Sukta 14

Mantra 1

अध्वर्यवो भरतेन्द्राय सोममामत्रेभिः सिञ्चता मद्यमन्धः । कामी हि वीरः सदमस्य पीतिं जुहोत वृष्णे तदिदेष वष्टि ॥

ഹേ അധ്വര്യുക്കളേ, ഇന്ദ്രനുവേണ്ടി സോമം കൊണ്ടുവരുവിൻ; പീഡനപാത്രങ്ങളാൽ മദ്യമായ (മത്തമാക്കുന്ന) രസം—അന്ധഃ—ചൊരിയുവിൻ. കാരണം ആ വീരൻ എപ്പോഴും ഈ പാനത്തിന്റെ കാമിയാണ്; വൃഷഭനു അർപ്പിക്കുവിൻ—ഇതുതന്നെയാണ് അവൻ തിരഞ്ഞെടുക്കുന്നതും ആഗ്രഹിക്കുന്നതും.

Mantra 2

अध्वर्यवो यो अपो वव्रिवांसं वृत्रं जघानाशन्येव वृक्षम् । तस्मा एतं भरत तद्वशायँ एष इन्द्रो अर्हति पीतिमस्य ॥

ഹേ അധ്വര്യവോ, ജലങ്ങളെ പൊതിഞ്ഞുവെച്ച വൃത്രനെ ഇടിമിന്നൽ (വജ്രം) വൃക്ഷത്തെ വീഴ്ത്തുന്നതുപോലെ സംഹരിച്ചവൻ—അവനുവേണ്ടി ഈ സോമം കൊണ്ടുവരുവിൻ, അവന്റെ ഇച്ഛയ്ക്ക് വശപ്പെട്ട്; ഈ ഇന്ദ്രൻ ഇതിന്റെ പാനത്തിന് അർഹൻ.

Mantra 3

अध्वर्यवो यो दृभीकं जघान यो गा उदाजदप हि वलं वः । तस्मा एतमन्तरिक्षे न वातमिन्द्रं सोमैरोर्णुत जूर्न वस्त्रैः ॥

ഹേ അധ്വര്യവോ, ദൃഭീകനെ ജഘാന ചെയ്തവൻ, ഗാവുകളെ (കിരണങ്ങളെ) പുറത്ത് ഓടിച്ചു നിങ്ങള്ക്കായി വലന്റെ ഗുഹയെ അകറ്റിയവൻ—ആ ഇന്ദ്രനെ സോമംകൊണ്ട് പൊതിയുവിൻ; അന്തരിക്ഷം കാറ്റുകൊണ്ട് പൊതിയപ്പെടുന്നതുപോലെ, വേഗവാൻ വസ്ത്രങ്ങളാൽ പൊതിയപ്പെടുന്നതുപോലെ.

Mantra 4

अध्वर्यवो य उरणं जघान नव चख्वांसं नवतिं च बाहून् । यो अर्बुदमव नीचा बबाधे तमिन्द्रं सोमस्य भृथे हिनोत ॥

ഹേ അധ്വര്യവോ, ഉരണനെ ജഘാന ചെയ്തവൻ, ഒൻപത് ചഖ്വാംസന്മാരെയും തൊണ്ണൂറ് ഭുജങ്ങളെയും; അർബുദനെ താഴേക്ക്, അത്യന്തം താഴേക്ക് തള്ളിച്ചമർത്തിയവൻ—ആ ഇന്ദ്രനെ സോമത്തിന്റെ ഭരണം/വഹനം എന്ന പ്രവൃത്തിയിൽ മുന്നോട്ട് പ്രേരിപ്പിക്കുവിൻ.

Mantra 5

अध्वर्यवो यः स्वश्नं जघान यः शुष्णमशुषं यो व्यंसम् । यः पिप्रुं नमुचिं यो रुधिक्रां तस्मा इन्द्रायान्धसो जुहोत ॥

ഹേ അധ്വര്യവരേ, സ്വശ്നനെ സംഹരിച്ചവൻ, വരൾച്ചാരൂപനായ ശുഷ്ണനെയും വ്യംസനെയും വധിച്ചവൻ; പിപ്രുവിനെയും നമുചിയെയും രുധി-ക്രാനെയും പ്രഹരിച്ചവൻ—ആ ഇന്ദ്രനു പിഴിഞ്ഞ സോമരസത്തിന്റെ സാരം ഹോമമായി അർപ്പിക്കുവിൻ.

Mantra 6

अध्वर्यवो यः शतं शम्बरस्य पुरो बिभेदाश्मनेव पूर्वीः । यो वर्चिनः शतमिन्द्रः सहस्रमपावपद्भरता सोममस्मै ॥

ഹേ അധ്വര്യവരേ, ശംബരന്റെ നൂറു പുരാതന കോട്ടകളെ കല്ലുകൊണ്ടെന്നപോലെ തകർത്തവൻ; ദീപ്തശത്രുക്കളുടെ നൂറും ആയിരവും—ഇന്ദ്രൻ—താഴെയിട്ടവൻ; അവനായി സോമം കൊണ്ടുവരുവിൻ.

Mantra 7

अध्वर्यवो यः शतमा सहस्रं भूम्या उपस्थेऽवपज्जघन्वान् । कुत्सस्यायोरतिथिग्वस्य वीरान्न्यावृणग्भरता सोममस्मै ॥

ഹേ അധ്വര്യവരേ, ഭൂമിയുടെ മടിയിൽ നൂറിനെയും ആയിരത്തിനെയും താഴെയിട്ട് സംഹരിച്ചവൻ; കുത്സന്റെയും ആയുവിന്റെയും അതിഥിഗ്വന്റെയും വീരന്മാരെ ഉറപ്പിച്ചു കാത്തവൻ—അവനായി സോമം കൊണ്ടുവരുവിൻ.

Mantra 8

अध्वर्यवो यन्नरः कामयाध्वे श्रुष्टी वहन्तो नशथा तदिन्द्रे । गभस्तिपूतं भरत श्रुतायेन्द्राय सोमं यज्यवो जुहोत ॥

ഹേ അധ്വര്യുക്കളേ, ഹേ നരന്മാരേ, നിങ്ങൾ ആഗ്രഹിച്ച് നേടുന്നതെല്ലാം—സുയോജിതമായ (ശ്രുഷ്ടി) വഹിച്ചുകൊണ്ട്—ഇന്ദ്രനിൽ നിക്ഷേപിക്കുവിൻ. കിരണങ്ങളാൽ/ഹസ്തങ്ങളാൽ ശുദ്ധീകരിച്ച സോമം കൊണ്ടുവരുവിൻ; ഹേ യജ്യവന്മാരേ, ‘ശ്രുത’ (ആഹ്വാനം കേൾക്കുന്ന) ഇന്ദ്രനു സോമം ഹവനം ചെയ്‍വിൻ.

Mantra 9

अध्वर्यवः कर्तना श्रुष्टिमस्मै वने निपूतं वन उन्नयध्वम् । जुषाणो हस्त्यमभि वावशे व इन्द्राय सोमं मदिरं जुहोत ॥

ഹേ അധ്വര്യുക്കളേ, അവനുവേണ്ടി സുയോജന (ശ്രുഷ്ടി) ഒരുക്കുവിൻ; വനത്തിൽ സോമം നിപൂത (സുശുദ്ധ)മാകുന്നു—വനത്തിൽ നിന്നു അതിനെ ഉയർത്തുവിൻ. അതിനെ സ്വീകരിച്ച് അവൻ നിങ്ങളുടെ മഹാബലത്തോടു അഭിമുഖമായി ഗർജ്ജിക്കുന്നു; ഇന്ദ്രനു മദിര (ഉല്ലാസകര) സോമം ഹവനം ചെയ്‍വിൻ.

Mantra 10

अध्वर्यवः पयसोधर्यथा गोः सोमेभिरीं पृणता भोजमिन्द्रम् । वेदाहमस्य निभृतं म एतद्दित्सन्तं भूयो यजतश्चिकेत ॥

ഹേ അധ്വര്യുക്കളേ, പശുവിന്റെ അമ്പലം അതിന്റെ പാലാൽ നിറയ്ക്കുന്നതുപോലെ, സോമശക്തികളാൽ ഭോജി ഇന്ദ്രനെ പരിപൂർണമാക്കുവിൻ. അവനിൽ നിഹിതമായ ഈ രഹസ്യം ഞാൻ അറിയുന്നു—അവൻ ദാനം ചെയ്യാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നവൻ; അതുകൊണ്ട് വീണ്ടും യജ്ഞം ചെയ്‍വിൻ, (അവന്റെ പ്രവർത്തനം) തിരിച്ചറിയുന്ന വിവേകം നേടുവിൻ.

Mantra 11

अध्वर्यवो यो दिव्यस्य वस्वो यः पार्थिवस्य क्षम्यस्य राजा । तमूर्दरं न पृणता यवेनेन्द्रं सोमेभिस्तदपो वो अस्तु ॥

ഹേ അധ്വര്യവന്മാരേ, ദിവ്യവസുക്കളുടെ രാജാവും പാർത്ഥിവമായ ക്ഷമ്യ (ഭൂമിസ്ഥ) ലോകത്തിന്റെ രാജാവുമായവൻ—ആ ഇന്ദ്രനെ യവം (ധാന്യം) കൊണ്ടും സോമം കൊണ്ടും, വീർപ്പിച്ച സംഭാരഗൃഹം നിറയ്ക്കുന്നതുപോലെ, നിറയ്ക്കുവിൻ; ആ കർമ്മം തന്നേ നിങ്ങള്ക്ക് ‘അപഃ’—സിദ്ധി വരുത്തുന്ന ഉപായം—ആകട്ടെ.

Mantra 12

अस्मभ्यं तद्वसो दानाय राधः समर्थयस्व बहु ते वसव्यम् । इन्द्र यच्चित्रं श्रवस्या अनु द्यून्बृहद्वदेम विदथे सुवीराः ॥

ഹേ വസുവിന്റെ അധിപനേ, ഞങ്ങൾക്കായി ദാനത്തിനായി ആ രാധഃ—ഉപകാരക സമൃദ്ധി—സജ്ജമാക്കുക; നിനക്കു വളരെ വസവ്യം, അപാര വൈഭവമുണ്ട്. ഹേ ഇന്ദ്ര, ദിവസങ്ങളിലുടനീളം ഞങ്ങൾ വിഡഥങ്ങളിൽ ശ്രവസ്യത്തിന്റെ ചിത്രമായ, ബൃഹത്തും ദീപ്തവുമായ വചനം ഉച്ചരിച്ച്, സുവീരാഃ—വീരബലത്തിൽ സമ്പൂർണ്ണർ—ആകുവാൻ ഇടയാകട്ടെ.