Sukta 2

Mantra 1

जुषस्व नः समिधमग्ने अद्य शोचा बृहद्यजतं धूममृण्वन् । उप स्पृश दिव्यं सानु स्तूपैः सं रश्मिभिस्ततनः सूर्यस्य ॥

ಓ ಅಗ್ನೇ, ಇಂದು ನಮ್ಮ ಸಮಿಧೆಯನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸು; ನೀನು ಮಹತ್ತಾಗಿ, ಯಜ್ಯನೀಯವಾಗಿ ಜ್ವಲಿಸು, ಧೂಮವನ್ನು ಮೇಲಕ್ಕೆ ಎತ್ತುತ್ತ. ನಿನ್ನ ಜ್ವಾಲಾಜಿಹ್ವೆಗಳಿಂದ ದಿವ್ಯ ಶಿಖರವನ್ನು ಸ್ಪರ್ಶಿಸು; ಸೂರ್ಯನ ರಶ್ಮಿಗಳೊಂದಿಗೆ ಸಮ್ಮಿಲಿತವಾಗಿ ನೀನು ಎಲ್ಲೆಡೆ ವಿಸ್ತರಿಸು.

Mantra 2

नराशंसस्य महिमानमेषामुप स्तोषाम यजतस्य यज्ञैः । ये सुक्रतवः शुचयो धियंधाः स्वदन्ति देवा उभयानि हव्या ॥

ನರಾಶಂಸನ—ಯಜ್ಯನೀಯನ—ಈ ಮಹಿಮೆಯನ್ನು ನಾವು ಯಜ್ಞಗಳ ಮೂಲಕ ಸ್ತುತಿಸುವೆವು. ಸುಕ್ರತವಃ, ಶುಚಯಃ, ಧಿಯಂಧಾಃ ಆದ ದೇವರುಗಳು ಉಭಯ ವಿಧದ ಹವ್ಯಗಳನ್ನು (ಬಾಹ್ಯವೂ ಆಂತರಿಕವೂ) ಆಸ್ವಾದಿಸಿ ಆನಂದಿಸುತ್ತಾರೆ.

Mantra 3

ईळेन्यं वो असुरं सुदक्षमन्तर्दूतं रोदसी सत्यवाचम् । मनुष्वदग्निं मनुना समिद्धं समध्वराय सदमिन्महेम ॥

ನಿಮಗಾಗಿ ನಾವು ಸ್ತುತಿಸುತ್ತೇವೆ—ಈಳೇನ್ಯ (ಪೂಜ್ಯ) ಅಗ್ನಿಯನ್ನು, ಅಸುರ (ಸರ್ವಾಧಿಪತಿ ಶಕ್ತಿ) ಸ್ವರೂಪನಾದ, ಸುಧಕ್ಷ (ಪೂರ್ಣಕುಶಲನಾದ)ವನನ್ನು; ದ್ಯಾವಾ-ಪೃಥಿವಿ ನಡುವೆ ಅಂತರ್ದೂತ, ಸತ್ಯವಾಚಿ. ಮನುಷ್ಯವತ್, ಮನು (ಮನ) ಯಿಂದ ಸಮಿದ್ಧನಾದ ಅಗ್ನಿಯನ್ನು ಯಜ್ಞಕ್ಕಾಗಿ ಸದಾ ಸಮಾಧಾನದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಾಪಿಸೋಣ; ಅಧ್ವರಕ್ಕಾಗಿ ನಿರಂತರವಾಗಿ ಮಹಿಮೆಪಡಿಸೋಣ.

Mantra 4

सपर्यवो भरमाणा अभिज्ञु प्र वृञ्जते नमसा बर्हिरग्नौ । आजुह्वाना घृतपृष्ठं पृषद्वदध्वर्यवो हविषा मर्जयध्वम् ॥

ಹೇ ಅಧ್ವರ್ಯವಃ, ಅರ್ಪಣದ ಸೇವಕರೇ! ಅಭಿಜ್ಞತೆಯಿಂದ ಹವಿಸನ್ನು ತರುತ್ತಾ ನೀವು ನಮಸ್ಕಾರದಿಂದ ಅಗ್ನಿಗಾಗಿ ಬರ್ಹಿ (ಪವಿತ್ರ ಆಸನ)ವನ್ನು ಹರಡಿ. ಘೃತಪೃಷ್ಟ (ಘೀಯ ಕాంతಿ ಹೊತ್ತ) ಕಿರಣವರ್ಣಿತ ವೇದಿಯನ್ನು ಹವಿಸಿನಿಂದ ಪ್ರಕಾಶಮಾನಗೊಳಿಸಿ; ಅರ್ಪಣದಿಂದ ಯಜ್ಞವನ್ನು ಮರ್ಜಿಸಿ, ಪರಿಪೂರ್ಣಗೊಳಿಸಿ.

Mantra 5

स्वाध्यो वि दुरो देवयन्तोऽशिश्रयू रथयुर्देवताता । पूर्वी शिशुं न मातरा रिहाणे समग्रुवो न समनेष्वञ्जन् ॥

ಸ್ವಾಧ್ಯ (ಆತ್ಮಸಂಯಮಿ) ದೇವಯಂತರು ದ್ವಾರಗಳನ್ನು ವಿಶಾಲವಾಗಿ ತೆರೆಯುತ್ತಾರೆ; ದೇವತಾತಾ (ದೇವರ ಆಗಮನ)ಕ್ಕಾಗಿ ರಥಯು (ಉತ್ಸುಕ)ರಾಗಿ ಅವರು ನಿಂತುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ. ಎರಡು ತಾಯಿಗಳು ನವಜಾತ ಶಿಶುವನ್ನು ನಕ್ಕಂತೆ, ಹಾಗೆಯೇ ಪುರಾತನ ಶಕ್ತಿಗಳು ಅವನನ್ನು ಪೋಷಿಸುತ್ತವೆ; ಸಮಿತಿಗಳಲ್ಲಿ ಗಾಯಕರು ಹೇಗೋ, ಹಾಗೆಯೇ ಅವರು ಅವನನ್ನು ಅಭಿಷೇಕಿಸಿ ಸಮಾಧಾನದಲ್ಲಿ ಹೊಂದಿಸುತ್ತಾರೆ.

Mantra 6

उत योषणे दिव्ये मही न उषासानक्ता सुदुघेव धेनुः । बर्हिषदा पुरुहूते मघोनी आ यज्ञिये सुविताय श्रयेताम् ॥

ಮತ್ತೆ ಆ ಎರಡು ದಿವ್ಯ ಕನ್ಯೆಗಳು—ಉಷಾ ಮತ್ತು ನಕ್ತಾ (ರಾತ್ರಿ)—ನಮಗೆ ಮಹತ್ತಾಗಿ, ಸುದುಘಾ ಧೇನುಹಾಗೆ, ಬರ್ಹಿಷ್ ಮೇಲೆ ಆಸೀನರಾಗಲಿ; ಬಹುಹೂತ (ಅನೇಕರಿಂದ ಆಮಂತ್ರಿತ) ಮಘೋನೀ (ಸಮೃದ್ಧಿದಾಯಿನಿ)ಯಾಗಿ ಯಜ್ಞೀಯ ಕರ್ಮದ ಕಡೆಗೆ ಸುವಿತಾಯ—ಶುಭಗತಿ ಮತ್ತು ವಿಶಾಲ ಕಲ್ಯಾಣಕ್ಕಾಗಿ—ಆಶ್ರಯಿಸಲಿ.

Mantra 7

विप्रा यज्ञेषु मानुषेषु कारू मन्ये वां जातवेदसा यजध्यै । ऊर्ध्वं नो अध्वरं कृतं हवेषु ता देवेषु वनथो वार्याणि ॥

ಮಾನವ ಯಜ್ಞಗಳಲ್ಲಿ ನಾವು ವಿಪ್ರರು (ಋಷಿಗಳು); ಕಾವ್ಯಗಾಯಕನಾಗಿ, ಹೇ ಜಾತವೇದಸ, ನಿನ್ನನ್ನು ಯಜ್ಯನೆಂದು ನಾನು ಮನ್ಯಿಸುತ್ತೇನೆ. ಹವೇṣu (ಆಹ್ವಾನಗಳಲ್ಲಿ) ನಮ್ಮ ಅಧ್ವರ (ಯಜ್ಞಪ್ರವಾಹ) ಊರ್ಧ್ವ—ಉನ್ನತ—ಮಾಡಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ; ಅದರ ಮೂಲಕ ನೀನು ದೇವರಲ್ಲಿ ವರ್ಯ (ಇಚ್ಛಿತ) ಧನಗಳನ್ನು—ಶಕ್ತಿ ಮತ್ತು ಸಮೃದ್ಧಿಯನ್ನು—ನಮಗಾಗಿ ಗೆಲ್ಲುತ್ತೀ.

Mantra 8

आ भारती भारतीभिः सजोषा इळा देवैर्मनुष्येभिरग्निः । सरस्वती सारस्वतेभिरर्वाक्तिस्रो देवीर्बर्हिरेदं सदन्तु ॥

ಭಾರತೀ, ಭಾರತೀಭಿಃ ಸಜೋಷಾ—ಏಕಮನಸ್ಸಾಗಿ—ಬಾ; ಇಳಾ ದೇವರೂ ಮಾನವರೂ ಜೊತೆಗೆ ಬಾ, ಮತ್ತು ಅಗ್ನಿಯೂ ಅವರೊಡನೆ. ಸರಸ್ವತೀ ಸಾರಸ್ವತೇಭಿಃ ಅರ್ವಾಕ್—ಇತ್ತ ಕಡೆ ತಿರುಗಿ—ಬಾ; ಈ ಮೂರು ದೇವಿಯರು ಈ ಬರ್ಹಿಷ್ ಮೇಲೆ ಆಸೀನರಾಗಲಿ.

Mantra 9

तन्नस्तुरीपमध पोषयित्नु देव त्वष्टर्वि रराणः स्यस्व । यतो वीरः कर्मण्यः सुदक्षो युक्तग्रावा जायते देवकामः ॥

ಪೋಷಕ ದೇವ ತ್ವಷ್ಟೃ, ಆ ವೇಗವಾಗಿ ಮುಂದುವರಿಯುವ ವೃದ್ಧಿಯನ್ನು ನಮ್ಮಿಗಾಗಿ ಪೋಷಿಸು; ಹರ್ಷಭರಿತ ದಾನದಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಾಶಿಸು. ನಿನ್ನಿಂದಲೇ ಕಾರ್ಯಯೋಗ್ಯ, ಸುಧಕ್ಷ ವೀರನು ಜನಿಸುತ್ತಾನೆ—ಯುಕ್ತಗ್ರಾವಾ (ಸೋಮಪೀಡನ ಕಲ್ಲುಗಳನ್ನು ಜೋಡಿಸಿಕೊಂಡವನು), ದೇವಕಾಮ (ದೇವರನ್ನು ಬಯಸುವವನು).

Mantra 10

वनस्पतेऽव सृजोप देवानग्निर्हविः शमिता सूदयाति । सेदु होता सत्यतरो यजाति यथा देवानां जनिमानि वेद ॥

ಹೇ ವನಸ್ಪತಿ (ಮರದ ಅಧಿಪತಿ), ದೇವರುಗಳು ಸಮೀಪ ಬರಲು ಬಿಡು. ಅಗ್ನಿ—ಹವಿಷ್ಯದ ಶಮಿತಾ (ವ್ಯವಸ್ಥಾಪಕ)—ಆಹುತಿಯನ್ನು ಯಥೋಚಿತ ಮಾರ್ಗದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಾಪಿಸುತ್ತಾನೆ. ನಂತರ ಹೋತಾ, ಸತ್ಯದಲ್ಲಿ ಇನ್ನೂ ಸತ್ಯವಂತನಾಗಿ, ಯಜ್ಞವನ್ನು ನೆರವೇರಿಸುತ್ತಾನೆ—ಏಕೆಂದರೆ ಅವನು ದೇವರ ಜನ್ಮಗಳನ್ನೂ ಪ್ರಾಕಟ್ಯಗಳನ್ನೂ ತಿಳಿದಿದ್ದಾನೆ.

Mantra 11

आ याह्यग्ने समिधानो अर्वाङिन्द्रेण देवैः सरथं तुरेभिः । बर्हिर्न आस्तामदितिः सुपुत्रा स्वाहा देवा अमृता मादयन्ताम् ॥

ಹೇ ಅಗ್ನಿ, ಸಮಿಧೆಯಿಂದ ಪ್ರಜ್ವಲಿತನಾಗಿ, ಇಲ್ಲಿ ಬಾ; ಇಂದ್ರನೊಂದಿಗೆ ಮತ್ತು ದೇವರೊಂದಿಗೆ ಒಂದೇ ರಥದಲ್ಲಿ, ತುರೇಭಿಃ (ವೇಗಶಕ್ತಿಗಳೊಂದಿಗೆ) ತಿರುಗಿ ಬಾ. ನಮ್ಮಿಗಾಗಿ ಬರ್ಹಿಸ್ (ಯಜ್ಞಾಸನ) ಸ್ಥಾಪಿತವಾಗಲಿ; ಸುಪುತ್ರಾ ಅದಿತಿ ಇಲ್ಲಿ ಆಸೀನಳಾಗಲಿ. ಸ್ವಾಹಾ—ಅಮೃತ ದೇವರುಗಳು ಈ ಆಹುತಿಯಲ್ಲಿ ಆನಂದಿಸಿ ಹರ್ಷಿತರಾಗಲಿ.