Sukta 66

Mantra 1

प्र मित्रयोर्वरुणयोः स्तोमो न एतु शूष्यः । नमस्वान्तुविजातयोः ॥

আমাৰ স্তোত্ৰ মিত্র আৰু বরুণলৈ আগবাঢ়ক—বল-তেজে প্ৰবল; নমস্কাৰ বহন কৰি, সেই দুজন বিস্তৃত-জন্মা শক্তিলৈ।

Mantra 2

या धारयन्त देवाः सुदक्षा दक्षपितरा । असुर्याय प्रमहसा ॥

যিসকল দেৱ সুদক্ষ—দক্ষক পিতৃ ৰূপে ধৰি—আসুৰ্য (সাৰ্বভৌম) শক্তি আৰু অতিমহিমাৰে ধাৰণ কৰি ৰাখে।

Mantra 3

ता नः स्तिपा तनूपा वरुण जरितॄणाम् । मित्र साधयतं धियः ॥

হে মিত্ৰ-বৰুণ! আমাৰ পদক্ষেপৰ ৰক্ষক, আমাৰ তনুৰ (জীৱসত্তাৰ) ৰক্ষক—হে গায়ক-স্তোতাসকলৰ বৰুণ! হে মিত্ৰ! আমাৰ ধীসমূহ (পবিত্ৰ বুদ্ধি-চিন্তা) সিদ্ধ কৰি সঠিক পথত স্থাপন কৰা।

Mantra 4

यदद्य सूर उदितेऽनागा मित्रो अर्यमा । सुवाति सविता भगः ॥

আজি সূৰ্য উদিত হোৱাত, মিত্ৰ আৰু আৰ্যমণ নিৰ্দোষ (অনাগা) থাকিলে, সৱিতা আৰু ভাগ সঠিক দানসমূহ উন্মোচন কৰি আগবঢ়াই দিয়ে।

Mantra 5

सुप्रावीरस्तु स क्षयः प्र नु यामन्त्सुदानवः । ये नो अंहोऽतिपिप्रति ॥

আমাৰ সেই বাসস্থান-অৱস্থা সুপ্ৰবীৰ (বীৰ্য-সমৃদ্ধ) হওক; আগবাঢ়ক—সুদানৱ (সু-দাতা)সকলে নিশ্চয় আমাক পথ দেখাই লৈ যাওক, যিসকলে আমাক অংহঃ (সংকোচন, পাপ-দুঃখ) অতিক্ৰম কৰাই দিয়ে।

Mantra 6

उत स्वराजो अदितिरदब्धस्य व्रतस्य ये । महो राजान ईशते ॥

আৰু স্ব-সাম্ৰাজ্ঞী অদিতি—অদব্ধ (অজেয়) ঋত-ব্ৰতৰ বিস্তৃত মুক্ততা; সেই মহাৰাজাসকলেই (মিত্র-বৰুণ-আৰ্যমণ) তাৰ দ্বাৰাই অধিপত্য প্ৰকাশ কৰে।

Mantra 7

प्रति वां सूर उदिते मित्रं गृणीषे वरुणम् । अर्यमणं रिशादसम् ॥

সূৰ্য উদিত হ’লে মই তোমালোকক স্তৱে সঁহাৰি দিওঁ—মিত্রক, বৰুণক, আৰু ৰিশাদস (শত্ৰু-আঘাত-নাশক) আৰ্যমণক।

Mantra 8

राया हिरण्यया मतिरियमवृकाय शवसे । इयं विप्रा मेधसातये ॥

সোণালী ঐশ্বৰ্যৰে পূৰ্ণ এই মতি—অবৃক (অ-উল্ফ; অবিভক্ত) শৱস্‌-বলৰ বাবে; এই বিপ্ৰ-বাণী মেধাসাতি (প্ৰজ্ঞা-লাভ)ৰ নিমিত্ত।

Mantra 9

ते स्याम देव वरुण ते मित्र सूरिभिः सह । इषं स्वश्च धीमहि ॥

হে দেৱ বৰুণ, আমি তোমাৰেই হওঁ; হে মিত্ৰ, সূৰিভিসকলৰ (ঋষি-দৰ্শকসকলৰ) সৈতে আমি তোমাৰেই হওঁ। ইষ্‌ (পোষক শক্তি) আৰু স্বঃ (বিশাল স্বৰ্গীয় চেতনা) আমি ধী-চিত্তত ধাৰণ কৰোঁ।

Mantra 10

बहवः सूरचक्षसोऽग्निजिह्वा ऋतावृधः । त्रीणि ये येमुर्विदथानि धीतिभिर्विश्वानि परिभूतिभिः ॥

বহুজন সূৰ্য-চক্ষুস (সূৰ্যৰ দৃষ্টিৰে দেখা) — অগ্নি-জিহ্বা, ঋত-বৃদ্ধ (ঋতৰ দ্বাৰা বৃদ্ধি পোৱা)। ধীসমূহেৰে যজ্ঞৰ ত্ৰয়ী বিদথা (তিন সভা/সমাবেশ) তেওঁলোকে বিধান কৰিলে; পৰিভূতি (অধিপত্য/আয়ত্ত) দ্বাৰা সকলোকে পৰিবেষ্টন কৰিলে।

Mantra 11

वि ये दधुः शरदं मासमादहर्यज्ञमक्तुं चादृचम् । अनाप्यं वरुणो मित्रो अर्यमा क्षत्रं राजान आशत ॥

যিসকলে বছৰ (শরদ্) আৰু মাহ, দিন, যজ্ঞ, ৰাতি, আৰু অদৃচ্‌ মন্ত্রকো বিধান কৰিলে—অনা-প্য (অভেদ্য) ক্ষত্ৰ (সার্বভৌম ক্ষমতা) বৰুণ, মিত্ৰ, আৰু্যমান—এই ৰাজাসকলে লাভ কৰিলে।

Mantra 12

तद्वो अद्य मनामहे सूक्तैः सूर उदिते । यदोहते वरुणो मित्रो अर्यमा यूयमृतस्य रथ्यः ॥

আজি সূৰ্য উদিত হোৱাত সুগঠিত সূক্তেৰে আমি সেই কথাই মনত আনি স্মৰণ কৰোঁ—যেনে বৰুণ, মিত্ৰ আৰু অৰ্যমা আমাক আগুৱাই লৈ যায়; হে ঋতৰ ৰথ্যসকল, তোমালোকেই সত্য-ঋতৰ ৰথচালক।

Mantra 13

ऋतावान ऋतजाता ऋतावृधो घोरासो अनृतद्विषः । तेषां वः सुम्ने सुच्छर्दिष्टमे नरः स्याम ये च सूरयः ॥

ঋতবান, ঋতজাত, ঋতে বৃদ্ধি পোৱা, অসত্য-বিৰোধী ভয়ংকৰ—সেইসকলৰ তোমালোকৰ অতি সুখময় অনুগ্ৰহ আৰু সৰ্বাধিক আশ্ৰয়দায়ক ৰক্ষাত, হে নৰসকল, আমি থাকোঁ; আমি আৰু আলোকিত নেতাসকল।

Mantra 14

उदु त्यद्दर्शतं वपुर्दिव एति प्रतिह्वरे । यदीमाशुर्वहति देव एतशो विश्वस्मै चक्षसे अरम् ॥

ওপৰলৈ উঠে সেই দৰ্শনীয় ৰূপ; স্বৰ্গৰ আহ্বানৰ প্ৰতি সঁহাৰি দি ই আগবাঢ়ে—যেতিয়া দেৱ, তীব্ৰগামী এতশা তাক বহন কৰে, সকলোৰে দৃষ্টিৰ বাবে সাজু কৰি।

Mantra 15

शीर्ष्णःशीर्ष्णो जगतस्तस्थुषस्पतिं समया विश्वमा रजः । सप्त स्वसारः सुविताय सूर्यं वहन्ति हरितो रथे ॥

শীৰ্ষৰ পৰা শীৰ্ষলৈ সিহঁতে চলমান আৰু স্থিৰ সকলো জগতৰ অধিপতিক ধৰি ৰাখে; একে সুৰে সিহঁতে সমগ্ৰ দীপ্ত আকাশ-বিস্তাৰ পাৰ হয়। শুভ গতি আৰু মঙ্গলৰ বাবে সাত ভগ্নী-শক্তিয়ে ৰথত যোজা হৰিত অশ্বসহ সূৰ্যক বহন কৰে।

Mantra 16

तच्चक्षुर्देवहितं शुक्रमुच्चरत् । पश्येम शरदः शतं जीवेम शरदः शतम् ॥

দেৱে স্থাপন কৰা সেই চক্ষু—উজ্জ্বল—উৰ্ধ্বলৈ উদয় হয়। আমি শত শৰৎ দেখোঁ; আমি শত শৰৎ জীয়াই থাকোঁ।

Mantra 17

काव्येभिरदाभ्या यातं वरुण द्युमत् । मित्रश्च सोमपीतये ॥

কাব্য-প্ৰজ্ঞাৰ অদাভ্য শক্তিসমূহসহ আহা, হে বরুণ, দ্যুমৎ দীপ্তিসহ। সোমপানৰ বাবে মিত্রো আহক।

Mantra 18

दिवो धामभिर्वरुण मित्रश्चा यातमद्रुहा । पिबतं सोममातुजी ॥

দ্যৌৰ ধামসমূহসহ, হে বৰুণ, আৰু মিত্ৰো, তোমালোকো আহাঁ—হে অবিশ্বাসঘাত নকৰোঁতা। বেগে আগবঢ়োৱা সোম পান কৰা।

Mantra 19

आ यातं मित्रावरुणा जुषाणावाहुतिं नरा । पातं सोममृतावृधा ॥

হে মিত্ৰ-বৰুণ, আহাঁ; আহুতিৰ আনন্দত তৃপ্ত হৈ—হে শক্তিমান দুজন। ঋত বৃদ্ধি কৰোঁতা তোমালোক, সোম পান কৰা।