
Sukta 6.1
Bharadvāja Bārhaspatya (traditional for RV 6.1)
Agni
Triṣṭubh
सहाव्या मंडळातील हे आरंभीचे सूक्त अগ্নीला प्रेरित धि (प्रज्ञा) जागविणारा प्रथम जागरूककर्ता आणि यज्ञ फलदायी करणारा अद्भुत होतृ म्हणून आवाहन करते. अগ্নीची अप्रतिहत शक्ती आणि लोकांना दिव्य ऋताकडे नेणारे तेजस्वी नेतृत्व यांचे स्तवन करते; आणि शेवटी “राजस” अग्नीला विपुल, अनेक-रूप संपत्ती व कल्याण देण्याची याचना करते.
Mantra 1
त्वं ह्यग्ने प्रथमो मनोतास्या धियो अभवो दस्म होता । त्वं सीं वृषन्नकृणोर्दुष्टरीतु सहो विश्वस्मै सहसे सहध्यै ॥
हे अग्ने! तूच खरोखर विचाराचा प्रथम प्रवर्तक आहेस; या धिया (दिव्य दृष्टी)चा तू अद्भुत होता (यज्ञपुरोहित) झालास. हे वृषन् (बलवान)! तूने दुस्तर—अप्रतिहत—सहस् (शक्ती) घडविली: सर्वांसाठी बळ, बळासाठी बळ, आणि अधिपत्य-साधनेसाठी बळ.
Mantra 2
अधा होता न्यसीदो यजीयानिळस्पद इषयन्नीड्यः सन् । तं त्वा नरः प्रथमं देवयन्तो महो राये चितयन्तो अनु ग्मन् ॥
मग होता (यज्ञपुरोहित) अधिकाधिक यज्ञयोग्य होत इळा-पदावर आसनस्थ झाला; प्रवाहाला प्रेरणा देत, स्तुत्य बनला. हे अग्ने! देवांना शोधणारे नर, महा-राय (महान समृद्धी)ची इच्छा धरून, तिला चेतनेत जागवित, सर्वप्रथम तुझ्याच मागे गेले.
Mantra 3
वृतेव यन्तं बहुभिर्वसव्यैस्त्वे रयिं जागृवांसो अनु ग्मन् । रुशन्तमग्निं दर्शतं बृहन्तं वपावन्तं विश्वहा दीदिवांसम् ॥
निवडलेल्या ध्येयाकडे जसे, तसेच ते अनेक वसु/धनांसह तुझा पाठपुरावा करतात, आणि तुझ्यातील रयि (समृद्धी) स्वतःमध्ये जागवितात. ते रुशन्त (दीप्त) अग्नीचा पाठपुरावा करतात—दर्शनीय व विशाल—दीप्त ज्वाला धारण करणारा, जो विश्वहा (सदा) सर्व दिवसांत उजळत राहतो.
Mantra 4
पदं देवस्य नमसा व्यन्तः श्रवस्यवः श्रव आपन्नमृक्तम् । नामानि चिद्दधिरे यज्ञियानि भद्रायां ते रणयन्त संदृष्टौ ॥
नमस्काराने त्यांनी देवाचे पद प्राप्त केले; कीर्तीची आकांक्षा धरून त्यांनी अखंड यश मिळविले. यज्ञीय नामेही त्यांनी स्थापन केली; तुझ्या भद्र दृष्टित ते रमतात व आनंदित होतात.
Mantra 5
त्वां वर्धन्ति क्षितयः पृथिव्यां त्वां राय उभयासो जनानाम् । त्वं त्राता तरणे चेत्यो भूः पिता माता सदमिन्मानुषाणाम् ॥
पृथ्वीवरील प्रजा तुला वाढवितात; मनुष्यांतील उभय प्रकारची संपत्ती (राय) तुला वाढविते. पार उतरविताना तू त्राता, स्मरणीय (चेत्य) होतोस; मनुष्यांसाठी तू सदैव पिता आणि माता आहेस.
Mantra 6
सपर्येण्यः स प्रियो विक्ष्वग्निर्होता मन्द्रो नि षसादा यजीयान् । तं त्वा वयं दम आ दीदिवांसमुप ज्ञुबाधो नमसा सदेम ॥
सेवायोग्य, कुलांत प्रिय—अग्नी, होता, आनंददाता, यज्ञासाठी अधिक योग्य होऊन आसनस्थ झाला आहे. हे आमच्या गृहात दीप्तिमान! आम्ही तुझ्या जवळ येतो; गुडघा टेकून, नमस्काराने, तुझ्या सान्निध्यात बसू इच्छितो.
Mantra 7
तं त्वा वयं सुध्यो नव्यमग्ने सुम्नायव ईमहे देवयन्तः । त्वं विशो अनयो दीद्यानो दिवो अग्ने बृहता रोचनेन ॥
हे अग्ने, नव्य आणि सुमार्ग-दर्शक अशा तुला आम्ही—तुझ्या सुम्न (अनुग्रह)ाची इच्छा धरून, देव-यजनाची आकांक्षा बाळगून—आळवितो. हे अग्ने, तू दिव्याच्या विशाल प्रकाश-लोकाने (रोचन) दीप्त होत या जनसमूहांना मार्गदर्शन करतोस.
Mantra 8
विशां कविं विश्पतिं शश्वतीनां नितोशनं वृषभं चर्षणीनाम् । प्रेतीषणिमिषयन्तं पावकं राजन्तमग्निं यजतं रयीणाम् ॥
जनांचा कवी, शाश्वत कुलांचा विश्पति, वाढ घडविणारा बलवान, मानव-वंशांचा वृषभ—प्रेरणा पुढे ढकलणारा, गती जागविणारा, पावक व राजमान—असा यजनीय अग्नी, रयी/समृद्धींचा राजसदृश.
Mantra 9
सो अग्न ईजे शशमे च मर्तो यस्त आनट् समिधा हव्यदातिम् । य आहुतिं परि वेदा नमोभिर्विश्वेत्स वामा दधते त्वोतः ॥
हे अग्ने, जो समिधेने तुझ्या हव्य-दान (आहुति-दान) या देणगीपर्यंत पोहोचतो तो मर्त्य यजन करतो आणि ‘शम’ (शांत/सम्यक् अवस्था) प्राप्त करतो. जो नमस्कारांसह आहुतीचे सर्वतोमुखी ज्ञान ठेवतो—तो, तुझ्या संरक्षणाखाली, सर्व इच्छित ‘वाम’ (कल्याण-समृद्धी) धारण करतो.
Mantra 10
अस्मा उ ते महि महे विधेम नमोभिरग्ने समिधोत हव्यैः । वेदी सूनो सहसो गीर्भिरुक्थैरा ते भद्रायां सुमतौ यतेम ॥
हे अग्ने! तुझ्या त्या महान् महिमेसाठी आम्ही नमस्कारांनी—समिधा व हवि अर्पून—यथाविधि पूजन-विधान करू. हे सहसाचा सूनू (बलाचा पुत्रा)! गीरे व उक्थ यांच्या द्वारा तुझ्यासाठी वेदी रचू; आणि तुझ्या भद्र सुमतीकडे आम्ही अग्रसर होऊन तेथे पोहोचू.
Mantra 11
आ यस्ततन्थ रोदसी वि भासा श्रवोभिश्च श्रवस्यस्तरुत्रः । बृहद्भिर्वाजैः स्थविरेभिरस्मे रेवद्भिरग्ने वितरं वि भाहि ॥
हे अग्ने! जो आपल्या भासा (दीप्ती)ने दोन्ही लोक पसरवितो, आणि श्रवः (कीर्ती-शक्ती)ने आम्हाला अधिकाधिक श्रवस्य (यशस्वी) करितो—तो तू आमच्यासाठी अधिक व्यापक रीतीने प्रकाशमान हो. महान् व स्थिर वाज (बल-समृद्धी) यांनी, आणि प्रकाशपूर्ण रेवत् धनाने, हे अग्ने, विस्ताराने उजळ.
Mantra 12
नृवद्वसो सदमिद्धेह्यस्मे भूरि तोकाय तनयाय पश्वः । पूर्वीरिषो बृहतीरारेअघा अस्मे भद्रा सौश्रवसानि सन्तु ॥
हे वसो (धनस्वामी)! नृवत् (पुरुषबल वाढविणारी) समृद्धी आमच्यात सदैव स्थापन कर—आमच्या तोक (संतती) व तनय (वंशवृद्धी) आणि पशूंसाठी विपुलता दे. पूर्वी इषः (प्राचीन प्रेरणा-प्रवाह) आमच्या वाट्याला येवोत; त्या विशाल व अघ-रहित असोत; आमच्यात भद्र सौश्रवसानि—उत्तम श्रवण-यश व शुभ कीर्ती—नांदो.
Mantra 13
पुरूण्यग्ने पुरुधा त्वाया वसूनि राजन्वसुता ते अश्याम् । पुरूणि हि त्वे पुरुवार सन्त्यग्ने वसु विधते राजनि त्वे ॥
हे अग्ने, अनेक प्रकारे—तुझ्याच द्वारे—आम्ही अनेक वसू (धन) प्राप्त करू; हे राजन्, तुझ्या वसुत्व-समृद्ध अवस्थेला आम्ही पोहोचू. कारण, हे पुरुवार (बहुदाता) अग्ने, तुझ्यामध्येच अनेक वसू आहेत; हे वसु-स्वरूपा, विधात्या (यजमान/उपासक) साठी ते वसू—हे राजन्—तुझ्यातच स्थित आहेत.
It presents Agni as the fire that awakens inspired understanding (dhī), carries the offering as Hotṛ, and leads people toward the divine order; it asks him for strength and abundant prosperity.
Because the hymn treats sacred fire as the power that kindles insight and right intention—making the mind fit for worship and for alignment with ṛta (cosmic truth/order).
It can be recited at the start of a homa or simple lamp/fire offering to invoke clarity, protection, and auspicious beginnings, ending with a prayer for well-being and resources used in righteous ways.
Read Rig Veda in the Vedapath app
Scan the QR code to open this directly in the app, with audio, word-by-word meanings, and more.