Sukta 30

Mantra 1

भूय इद्वावृधे वीर्यायँ एको अजुर्यो दयते वसूनि । प्र रिरिचे दिव इन्द्रः पृथिव्या अर्धमिदस्य प्रति रोदसी उभे ॥

વીરશક્તિ માટે તે વધુ ને વધુ વધ્યો છે; એકલો, અજર્ય (અનથક), વસુઓ—સમૃદ્ધિઓ—વિતરે છે. દ્યૌ અને પૃથિવીમાંથી ઇન્દ્રે ધારા વહાવી છે; તેની સત્તાનો અર્ધ ભાગ બંને રોદસી—બન્ને લોકોને—પ્રતિ ઉત્તર આપે છે.

Mantra 2

अधा मन्ये बृहदसुर्यमस्य यानि दाधार नकिरा मिनाति । दिवेदिवे सूर्यो दर्शतो भूद्वि सद्मान्युर्विया सुक्रतुर्धात् ॥

ત્યારે હું તેમાં તેની વિશાળ, અધિપત્યભરી શક્તિ અનુભવું છું: તેણે જે ધારણ કર્યું છે તેને કોઈ ઘટાડી શકતું નથી. દિવસે દિવસે સૂર્ય દર્શનીય બને છે; સુક્રતુ (સુવિચારશીલ રચનાશક્તિ) એ અસ્તિત્વનાં નિવાસસ્થાનોને વિશાળપણે વિસ્તારી દીધાં છે.

Mantra 3

अद्या चिन्नू चित्तदपो नदीनां यदाभ्यो अरदो गातुमिन्द्र । नि पर्वता अद्मसदो न सेदुस्त्वया दृळ्हानि सुक्रतो रजांसि ॥

આજ પણ, હમણાં પણ, એ કર્મ અચળ છે: હે ઇન્દ્ર, તું જળો માટે—નદીઓ માટે—માર્ગ કોતરી આપ્યો. પર્વતો, શિલામાં વસનારા, અટકીને ન બેઠા; હે સુક્રતુ, તારા દ્વારા દૃઢ લોકધામો સ્થિર કરવામાં આવ્યા.

Mantra 4

सत्यमित्तन्न त्वावाँ अन्यो अस्तीन्द्र देवो न मर्त्यो ज्यायान् । अहन्नहिं परिशयानमर्णोऽवासृजो अपो अच्छा समुद्रम् ॥

આ જ સત્ય છે: તારા સિવાય બીજો કોઈ નથી—ન દેવ, ન મર્ત્ય—હે ઇન્દ્ર, તારા કરતાં મહાન. તું પૂર પર વળાંક મારી પડેલા અહિ (સર્પ) ને હણ્યો, અને જળોને મુક્ત કરી વિશાળ સમુદ્ર તરફ વહેવા દીધાં.

Mantra 5

त्वमपो वि दुरो विषूचीरिन्द्र दृळ्हमरुजः पर्वतस्य । राजाभवो जगतश्चर्षणीनां साकं सूर्यं जनयन्द्यामुषासम् ॥

હે ઇન્દ્ર, તું બંધ થયેલાં અને વિખેરાઈ ગયેલાં જળોના દ્વારોને વિશાળપણે ખોલ્યા; તું દૃઢ પર્વતને ભેદી નાખ્યો. તું ચલિત જગતનો અને મનુષ્ય-જાતિઓનો રાજા બન્યો; અને એકસાથે સૂર્ય, દ્યૌ (આકાશ) અને ઉષા (પ્રભાત)ને જન્મ આપ્યો.