Sukta 1

Mantra 1

त्वं ह्यग्ने प्रथमो मनोतास्या धियो अभवो दस्म होता । त्वं सीं वृषन्नकृणोर्दुष्टरीतु सहो विश्वस्मै सहसे सहध्यै ॥

হে অগ্নি, তুমিয়েই নিশ্চয় চিন্তাৰ প্ৰথম স্ৰষ্টা; এই ধীৰ দৰ্শনৰ তুমি আশ্চৰ্য হোতা (যজ্ঞ-যাজক) হৈ উঠিলা। হে বৃষণ্, বলৱান, তুমি দুস্তৰ—অপ্রতিহত—শক্তিক গঢ়িলা: সকলোলৈ বল, বলৰ বাবে বল, আৰু অধিপত্য-সাধনৰ বাবে বল।

Mantra 2

अधा होता न्यसीदो यजीयानिळस्पद इषयन्नीड्यः सन् । तं त्वा नरः प्रथमं देवयन्तो महो राये चितयन्तो अनु ग्मन् ॥

তেতিয়া হোতা অধিক-অধিক যজ্ঞযোগ্য হৈ ইলা-স্থানত বহিল; স্ৰোতক প্ৰবাহিত কৰি, পূজনীয় হৈ। হে অগ্নি, দেৱ-অন্বেষী নৰসকলে তোমাক প্ৰথমে অনুসৰণ কৰিলে—মহৎ ৰায় (ঐশ্বৰ্য/সমৃদ্ধি) কামনা কৰি, আৰু তাক চেতনাত জাগ্ৰত কৰিবলৈ।

Mantra 3

वृतेव यन्तं बहुभिर्वसव्यैस्त्वे रयिं जागृवांसो अनु ग्मन् । रुशन्तमग्निं दर्शतं बृहन्तं वपावन्तं विश्वहा दीदिवांसम् ॥

নিৰ্বাচিত লক্ষ্যলৈ যোৱাৰ দৰে, বহু ধন-সম্পদসহ তেওঁলোকে তোমাত থকা ৰয়িক (সমৃদ্ধি) নিজৰ ভিতৰত জাগ্ৰত কৰি, তাক অনুসৰণ কৰিলে। তেওঁলোকে দীপ্ত অগ্নিক অনুসৰণ কৰিলে—দৰ্শনীয়, বিশাল; দীপ্ত শিখা বহন কৰা, সকলো দিন জুৰি সদা জ্বলজ্বল কৰি থকা।

Mantra 4

पदं देवस्य नमसा व्यन्तः श्रवस्यवः श्रव आपन्नमृक्तम् । नामानि चिद्दधिरे यज्ञियानि भद्रायां ते रणयन्त संदृष्टौ ॥

নমস্কাৰে তেওঁলোকে দেৱতাৰ পদচিহ্ন বিচাৰি পালে; যশ-অন্বেষী হৈ তেওঁলোকে অখণ্ড কীৰ্তি লাভ কৰিলে। যজ্ঞীয় নামসমূহো তেওঁলোকে স্থাপন কৰিলে; তোমাৰ মঙ্গলময় দৰ্শনত তেওঁলোকে আনন্দিত হয় আৰু হর্ষিত হয়।

Mantra 5

त्वां वर्धन्ति क्षितयः पृथिव्यां त्वां राय उभयासो जनानाम् । त्वं त्राता तरणे चेत्यो भूः पिता माता सदमिन्मानुषाणाम् ॥

পৃথিৱীত থকা জনসমূহে তোমাক বৃদ্ধি কৰে; মানুহৰ মাজত দুয়ো প্ৰকাৰৰ ঐশ্বৰ্য-সমৃদ্ধিও তোমাক বৃদ্ধি কৰে। পাৰ হোৱাৰ সময়ত তুমি ত্ৰাতা, স্মৰণীয়-চেত্য হওঁ; মানুহৰ বাবে সদায় তুমি পিতা আৰু মাতা।

Mantra 6

सपर्येण्यः स प्रियो विक्ष्वग्निर्होता मन्द्रो नि षसादा यजीयान् । तं त्वा वयं दम आ दीदिवांसमुप ज्ञुबाधो नमसा सदेम ॥

সেৱাৰ যোগ্য, কুলসমূহৰ মাজত প্ৰিয়—অগ্নি হোতা, আনন্দদাতা, অধিক যজ্ঞযোগ্য হৈ বহিল। আমাৰ গৃহত দীপ্তিমান তোমাৰ ওচৰলৈ আমি নতজানু হৈ ওঁচাই আহোঁ; নমস্কাৰে তোমাৰ সান্নিধ্যত বহিবলৈ ইচ্ছা কৰোঁ।

Mantra 7

तं त्वा वयं सुध्यो नव्यमग्ने सुम्नायव ईमहे देवयन्तः । त्वं विशो अनयो दीद्यानो दिवो अग्ने बृहता रोचनेन ॥

হে অগ্নি, নৱীন আৰু সুধ্যো (সু-পথ-প্ৰদৰ্শক) তোমাকেই আমি—সুম্ন (অনুগ্ৰহ) বিচাৰি, দেৱ-অন্বেষী হৈ—আহ্বান কৰোঁ। হে অগ্নি, তুমি দীপ্তিমান হৈ দিৱৰ বৃহৎ ৰোচন (উজ্জ্বল লোক) দ্বাৰা জনসমূহক আগুৱাই নিয়া।

Mantra 8

विशां कविं विश्पतिं शश्वतीनां नितोशनं वृषभं चर्षणीनाम् । प्रेतीषणिमिषयन्तं पावकं राजन्तमग्निं यजतं रयीणाम् ॥

জনসমূহৰ কবি, চিৰস্থায়ী কুলসমূহৰ বিশ্পতি (জনপতি), বৃদ্ধি-কৰ্তা বলবান, মানুহ-জাতিৰ বৃষভ—প্ৰেৰণা আগুৱাই দিয়া, গতি উদ্দীপিত কৰা—পাৱক (পবিত্ৰ) আৰু দীপ্তিমান; ৰয়ীণাম্ (ঐশ্বৰ্যসমূহৰ) যজ্ঞযোগ্য, ৰাজসিক অগ্নি।

Mantra 9

सो अग्न ईजे शशमे च मर्तो यस्त आनट् समिधा हव्यदातिम् । य आहुतिं परि वेदा नमोभिर्विश्वेत्स वामा दधते त्वोतः ॥

সেই মৰ্ত্যই, হে অগ্নি, পূজা কৰে আৰু শান্ত স্থিতিলৈ আহে—যি সমিধা (কাঠ-জ্বালনি) দ্বাৰা তোমাৰ হব্যদাতি (অৰ্ঘ্য-দান) লাভ কৰে। যি নমস্কাৰ-কৰ্মে আহুতিৰ পৰি-ৱেদ (সৰ্বদিশে জ্ঞান) ৰাখে—সেইজনেই, তোমাৰ ৰক্ষাত, সকলো কাম্য সমৃদ্ধি ধৰি ৰাখে।

Mantra 10

अस्मा उ ते महि महे विधेम नमोभिरग्ने समिधोत हव्यैः । वेदी सूनो सहसो गीर्भिरुक्थैरा ते भद्रायां सुमतौ यतेम ॥

হে অগ্নি, তোমাৰ সেই মহৎ মহিমাৰ নিমিত্তে আমি নমস্কাৰ-ভৰা স্তোত্ৰেৰে বিধিবৎ উপাসনা কৰোঁ—সমিধা জ্বলাই আৰু হব্য অৰ্পণ কৰি। হে সহসৰ পুত্ৰ, গীৰ্‌ আৰু উক্থেৰে তোমাৰ বাবে বেদী নিৰ্মাণ কৰোঁ; তোমাৰ ভদ্ৰ, শুভ-সুমতিত আমি আগবাঢ়ি গৈ উপস্থিত হওঁ।

Mantra 11

आ यस्ततन्थ रोदसी वि भासा श्रवोभिश्च श्रवस्यस्तरुत्रः । बृहद्भिर्वाजैः स्थविरेभिरस्मे रेवद्भिरग्ने वितरं वि भाहि ॥

হে অগ্নি, যিজনে নিজৰ দীপ্তিৰে দুয়ো ৰোদসী (দুই জগত) বিস্তাৰ কৰিলা, আৰু শ্ৰৱঃ-শক্তিৰে আমাক অধিক শ্ৰৱস্য (শুভ-খ্যাতি/শুভ-শ্ৰৱণযোগ্যতা) কৰোঁৱা—বৃহৎ আৰু দৃঢ় বাজ (vāja) শক্তিসমূহেৰে, দীপ্তিময় ধন-সম্পদেৰে, আমাৰ বাবে অধিক বিস্তৃতভাৱে দীপ্তি বিকিৰণ কৰা।

Mantra 12

नृवद्वसो सदमिद्धेह्यस्मे भूरि तोकाय तनयाय पश्वः । पूर्वीरिषो बृहतीरारेअघा अस्मे भद्रा सौश्रवसानि सन्तु ॥

হে ধনৰ অধিপতি, সদায়েই আমাৰ ভিতৰত নৰ-বল বৃদ্ধি কৰা প্ৰাচুৰ্য স্থাপন কৰা—আমাৰ টোকা (সন্তান/অন্তৰ-শিশু) আৰু তনয় (বংশ-প্ৰসাৰ)ৰ বাবে, আৰু পশু-সম্পদৰ বাবে বহুলতা। পূৰ্বীয়া ইষঃ (প্ৰাচীন প্ৰেৰণা-ধাৰা)সমূহ—বৃহতী, অঘা-দূৰ (অপকাৰৰ পৰা দূৰ)—আমাৰ হৌক; আমাৰ ভিতৰত ভদ্ৰ সৌশ্ৰৱসানি (শুভ-শ্ৰৱণ/শুভ-খ্যাতিৰ লাভ) থাকক।

Mantra 13

पुरूण्यग्ने पुरुधा त्वाया वसूनि राजन्वसुता ते अश्याम् । पुरूणि हि त्वे पुरुवार सन्त्यग्ने वसु विधते राजनि त्वे ॥

হে অগ্নি, নানা উপায়ে তোমাৰ দ্বাৰাই আমি বহু ধন-সম্পদ লাভ কৰোঁ; হে ৰাজন্, তোমাৰ সেই ঐশ্বৰ্য-অৱস্থাতো আমি উপনীত হওঁ। কিয়নো তোমাত, হে অগ্নি—হে বসু-স্বৰূপ—বহু বিস্তৃত-দাতা ধন নিহিত আছে; উপাসকৰ বাবে সেই বসুসমূহ তোমাতেই, হে ৰাজন, স্থিত।