Sukta 14

Mantra 1

अध्वर्यवो भरतेन्द्राय सोममामत्रेभिः सिञ्चता मद्यमन्धः । कामी हि वीरः सदमस्य पीतिं जुहोत वृष्णे तदिदेष वष्टि ॥

हे अध्वर्युजनहो, इंद्रासाठी सोम आणा; आमत्र (दाबण्याची पात्रे) यांनी मद्य (मादक) अन्धस् (रस) ओता. कारण हा वीर सदैव या पानाचा कामी आहे; वृष्णे (वृषभ-इंद्रा)स अर्घ्य/आहुती अर्पा—हेच तो निवडतो, हेच त्याचे इच्छित आहे.

Mantra 2

अध्वर्यवो यो अपो वव्रिवांसं वृत्रं जघानाशन्येव वृक्षम् । तस्मा एतं भरत तद्वशायँ एष इन्द्रो अर्हति पीतिमस्य ॥

हे अध्वर्युहो, ज्याने जलांना वेढून ठेवणाऱ्या वृत्राला वज्र जसा वृक्ष पाडतो तसा घायाळ करून पाडले—त्याच्यासाठी हा सोम आणा, त्याच्या इच्छेच्या अधीन राहून; हा इंद्र याच्या पानास पात्र आहे।

Mantra 3

अध्वर्यवो यो दृभीकं जघान यो गा उदाजदप हि वलं वः । तस्मा एतमन्तरिक्षे न वातमिन्द्रं सोमैरोर्णुत जूर्न वस्त्रैः ॥

हे अध्वर्युहो, ज्याने दृभीकाचा वध केला, ज्याने किरणांना (गायींना) बाहेर काढले आणि तुमच्यासाठी वलाची गुहा दूर सारली—त्या इंद्राला सोमांनी असे आच्छादित करा, जसा अंतरिक्ष वाऱ्याने आच्छादित असतो, जसा वेगवान पुरुष वस्त्रांनी।

Mantra 4

अध्वर्यवो य उरणं जघान नव चख्वांसं नवतिं च बाहून् । यो अर्बुदमव नीचा बबाधे तमिन्द्रं सोमस्य भृथे हिनोत ॥

हे अध्वर्युहो, ज्याने उरणाचा वध केला, आणि नऊ चख्वांस तसेच नव्वद बाहूंचाही; ज्याने अर्बुदाला अतिशय खाली दाबून टाकले—त्या इंद्राला सोम-धारणाच्या रणात पुढे ढकला, प्रेरित करा।

Mantra 5

अध्वर्यवो यः स्वश्नं जघान यः शुष्णमशुषं यो व्यंसम् । यः पिप्रुं नमुचिं यो रुधिक्रां तस्मा इन्द्रायान्धसो जुहोत ॥

हे अध्वर्युहो! ज्याने स्वश्नाचा संहार केला, ज्याने दुष्काळ-रूप शुष्ण व व्यंस यांचा वध केला; ज्याने पिप्रु, नमुचि व रुधिक्रां यांना पराभूत केले—त्या इंद्रासाठी पिळलेल्या सोमरसाचा सार आहुतीने अर्पण करा.

Mantra 6

अध्वर्यवो यः शतं शम्बरस्य पुरो बिभेदाश्मनेव पूर्वीः । यो वर्चिनः शतमिन्द्रः सहस्रमपावपद्भरता सोममस्मै ॥

हे अध्वर्युहो! ज्याने शंबराच्या शंभर प्राचीन दुर्गांना जणू दगडाने फोडावे तसे भेदून टाकले; ज्याने इंद्र होऊन तेजस्वी शत्रूंचे शंभर, सहस्र पाडून दिले—त्याच्यासाठी सोम आणा.

Mantra 7

अध्वर्यवो यः शतमा सहस्रं भूम्या उपस्थेऽवपज्जघन्वान् । कुत्सस्यायोरतिथिग्वस्य वीरान्न्यावृणग्भरता सोममस्मै ॥

हे अध्वर्युहो! ज्याने पृथ्वीच्या कुशीत शंभर व सहस्रांना पाडून संहार केला; ज्याने कुत्स, आयु व अतिथिग्व यांच्या वीरांना सुरक्षित करून स्थिर केले—त्याच्यासाठी सोम आणा.

Mantra 8

अध्वर्यवो यन्नरः कामयाध्वे श्रुष्टी वहन्तो नशथा तदिन्द्रे । गभस्तिपूतं भरत श्रुतायेन्द्राय सोमं यज्यवो जुहोत ॥

हे अध्वर्युहो, हे नरांनो! तुम्ही जे-जे इच्छिता आणि जे साध्य करता—सुयोजित (श्रु॒ष्टि) वाहत—ते इंद्रामध्ये स्थापन करा. किरणांनी/हस्तांनी शुद्ध केलेला सोम ‘श्रुत’ (आवाहन ऐकणारा) इंद्रासाठी आणा; हे यज्यवो (यज्ञकर्त्यांनो), इंद्राला सोमाची आहुती द्या.

Mantra 9

अध्वर्यवः कर्तना श्रुष्टिमस्मै वने निपूतं वन उन्नयध्वम् । जुषाणो हस्त्यमभि वावशे व इन्द्राय सोमं मदिरं जुहोत ॥

हे अध्वर्युहो, त्याच्यासाठी श्रु॒ष्टि (सुयोजन) रचा; वनात सोम निपूत (अतिशय शुद्ध) होतो—वनातून तो वर उचला. तो स्वीकारून तो तुमच्या हस्त्य (अतिबलवान) शक्तीकडे गर्जना करतो; इंद्रासाठी मदिर (उल्लासक) सोमाची आहुती द्या.

Mantra 10

अध्वर्यवः पयसोधर्यथा गोः सोमेभिरीं पृणता भोजमिन्द्रम् । वेदाहमस्य निभृतं म एतद्दित्सन्तं भूयो यजतश्चिकेत ॥

हे अध्वर्युहो, जसे गायीच्या थनाला तिच्या दुधाने भरतात, तसे सोम-शक्तींनी भोगकर्ता इंद्राला परिपूर्ण करा. त्याच्यात अंतर्निहित हे गूढ मला माहीत आहे—तो दाता आहे; म्हणून पुन्हा पुन्हा यजन करा आणि (त्याची क्रिया) ओळखायला शिका.

Mantra 11

अध्वर्यवो यो दिव्यस्य वस्वो यः पार्थिवस्य क्षम्यस्य राजा । तमूर्दरं न पृणता यवेनेन्द्रं सोमेभिस्तदपो वो अस्तु ॥

हे अध्वर्युहो, जो दिव्य वसुंचा राजा आहे, जो पार्थिव आणि क्षम्य (स्थिर, भूम्याधारित) लोकाचाही राजा आहे—त्या इंद्राला, जसा फुगलेला कोठार-गृह भरतात, तसा यव (धान्य) आणि सोमांनी भरून टाका; तेच कर्म तुमच्यासाठी ‘अपः’—सिद्धीचे साधन—ठरो.

Mantra 12

अस्मभ्यं तद्वसो दानाय राधः समर्थयस्व बहु ते वसव्यम् । इन्द्र यच्चित्रं श्रवस्या अनु द्यून्बृहद्वदेम विदथे सुवीराः ॥

हे वसोंच्या स्वामी, आमच्यासाठी दान-शक्तीचे ते राधस् (अनुग्रह-सम्पद) सिद्ध कर; तुझे वसव्य (समृद्धि-वैभव) फार आहे. हे इंद्रा, जेणेकरून दिवसेंदिवस आम्ही विदथांत (सभांत) श्रवस्य (यशस्वी) ते विशाल, चित्र (दीप्तिमान) वचन बोलू, आणि सुवीराः—वीरबलसम्पन्न—होऊ.