Sukta 31

Mantra 1

अभूरेको रयिपते रयीणामा हस्तयोरधिथा इन्द्र कृष्टीः । वि तोके अप्सु तनये च सूरेऽवोचन्त चर्षणयो विवाचः ॥

ഹേ രയിപതേ, നീ സമൃദ്ധികളുടെ ഏകാധിപതിയായി; ഹേ ഇന്ദ്രാ, നിന്റെ കൈകളിൽ നീ ജനസമൂഹങ്ങളെ ധരിക്കുന്നു. തോക (ഗൃഹം/വംശം)യിൽ, അപ്സു (ജലങ്ങളിൽ), തനയ (സന്തതി)യിൽ, സൂർയനിൽ—മനുഷ്യസമുദായങ്ങൾ നിന്റെ ബഹുവിധ വാണിയെ പ്രസ്താവിച്ചു.

Mantra 2

त्वद्भियेन्द्र पार्थिवानि विश्वाच्युता चिच्च्यावयन्ते रजांसि । द्यावाक्षामा पर्वतासो वनानि विश्वं दृळ्हं भयते अज्मन्ना ते ॥

ഹേ ഇന്ദ്രാ, നിന്റെ ഭയത്താൽ പാർത്ഥിവമായ എല്ലാം—അചലമായതുപോലും—തങ്ങളുടെ സ്ഥാനങ്ങളിൽ നിന്ന് നീങ്ങുന്നു. ദ്യാവാ-ക്ഷമാ (ആകാശം-ഭൂമി), പർവ്വതങ്ങൾ, വനങ്ങൾ—ദൃഢമായ എല്ലാം, നീ അതിലേക്കു മുന്നേറുമ്പോൾ, വിറയ്ക്കുന്നു.

Mantra 3

त्वं कुत्सेनाभि शुष्णमिन्द्राशुषं युध्य कुयवं गविष्टौ । दश प्रपित्वे अध सूर्यस्य मुषायश्चक्रमविवे रपांसि ॥

ഹേ ഇന്ദ്രാ! നീ കുത്സനോടുകൂടെ ശുഷ്ണനോടു—വാടിപ്പിക്കുന്നവനോടു—ഗവിഷ്ടി (ഗോങ്ങൾ/പ്രകാശാന്വേഷണം)യിൽ കുയവനോടും യുദ്ധം ചെയ്തു. പിന്നെ സൂര്യന്റെ ദശവിധ (നിർണായക) തിരിവിൽ നീ (ഋതത്തിന്റെ) ശരിയായ ഗതിയുടെ ചക്രം വീണ്ടെടുത്തു; വഞ്ചനകളും മായകളും നിഷ്ഫലമാക്കി.

Mantra 4

त्वं शतान्यव शम्बरस्य पुरो जघन्थाप्रतीनि दस्योः । अशिक्षो यत्र शच्या शचीवो दिवोदासाय सुन्वते सुतक्रे भरद्वाजाय गृणते वसूनि ॥

ദസ്യുവായ ശംബരന്റെ നൂറു കോട്ടകൾ—അപ്രതിനി, ജയിക്കാനാവാത്തതുപോലെ തോന്നിയ തടസ്സങ്ങൾ—നീ തകർത്തു വീഴ്ത്തി. അവിടെ, ഹേ ശചീവ (ശചീശക്തിയുള്ളവനേ), നിന്റെ ശചീ (പ്രഭാവശക്തി)കൊണ്ട് സോമം പിഴിയുന്ന ദിവോദാസനിക്കും, സ്തുതി പാടുന്ന ഭരദ്വാജനിക്കും വസു—അന്തരധനം, സമൃദ്ധിയുടെ ശക്തികൾ—പഠിപ്പിച്ചു സ്ഥാപിച്ചു.

Mantra 5

स सत्यसत्वन्महते रणाय रथमा तिष्ठ तुविनृम्ण भीमम् । याहि प्रपथिन्नवसोप मद्रिक्प्र च श्रुत श्रावय चर्षणिभ्यः ॥

ഹേ സത്യസത്വൻ—നിന്റെ സത്താബലത്തിൽ സത്യനായവനേ! മഹായുദ്ധത്തിനായി നിന്റെ രഥത്തിൽ കയറുക; ഹേ തുവിനൃമ്ണ, അപാര പുരുഷബലമുള്ള ഭീകരനേ! വിശാല പഥങ്ങളിൽ നിന്റെ അവസ് (സഹായം)കൊണ്ട് ഞങ്ങളോടടുത്തു വരിക, ഇവിടെ തിരിഞ്ഞു വരിക; പിന്നെ കേൾക്കുക—ജനങ്ങൾക്കായി നിന്റെ ശ്രവണശക്തിയെ ഫലപ്രദമാക്കുക, ഞങ്ങളിലെ ആഹ്വാനം വിജയകരമായ ശ്രവണമാകുവാൻ.