Sukta 14

Mantra 1

अध्वर्यवो भरतेन्द्राय सोममामत्रेभिः सिञ्चता मद्यमन्धः । कामी हि वीरः सदमस्य पीतिं जुहोत वृष्णे तदिदेष वष्टि ॥

ಹೇ ಅಧ್ವರ್ಯುಗಳೇ, ಇಂದ್ರನಿಗೆ ಸೋಮವನ್ನು ತಂದುಕೊಡಿ; ಪೀಡನಪಾತ್ರಗಳಿಂದ ಮದ್ಯ (ಮತ್ತಗೊಳಿಸುವ) ರಸವಾದ ಅಂಧಃ ಅನ್ನು ಸುರಿಸಿ. ಏಕೆಂದರೆ ಆ ವೀರನು ಸದಾ ಈ ಪಾನದ ಕಾಮಿಯೇ; ವೃಷಭನಿಗೆ ಅರ್ಪಿಸಿರಿ—ಇದೇ ಅವನಿಗೆ ಇಷ್ಟವೂ ಇಚ್ಛೆಯೂ.

Mantra 2

अध्वर्यवो यो अपो वव्रिवांसं वृत्रं जघानाशन्येव वृक्षम् । तस्मा एतं भरत तद्वशायँ एष इन्द्रो अर्हति पीतिमस्य ॥

ಹೇ ಅಧ್ವರ್ಯವರೇ, ಜಲಗಳನ್ನು ಆವರಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದ ವೃತ್ರನನ್ನು ಅಶನಿಯಂತೆ (ವಜ್ರದಂತೆ) ವೃಕ್ಷವನ್ನು ಕೆಡವುವಂತೆ ಸಂಹರಿಸಿದವನು—ಅವನಿಗಾಗಿ ಈ ಸೋಮವನ್ನು ತಂದುಕೊಡಿ, ಅವನ ಇಚ್ಛೆಗೆ ವಶವಾಗಿ; ಈ ಇಂದ್ರನು ಇದರ ಪಾನಕ್ಕೆ ಅರ್ಹನು.

Mantra 3

अध्वर्यवो यो दृभीकं जघान यो गा उदाजदप हि वलं वः । तस्मा एतमन्तरिक्षे न वातमिन्द्रं सोमैरोर्णुत जूर्न वस्त्रैः ॥

ಹೇ ಅಧ್ವರ್ಯವರೇ, ದೃಭೀಕನನ್ನು ಜಘಾನ ಮಾಡಿದವನು, ಗಾವುಗಳನ್ನು (ಕಿರಣಗಳನ್ನು) ಹೊರಗೆ ಓಡಿಸಿ ನಿಮ್ಮಿಗಾಗಿ ವಲನ ಗುಹೆಯನ್ನು ದೂರ ತಳ್ಳಿದವನು—ಆ ಇಂದ್ರನನ್ನು ಸೋಮದಿಂದ ಆವರಿಸಿರಿ; ಮಧ್ಯಾಕಾಶವು ಗಾಳಿಯಿಂದ ಆವೃತವಾಗಿರುವಂತೆ, ವೇಗವಂತನು ವಸ್ತ್ರಗಳಿಂದ ಆವೃತವಾಗಿರುವಂತೆ.

Mantra 4

अध्वर्यवो य उरणं जघान नव चख्वांसं नवतिं च बाहून् । यो अर्बुदमव नीचा बबाधे तमिन्द्रं सोमस्य भृथे हिनोत ॥

ಹೇ ಅಧ್ವರ್ಯವರೇ, ಉರಣನನ್ನು ಜಘಾನ ಮಾಡಿದವನು, ಒಂಬತ್ತು ಚಖ್ವಾಂಸರು ಮತ್ತು ತೊಂಬತ್ತು ಬಾಹುಗಳನ್ನೂ ಸಂಹರಿಸಿದವನು; ಅರ್ಬುದನನ್ನು ಕೆಳಗೆ, ಅತಿ ಕೆಳಗೆ ಒತ್ತಿಹಾಕಿದವನು—ಆ ಇಂದ್ರನನ್ನು ಸೋಮದ ಭರಣ/ವಹನದಲ್ಲಿ ಮುಂದಕ್ಕೆ ಪ್ರೇರೇಪಿಸಿರಿ.

Mantra 5

अध्वर्यवो यः स्वश्नं जघान यः शुष्णमशुषं यो व्यंसम् । यः पिप्रुं नमुचिं यो रुधिक्रां तस्मा इन्द्रायान्धसो जुहोत ॥

ಹೇ ಅಧ್ವರ್ಯವರೇ, ಯಾರು ಸ್ವಶ್ನನನ್ನು ಸಂಹರಿಸಿದನೋ, ಯಾರು ಬರಗಾಲರೂಪ ಶುಷ್ಣನನ್ನೂ ವ್ಯಂಸನನ್ನೂ ವಧಿಸಿದನೋ; ಯಾರು ಪಿಪ್ರುವನ್ನೂ, ನಮુಚಿಯನ್ನೂ, ರುಧಿ-ಕ್ರಾನನ್ನೂ ಹೊಡೆದನೋ—ಆ ಇಂದ್ರನಿಗೆ ಪಿಷಿತ ಸೋಮರಸದ ಸಾರವನ್ನು ಹೋಮಮಾಡಿರಿ.

Mantra 6

अध्वर्यवो यः शतं शम्बरस्य पुरो बिभेदाश्मनेव पूर्वीः । यो वर्चिनः शतमिन्द्रः सहस्रमपावपद्भरता सोममस्मै ॥

ಹೇ ಅಧ್ವರ್ಯವರೇ, ಯಾರು ಶಂಬರನ ನೂರು ಪುರಾತನ ಕೋಟೆಗಳನ್ನು ಕಲ್ಲಿನಿಂದ ಹೊಡೆದಂತೆ ಚೂರುಮೂರಾಗಿಸಿದನೋ; ಯಾರು ಪ್ರಕಾಶಮಾನ ಶತ್ರುಗಳ ನೂರು, ಸಾವಿರವನ್ನು—ಇಂದ್ರನು—ಕೆಳಗೆಸೆಯಿದನೋ; ಅವನಿಗಾಗಿ ಸೋಮವನ್ನು ತಂದುಕೊಡಿ.

Mantra 7

अध्वर्यवो यः शतमा सहस्रं भूम्या उपस्थेऽवपज्जघन्वान् । कुत्सस्यायोरतिथिग्वस्य वीरान्न्यावृणग्भरता सोममस्मै ॥

ಹೇ ಅಧ್ವರ್ಯವರೇ, ಯಾರು ಭೂಮಿಯ ಮಡಿಲಲ್ಲಿ ನೂರು ಮತ್ತು ಸಾವಿರವನ್ನು ಕೆಳಗೆಸೆಯುತ್ತಾ ಸಂಹರಿಸಿದನೋ; ಯಾರು ಕುತ್ಸನ, ಆಯುವಿನ, ಅತಿಥಿಗ್ವನ ವೀರರನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಿ ಸ್ಥಿರಪಡಿಸಿದನೋ—ಅವನಿಗಾಗಿ ಸೋಮವನ್ನು ತಂದುಕೊಡಿ.

Mantra 8

अध्वर्यवो यन्नरः कामयाध्वे श्रुष्टी वहन्तो नशथा तदिन्द्रे । गभस्तिपूतं भरत श्रुतायेन्द्राय सोमं यज्यवो जुहोत ॥

ಹೇ ಅಧ್ವರ್ಯುಗಳೇ, ಹೇ ನರರೇ, ನೀವು ಯಾವ ಕಾಮನೆಯನ್ನು ಇಚ್ಛಿಸಿ ಸಾಧಿಸುತ್ತೀರೋ—ಸುಯೋಜಿತ (ಶ್ರುಷ್ಟಿ)ಯನ್ನು ಹೊತ್ತು—ಅದನ್ನೆಲ್ಲ ಇಂದ್ರನಲ್ಲಿ ಸ್ಥಾಪಿಸಿರಿ. ಕಿರಣ/ಹಸ್ತಗಳಿಂದ ಶುದ್ಧಗೊಂಡ ಸೋಮವನ್ನು ತಂದುಕೊಡಿ; ಹೇ ಯಜ್ಯವರೇ, ‘ಶ್ರುತ’ (ಆಹ್ವಾನವನ್ನು ಕೇಳುವ) ಇಂದ್ರನಿಗೆ ಸೋಮವನ್ನು ಹೋಮಿಸಿರಿ.

Mantra 9

अध्वर्यवः कर्तना श्रुष्टिमस्मै वने निपूतं वन उन्नयध्वम् । जुषाणो हस्त्यमभि वावशे व इन्द्राय सोमं मदिरं जुहोत ॥

ಹೇ ಅಧ್ವರ್ಯುಗಳೇ, ಅವನಿಗಾಗಿ ಸುಯೋಜನ (ಶ್ರುಷ್ಟಿ)ವನ್ನು ರೂಪಿಸಿರಿ; ಅರಣ್ಯದಲ್ಲಿ ಸೋಮವು ನಿಪೂತ (ಸುಶುದ್ಧ)ವಾಗುತ್ತದೆ—ಅರಣ್ಯದಿಂದ ಅದನ್ನು ಮೇಲಕ್ಕೆ ಎತ್ತಿರಿ. ಅದನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಿ ಅವನು ನಿಮ್ಮ ಮಹಾಬಲದ ಕಡೆಗೆ ಗರ್ಜಿಸುತ್ತಾನೆ; ಇಂದ್ರನಿಗೆ ಮದಿರ (ಉಲ್ಲಾಸಕರ) ಸೋಮವನ್ನು ಹೋಮಿಸಿರಿ.

Mantra 10

अध्वर्यवः पयसोधर्यथा गोः सोमेभिरीं पृणता भोजमिन्द्रम् । वेदाहमस्य निभृतं म एतद्दित्सन्तं भूयो यजतश्चिकेत ॥

ಹೇ ಅಧ್ವರ್ಯುಗಳೇ, ಹೇಗೆ ಗೋವಿನ ಅಂಬೆಯನ್ನು ಅದರ ಹಾಲಿನಿಂದ ತುಂಬುವರೋ ಹಾಗೆ ಸೋಮಶಕ್ತಿಗಳಿಂದ ಭೋಗಿ ಇಂದ್ರನನ್ನು ಪರಿಪೂರ್ಣಗೊಳಿಸಿರಿ. ಅವನೊಳಗೆ ನಿಹಿತವಾದ ಈ ಗುಪ್ತವನ್ನು ನಾನು ತಿಳಿದಿದ್ದೇನೆ—ಅವನು ದಾನಿಸಲು ಇಚ್ಛಿಸುವವನು; ಆದ್ದರಿಂದ ಮತ್ತೆ ಯಜ್ಞಮಾಡಿರಿ ಮತ್ತು (ಅವನ ಕಾರ್ಯವನ್ನು) ಗುರುತಿಸುವ ವಿವೇಕವನ್ನು ಪಡೆಯಿರಿ.

Mantra 11

अध्वर्यवो यो दिव्यस्य वस्वो यः पार्थिवस्य क्षम्यस्य राजा । तमूर्दरं न पृणता यवेनेन्द्रं सोमेभिस्तदपो वो अस्तु ॥

ಹೇ ಅಧ್ವರ್ಯವರೇ, ಯಾರು ದಿವ್ಯ ವಸುಗಳ ರಾಜನೋ ಮತ್ತು ಪಾರ್ಥಿವ, ಕ್ಷಮ್ಯ (ಭೂಮಿಸ್ಥ) ಲೋಕದ ರಾಜನೋ—ಆ ಇಂದ್ರನನ್ನು ಯವ (ಧಾನ್ಯ) ಮತ್ತು ಸೋಮಗಳಿಂದ, ಉಬ್ಬಿದ ಕೋಶವನ್ನು ತುಂಬುವಂತೆ, ತುಂಬಿರಿ; ಆ ಕರ್ಮವೇ ನಿಮಗೆ ‘ಅಪಃ’—ಸಿದ್ಧಿಯನ್ನು ತರುವ ಸಾಧನ—ಆಗಲಿ.

Mantra 12

अस्मभ्यं तद्वसो दानाय राधः समर्थयस्व बहु ते वसव्यम् । इन्द्र यच्चित्रं श्रवस्या अनु द्यून्बृहद्वदेम विदथे सुवीराः ॥

ಹೇ ವಸುವಿನ ಸ್ವಾಮಿ, ನಮಗಾಗಿ ದಾನಾರ್ಥವಾಗಿ ಆ ರಾಧಃ—ಉಪಕಾರಕ ಸಮೃದ್ಧಿಯನ್ನು—ಸಿದ್ಧಪಡಿಸು; ನಿನಗೆ ಬಹು ವಸವ್ಯಂ, ಅಪಾರ ವೈಭವವಿದೆ. ಹೇ ಇಂದ್ರ, ದಿನದಿಂದ ದಿನಕ್ಕೆ ನಾವು ವಿದಥಗಳಲ್ಲಿ ಶ್ರವಸ್ಯದ ಚಿತ್ರ, ಬೃಹತ್ ಪ್ರಕಾಶಮಯ ವಚನವನ್ನು ಉಚ್ಚರಿಸಿ, ಸುವೀರಾಃ—ವೀರಬಲದಿಂದ ಪರಿಪೂರ್ಣರು—ಆಗುವಂತೆ ಮಾಡು.