) અમારા રાયે (વૃદ્ધિ/સમૃદ્ધિ) માટે સર્વ માર્ગોને સુપથા (સુગમ, સીધા, પ્રકાશમય) કરી દે.

Mantra 14

त्वं पुर इन्द्र चिकिदेना व्योजसा शविष्ठ शक्र नाशयध्यै । त्वद्विश्वानि भुवनानि वज्रिन्द्यावा रेजेते पृथिवी च भीषा ॥

હે ઇન્દ્ર, તું પુરઃ (પ્રાચીન મોરચા/આગળનાં સ્થાનો)ને ચિકિદે (જાણે છે/ઓળખે છે); અને વ્યોજસા (વિસ્તૃત બળથી) હે શવિષ્ઠ, હે શક્ર, શત્રુને નાશ કરવા માટે વિખેરી દે છે. હે વજ્રિ, તારા પરથી સર્વ ભુવનાનિ નિયમ પામે છે; દ્યાવા અને પૃથિવી પણ ભીષા (ભયભક્તિ)થી કંપે છે.

Mantra 15

तन्म ऋतमिन्द्र शूर चित्र पात्वपो न वज्रिन्दुरिताति पर्षि भूरि । कदा न इन्द्र राय आ दशस्येर्विश्वप्स्न्यस्य स्पृहयाय्यस्य राजन् ॥

હે ઇન્દ્ર, શૂર, ચિત્ર (અદ્ભુત) વીર! તે ઋત—સત્ય-વ્યવસ્થા—મને રક્ષે. હે વજ્રિન, જેમ જળ વહે છે તેમ, કઠિન અનૃત-દોષોને પાર કરીને મને દૂર પાર ઉતાર. હે રાજન ઇન્દ્ર, ક્યારે તું અમને રાય—સમૃદ્ધિ અને પૂર્ણતા—અર્પીશ? જે સર્વવ્યાપી પ્રવાહવાળી, ઇચ્છનીય અને લાલસનીય છે.