Sukta 30

Mantra 1

भूय इद्वावृधे वीर्यायँ एको अजुर्यो दयते वसूनि । प्र रिरिचे दिव इन्द्रः पृथिव्या अर्धमिदस्य प्रति रोदसी उभे ॥

అతడు వీర్యార్థం మరింత మరింత వృద్ధి చెందాడు; ఒక్కడే, అజుర్య, వసువులను (సమృద్ధులను) పంచుతాడు. ఇంద్రుడు ద్యౌ నుండి, పృథివి నుండి పొంగిపొర్లేలా కుమ్మరించాడు; అతని సత్త్వంలోని అర్ధభాగం ఉభయ రోదసీ—రెండు లోకాలకూ—ప్రతిస్పందిస్తుంది.

Mantra 2

अधा मन्ये बृहदसुर्यमस्य यानि दाधार नकिरा मिनाति । दिवेदिवे सूर्यो दर्शतो भूद्वि सद्मान्युर्विया सुक्रतुर्धात् ॥

అప్పుడు నేను అతనిలోని ఆ మహత్తరమైన, ప్రభుత్వమయమైన శక్తిని గ్రహిస్తాను—అతడు ఆధారంగా నిలిపినదాన్ని ఎవరూ తగ్గించలేరు. దినదినమూ సూర్యుడు దర్శనీయుడవుతాడు; సుక్రతు (సదుద్దేశ్యుడు) సత్త్వంలోని నివాసస్థానాలను విశాలంగా స్థాపించాడు.

Mantra 3

अद्या चिन्नू चित्तदपो नदीनां यदाभ्यो अरदो गातुमिन्द्र । नि पर्वता अद्मसदो न सेदुस्त्वया दृळ्हानि सुक्रतो रजांसि ॥

ఈ రోజుకూడా, ఇప్పటికీ, ఆ కార్యమే నిలిచి ఉంది—ఇంద్రా, నీవు జలాలకు, నదులకు మార్గాన్ని చెక్కావు. శిలలో నివసించే పర్వతాలు వాటిని ఆపి నిలువలేకపోయాయి; సుక్రతో, నీ వల్ల దృఢమైన లోక-ప్రాంతాలు స్థిరపడ్డాయి.

Mantra 4

सत्यमित्तन्न त्वावाँ अन्यो अस्तीन्द्र देवो न मर्त्यो ज्यायान् । अहन्नहिं परिशयानमर्णोऽवासृजो अपो अच्छा समुद्रम् ॥

ఇదే సత్యం—ఇంద్రా, నీకన్నా గొప్పవాడు మరెవ్వరూ లేరు: దేవుడైనా కాదు, మానవుడైనా కాదు. వరదపై చుట్టుకొని పడి ఉన్న అహి (సర్పం) ను నీవు సంహరించావు; జలాలను విడిపించి, అవి విస్తార సముద్రం వైపు వెళ్లేలా చేసావు.

Mantra 5

त्वमपो वि दुरो विषूचीरिन्द्र दृळ्हमरुजः पर्वतस्य । राजाभवो जगतश्चर्षणीनां साकं सूर्यं जनयन्द्यामुषासम् ॥

హే ఇంద్రా! నీవు జలాల దృఢంగా మూసబడిన, దూరదూరంగా విడివిడిగా ఉన్న ద్వారాలను విశాలంగా తెరిచావు; దృఢమైన పర్వతాన్నీ విరిచివేశావు. నీవు చలించే జగత్తుకూ మానవ గోత్రాలకూ రాజువయ్యావు; అలాగే కలిసి సూర్యుడు, ద్యౌ (స్వర్గం/ఆకాశం) మరియు ఉషస్సు (ఉదయం) జన్మించేటట్లు చేసావు.