Sukta 2

Mantra 1

जुषस्व नः समिधमग्ने अद्य शोचा बृहद्यजतं धूममृण्वन् । उप स्पृश दिव्यं सानु स्तूपैः सं रश्मिभिस्ततनः सूर्यस्य ॥

হে অগ্নি, আজি আমাৰ সমিধা (ইন্ধন) গ্ৰহণ কৰা; তুমি বৃহৎ, যজত (পূজনীয়) ৰূপে দীপ্ত হওঁ, ধোঁৱা উত্থাপন কৰি। জিহ্বা-শিখাসমূহেৰে দিৱ্য শিখৰ স্পৰ্শ কৰা; সূৰ্যৰ ৰশ্মিসমূহৰ সৈতে সঙ্গতিৰে নিজকে বিস্তাৰ কৰা।

Mantra 2

नराशंसस्य महिमानमेषामुप स्तोषाम यजतस्य यज्ञैः । ये सुक्रतवः शुचयो धियंधाः स्वदन्ति देवा उभयानि हव्या ॥

এইসকলৰ—যজত নরাশংসৰ—মহিমা আমি যজ্ঞসমূহেৰে উপ-স্তৱ কৰিম। সু-ক্ৰতৱঃ, শুচয়ঃ, ধিয়ংধাঃ দেৱতাসকলে উভয়ানি হব্য—বাহ্য আৰু অন্তৰ—আস্বাদন কৰি উপভোগ কৰে।

Mantra 3

ईळेन्यं वो असुरं सुदक्षमन्तर्दूतं रोदसी सत्यवाचम् । मनुष्वदग्निं मनुना समिद्धं समध्वराय सदमिन्महेम ॥

তোমালোকৰ বাবে আমি স্তৱ কৰোঁ—ইলেণ্য, আৰাধ্য অগ্নিক; অসুৰ-শক্তিস্বৰূপ, সুদক্ষ; দ্যৌ আৰু পৃথিৱীৰ অন্তৰ্দূত, সত্যবাচী। মনুৰ মানসে মানৱ-ৰীতিৰে সমিধিত অগ্নিক আমি সদায় যজ্ঞৰ বাবে সমন্বিত কৰি স্থাপন কৰোঁ; সদা অধ্বৰলৈ (উৰ্ধ্বগতিৰ যাত্ৰালৈ) মহিমা কৰোঁ।

Mantra 4

सपर्यवो भरमाणा अभिज्ञु प्र वृञ्जते नमसा बर्हिरग्नौ । आजुह्वाना घृतपृष्ठं पृषद्वदध्वर्यवो हविषा मर्जयध्वम् ॥

হে অধ্বৰ্যৱসকল, বুজ-বিচাৰে হৱি বহন কৰি, নমস্কাৰে অগ্নিৰ বাবে বৰ্হি (পবিত্ৰ আসন) বিস্তাৰ কৰা। আহুতি ঢালি, ঘৃত-পৃষ্ঠ, ৰশ্মিবৰ্ণে বিচিত্ৰ বেদীক হৱিৰে উজ্জ্বল কৰা; হৱিৰ দ্বাৰা যজ্ঞক মাৰ্জনা কৰি সিদ্ধ কৰা।

Mantra 5

स्वाध्यो वि दुरो देवयन्तोऽशिश्रयू रथयुर्देवताता । पूर्वी शिशुं न मातरा रिहाणे समग्रुवो न समनेष्वञ्जन् ॥

স্বাধ্য, দেৱ-অন্বেষীসকল দুৱাৰসমূহ বিস্তৃতকৈ মেলে; দেৱতাৰ আগমনৰ বাবে ৰথযুৰূপে আগ্ৰহেৰে স্থিত হয়। যেন দুজনী মাতৃ নৱজাত শিশুক চেলেকি লালন কৰে, তেনেকৈ প্ৰাচীন শক্তিসমূহ তাক পোষণ কৰে; যেন সমাবেশত গায়কসকল, তেনেকৈ তেওঁলোকে তাক অভিষিক্ত কৰি সমন্বয়ত স্থাপন কৰে।

Mantra 6

उत योषणे दिव्ये मही न उषासानक्ता सुदुघेव धेनुः । बर्हिषदा पुरुहूते मघोनी आ यज्ञिये सुविताय श्रयेताम् ॥

আৰু সেই দুজনী দিৱ্য কন্যা—উষা আৰু নক্তা (ৰাত্ৰি)—আমাৰ বাবে মহীয়সী, যেন সু-দুগ্ধা ধেনু; বহিষদা, পুৰুহূত, মঘোনী—যজ্ঞীয় কৰ্মলৈ, সু-বিতায় (শুভ গতি) আৰু বিস্তৃত কল্যাণৰ বাবে, আহি আশ্ৰয় লওক।

Mantra 7

विप्रा यज्ञेषु मानुषेषु कारू मन्ये वां जातवेदसा यजध्यै । ऊर्ध्वं नो अध्वरं कृतं हवेषु ता देवेषु वनथो वार्याणि ॥

মানুষ্য যজ্ঞসমূহত আমি বিপ্ৰ; কাৰূ (গায়ক) ৰূপে, হে জাতবেদসা, তোমালোকক পূজ্য বুলি মানো। আমাৰ অধ্বৰ (যজ্ঞ-প্ৰবাহ) হৱেষুত ঊৰ্ধ্ব কৰি স্থাপন কৰা হৈছে; তাৰ দ্বাৰাই তোমালোক দেৱসমূহৰ মাজত বাঞ্ছিত ধন-সম্পদ জয় কৰা—আমাৰ বাবে বৰণীয় ঐশ্বৰ্যসমূহ।

Mantra 8

आ भारती भारतीभिः सजोषा इळा देवैर्मनुष्येभिरग्निः । सरस्वती सारस्वतेभिरर्वाक्तिस्रो देवीर्बर्हिरेदं सदन्तु ॥

ভাৰতী ভাৰতীসকলৰ সৈতে একমত হৈ আহক; ইळা দেৱসকল আৰু মানুহসকলৰ সৈতে আহক, আৰু অগ্নিও তেওঁলোকৰ সৈতে। সৰস্বতী সাৰস্বতসকলৰ সৈতে ইফালে মুখ কৰি আহক; এই বহিষত তিনিজনী দেবী আহি বহক।

Mantra 9

तन्नस्तुरीपमध पोषयित्नु देव त्वष्टर्वि रराणः स्यस्व । यतो वीरः कर्मण्यः सुदक्षो युक्तग्रावा जायते देवकामः ॥

হে পোষণকাৰী দেৱ ত্বষ্টৃ, আমাৰ বাবে সেই তুৰীয়প—দ্ৰুত অগ্ৰসৰ বৃদ্ধি—পোষণ কৰা; আনন্দময় দানত উজ্জ্বল হৈ উঠা। তোমাৰ পৰা কৰ্মত যোগ্য বীৰ জন্মে—সুদক্ষ, সম্পূৰ্ণ সক্ষম; যুক্‌ত-গ্ৰাৱা (পেষণ-পাথৰ জোঁতা), দেৱকাম (দেৱ-আকাঙ্ক্ষী)।

Mantra 10

वनस्पतेऽव सृजोप देवानग्निर्हविः शमिता सूदयाति । सेदु होता सत्यतरो यजाति यथा देवानां जनिमानि वेद ॥

হে বনস্পতী, দেৱতাসকলক ওচৰলৈ আহিবলৈ মুক্ত কৰি দিয়া। অগ্নি—হৱিৰ ব্যৱস্থাপক (শমিতা)—আহুতি সঠিক পথত আগবঢ়ায়। তেতিয়া হোতা, সত্যত অধিক সত্য, যজ্ঞ কৰে—কাৰণ তেওঁ দেৱতাসকলৰ জন্ম আৰু উদ্ভৱসমূহ জানে।

Mantra 11

आ याह्यग्ने समिधानो अर्वाङिन्द्रेण देवैः सरथं तुरेभिः । बर्हिर्न आस्तामदितिः सुपुत्रा स्वाहा देवा अमृता मादयन्ताम् ॥

হে অগ্নি, সম্পূৰ্ণ জ্বলি উঠি আহা—ইন্দ্ৰ আৰু দেৱতাসকলৰ সৈতে একে ৰথত, তুৰ (দ্ৰুত) শক্তিসকলৰ সৈতে, আমাৰ ফালে ঘূৰি আহা। আমাৰ বাবে বৰ্হি (যজ্ঞাসন) স্থাপিত হওক; সুপুত্ৰা অদিতি ইয়াত আসন লওক। স্বাহা—অমৃত দেৱতাসকল আহুতিত আনন্দিত আৰু প্ৰসন্ন হওক।