Sukta 30

Mantra 1

भूय इद्वावृधे वीर्यायँ एको अजुर्यो दयते वसूनि । प्र रिरिचे दिव इन्द्रः पृथिव्या अर्धमिदस्य प्रति रोदसी उभे ॥

വീര്യത്തിനായി അവൻ കൂടുതൽ കൂടുതൽ വളർന്നു; ഏകനായ്, അജുര്യ (അനഥക), വസുക്കൾ—സമ്പത്തുകൾ—വിതരിക്കുന്നു. ദ്യൗവും പൃഥിവിയും നിന്നു ഇന്ദ്രൻ ധാര ഒഴുക്കി; അവന്റെ സത്തയുടെ അർദ്ധഭാഗം ഉഭയ രോദസീ—ഇരുലോകങ്ങൾക്കും—പ്രതിയായി പ്രതികരിക്കുന്നു.

Mantra 2

अधा मन्ये बृहदसुर्यमस्य यानि दाधार नकिरा मिनाति । दिवेदिवे सूर्यो दर्शतो भूद्वि सद्मान्युर्विया सुक्रतुर्धात् ॥

അപ്പോൾ ഞാൻ അവനിൽ ഉള്ള വിപുലമായ അധിപത്യശക്തിയെ ഗ്രഹിക്കുന്നു: അവൻ ധാരണം ചെയ്തതിനെ ആരും കുറയ്ക്കാൻ കഴിയില്ല. ദിനംപ്രതി സൂര്യൻ ദർശനീയനാകുന്നു; സുക്രതു (സുജ്ഞാനമുള്ള രൂപനിർമ്മാണശക്തി) അസ്തിത്വത്തിന്റെ വാസസ്ഥലങ്ങളെ വിശാലമായി സ്ഥാപിച്ചു.

Mantra 3

अद्या चिन्नू चित्तदपो नदीनां यदाभ्यो अरदो गातुमिन्द्र । नि पर्वता अद्मसदो न सेदुस्त्वया दृळ्हानि सुक्रतो रजांसि ॥

ഇന്നും, ഇപ്പോഴും, ആ കർമ്മം അചലമാണ്: ഹേ ഇന്ദ്ര, നീ ജലങ്ങൾക്ക്—നദികൾക്ക്—പാത വെട്ടി നൽകി. പർവ്വതങ്ങൾ, പാറയിൽ വസിക്കുന്നവർ, തടഞ്ഞുനിന്നില്ല; ഹേ സുക്രതു, നിനക്കാൽ ദൃഢമായ ലോകധാമങ്ങൾ സ്ഥിരമായി.

Mantra 4

सत्यमित्तन्न त्वावाँ अन्यो अस्तीन्द्र देवो न मर्त्यो ज्यायान् । अहन्नहिं परिशयानमर्णोऽवासृजो अपो अच्छा समुद्रम् ॥

ഇതുതന്നെ സത്യം: നിന്നൊഴികെ മറ്റൊരാളുമില്ല—ദേവനും അല്ല, മർത്ത്യനും അല്ല—ഹേ ഇന്ദ്ര, നിന്നേക്കാൾ മഹാൻ. നീ പ്രളയജലത്തിന്മേൽ ചുരുണ്ടുകിടന്ന അഹി (സർപ്പം)യെ വധിച്ചു, ജലങ്ങളെ മോചിപ്പിച്ച് വിശാല സമുദ്രത്തോട്ടു ഒഴുകാൻ വിട്ടു.

Mantra 5

त्वमपो वि दुरो विषूचीरिन्द्र दृळ्हमरुजः पर्वतस्य । राजाभवो जगतश्चर्षणीनां साकं सूर्यं जनयन्द्यामुषासम् ॥

ഹേ ഇന്ദ്രാ, അടഞ്ഞുകിടന്നും പലദിക്കുകളിലായി പിരിഞ്ഞുമിരുന്ന അപാം (ജലങ്ങളുടെ) വാതിലുകൾ നീ വിശാലമായി തുറന്നു; ദൃഢമായ പർവ്വതത്തെ നീ ഭേദിച്ചു. നീ ചലിക്കുന്ന ലോകത്തിന്റെയും മനുഷ്യജനങ്ങളുടെയും രാജാവായി; കൂടെ സૂર്യൻ, ദ്യൗ (ആകാശം) ഉഷസ് (പ്രഭാതം) എന്നിവയെ ജനിപ്പിച്ചു.