Sukta 1

Mantra 1

अग्निं नरो दीधितिभिररण्योर्हस्तच्युती जनयन्त प्रशस्तम् । दूरेदृशं गृहपतिमथर्युम् ॥

മനുഷ്യർ തങ്ങളുടെ ദീപ്തമായ പ്രജ്വലന-ചിന്തകളാൽ അരണ്യോഃ (രണ്ട് അഗ്നികാഷ്ഠങ്ങൾ) മുതൽ അഗ്നിയെ ജനിപ്പിക്കുന്നു—പ്രശസ്തൻ, ദൂരത്തിൽ നിന്നു ദൃശ്യമാകുന്നവൻ, ഗൃഹപതി, ഗൃഹത്തിൽ വസിക്കുന്ന അഥർവൺ-യജമാന-പുരോഹിതൻ।

Mantra 2

तमग्निमस्ते वसवो न्यृण्वन्त्सुप्रतिचक्षमवसे कुतश्चित् । दक्षाय्यो यो दम आस नित्यः ॥

ആ അഗ്നിയെ വസുക്കൾ ഇവിടെ സ്ഥാപിക്കുന്നു—സുപ്രതിചക്ഷ (സുതാര്യമായി ദൃശ്യമാകുന്നവൻ)—ഏതു ദിക്കിൽ നിന്നുമുള്ള സഹായത്തിനായി; ദക്ഷതയ്ക്കായി തിരഞ്ഞെടുക്കപ്പെടേണ്ടവൻ അവൻ തന്നേ, ദമ (ഗൃഹം)യിൽ നിത്യമായി വസിക്കുന്നവൻ।

Mantra 3

प्रेद्धो अग्ने दीदिहि पुरो नोऽजस्रया सूर्म्या यविष्ठ । त्वां शश्वन्त उप यन्ति वाजाः ॥

പ്രജ്വലിതനായി, ഹേ അഗ്നേ, ഞങ്ങളുടെ മുമ്പിൽ ദീദിഹി—അജസ്രമായ, സൂർമ്യ (പ്രബലമായ) ജ്വാലയോടെ, ഹേ യവിഷ്ഠ; നിന്റെ അടുക്കലേക്ക് വാജ (ബല-സമൃദ്ധികൾ) എപ്പോഴും സമീപിച്ചുവരുന്നു।

Mantra 4

प्र ते अग्नयोऽग्निभ्यो वरं निः सुवीरासः शोशुचन्त द्युमन्तः । यत्रा नरः समासते सुजाताः ॥

ഹേ അഗ്നേ, നിന്നിൽ നിന്നു അഗ്നികൾ അഗ്നികളിലേക്കു പ്രവഹിച്ച് പുറപ്പെടുന്നു—ദ്യുതിമാന്മാർ, സുവീരർ (വീരബലസമ്പന്നർ)—അവിടെ സുജാതരായ നരർ ഏകമനസ്സോടെ ഒന്നിച്ചു സമാസതേ (കൂടി ഇരിക്കുന്നു).

Mantra 5

दा नो अग्ने धिया रयिं सुवीरं स्वपत्यं सहस्य प्रशस्तम् । न यं यावा तरति यातुमावान् ॥

ഹേ അഗ്നേ, ധിയാ (ജാഗൃതചിന്ത) വഴി ഞങ്ങൾക്ക് റയി നല്കണമേ—സുവീര (വീരബലസമ്പന്ന), സ്വപത്യ (ശ്രേഷ്ഠാധിപത്യം/സുശാസനം) കൂടാതെ സഹസ്യമായ, പ്രശസ്തമായ സമൃദ്ധി; അതിനെ യാതുമാവാൻ (മാന്ത്രികൻ/മായാവി) യാവാ ഒരുവനും മറികടക്കുകയോ കടക്കുകയോ ചെയ്യില്ല.

Mantra 6

उप यमेति युवतिः सुदक्षं दोषा वस्तोर्हविष्मती घृताची । उप स्वैनमरमतिर्वसूयुः ॥

അവന്റെ അടുക്കൽ യുവതി—ദോഷാ വസ്തോഃ (രാത്രിയും ഉഷസ്സും)—ഹവിഷ്മതീ, ഘൃതാചീ (ഘൃതസമമായ മധുരഗതിയോടെ) അടുത്തുവരുന്നു, സുദക്ഷനെ (കുശലനെ) ഉപസരിക്കുന്നു; അതുപോലെ അവന്റെ അടുക്കൽ സ്വകീയ അരമതി—വസൂയു (വസു/ആധ്യാത്മിക ധനം തേടുന്നവൾ)—കൂടി അടുത്തുവരുന്നു.

Mantra 7

विश्वा अग्नेऽप दहारातीर्येभिस्तपोभिरदहो जरूथम् । प्र निस्वरं चातयस्वामीवाम् ॥

ഹേ അഗ്നേ, എല്ലാ വൈരശക്തികളെയും ദഹിപ്പിച്ചുകളക; നീ ഒരിക്കൽ തപസ്സിന്റെ അഗ്നികളാൽ പ്രാചീന ജരൂഥം (പഴയ ക്ഷയം) ദഗ്ധമാക്കിയതുപോലെ, അതേ തപോബലത്തോടെ. വ്യക്തമായ നിസ്വരത്തോടെ ആക്രമിക്കുന്ന വ്യാധിയെ തുരത്തുക.

Mantra 8

आ यस्ते अग्न इधते अनीकं वसिष्ठ शुक्र दीदिवः पावक । उतो न एभिः स्तवथैरिह स्याः ॥

ഹേ അഗ്നേ, ഒരാൾ നിനക്കായി നിന്റെ ദീപ്തശക്തിയുടെ അണീകം (അഗ്രഭാഗം/മുഖം) ജ്വലിപ്പിക്കുമ്പോൾ—ഹേ വസിഷ്ഠ, ഹേ ശുക്ര, ഹേ ദിദിവഃ പാവക—ഈ നമ്മുടെ സ്തവഥ (സ്തുതി-വചനങ്ങൾ)കൊണ്ട് നീ ഇവിടെ ഞങ്ങളോടൊപ്പം സന്നിഹിതനാക; നമ്മുടെ ഭവന-ക്ഷേത്രത്തിൽ പ്രവേശിച്ച് ഞങ്ങളിലേയ്ക്ക് പ്രവർത്തിക്ക.

Mantra 9

वि ये ते अग्ने भेजिरे अनीकं मर्ता नरः पित्र्यासः पुरुत्रा । उतो न एभिः सुमना इह स्याः ॥

ഹേ അഗ്നേ, പിതൃകളുടെ അവകാശികളായ ആ മർത്ത്യന്മാർ പല സ്ഥലങ്ങളിലും നിന്റെ അണീകം (പ്രകടശക്തി)യിൽ തങ്ങളുടെ പങ്ക് ഏറ്റെടുത്തിരിക്കുന്നുവല്ലോ; അതുപോലെ ഈ മാർഗങ്ങളാൽ നീ ഇവിടെ ഞങ്ങളോടൊപ്പം സുമന (പ്രസന്നവും സൗഹൃദവുമായ മനസ്) ആയി ഇരിക്ക; നമ്മുടെ പുരോഗതിയെ അനുഗ്രഹിച്ച് സമ്മതിക്ക.

Mantra 10

इमे नरो वृत्रहत्येषु शूरा विश्वा अदेवीरभि सन्तु मायाः । ये मे धियं पनयन्त प्रशस्ताम् ॥

വൃത്രഹത്യയിൽ ഈ പുരുഷന്മാർ ശൂരവീരരാകട്ടെ; എല്ലാ അദേവീ (അദൈവ) ശക്തികളും മായകളും അകറ്റപ്പെടട്ടെ—എന്റെ പ്രശസ്തമായ ധീ (അന്തര്ദൃഷ്ടി)യെ വിലപേശി കവർന്നെടുക്കുന്നവർ.

Mantra 11

मा शूने अग्ने नि षदाम नृणां माशेषसोऽवीरता परि त्वा । प्रजावतीषु दुर्यासु दुर्य ॥

ഹേ അഗ്നേ, മനുഷ്യരുടെ ശൂന്യതയിൽ ഞങ്ങൾ ഇരിക്കാതിരിക്കട്ടെ; വീരരഹിതാവസ്ഥ (അവീരത) നിന്നെയും/ഞങ്ങളെയും ചുറ്റി വളയാതിരിക്കട്ടെ. പ്രജാസമൃദ്ധവും സ്ഥിരവാസയോഗ്യവുമായ ഗൃഹങ്ങളിൽ—ഹേ ദുര്യ (ഗൃഹരക്ഷകൻ)—ഞങ്ങളുടെ സ്ഥിരരക്ഷകനായി വസിക്കണമേ.

Mantra 12

यमश्वी नित्यमुपयाति यज्ञं प्रजावन्तं स्वपत्यं क्षयं नः । स्वजन्मना शेषसा वावृधानम् ॥

യജ്ഞത്തിലേക്ക് അശ്വിനൗ (രണ്ടു അശ്വിന്കുമാരന്മാർ) നിത്യവും സമീപിക്കുന്നവനെ—അവൻ ഞങ്ങൾക്ക് പ്രജാസമൃദ്ധവും സ്വപത്യ (സത്യാധിപത്യം)യുക്തവുമായ വാസസ്ഥലമാകട്ടെ. സ്വജന്മാ, തന്റെ ശേഷ (അവശിഷ്ട) ശക്തിയാൽ വർധിച്ചു, അവൻ പൂർണ്ണതയിലേക്കു വളരട്ടെ.

Mantra 13

पाहि नो अग्ने रक्षसो अजुष्टात्पाहि धूर्तेरररुषो अघायोः । त्वा युजा पृतनायूँरभि ष्याम् ॥

ഹേ അഗ്നേ, ഞങ്ങളെ രക്ഷിക്കണമേ—ഋതം (സത്യക്രമം) അംഗീകരിക്കാത്ത രക്ഷസുകളിൽ നിന്ന്; ധൂർത്തനായ വഞ്ചകനിൽ നിന്നും, കോപത്തോടെ ഹാനി ചെയ്യുന്ന അഘായുവിൽ നിന്നും കൂടി കാത്തരുളണമേ. നീ ഞങ്ങളുടെ യുജ (സഹയോക്താവ്) ആയി, യുദ്ധത്തിൽ ആക്രമിക്കുന്ന ശത്രുക്കളെ ഞങ്ങൾ അഭിഷ്യാം—ജയിക്കട്ടെ.

Mantra 14

सेदग्निरग्नीँरत्यस्त्वन्यान्यत्र वाजी तनयो वीळुपाणिः । सहस्रपाथा अक्षरा समेति ॥

ഈ അഗ്നി മറ്റു അഗ്നികളെ അതിക്രമിക്കട്ടെ—ബലത്തിന്റെ സമൃദ്ധി ജനിക്കുന്ന അവിടെ, വാജീ (വീര്യവാൻ) തനയൻ, ദൃഢഹസ്തൻ. അവന് സഹസ്ര പഥങ്ങൾ ഉണ്ട്; അവൻ അക്ഷര (അവിനാശി) വാക്/ശക്തി-പ്രവാഹത്തോടു സമേതി—ഒരുമിക്കുന്നു.

Mantra 15

सेदग्निर्यो वनुष्यतो निपाति समेद्धारमंहस उरुष्यात् । सुजातासः परि चरन्ति वीराः ॥

ഈ അഗ്നി—ആരെങ്കിലും സേവിക്കുവാൻ ആഗ്രഹിക്കുമ്പോൾ—സമേദ്ധാരൻ (നന്നായി ജ്വലിപ്പിക്കുന്നവൻ) മേൽ ഇറങ്ങി, അവനെ അംഹസ് (സങ്കടം/ദുഃഖം) മുതൽ ഉരുഷ്യാത്—വിശാലമായി മോചിപ്പിക്കുന്നു. അവന്റെ ചുറ്റും സുജാത (സുജന്മ) വീരർ പരിചരന്തി—ചുറ്റി സഞ്ചരിക്കുന്നു; ധാർമ്മിക ശക്തികൾ വലംവെച്ച് കാക്കുന്നു.

Mantra 16

अयं सो अग्निराहुतः पुरुत्रा यमीशानः समिदिन्धे हविष्मान् । परि यमेत्यध्वरेषु होता ॥

ഇവൻ തന്നെയാണ് ആ അഗ്നി—പലവിധമായി ആഹുതിയർപ്പിക്കപ്പെട്ടവൻ—യജ്ഞാധിപൻ ഹവിഷോടെ സമിധിൽ പൂർണ്ണമായി ജ്വലിപ്പിക്കുന്നവൻ. ഹോതൃ രൂപത്തിൽ അവൻ അധ്വരങ്ങളിൽ (യജ്ഞകർമ്മങ്ങളിൽ) ചുറ്റി സഞ്ചരിച്ചു, അകത്തുനിന്നുതന്നെ അവയെ ക്രമപ്പെടുത്തുന്നു.

Mantra 17

त्वे अग्न आहवनानि भूरीशानास आ जुहुयाम नित्या । उभा कृण्वन्तो वहतू मियेधे ॥

ഹേ അഗ്നേ, നിനക്കുള്ളിൽ അനവധി ആഹ്വാനങ്ങളും വിളിപ്പുകളും ഉണ്ട്; നമ്മുടെ ശക്തികളുടെ അധിപതികളായി ഞങ്ങൾ നിത്യവും ആഹുതി അർപ്പിക്കട്ടെ. വഹനത്തിന്റെ ഇരുവശങ്ങളും—മാനുഷവും ദൈവികവും—സാധിച്ചുകൊണ്ട്, മിശ്രമായ മേഖലയിലൂടെ ഞങ്ങൾ നീങ്ങി പ്രവർത്തി പൂർത്തിയാക്കട്ടെ.

Mantra 18

इमो अग्ने वीततमानि हव्याजस्रो वक्षि देवतातिमच्छ । प्रति न ईं सुरभीणि व्यन्तु ॥

ഹേ അഗ്നേ, ഈ ഹവ്യങ്ങൾ—ഏറ്റവും ആസ്വാദ്യയോഗ്യമായവ—അവിച്ഛിന്നമായി വഹിക്ക; ദൈവിക ശക്തികളുടെ സംഘത്തെ തേടി ഞങ്ങളിലേക്കു നയിച്ചുകൊണ്ടുവരിക. പ്രതികാരമായി, സുഗന്ധമുള്ള (ആനന്ദദായക) പ്രവാഹങ്ങൾ ഞങ്ങളിലേക്കു ശ്വാസംപോലെ വീശട്ടെ.

Mantra 19

मा नो अग्नेऽवीरते परा दा दुर्वाससेऽमतये मा नो अस्यै । मा नः क्षुधे मा रक्षस ऋतावो मा नो दमे मा वन आ जुहूर्थाः ॥

ഹേ അഗ്നേ, അന്തർവീര്യത്തിന്റെ നഷ്ടമായ ‘അവീരത’യിലേക്കു ഞങ്ങളെ തള്ളിക്കളയരുതേ; ദുർവാസം (കുടിയിരിപ്പിന്റെ ദോഷം)ക്കും അമൃത്യ (അപക്വ മർത്ത്യത)ക്കും ഞങ്ങളെ ഏല്പിക്കരുതേ; ഈ ദുരവസ്ഥയ്ക്കും ഞങ്ങളെ കൊടുക്കരുതേ. ക്ഷുധയ്ക്കു (വിശപ്പിനു) ഞങ്ങളെ ഏല്പിക്കരുതേ; ഭക്ഷകമായ ‘രക്ഷസ്’ എന്ന അന്ധകാരത്തിനും ഏല്പിക്കരുതേ. ഋതത്തിന്റെ കാവൽക്കാരേ, ഞങ്ങളെ പുറത്താക്കരുതേ—ദമേ (ഗൃഹം)യിൽ നിന്നുമല്ല, വനത്തിലേക്കും (അവ്യവസ്ഥയുടെ കാട്ടിലേക്കും) അല്ല.

Mantra 20

नू मे ब्रह्माण्यग्न उच्छशाधि त्वं देव मघवद्भ्यः सुषूदः । रातौ स्यामोभयास आ ते यूयं पात स्वस्तिभिः सदा नः ॥

ഇപ്പോൾ, ഹേ അഗ്നേ, എന്റെ ബ്രഹ്മാണി (മന്ത്രങ്ങളെ) ഉയർത്തി പ്രവർത്തനത്തിലാക്കുക; ഹേ ദേവാ, മഘവന്മാർ (ദാനശീലികൾ) മുന്നോട്ട് നീങ്ങുവാൻ പ്രേരിപ്പിക്കുന്നവനേ, അവരെ സുസഞ്ചോദിതരാക്കുക. ദാനത്തിന്റെ ഗതിയിൽ ഞങ്ങൾ ഇരുവശത്തും സുരക്ഷിതരാകട്ടെ; നിങ്ങൾ ഞങ്ങളെ സദാ സ്വസ്തിഭിഃ—ക്ഷേമാവസ്ഥകളാൽ—കാത്തരുളുക.

Mantra 21

त्वमग्ने सुहवो रण्वसंदृक्सुदीती सूनो सहसो दिदीहि । मा त्वे सचा तनये नित्य आ धङ्मा वीरो अस्मन्नर्यो वि दासीत् ॥

ഹേ അഗ്നേ, നീ ‘സുഹവ’—എളുപ്പത്തിൽ ആഹ്വാനിക്കപ്പെടുന്നവൻ—ആകുന്നു; ‘രണ്വസന്ദൃക്’—ആനന്ദകരമായ ദൃഷ്ടിയുള്ളവൻ—ആകുന്നു; നിന്റെ ജ്വാല ദീപ്തമാണ്. ഹേ സഹസോ സൂനു (ബലത്തിന്റെ പുത്രാ), ജ്വലിക്ക. നിന്നോടു ചേർന്നു നിൽക്കുന്ന നിത്യ തനയ (സന്തതി)യെ നീ ദഹിപ്പിക്കരുതേ; ഞങ്ങളിലുള്ള വീര്യം—മാനുഷബലം—മുറിഞ്ഞു ചിതറിപ്പോകരുതേ.

Mantra 22

मा नो अग्ने दुर्भृतये सचैषु देवेद्धेष्वग्निषु प्र वोचः । मा ते अस्मान्दुर्मतयो भृमाच्चिद्देवस्य सूनो सहसो नशन्त ॥

ഹേ അഗ്നേ, യാഗത്തിന്റെ ദുർഭരണം—അയോഗ്യമായ വഹനം—അതിനോടു ഞങ്ങളെ ചേർക്കരുതേ; ദേവർക്കായി ജ്വലിപ്പിച്ചിരിക്കുന്ന ഈ അഗ്നികളിൽ ഞങ്ങളെ ദോഷികളെന്നു പ്രസ്താവിക്കരുതേ. ദുർമതികൾ ഞങ്ങളെ നശിപ്പിക്കരുതേ—അലയുന്ന പിഴവുകൊണ്ടുപോലും അല്ല; ഹേ ദേവപുത്രാ, ഹേ സഹസിന്റെ പുത്രാ, ഞങ്ങളെ രക്ഷിക്കേണമേ.

Mantra 23

स मर्तो अग्ने स्वनीक रेवानमर्त्ये य आजुहोति हव्यम् । स देवता वसुवनिं दधाति यं सूरिरर्थी पृच्छमान एति ॥

ഹേ അഗ്നേ, സ്വന്തം പ്രകാശമുഖംകൊണ്ട് ദീപ്തനായ ആ മർത്ത്യൻ, അമർത്ത്യനായ നിന്നിലേക്കു ഹവ്യം അർപ്പിക്കുന്നവൻ, സമൃദ്ധിയിൽ സമ്പന്നനാകുന്നു. അവൻ ദേവശക്തികളെ സ്ഥാപിക്കുകയും യഥാർത്ഥ ധനലാഭം നേടുകയും ചെയ്യുന്നു—അവനെയാണു അർത്ഥം തേടുന്ന സൂരി (ദാനശീല പാത്രോൺ) ചോദിച്ചറിഞ്ഞുകൊണ്ട് സമീപിക്കുന്നത്.

Mantra 24

महो नो अग्ने सुवितस्य विद्वान्रयिं सूरिभ्य आ वहा बृहन्तम् । येन वयं सहसावन्मदेमाविक्षितास आयुषा सुवीराः ॥

ഹേ അഗ്നേ, സുവിത—സത്യകല്യാണമാർഗത്തിന്റെ മഹത്ത്വം അറിയുന്നവനേ, ഞങ്ങളിലേക്കും ഞങ്ങളുടെ സൂരികളിലേക്കും മഹത്തായ റയി (സമൃദ്ധി) കൊണ്ടുവരേണമേ. അതിനാൽ ഞങ്ങൾ സഹസാവാൻ ആനന്ദത്തിൽ ഹർഷിക്കട്ടെ—അഹിംസിതരായി, അഖണ്ഡിതരായി, ആയുഷ്കാലം മുഴുവൻ സുവീരരായി (വീരശക്തിയോടെ/വീരപുത്രങ്ങളോടെ).

Mantra 25

नू मे ब्रह्माण्यग्न उच्छशाधि त्वं देव मघवद्भ्यः सुषूदः । रातौ स्यामोभयास आ ते यूयं पात स्वस्तिभिः सदा नः ॥

ഹേ അഗ്നേ, ഇപ്പോൾ എന്റെ ബ്രഹ്മാണികളെ (മന്ത്രങ്ങളെ) ഉയർത്തി പ്രവർത്തിപ്പിക്കണമേ; ഹേ ദേവാ, മഘവന്മാരെ (ദാനശീലരെ) സുസംപ്രേരിതരാക്കണമേ. ദാനകർമ്മത്തിൽ ഞങ്ങൾ ഇരുവശത്തും സുരക്ഷിതരായിരിക്കട്ടെ; നിങ്ങൾ സദാ സ്വസ്തിയാൽ ഞങ്ങളെ കാത്തുകൊള്ളുക.