Sukta 1

Mantra 1

त्वं ह्यग्ने प्रथमो मनोतास्या धियो अभवो दस्म होता । त्वं सीं वृषन्नकृणोर्दुष्टरीतु सहो विश्वस्मै सहसे सहध्यै ॥

ഹേ അഗ്നേ, നീ തന്നേ മനസ്സിന്റെ ആദ്യ സൃഷ്ടാവാണ്; ഈ ധീ (ദിവ്യദൃഷ്ടി)യിൽ നീ അത്ഭുതമായ ഹോതൃ ആയി ഭവിച്ചു. ഹേ വൃഷൻ (ബലവാൻ), നീ ദുഷ്ടരീതു—അജയ്യമായ ശക്തി—യെ നിർമ്മിച്ചു: സർവ്വർക്കും സഹ, സഹയ്ക്കു സഹ, അധിപത്യത്തിനും സഹ.

Mantra 2

अधा होता न्यसीदो यजीयानिळस्पद इषयन्नीड्यः सन् । तं त्वा नरः प्रथमं देवयन्तो महो राये चितयन्तो अनु ग्मन् ॥

അപ്പോൾ ഹോതൃ യജ്ഞയോഗ്യതയിൽ കൂടുതൽ കൂടുതൽ പാകപ്പെട്ടവനായി ഇളാ-പദത്തിൽ ഇരുന്നു; ഇഷാ (പോഷക പ്രവാഹം)യെ പ്രേരിപ്പിച്ചു, സ്തുത്യനായി. ഹേ അഗ്നേ, ദേവയന്ത പുരുഷന്മാർ നിന്നെയേ ആദ്യം അനുഗമിച്ചു—മഹാ റായ (സമൃദ്ധി)യെ ആഗ്രഹിച്ച്, അതിനെ ചൈതന്യത്തിൽ ഉണർത്തുവാൻ തേടി.

Mantra 3

वृतेव यन्तं बहुभिर्वसव्यैस्त्वे रयिं जागृवांसो अनु ग्मन् । रुशन्तमग्निं दर्शतं बृहन्तं वपावन्तं विश्वहा दीदिवांसम् ॥

തിരഞ്ഞെടുത്ത ലക്ഷ്യത്തിലേക്കെന്നപോലെ, അവർ അനേകം വസുക്കളോടെ നിന്നെ അനുഗമിക്കുന്നു—നിനക്കുള്ള റയി (സമൃദ്ധി)യെ തങ്ങളിലേയ്ക്ക് ഉണർത്തിക്കൊണ്ട്. അവർ പ്രകാശിക്കുന്ന അഗ്നിയെ അനുഗമിക്കുന്നു—ദർശനീയനും മഹത്തുമായവൻ—ജ്വലിക്കുന്ന ശിഖ ധരിച്ചവൻ, എല്ലാ ദിവസങ്ങളിലും നിരന്തരം ദീപ്തിമാൻ.

Mantra 4

पदं देवस्य नमसा व्यन्तः श्रवस्यवः श्रव आपन्नमृक्तम् । नामानि चिद्दधिरे यज्ञियानि भद्रायां ते रणयन्त संदृष्टौ ॥

നമസ്കാരത്താൽ അവർ ദേവന്റെ പദം കണ്ടെത്തി; ശ്രവസ്സിനെ (കീർത്തിയെ) തേടി അവർ അഖണ്ഡമായ യശസ്സിനെ പ്രാപിച്ചു. യജ്ഞയോഗ്യമായ നാമങ്ങളെയും അവർ സ്ഥാപിച്ചു; നിന്റെ ഭദ്രദൃഷ്ടിയിൽ അവർ ആനന്ദിച്ചു ഹർഷിതരാകുന്നു.

Mantra 5

त्वां वर्धन्ति क्षितयः पृथिव्यां त्वां राय उभयासो जनानाम् । त्वं त्राता तरणे चेत्यो भूः पिता माता सदमिन्मानुषाणाम् ॥

ഭൂമിയിലെ ജനങ്ങൾ നിന്നെ വർധിപ്പിക്കുന്നു; മനുഷ്യരിൽ ഉള്ള ഇരുവിധ സമൃദ്ധികളും (ധനം, ബലം) നിന്നെ വർധിപ്പിക്കുന്നു. കടന്നുപോകലിൽ നീ രക്ഷകനാകുന്നു, ശ്രദ്ധിക്കപ്പെടേണ്ടവനാകുന്നു; മനുഷ്യർക്കു നീ എപ്പോഴും പിതാവും മാതാവുമാകുന്നു.

Mantra 6

सपर्येण्यः स प्रियो विक्ष्वग्निर्होता मन्द्रो नि षसादा यजीयान् । तं त्वा वयं दम आ दीदिवांसमुप ज्ञुबाधो नमसा सदेम ॥

സേവ്യനായ, കുലങ്ങളിൽ പ്രിയനായ അഗ്നി—ഹോതാ, ഹർഷദായകൻ—യജ്ഞത്തിന് കൂടുതൽ യോജ്യനായി ഇരിപ്പുറപ്പെട്ടു. നമ്മുടെ ഗൃഹത്തിൽ ദീപ്തിയായി പ്രകാശിക്കുന്ന നിന്നരികെ ഞങ്ങൾ മുട്ടുകുത്തി സമീപിക്കുന്നു; നമസ്കാരത്തോടെ നിന്റെ സന്നിധിയിൽ ഇരിക്കുന്നു.

Mantra 7

तं त्वा वयं सुध्यो नव्यमग्ने सुम्नायव ईमहे देवयन्तः । त्वं विशो अनयो दीद्यानो दिवो अग्ने बृहता रोचनेन ॥

ഹേ അഗ്നേ, നിന്നെ—പുതിയതും സുമാർഗ്ഗദർശിയുമായവനെ—ഞങ്ങൾ, നിന്റെ സുമ്ന (കൃപ) തേടിയും ദേവന്മാരെ ആഗ്രഹിച്ചും, പ്രാർത്ഥിക്കുന്നു. ഹേ അഗ്നേ, നീ ദീപ്തിമാനായി, ദ്യൗവിന്റെ വിശാലമായ പ്രകാശലോകംകൊണ്ട് ജനങ്ങളെ നയിക്കുന്നു.

Mantra 8

विशां कविं विश्पतिं शश्वतीनां नितोशनं वृषभं चर्षणीनाम् । प्रेतीषणिमिषयन्तं पावकं राजन्तमग्निं यजतं रयीणाम् ॥

ജനങ്ങളുടെ കവി, ശാശ്വത കുലങ്ങളുടെ വിശ്പതി, പോഷക-വർദ്ധകൻ, മനുഷ്യവംശങ്ങളുടെ വൃഷഭൻ—പ്രേരണയെ മുന്നോട്ട് തള്ളുന്നവൻ, ചലനത്തെ ഉത്തേജിപ്പിക്കുന്നവൻ, പാവകനും ദീപ്തനുമായ; സമൃദ്ധികളുടെ യജ്യനായ രാജസ അഗ്നി.

Mantra 9

सो अग्न ईजे शशमे च मर्तो यस्त आनट् समिधा हव्यदातिम् । य आहुतिं परि वेदा नमोभिर्विश्वेत्स वामा दधते त्वोतः ॥

ഹേ അഗ്നേ, സമിധയാൽ നിന്റെ ഹവ്യദാതി—അർപ്പണദാനം—എത്തുന്ന മർത്ത്യൻ യജിക്കുന്നു; അവൻ ശമ (ശാന്തസ്ഥൈര്യം) പ്രാപിക്കുന്നു. നമസ്കാരങ്ങളാൽ ആഹുതിയെ സർവ്വത്ര അറിയുന്നവൻ—നിന്റെ സംരക്ഷണത്തിൽ—എല്ലാ വാഞ്ഛിത സമൃദ്ധികളും ധരിക്കുന്നു.

Mantra 10

अस्मा उ ते महि महे विधेम नमोभिरग्ने समिधोत हव्यैः । वेदी सूनो सहसो गीर्भिरुक्थैरा ते भद्रायां सुमतौ यतेम ॥

ഹേ അഗ്നേ, നിന്റെ മഹത്തായ മഹിമയ്ക്കായി ഞങ്ങൾ നമസ്കാരഭരിതമായ കർമങ്ങളാൽ—സമിധ് ജ്വലിപ്പിച്ച് ഹവിഷ്യങ്ങൾ അർപ്പിച്ച്—പൂജാവിധി നിർവ്വഹിക്കട്ടെ. ഹേ സഹസോ സൂനു (ബലത്തിന്റെ പുത്രാ), ഗീർഭിരും ഉക്തൈരും കൊണ്ട് നിനക്കായി വേദി സ്ഥാപിക്കട്ടെ; നിന്റെ ഭദ്രമായ ശുഭ-സുമതിയിലേക്കു നിന്റെ അടുക്കൽ ഞങ്ങൾ എത്തിച്ചേരട്ടെ.

Mantra 11

आ यस्ततन्थ रोदसी वि भासा श्रवोभिश्च श्रवस्यस्तरुत्रः । बृहद्भिर्वाजैः स्थविरेभिरस्मे रेवद्भिरग्ने वितरं वि भाहि ॥

ഹേ അഗ്നേ, നീ ഭാസയാൽ രണ്ടു ലോകങ്ങളെയും (രോദസീ) വിരിച്ചിരിക്കുന്നു; ശ്റവോഭിഃ—കീർത്തിശക്തികളാൽ—ഞങ്ങളെ ശ്റവസ്യ, ശുഭശ്രവണയോഗ്യരാക്കുന്ന തരുത്ര (രക്ഷകൻ) നീ തന്നേ. മഹത്തായും ദൃഢമായും ഉള്ള വാജ-ബലങ്ങളാൽ, പ്രകാശപൂർണ്ണമായ സമ്പത്തുകളാൽ, ഹേ അഗ്നേ, ഞങ്ങൾക്കായി കൂടുതൽ വിശാലമായി പ്രകാശിക്കേണമേ.

Mantra 12

नृवद्वसो सदमिद्धेह्यस्मे भूरि तोकाय तनयाय पश्वः । पूर्वीरिषो बृहतीरारेअघा अस्मे भद्रा सौश्रवसानि सन्तु ॥

ഹേ വസോ (സമ്പത്തിന്റെ അധിപാ), നൃവത്—പുരുഷബലം വർദ്ധിപ്പിക്കുന്ന—സമൃദ്ധി ഞങ്ങളിൽ നിരന്തരം സ്ഥാപിക്കേണമേ; ഞങ്ങളുടെ തോക (സന്തതി)ക്കും തനയ (വളരുന്ന തലമുറ)ക്കും, പശുസമ്പത്തിനും ധാരാളം നൽകേണമേ. പൂർവീ ഇഷഃ—പ്രാചീന പ്രേരണയുടെ വിശാലധാരകൾ—അഘത്തിൽ നിന്ന് ദൂരെയായി ഞങ്ങളുടേതാകട്ടെ; ഞങ്ങളിൽ ഭദ്രമായ സൗശ്രവസാനി—ശുഭകീർത്തിയും പ്രകാശമയ ശ്രവണലാഭങ്ങളും—ഉണ്ടാകട്ടെ.

Mantra 13

पुरूण्यग्ने पुरुधा त्वाया वसूनि राजन्वसुता ते अश्याम् । पुरूणि हि त्वे पुरुवार सन्त्यग्ने वसु विधते राजनि त्वे ॥

ഹേ അഗ്നേ, പലവിധങ്ങളായി—നിന്റെ മുഖേന—ഞങ്ങൾ അനേകം വസുക്കൾ (ധനസമ്പത്ത്) പ്രാപിക്കട്ടെ; ഹേ രാജൻ, നിന്റെ വസുതാ (സമൃദ്ധിയുടെ അവസ്ഥ) ഞങ്ങൾ എത്തട്ടെ. കാരണം ഹേ അഗ്നേ, പുരുവാര (വിശാലദാതാ), നിനക്കുള്ളിൽ അനേകം നിധികളുണ്ട്; ഹേ വസുസ്വരൂപാ, വിധതേ (യജമാനൻ/ഉപാസകൻ) വേണ്ടി ഉള്ള ധനം നിനക്കുള്ളിലേ തന്നെയുണ്ട്—ഹേ രാജൻ, നിനക്കുള്ളിൽ.