Sukta 29

Mantra 1

इन्द्रं वो नरः सख्याय सेपुर्महो यन्तः सुमतये चकानाः । महो हि दाता वज्रहस्तो अस्ति महामु रण्वमवसे यजध्वम् ॥

ഹേ നരന്മാരേ, സഖ്യതയ്ക്കായി നിങ്ങൾ ഇന്ദ്രനിലേക്കു തിരിഞ്ഞിരിക്കുന്നു; മഹത്ത്വത്തിലേക്കു നീങ്ങിക്കൊണ്ട്, സുമതിയിൽ ആനന്ദിക്കുന്നവർ. വജ്രഹസ്തനായ ഇന്ദ്രൻ സത്യമായും മഹാദാതാവാണ്. സഹായത്തിനായി മഹാനും രമ്യനുമായവനോട് യജ്ഞം അർപ്പിക്കുവിൻ—അങ്ങനെ വിപുലമായ അവസ് (ആശ്രയം/സഹായം) നിങ്ങളിൽ ഇറങ്ങിവരട്ടെ.

Mantra 2

आ यस्मिन्हस्ते नर्या मिमिक्षुरा रथे हिरण्यये रथेष्ठाः । आ रश्मयो गभस्त्योः स्थूरयोराध्वन्नश्वासो वृषणो युजानाः ॥

ആരുടെ കൈയിൽ നര്യ (പുരുഷാർത്ഥമയ) ശക്തികൾ ഒന്നിച്ചുകൂടുന്നുവോ, ആരാണ് തന്റെ സ്വർണ്ണരഥത്തിൽ രഥസ്ഥനായി നിലകൊള്ളുന്നതോ—അവന്റെ രണ്ടു ദൃഢ കൈകളിൽ രശ്മികൾ (ലഗാമുകൾ) സ്ഥാപിതമാണ്; പാതയിലൂടെ ബലവാന്മാരായ, വീര്യവാന്മാരായ അശ്വങ്ങൾ യുഗ്മിതരായി പായുന്നു—അങ്ങനെ വരുന്ന ശക്തി നമ്മെ തടസ്സങ്ങൾക്കപ്പുറം കൊണ്ടുപോകുന്നു.

Mantra 3

श्रिये ते पादा दुव आ मिमिक्षुर्धृष्णुर्वज्री शवसा दक्षिणावान् । वसानो अत्कं सुरभिं दृशे कं स्वर्ण नृतविषिरो बभूथ ॥

ശ്രിയ്ക്കായി (യശസ്സിനായി) നിന്റെ പാദങ്ങൾ ദാനകർമ്മത്തിൽ മുന്നോട്ട് നീങ്ങി; നീ ധൃഷ്ണു, വജ്രധാരി, ശവസിൽ മഹാൻ, ദക്ഷിണാവാൻ (ദാനശക്തിയിൽ സമൃദ്ധൻ). ദർശനത്തിനായി സുഗന്ധമുള്ള അത്ക (വസ്ത്രം/ആവരണം) ധരിച്ചു നീ സൂര്യനുപോലെ ആയിരിക്കുന്നു—യുദ്ധനൃത്തത്തിൽ അപ്രതിഹതൻ, ഗതിയിൽ അതിവേഗൻ.

Mantra 4

स सोम आमिश्लतमः सुतो भूद्यस्मिन्पक्तिः पच्यते सन्ति धानाः । इन्द्रं नरः स्तुवन्तो ब्रह्मकारा उक्था शंसन्तो देववाततमाः ॥

ആ സോമൻ, സമൃദ്ധമായി മിശ്രിതനായിട്ട്, സുത (പിഴിഞ്ഞ്) ആയിരിക്കുന്നു—അവിടെ പക്തി (പാചകക്രിയ) പാകമാകുന്നു, ധാന്യങ്ങളും അവിടെയുണ്ട്. ഇന്ദ്രനെ സ്തുതിക്കുന്ന നരർ, ബ്രഹ്മകാരർ (പവിത്ര വാക്കിന്റെ നിർമ്മാതാക്കൾ), ഉക്ഥങ്ങൾ ശംസിച്ചു പാടുമ്പോൾ, ദേവവാതതമാഃ (ദൈവശ്വാസത്തിൽ ഏറ്റവും പ്രേരിതർ) ആകുന്നു—അങ്ങനെ ഹവിസ് ജീവന്തമായ ശക്തിപ്രവാഹമായി മാറുന്നു.

Mantra 5

न ते अन्तः शवसो धाय्यस्य वि तु बाबधे रोदसी महित्वा । आ ता सूरिः पृणति तूतुजानो यूथेवाप्सु समीजमान ऊती ॥

നിന്റെ ശൗര്യബലത്തിന് ഉള്ളിൽ ഒരു പരിധിയുമില്ല; നിന്റെ മഹിമയാൽ നീ ദ്യാവാ–പൃഥിവിയെ വിപുലപ്പെടുത്തി വേർതിരിച്ചു. നിന്റെ രക്ഷക ഊതിയാൽ പ്രേരിതനും ഉത്സാഹിതനും ആയ സൂരി (ദാനശീലൻ) അവയെ നിറയ്ക്കാൻ വരുന്നു—ജലങ്ങളിൽ ഒരു കൂട്ടം ഒരുമിച്ച് നീങ്ങുന്നതുപോലെ—നിന്റെ ഊതിയാൽ.

Mantra 6

एवेदिन्द्रः सुहव ऋष्वो अस्तूती अनूती हिरिशिप्रः सत्वा । एवा हि जातो असमात्योजाः पुरू च वृत्रा हनति नि दस्यून् ॥

ഇങ്ങനെ തന്നെ ഇന്ദ്രൻ—സുഹവ (എളുപ്പത്തിൽ ആഹ്വാനിക്കാവുന്നവൻ), ഋഷ്വ (ഉന്നതൻ)—ഞങ്ങളുടെ സഹായവും പുനഃപുനഃ സഹായവും ആകട്ടെ; ഹരിശിപ്ര (താമ്ര/കപില ദാടി ഉള്ളവൻ), സത്വാ (ബലവാൻ). കാരണം ഇങ്ങനെ ജന്മത്തിൽ തന്നെ അജേയമായ ഓജസ്സുള്ളവൻ, അനേകം വൃത്രങ്ങളെ സംഹരിച്ച് ദസ്യുക്കളെ താഴെയിറക്കുന്നു.