Sukta 30

Mantra 1

भूय इद्वावृधे वीर्यायँ एको अजुर्यो दयते वसूनि । प्र रिरिचे दिव इन्द्रः पृथिव्या अर्धमिदस्य प्रति रोदसी उभे ॥

ವೀರ್ಯಕ್ಕಾಗಿ ಅವನು ಇನ್ನೂ ಇನ್ನೂ ವೃದ್ಧಿಯಾಗಿದ್ದಾನೆ; ಏಕನಾಗಿ, ಅಜುರ್ಯ (ಅನಥಕ), ವಸುಗಳನ್ನು—ಸಂಪತ್ತನ್ನು—ವಿತರಿಸುತ್ತಾನೆ. ದ್ಯೌ ಮತ್ತು ಪೃಥಿವಿಯಿಂದ ಇಂದ್ರನು ಧಾರೆಯನ್ನು ಸುರಿಸಿದ್ದಾನೆ; ಅವನ ಸತ್ತ್ವದ ಅರ್ಧಭಾಗವು ಉಭಯ ರೋದಸೀ—ಎರಡೂ ಲೋಕಗಳಿಗೆ—ಪ್ರತಿಯಾಗಿ ಹೊಂದಿಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ.

Mantra 2

अधा मन्ये बृहदसुर्यमस्य यानि दाधार नकिरा मिनाति । दिवेदिवे सूर्यो दर्शतो भूद्वि सद्मान्युर्विया सुक्रतुर्धात् ॥

ಆಗ ನಾನು ಅವನಲ್ಲಿ ಇರುವ ವಿಶಾಲವಾದ ಅಧಿಪತ್ಯಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಗ್ರಹಿಸುತ್ತೇನೆ: ಅವನು ಧಾರಣೆಮಾಡಿರುವುದನ್ನು ಯಾರೂ ಕುಗ್ಗಿಸಲಾರರು. ದಿನದಿಂದ ದಿನಕ್ಕೆ ಸೂರ್ಯನು ದರ್ಶನೀಯನಾಗುತ್ತಾನೆ; ಸುಕ್ರತು (ಸುಜ್ಞಾನಿ ರೂಪಕಶಕ್ತಿ) ಅಸ್ತಿತ್ವದ ನಿವಾಸಸ್ಥಾನಗಳನ್ನು ವಿಶಾಲವಾಗಿ ವಿಸ್ತರಿಸಿ ಸ್ಥಾಪಿಸಿದೆ.

Mantra 3

अद्या चिन्नू चित्तदपो नदीनां यदाभ्यो अरदो गातुमिन्द्र । नि पर्वता अद्मसदो न सेदुस्त्वया दृळ्हानि सुक्रतो रजांसि ॥

ಇಂದೂ, ಈಗಲೂ, ಆ ಕರ್ಮ ಅಚಲವಾಗಿದೆ: ಓ ಇಂದ್ರ, ನೀನು ಜಲಗಳಿಗೆ—ನದಿಗಳಿಗೆ—ಮಾರ್ಗವನ್ನು ಕತ್ತರಿಸಿ ಕೊಟ್ಟೆ. ಪರ್ವತಗಳು, ಶಿಲೆಯಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುವವರು, ತಡೆದು ನಿಲ್ಲಲಿಲ್ಲ; ಓ ಸುಕ್ರತು, ನಿನ್ನಿಂದ ದೃಢವಾದ ಲೋಕಧಾಮಗಳು ಸ್ಥಿರಗೊಂಡವು.

Mantra 4

सत्यमित्तन्न त्वावाँ अन्यो अस्तीन्द्र देवो न मर्त्यो ज्यायान् । अहन्नहिं परिशयानमर्णोऽवासृजो अपो अच्छा समुद्रम् ॥

ಇದೇ ಸತ್ಯ: ನಿನ್ನ ಹೊರತು ಮತ್ತೊಬ್ಬನಿಲ್ಲ—ದೇವನೂ ಅಲ್ಲ, ಮನುಷ್ಯನೂ ಅಲ್ಲ—ಓ ಇಂದ್ರ, ನಿನ್ನಿಗಿಂತ ಮಹಾನ್. ನೀನು ಪ್ರವಾಹದ ಮೇಲೆ ಸುತ್ತಿಕೊಂಡು ಮಲಗಿದ್ದ ಅಹಿ (ಸರ್ಪ) ಯನ್ನು ಸಂಹರಿಸಿ, ಜಲಗಳನ್ನು ಬಿಡುಗಡೆಮಾಡಿ ವಿಶಾಲ ಸಮುದ್ರದ ಕಡೆಗೆ ಹರಿಯುವಂತೆ ಮಾಡಿದೆ.

Mantra 5

त्वमपो वि दुरो विषूचीरिन्द्र दृळ्हमरुजः पर्वतस्य । राजाभवो जगतश्चर्षणीनां साकं सूर्यं जनयन्द्यामुषासम् ॥

ಹೇ ಇಂದ್ರ, ನೀನು ಮುಚ್ಚಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದೂ ವಿಭಿನ್ನ ದಿಕ್ಕುಗಳಿಗೆ ಚದುರಿದ್ದೂ ಆದ ಅಪಾಂ (ಜಲಗಳ) ದ್ವಾರಗಳನ್ನು ವಿಶಾಲವಾಗಿ ತೆರೆದೆಯೆ; ದೃಢವಾದ ಪರ್ವತವನ್ನು ಭೇದಿಸಿದೆ. ನೀನು ಚಲಿಸುವ ಜಗತ್ತಿನೂ ಜನಸಮುದಾಯಗಳೂ ರಾಜನಾದೆ; ಮತ್ತು ಒಟ್ಟಾಗಿ ಸೂರ್ಯ, ದ್ಯೌ (ಆಕಾಶ) ಹಾಗೂ ಉಷಸ್ (ಪ್ರಭಾತ)ಗಳನ್ನು ಜನ್ಮಗೊಳಿಸಿದೆ.