Sukta 76

Mantra 1

आ व ऋञ्जस ऊर्जां व्युष्टिष्विन्द्रं मरुतो रोदसी अनक्तन । उभे यथा नो अहनी सचाभुवा सदःसदो वरिवस्यात उद्भिदा ॥

ஹே ரிஞ்ஜஸ (ஆற்றலை அமைப்போர்), வாருங்கள்; விடியல்களின் விரிவில் இந்திரனை அபிஷேகம் செய்யுங்கள், ஹே மருத்களே, மேலும் இரு ரோதஸீ (த்யாவா–பிருதிவீ)யையும். எங்கள் இரு அஹனீ (இரு நாள்/ஒளியின் இரட்டை இயக்கம்) எங்களுக்கு துணையாவதாக; ஒவ்வொரு சதஸ்-சதஸிலும் உத்பிதா (பிளந்து திறக்கும் சக்தி) மூலம் எங்களுக்கு விரிந்த இடத்தை அருள்வதாக.

Mantra 2

तदु श्रेष्ठं सवनं सुनोतनात्यो न हस्तयतो अद्रिः सोतरि । विदद्ध्यर्यो अभिभूति पौंस्यं महो राये चित्तरुते यदर्वतः ॥

அந்த மிகச் சிறந்த சவனத்தை (சோமப் பிழிதலை) பிழியுங்கள்; கையில் பிடித்த குதிரைபோல், ஓ சோத்ரி (பிழிப்பவன்), அத்ரி (சோமக் கல்) அதை முன்னே செலுத்தட்டும். ஏனெனில் ஆர்யன் (உயர்ந்தவன்) வெல்லும் ஆண்மையை அடைகிறான்; தூண்டுதல்/யோகம் (யத்-அர்வதঃ) முறையாக இணைக்கப்பட்டால், அவன் பெரும் செல்வத்தையும் தாண்டுகிறான்—அவ்வாறே நமது சவனம், வெறும் உடைமையைத் தாண்டிய உச்ச வலிமையை வெளிப்படுத்தட்டும்.

Mantra 3

तदिद्ध्यस्य सवनं विवेरपो यथा पुरा मनवे गातुमश्रेत् । गोअर्णसि त्वाष्ट्रे अश्वनिर्णिजि प्रेमध्वरेष्वध्वराँ अशिश्रयुः ॥

ஏனெனில் அந்தச் சவனமே நீர்களை விரித்தது; பழங்காலத்தில் அது மனுவுக்குச் செல்லும் பாதையை அமைத்ததுபோல். கோ-அர்ணஸி (மாடு-செழுமை) நிறைந்த வெளியில், த்வாஷ்ட்ர (த்வஷ்ட்ரு-ஆக்கின) அஷ்வ-நிர்ணிஜ் (குதிரை-ஒளி) ஒழுங்கில், அவர்கள் அத்வரங்களை (யாகங்களை) அத்வரங்களில் (விதி-மார்க்கங்களில்) முன்னே நிலைநிறுத்தினர். —அவ்வாறே நமது நேர்மையான ஹவி உள்ளார்ந்த நீர்களைத் திறந்து, மனிதனுக்குச் செல்லும் வழியை உருவாக்கட்டும்.

Mantra 4

अप हत रक्षसो भङ्गुरावत स्कभायत निॠतिं सेधतामतिम् । आ नो रयिं सर्ववीरं सुनोतन देवाव्यं भरत श्लोकमद्रयः ॥

ரக்ஷஸ்களைத் தள்ளி அடியுங்கள்—உருவாக்கத்தை உடைக்கும் ‘பங்குராவத்’ (சிதைப்போர்) அவர்களை; அவர்களைத் தாங்கி விலக்குங்கள்; நிர்ருதியைத் தாழ்த்தி ஒடுக்குங்கள்; மனத்தின் வளைவினை அடக்குங்கள். எங்களுக்காக எல்லா வீரத்தையும் தாங்கும் ரயி (செல்வ-வளம்) பிழியுங்கள்; ஓ அத்ரயः (பிழிப்புக் கற்கள்), தேவரால் காக்கப்படும் ஷ்லோக (புகழ்/கீர்த்தி) கொண்டு வாருங்கள்.

Mantra 5

दिवश्चिदा वोऽमवत्तरेभ्यो विभ्वना चिदाश्वपस्तरेभ्यः । वायोश्चिदा सोमरभस्तरेभ्योऽग्नेश्चिदर्च पितुकृत्तरेभ्यः ॥

வானத்திற்கும் அப்பால்—அதிக வல்லமையுடைய உங்களை நோக்கி; அனைத்தையும் வியாபிக்கும் தன்மைக்கும் அப்பால்—அதிக விரைவாகச் செயற்படுவோரை நோக்கி; வாயுவிற்கும் அப்பால்—சோமத்தை உறுதியாகப் பற்றிக் கொள்ளுவோரை நோக்கி; அக்னிக்கும் அப்பால்—யாகத்தின் ‘கிருத்தி’ (சரியான வெட்டு‑ஒழுங்காக்கம்) யில் மேலும் நிறைவு பெற்ற உங்களை நோக்கி—நாங்கள் அர்ச்சனைப் பாடலைப் பாடுவோம்.

Mantra 6

भुरन्तु नो यशसः सोत्वन्धसो ग्रावाणो वाचा दिविता दिवित्मता । नरो यत्र दुहते काम्यं मध्वाघोषयन्तो अभितो मिथस्तुरः ॥

எங்களுக்காக இந்த கிராவாணங்கள் (சோமப் பிழியும் கற்கள்) புகழ்மிகு ஒளியைப் பொழியட்டும்; வாக்குடன், தெய்வீக ஆற்றலும் அதன் விண்ணோக்கி உந்துதலும் கொண்டு, அவை அந்தஸ் (சோமரசம்) ஐப் பிழியட்டும்—அங்கே வலிமைமிக்க நரர்கள் விரும்பிய தேன்‑இனிமையைப் பால் போலக் கறந்து, எங்கும் ஒலியெழுப்பி, ஒருவரையொருவர் ஊக்கமூட்டி உயர்வை நாடுகின்றனர்.

Mantra 7

सुन्वन्ति सोमं रथिरासो अद्रयो निरस्य रसं गविषो दुहन्ति ते । दुहन्त्यूधरुपसेचनाय कं नरो हव्या न मर्जयन्त आसभिः ॥

ரதம்போல் வேகமுடைய இந்த அத்ரி/கிராவாணங்கள் சோமத்தைப் பிழிகின்றன; அதன் சாரத்தை இழுத்தெடுத்து, கோவிஷ் (ஒளிமிகு கோ‑செல்வம்) தேடி, அதை பால் போலக் கறக்கின்றன. ஊதரைப் பொழிவதற்காகக் கறக்கின்றன; மேலும் வலிமைமிக்க நரர்கள் ஆசா (வாய்) யால் போல, ஹவ்யங்களை (ஆஹுதிகளை) மெருகூட்டுகின்றனர்—தேவர்க்கு யாகத் தானத்தைத் தகுதியானதாக ஆக்குகின்றனர்.

Mantra 8

एते नरः स्वपसो अभूतन य इन्द्राय सुनुथ सोममद्रयः । वामंवामं वो दिव्याय धाम्ने वसुवसु वः पार्थिवाय सुन्वते ॥

ஓ நரः (அத்ரயः), நீங்கள் இவ்வாறு ‘ஸ்வபஸ்’—செயலாற்றும் வல்ல சக்திகளாக—ஆயினீர்; இந்திரனுக்காக சோமத்தைப் பிழிகிறீர், ஓ கற்கள். திவ்ய தாமனுக்காக ‘வாமம்-வாமம்’—ஒவ்வொரு விரும்பத்தக்க வரத்தையும்—அளியுங்கள்; மேலும் பார்திவ சோமப் பிழிப்பவனுக்கும் ‘வஸு-வஸு’—ஒவ்வொரு செல்வத்தையும்—அருளுங்கள்; ஆனந்த-ரஸத்தின் ஓட்டம் இரு நிலைகளையும் நிரப்பட்டும்.