Sukta 11

Mantra 1

वृषा वृष्णे दुदुहे दोहसा दिवः पयांसि यह्वो अदितेरदाभ्यः । विश्वं स वेद वरुणो यथा धिया स यज्ञियो यजतु यज्ञियाँ ऋतून् ॥

বলৱানজন বলৱানৰ বাবে দোহন-ক্ৰিয়াৰে দ্যৌৰ পয়ঃ-ধাৰাসমূহ দোহি উলিয়ালে—অদিতিৰ অদম্য, অক্ষয় শক্তি। বৰুণ ধিয়াৰে যথাৰ্থভাৱে সকলো জানে; আমাৰ ভিতৰৰ সেই যজ্ঞীয় শক্তিয়ে ঋতৰ পবিত্ৰ ঋতুসকলক যজন কৰক।

Mantra 2

रपद्गन्धर्वीरप्या च योषणा नदस्य नादे परि पातु मे मनः । इष्टस्य मध्ये अदितिर्नि धातु नो भ्राता नो ज्येष्ठः प्रथमो वि वोचति ॥

দ্ৰুতগামী গন্ধৰ্বীসকল আৰু জলসমূহ—সেই কন্যাসদৃশা—নদীৰ নাদৰ চাৰিওফালে মোৰ মনক ৰক্ষা কৰক। নিৰ্বাচিত ইষ্টিৰ মাজত অদিতিয়ে আমাক স্থাপন কৰক; আমাৰ জ্যেষ্ঠ ভ্ৰাতা, প্ৰথমজ শক্তি, আমাৰ বাবে প্ৰকাশ কৰি কয়।

Mantra 3

सो चिन्नु भद्रा क्षुमती यशस्वत्युषा उवास मनवे स्वर्वती । यदीमुशन्तमुशतामनु क्रतुमग्निं होतारं विदथाय जीजनन् ॥

তথাপি সেই শুভ উষা—সমৃদ্ধি-সম্পন্না আৰু যশস্বিনী, স্বৰ্গীয় দীপ্তি-বাহী—মনুৰ সৈতে বাস কৰিলে। যেতিয়া অন্বেষকসকলে ইচ্ছাৰ সত্য ছন্দ অনুসৰি, বিদথাৰ বাবে অন্তৰৰ হোতা অগ্নিক জাগ্ৰত কৰে, তেতিয়া তাই মানৱৰ সৈতে অৱস্থিত হয়।

Mantra 4

अध त्यं द्रप्सं विभ्वं विचक्षणं विराभरदिषितः श्येनो अध्वरे । यदी विशो वृणते दस्ममार्या अग्निं होतारमध धीरजायत ॥

তেতিয়া প্ৰেৰিত শ্যেনই সেই দীপ্ত বিন্দু—বিশাল, দূৰদৰ্শী—অধ্বৰৰ পথলৈ আনিলে। যেতিয়া আৰ্য জনসমূহে আশ্চৰ্য অগ্নিক হোতা ৰূপে বাছি লয়, তেতিয়াই সঁচাকৈ ধী—আলোকিত বুদ্ধি—জন্ম লয়।

Mantra 5

सदासि रण्वो यवसेव पुष्यते होत्राभिरग्ने मनुषः स्वध्वरः । विप्रस्य वा यच्छशमान उक्थ्यं वाजं ससवाँ उपयासि भूरिभिः ॥

হে অগ্নি, তুমি সদাই ৰণ্ব—আনন্দদায়ক; মানুহে যেতিয়া স্বধ্বৰ, সু-ব্যৱস্থিত যজ্ঞ কৰে, তেতিয়া হোত্ৰা-আহ্বানসমূহৰ দ্বাৰা তুমি চৰণভূমিৰ ঘাঁহৰ দৰে বৃদ্ধি পাওঁ। আৰু যেতিয়া বিপ্ৰ ঋষিয়ে সাধনাত ৰত হৈ স্তোত্ৰযোগ্য উক্থ্য বাজ—বলৱন্ত পূৰ্ণতা—অর্জন কৰে, তেতিয়া তুমি বহু ঐশ্বৰ্যসহ নিকটলৈ আহা।

Mantra 6

उदीरय पितरा जार आ भगमियक्षति हर्यतो हृत्त इष्यति । विवक्ति वह्निः स्वपस्यते मखस्तविष्यते असुरो वेपते मती ॥

হে পিতৃগণ, জাগ্ৰত হওঁ; জাৰ—প্ৰেমিক—আগবাঢ়ি আহিছে, সি ভাগক লাভ কৰিব বিচাৰে। হৃদয়ত উদ্দীপিত হৈ হৰ্যত—উৎসাহী—আগুৱাই যায়। বহ্নি—অৰ্ঘ্যবাহক—বিবেচনা কৰে; সি সু-কর্মত ৰত হয়; মখ—যজ্ঞ—ৰ তৱিষ্য শক্তি দৃঢ় হয়; অসুৰ-শক্তি মনত কঁপে, মতি কম্পিত হয়।

Mantra 7

यस्ते अग्ने सुमतिं मर्तो अक्षत्सहसः सूनो अति स प्र शृण्वे । इषं दधानो वहमानो अश्वैरा स द्युमाँ अमवान्भूषति द्यून् ॥

হে অগ্নি, সহসঃ সুনো—শক্তিৰ পুত্ৰ—তোমাৰ সুমতি, শুভ-মনস্ক পথনির্দেশ যি মর্ত্য লাভ কৰে, সি সম্পূৰ্ণৰূপে শ্ৰুত হয়। ইষ—প্ৰেৰণা—ধৰি, অশ্বৈঃ—শক্তিৰ অশ্বসমূহে—বাহিত হৈ, সি দ্যুমান্ আৰু অমবান্ হয়; সি দিনসমূহক জ্যোতিয়ে ভূষিত কৰে।

Mantra 8

यदग्न एषा समितिर्भवाति देवी देवेषु यजता यजत्र । रत्ना च यद्विभजासि स्वधावो भागं नो अत्र वसुमन्तं वीतात् ॥

হে অগ্নি, যেতিয়া এই সমিতি (সমাবেশ) দেৱী হৈ দেৱসকলৰ মাজত যজ্ঞযোগ্য, পূজনীয়—হে যজত্র—হয়, তেতিয়া, স্বধাৱান (নিজ শক্তিসম্পন্ন) তুমি যেতিয়া ৰত্নসমূহ বণ্টন কৰ, তেতিয়া ইয়াত আমাক বসুমন্ত—ধন-আধ্যাত্মিক সমৃদ্ধিৰে পূৰ্ণ—এটা ভাগ দান কৰা।

Mantra 9

श्रुधी नो अग्ने सदने सधस्थे युक्ष्वा रथममृतस्य द्रवित्नुम् । आ नो वह रोदसी देवपुत्रे माकिर्देवानामप भूरिह स्याः ॥

হে অগ্নি, সদনে আৰু সধস্থে (দৃঢ় আধাৰ)ত আমাৰ কথা শুনা; অমৃতৰ ধন-সমৃদ্ধিৰে দ্রুতগামী তোমাৰ ৰথ জোঁতা। হে দেৱপুত্ৰ, ৰোদসী—দুই বিশ্ব (দ্যৌ আৰু পৃথিৱী)—আমালৈ আন; দেৱসকলৰ পৰা কেতিয়াও দূৰ নহ’বা—ইয়াতেই থাকিবা, আঁতৰি নাযাবা।