Sukta 2

Mantra 1

जुषस्व नः समिधमग्ने अद्य शोचा बृहद्यजतं धूममृण्वन् । उप स्पृश दिव्यं सानु स्तूपैः सं रश्मिभिस्ततनः सूर्यस्य ॥

ഹേ അഗ്നേ, ഇന്ന് ഞങ്ങളുടെ സമിധയെ സ്വീകരിക്കണമേ; നീ മഹത്തായി, യജ്ഞാർഹമായിത്തന്നെ ജ്വലിക്ക, പുക ഉയർത്തിക്കൊണ്ട്. നിന്റെ ജ്വാലാജിഹ്വകളാൽ ദിവ്യശിഖരം സ്പർശിക്ക; സൂര്യന്റെ രശ്മികളോടൊത്ത് നീ സ്വയം എല്ലാടവും വ്യാപിപ്പിക്ക.

Mantra 2

नराशंसस्य महिमानमेषामुप स्तोषाम यजतस्य यज्ञैः । ये सुक्रतवः शुचयो धियंधाः स्वदन्ति देवा उभयानि हव्या ॥

നരാശംസന്റെ—യജ്ഞാർഹനായവന്റെ—ഈ മഹിമയെ ഞങ്ങൾ യജ്ഞങ്ങളാൽ സ്തുതിക്കും. സുകൃതവന്മാരായ, ശുചികളായ, ധിയം ധാരിക്കുന്ന ദേവന്മാർ ഉഭയവിധ ഹവ്യങ്ങളെ (ബാഹ്യവും ആന്തരികവും) ആസ്വദിച്ച് ആനന്ദിക്കുന്നു.

Mantra 3

ईळेन्यं वो असुरं सुदक्षमन्तर्दूतं रोदसी सत्यवाचम् । मनुष्वदग्निं मनुना समिद्धं समध्वराय सदमिन्महेम ॥

നിങ്ങൾക്കായി ഞങ്ങൾ മഹിമപ്പെടുത്തുന്നു—ഈളേನ್ಯൻ (ആരാധ്യൻ) അഗ്നിയെ, അസുര (സർവാധിപത്യശക്തി) സ്വരൂപനായ, സുദക്ഷ (പരിപൂർണകൗശലമുള്ള)വനെ; ദ്യാവാ-പൃഥിവി തമ്മിലുള്ള അന്തർദൂതൻ, സത്യവാചി. മനുഷ്യവത്, മനു (മനം) കൊണ്ടു സമിദ്ധനായ അഗ്നിയെ യജ്ഞത്തിനായി നിത്യം സമാധാനത്തിൽ സ്ഥാപിക്കട്ടെ; അധ്വരത്തിനായി സദാ മഹിമപ്പെടുത്തട്ടെ.

Mantra 4

सपर्यवो भरमाणा अभिज्ञु प्र वृञ्जते नमसा बर्हिरग्नौ । आजुह्वाना घृतपृष्ठं पृषद्वदध्वर्यवो हविषा मर्जयध्वम् ॥

ഹേ അധ്വര്യവോ, അർപ്പണസേവകരേ! ബോധത്തോടെ ഹവിഷ് കൊണ്ടുവരുന്ന നിങ്ങൾ നമസ്കാരത്തോടെ അഗ്നിക്കായി ബർഹി (പവിത്രാസനം) വിരിയിക്കുക. ഘൃതപൃഷ്ഠം (നെയ്യിന്റെ ദീപ്തി വഹിക്കുന്ന), കിരണവർണ്ണിതമായ വേദിയെ ഹവിഷാൽ പ്രകാശിപ്പിക്കുക; അർപ്പണത്തോടെ യജ്ഞത്തെ മർജ്ജിച്ച് പരിപൂർണമാക്കുക.

Mantra 5

स्वाध्यो वि दुरो देवयन्तोऽशिश्रयू रथयुर्देवताता । पूर्वी शिशुं न मातरा रिहाणे समग्रुवो न समनेष्वञ्जन् ॥

സ്വാധ്യ (ആത്മസംയമി) ദേവയന്തർ വാതിലുകൾ വിശാലമായി തുറക്കുന്നു; ദേവതാതാ (ദേവാഗമനം)ക്കായി രഥയു (ഉത്സുകൻ) ആയി അവർ നിലകൊള്ളുന്നു. രണ്ടു മാതാക്കൾ നവജാത ശിശുവിനെ നക്കുന്നതുപോലെ, അങ്ങനെ പുരാതന ശക്തികൾ അവനെ പോഷിപ്പിക്കുന്നു; സഭകളിലെ ഗായകർപോലെ അവർ അവനെ അഭിഷേകം ചെയ്ത് സമാധാനത്തിൽ ചേർക്കുന്നു.

Mantra 6

उत योषणे दिव्ये मही न उषासानक्ता सुदुघेव धेनुः । बर्हिषदा पुरुहूते मघोनी आ यज्ञिये सुविताय श्रयेताम् ॥

അതു പോലെ ആ രണ്ടു ദിവ്യ യുവതികൾ—ഉഷസ്സും നക്തയും (രാത്രി)—ഞങ്ങൾക്കായി മഹത്തായി, നന്നായി പാലുതരുന്ന ധേനുവിനെപ്പോലെ, ബർഹിഷിൽ ഇരിക്കട്ടെ; പുരുഹൂത (അനേകർ വിളിക്കുന്ന) മഘോനീ (സമൃദ്ധിദായിനി)യായി യജ്ഞീയ കർമ്മത്തിലേക്ക്, സുവിതായ—ശുഭഗതിക്കും വിശാല സൗഭാഗ്യത്തിനുമായി—ചായട്ടെ.

Mantra 7

विप्रा यज्ञेषु मानुषेषु कारू मन्ये वां जातवेदसा यजध्यै । ऊर्ध्वं नो अध्वरं कृतं हवेषु ता देवेषु वनथो वार्याणि ॥

മാനുഷ യജ്ഞങ്ങളിൽ ഞങ്ങൾ വിപ്രർ (ഋഷികൾ) ആകുന്നു; കാവ്യഗായകനായി, ഹേ ജാതവേദസ്, നിന്നെ യജ്യനായി ഞാൻ മന്യിക്കുന്നു. ഹവേഷു (ആഹ്വാനങ്ങളിൽ) ഞങ്ങളുടെ അധ്വര (യജ്ഞപ്രവാഹം) ഊർധ്വം—ഉന്നതം—ആക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു; അതിലൂടെ നീ ദേവന്മാരിൽ വര്യ (ഇഷ്ട) ധനങ്ങൾ—ശക്തിയും സമൃദ്ധിയും—ഞങ്ങൾക്കായി നേടുന്നു.

Mantra 8

आ भारती भारतीभिः सजोषा इळा देवैर्मनुष्येभिरग्निः । सरस्वती सारस्वतेभिरर्वाक्तिस्रो देवीर्बर्हिरेदं सदन्तु ॥

ഭാരതി, ഭാരതീഭിഃ സജോഷാ—ഏകമനസ്സോടെ—വരിക; ഇളാ ദേവന്മാരോടും മനുഷ്യരോടും കൂടി വരിക, അഗ്നിയും അവരോടൊപ്പം വരട്ടെ. സരസ്വതി സാരസ്വതേഭിഃ അർവാക്—ഇവിടേക്ക് തിരിഞ്ഞ്—വരിക; ഈ മൂന്ന് ദേവിമാർ ഈ ബർഹിഷിൽ ഇരിക്കട്ടെ.

Mantra 9

तन्नस्तुरीपमध पोषयित्नु देव त्वष्टर्वि रराणः स्यस्व । यतो वीरः कर्मण्यः सुदक्षो युक्तग्रावा जायते देवकामः ॥

പോഷകനായ ദേവ ത്വഷ്ടൃ, ആ വേഗത്തിൽ മുന്നേറുന്ന വർദ്ധനയെ ഞങ്ങൾക്കായി പോഷിപ്പിക്കണമേ; ആനന്ദഭരിതമായ ദാനത്തിൽ നീ പ്രകാശിക്ക. നിന്നിൽ നിന്നാണ് കർമ്മയോഗ്യനും സുദക്ഷനുമായ വീരൻ ജനിക്കുന്നത്—യുക്തഗ്രാവാ (സോമപീഡനക്കല്ലുകൾ ബന്ധിച്ചവൻ), ദേവകാമൻ (ദേവന്മാരെ ആഗ്രഹിക്കുന്നവൻ).

Mantra 10

वनस्पतेऽव सृजोप देवानग्निर्हविः शमिता सूदयाति । सेदु होता सत्यतरो यजाति यथा देवानां जनिमानि वेद ॥

ഹേ വനസ്പതി (മരത്തിന്റെ അധിപതി), ദേവന്മാർ സമീപിക്കുവാൻ വഴിയൊരുക്കി വിടുക. അഗ്നി—ഹവിഷിന്റെ ശമിതാ (ക്രമീകരകൻ)—ആഹുതിയെ യഥോചിതമായ പാതയിൽ സ്ഥാപിക്കുന്നു. തുടർന്ന് ഹോതൃ, സത്യത്തിൽ കൂടുതൽ സത്യവാനായി, യജിക്കുന്നു—കാരണം ദേവന്മാരുടെ ജന്മങ്ങളും പ്രാകട്യങ്ങളും അവൻ അറിയുന്നു.

Mantra 11

आ याह्यग्ने समिधानो अर्वाङिन्द्रेण देवैः सरथं तुरेभिः । बर्हिर्न आस्तामदितिः सुपुत्रा स्वाहा देवा अमृता मादयन्ताम् ॥

ഹേ അഗ്നേ, സമിധയാൽ പൂർണ്ണമായി ജ്വലിച്ച് ഇവിടെ വരിക; ഇന്ദ്രനോടും ദേവന്മാരോടും കൂടി ഒരേ രഥത്തിൽ, തുരേഭിഃ (വേഗശക്തികളോടെ) തിരിഞ്ഞ് വരിക. ഞങ്ങൾക്കായി ബർഹിസ് (യജ്ഞാസനം) സ്ഥാപിതമാകട്ടെ; സൂപുത്രയായ അദിതി ഇവിടെ ഇരിക്കട്ടെ. സ്വാഹാ—അമൃത ദേവന്മാർ ഈ ആഹുതിയിൽ ആനന്ദിച്ചു പ്രസന്നരാകട്ടെ.