Sukta 11

Mantra 1

वृषा वृष्णे दुदुहे दोहसा दिवः पयांसि यह्वो अदितेरदाभ्यः । विश्वं स वेद वरुणो यथा धिया स यज्ञियो यजतु यज्ञियाँ ऋतून् ॥

ବଳବାନ ପାଇଁ ବଳବାନ ଦୋହନକ୍ରିୟାରେ ଦିବଃ ପୟାଂସି—ଆକାଶୀୟ ଧାରାଗୁଡ଼ିକୁ—ଦୋହି ବାହାର କଲା; ଅଦିତିର ଅଦାଭ୍ୟ, ଯହ୍ୱ ଶକ୍ତି। ବରୁଣ ଧିୟା ଦ୍ୱାରା ସମସ୍ତକୁ ଯଥାର୍ଥ ଭାବେ ଜାଣେ; ଆମ ଭିତରର ଯଜ୍ଞିୟ ଋତର ଯଜ୍ଞିୟ ଋତୁଗୁଡ଼ିକୁ ଯଜନ କରୁ।

Mantra 2

रपद्गन्धर्वीरप्या च योषणा नदस्य नादे परि पातु मे मनः । इष्टस्य मध्ये अदितिर्नि धातु नो भ्राता नो ज्येष्ठः प्रथमो वि वोचति ॥

ଦ୍ରୁତଗତି ଗନ୍ଧର୍ବୀମାନେ ଓ ଜଳ—ୟୁବତୀମାନେ—ନଦୀର ନାଦକୁ ଘେରି ମୋ ମନକୁ ରକ୍ଷା କରୁନ୍ତୁ। ଇଷ୍ଟ ଯଜ୍ଞର ମଧ୍ୟରେ ଅଦିତି ଆମକୁ ସ୍ଥାପିତ କରୁନ୍ତୁ; ଆମ ଜ୍ୟେଷ୍ଠ ଭ୍ରାତା, ପ୍ରଥମଜାତ ଶକ୍ତି, ଆମ ପାଇଁ ପ୍ରକାଶିତ ବାଣୀ କହୁନ୍ତୁ।

Mantra 3

सो चिन्नु भद्रा क्षुमती यशस्वत्युषा उवास मनवे स्वर्वती । यदीमुशन्तमुशतामनु क्रतुमग्निं होतारं विदथाय जीजनन् ॥

ଏହିପରି ଭଦ୍ରା ଉଷା—ସମୃଦ୍ଧିମୟ, ଯଶସ୍ୱିନୀ, ସ୍ୱର୍ବତୀ—ମନୁଙ୍କ ସହ ବସିଛି। କାରଣ ଯେତେବେଳେ ଇଚ୍ଛୁକ ସାଧକମାନେ ଇଚ୍ଛାଶକ୍ତିର ସତ୍ୟ କ୍ରତୁକୁ ଅନୁସରି, ବିଦଥ ପାଇଁ ଅଗ୍ନି ହୋତାକୁ ଜାଗ୍ରତ କରନ୍ତି, ସେ ମାନବ ସହ ନିବାସ କରେ।

Mantra 4

अध त्यं द्रप्सं विभ्वं विचक्षणं विराभरदिषितः श्येनो अध्वरे । यदी विशो वृणते दस्ममार्या अग्निं होतारमध धीरजायत ॥

ତାପରେ ପ୍ରେରିତ ଶ୍ୟେନ—ବାଜ—ସେ ଦୀପ୍ତ ଦ୍ରପ୍ସକୁ, ବ୍ୟାପକ ଓ ଦୂରଦର୍ଶୀ, ଅଧ୍ୱର ଯଜ୍ଞମାର୍ଗରେ ଆଣିଦେଲା। ଯେତେବେଳେ ଆର୍ୟ ଜନମାନେ ଅଦ୍ଭୁତ ଅଗ୍ନିକୁ ହୋତା ଭାବେ ବାଛନ୍ତି, ସେତେବେଳେ ନିଶ୍ଚୟ ଧୀର ବୁଦ୍ଧି ଜନ୍ମ ନେଉଛି।

Mantra 5

सदासि रण्वो यवसेव पुष्यते होत्राभिरग्ने मनुषः स्वध्वरः । विप्रस्य वा यच्छशमान उक्थ्यं वाजं ससवाँ उपयासि भूरिभिः ॥

ହେ ଅଗ୍ନି, ତୁମେ ସଦା ରଣ୍ୱ—ଆନନ୍ଦଦାୟକ—ଅଟ; ମନୁଷ୍ୟ ଯେତେବେଳେ ସୁଧ୍ୱର (ସୁସଂବିଧିତ) ଯଜ୍ଞ କରେ, ସେତେବେଳେ ହୋତ୍ରାମାନଙ୍କ (ଆହ୍ୱାନ-କ୍ରିୟାମାନଙ୍କ) ଦ୍ୱାରା ତୁମେ ଚରାଗାହର ଘାସ ପରି ପୋଷିତ ହୋଇ ବୃଦ୍ଧି ପାଉଛ। ଏବଂ ଯେତେବେଳେ ବିପ୍ର (ଋଷି) ପ୍ରୟାସଶୀଳ ହୋଇ ଉକ୍ଥ୍ୟ—ସ୍ତୁତି-ଯୋଗ୍ୟ—ବଳବତୀ ବାଜ (ବିଜୟ-ବଳ/ସମୃଦ୍ଧି)କୁ ଜିତେ, ସେତେବେଳେ ତୁମେ ବହୁ ସମୃଦ୍ଧି ସହ ନିକଟକୁ ଆସ।

Mantra 6

उदीरय पितरा जार आ भगमियक्षति हर्यतो हृत्त इष्यति । विवक्ति वह्निः स्वपस्यते मखस्तविष्यते असुरो वेपते मती ॥

ହେ ପିତୃମାନେ, ଜାଗ୍ରତ ହୁଅ; ପ୍ରିୟ (ଜାର) ଆଗକୁ ଆସୁଛି—ସେ ଭଗ (ଭାଗ୍ୟ-ଦାତା)କୁ ପାଇବା ପାଇଁ ଯଜ୍ଞ କରେ। ହୃଦୟରେ ଉଦ୍ଦୀପିତ ଉତ୍ସାହୀ ଆଗକୁ ଧାଉଛି। ବହ୍ନି (ଅର୍ପଣ-ବାହକ) ବିବେକ କରେ; ସେ ସୁକର୍ମରେ ଲାଗିଥାଏ; ମଖ (ଯଜ୍ଞ)ର ତେଜ-ବଳ ପ୍ରବଳ ହୁଏ; ଅସୁର-ଶକ୍ତି ମନରେ କମ୍ପିତ ହୁଏ।

Mantra 7

यस्ते अग्ने सुमतिं मर्तो अक्षत्सहसः सूनो अति स प्र शृण्वे । इषं दधानो वहमानो अश्वैरा स द्युमाँ अमवान्भूषति द्यून् ॥

ହେ ଅଗ୍ନି, ସହସଃ ସୂନୋ (ଶକ୍ତିର ପୁତ୍ର), ଯେ ମର୍ତ୍ୟ ତୁମ ସୁମତି—ଶୁଭବୁଦ୍ଧିମୟ ମାର୍ଗଦର୍ଶନ—କୁ ପାଏ, ସେ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବେ ଶୁଣାଯାଏ। ଇଷ୍ (ପ୍ରେରଣାର ଧାରା)କୁ ଧାରଣ କରି, ଶକ୍ତିର ଅଶ୍ୱମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ବହିତ ହୋଇ, ସେ ଦ୍ୟୁମାନ ଓ ଅମବାନ (ତେଜସ୍ୱୀ, ବଳବାନ) ହୁଏ; ସେ ଦିନମାନଙ୍କୁ ଆଲୋକରେ ଶୋଭାୟିତ କରେ।

Mantra 8

यदग्न एषा समितिर्भवाति देवी देवेषु यजता यजत्र । रत्ना च यद्विभजासि स्वधावो भागं नो अत्र वसुमन्तं वीतात् ॥

ହେ ଅଗ୍ନି, ଯେତେବେଳେ ଏହି ସମିତି ଦେବମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଦେବୀ ହୋଇ—ପୂଜ୍ୟ, ହେ ଯଜତ୍ର—ପ୍ରକଟ ହୁଏ, ସେତେବେଳେ, ହେ ସ୍ୱଧାବାନ, ତୁମେ ଯେତେବେଳେ ରତ୍ନମାନଙ୍କୁ ବିଭାଜନ କର, ଏଠାରେ ଆମକୁ ବସୁମନ୍ତ (ସମୃଦ୍ଧ) ଭାଗ ଦିଅ।

Mantra 9

श्रुधी नो अग्ने सदने सधस्थे युक्ष्वा रथममृतस्य द्रवित्नुम् । आ नो वह रोदसी देवपुत्रे माकिर्देवानामप भूरिह स्याः ॥

ହେ ଅଗ୍ନି, ସଦନରେ, ସଧସ୍ଥେ ଆମକୁ ଶୁଣ; ଅମୃତର ଧନସମ୍ପଦ ସହ ଦ୍ରୁତ ରଥକୁ ଯୋଗ କର। ହେ ଦେବପୁତ୍ର, ଦ୍ୟାଵା-ପୃଥିବୀ ଏହି ଦୁଇ ଲୋକକୁ ଆମ ପାଖକୁ ଆଣ; ଦେବମାନଙ୍କୁ ଛାଡ଼ି ଦୂରେ ଯାଅନି—ଏଠି ରୁହ, ପଛକୁ ହଟନି।