Sukta 30

Mantra 1

भूय इद्वावृधे वीर्यायँ एको अजुर्यो दयते वसूनि । प्र रिरिचे दिव इन्द्रः पृथिव्या अर्धमिदस्य प्रति रोदसी उभे ॥

আৰু অধিকেই তেওঁ বীৰ্যৰ বাবে বৃদ্ধি পাইছে; একো—অজুৰ্য (অক্ষয়/অবিনাশী)—বসুসমূহ (ঐশ্বৰ্য-প্লেনিটিউড) বিতৰণ কৰে। ইন্দ্ৰে দ্যৌৰ পৰা আৰু পৃথিৱীৰ পৰা উজাৰি ঢালি দিলে; তেওঁৰ সত্তাৰ অর্ধাংশ দুয়ো ৰোদসী (দ্যৌ-পৃথিৱী)ৰ প্ৰতি উত্তৰ দিয়ে।

Mantra 2

अधा मन्ये बृहदसुर्यमस्य यानि दाधार नकिरा मिनाति । दिवेदिवे सूर्यो दर्शतो भूद्वि सद्मान्युर्विया सुक्रतुर्धात् ॥

তেতিয়া মই বুজোঁ—তাঁৰ ভিতৰত বিস্তৃত, অধিপতি-সদৃশ মহাশক্তি আছে; যি যি তেওঁ ধৰি ৰাখিছে, তাক কোনেও ক্ষয় কৰিব নোৱাৰে। দিনেদিনে সূৰ্য্য দৰ্শনীয় হৈ প্ৰকাশ পায়; সু-ক্রতু (সু-বুদ্ধি/সু-সংকল্প) শক্তিয়ে অস্তিত্বৰ বাসস্থানসমূহ বহলকৈ স্থাপন কৰিছে।

Mantra 3

अद्या चिन्नू चित्तदपो नदीनां यदाभ्यो अरदो गातुमिन्द्र । नि पर्वता अद्मसदो न सेदुस्त्वया दृळ्हानि सुक्रतो रजांसि ॥

আজিও, এতিয়াও, সেই কৰ্ম অটুট আছে: হে ইন্দ্ৰ, তুমি পানীসমূহৰ, নদীসমূহৰ বাবে গতি-পথ কাটি দিলে। শিলাৰ ভিতৰত বাস কৰা পৰ্বতসমূহে (তাক) ৰোধ কৰি থিতু নাথাকিল; হে সু-ক্রতু, তোমাৰ দ্বাৰাই দৃঢ় লোকসমূহ স্থিৰ কৰি দিয়া হ’ল।

Mantra 4

सत्यमित्तन्न त्वावाँ अन्यो अस्तीन्द्र देवो न मर्त्यो ज्यायान् । अहन्नहिं परिशयानमर्णोऽवासृजो अपो अच्छा समुद्रम् ॥

এইয়াই সত্য: হে ইন্দ্ৰ, তোমাৰ বাহিৰে আন কেও নাই—না কোনো দেবতা, না কোনো মৰ্ত্য—যি অধিক মহান। তুমি বন্যাৰ ওপৰত কুণ্ডলী পাকাই শুই থকা অহি (সৰ্প)ক বধ কৰিলা, আৰু তুমি পানীসমূহক মুক্ত কৰি দিলে—বিস্তৃত সমুদ্ৰৰ দিশে যাবলৈ।

Mantra 5

त्वमपो वि दुरो विषूचीरिन्द्र दृळ्हमरुजः पर्वतस्य । राजाभवो जगतश्चर्षणीनां साकं सूर्यं जनयन्द्यामुषासम् ॥

হে ইন্দ্ৰ, তুমি জলৰ দৃঢ়ভাৱে বন্ধ দুৱাৰসমূহ বহলকৈ মেলি দিলে, সিহঁতক বিচ্ছিন্নকৈ ছটিয়াই দিলে; তুমি দৃঢ় পৰ্বত ভাঙি পেলালা। তুমি চলমান জগত আৰু জনসমূহৰ ৰজা হ’লা; একেলগে তুমি সূৰ্য, দ্যৌ (আকাশ) আৰু উষা (প্ৰভাত) জন্ম দিলে।