Sukta 11

Mantra 1

वृषा वृष्णे दुदुहे दोहसा दिवः पयांसि यह्वो अदितेरदाभ्यः । विश्वं स वेद वरुणो यथा धिया स यज्ञियो यजतु यज्ञियाँ ऋतून् ॥

ಬಲವಂತನಿಗಾಗಿ ಬಲವಂತನು ದೋಹನಕ್ರಿಯೆಯಿಂದ ದಿವ್ಯದ ಪಯಾಂಸಿಗಳನ್ನು—ಆಕಾಶೀಯ ಧಾರೆಗಳನ್ನು—ದೋಹಿ ಹೊರತಂದನು; ಅದಿತಿಯ ಅಡಾಭ್ಯ, ಯಹ್ವ ಶಕ್ತಿ. ವರುಣನು ಧಿಯಾ ಮೂಲಕ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಯಥಾರ್ಥವಾಗಿ ತಿಳಿದಿದ್ದಾನೆ; ನಮ್ಮೊಳಗಿನ ಯಜ್ಞಿಯನು ಋತದ ಯಜ್ಞಿಯ ಋತೂಗಳನ್ನು ಯಜಿಸಲಿ.

Mantra 2

रपद्गन्धर्वीरप्या च योषणा नदस्य नादे परि पातु मे मनः । इष्टस्य मध्ये अदितिर्नि धातु नो भ्राता नो ज्येष्ठः प्रथमो वि वोचति ॥

ವೇಗವಾಗಿ ಸಂಚರಿಸುವ ಗಂಧರ್ವಿಯರೂ ಜಲಗಳೂ—ಯುವತಿಯರು—ನದಿಯ ನಾದದ ಸುತ್ತ ನನ್ನ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಕಾಪಾಡಲಿ. ಆಯ್ದ ಯಜ್ಞದ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಅದಿತಿ ನಮ್ಮನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಲಿ; ನಮ್ಮ ಜ್ಯೇಷ್ಠ ಭ್ರಾತ, ಪ್ರಥಮಜನಿತ ಶಕ್ತಿ, ನಮ್ಮ ಪರವಾಗಿ ಪ್ರಕಟವಾಗಿ ಮಾತಾಡಲಿ.

Mantra 3

सो चिन्नु भद्रा क्षुमती यशस्वत्युषा उवास मनवे स्वर्वती । यदीमुशन्तमुशतामनु क्रतुमग्निं होतारं विदथाय जीजनन् ॥

ಹೀಗೆಯೇ ಭದ್ರವಾದ ಉಷಸ್ಸು—ಸಮೃದ್ಧಿಯುಳ್ಳದು, ಯಶಸ್ವಿನಿ, ಸ್ವರ್ವತಿ—ಮನುನ ಬಳಿಯಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸಿದೆ. ಏಕೆಂದರೆ ಇಚ್ಛಿಸುವ ಸಾಧಕರು ಇಚ್ಛಾಶಕ್ತಿಯ ಸತ್ಯ ಕ್ರತುನ್ನು ಅನುಸರಿಸಿ, ವಿದಥಕ್ಕಾಗಿ ಅಗ್ನಿ ಹೋತಾರನನ್ನು ಜಾಗೃತಗೊಳಿಸಿದಾಗ, ಅವಳು ಮಾನವನೊಂದಿಗೆ ನೆಲೆಸುತ್ತಾಳೆ.

Mantra 4

अध त्यं द्रप्सं विभ्वं विचक्षणं विराभरदिषितः श्येनो अध्वरे । यदी विशो वृणते दस्ममार्या अग्निं होतारमध धीरजायत ॥

ನಂತರ ಪ್ರೇರಿತ ಶ್ಯೇನ—ಗಿಡುಗ—ಆ ಪ್ರಕಾಶಮಯ ದ್ರಪ್ಸವನ್ನು, ವ್ಯಾಪಕವೂ ದೂರದರ್ಶಿಯೂ ಆದುದನ್ನು, ಅಧ್ವರ ಯಜ್ಞಮಾರ್ಗಕ್ಕೆ ತಂದುಕೊಟ್ಟನು. ಆರ್ಯ ಜನರು ಅದ್ಭುತ ಅಗ್ನಿಯನ್ನು ಹೋತಾರನಾಗಿ ಆರಿಸಿದಾಗ, ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ಧೀರ ಬುದ್ಧಿ ಜನಿಸುತ್ತದೆ.

Mantra 5

सदासि रण्वो यवसेव पुष्यते होत्राभिरग्ने मनुषः स्वध्वरः । विप्रस्य वा यच्छशमान उक्थ्यं वाजं ससवाँ उपयासि भूरिभिः ॥

ಓ ಅಗ್ನೇ, ನೀನು ಸದಾ ರಣ್ವ—ಆನಂದಕರನು; ಮನುಷ್ಯನು ಸುಧ್ವರವಾದ (ಸುವ್ಯವಸ್ಥಿತ) ಯಜ್ಞವನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಿದಾಗ, ಹೋತ್ರಗಳಿಂದ (ಆಹ್ವಾನ-ಕರ್ಮಗಳಿಂದ) ನೀನು ಮೇವುಗಾವಿನ ಹುಲ್ಲಿನಂತೆ ಪೋಷಿತನಾಗಿ ವೃದ್ಧಿಯಾಗುತ್ತೀ. ಮತ್ತು ವಿಪ್ರನು (ಋಷಿ) ಪ್ರಯತ್ನಶೀಲನಾಗಿ ಉಕ್ತ್ಯಕ್ಕೆ ಯೋಗ್ಯವಾದ ಬಲಿಷ್ಠ ವಾಜ (ವಿಜಯ-ಬಲ/ಸಮೃದ್ಧಿ)ವನ್ನು ಗಳಿಸಿದಾಗ, ನೀನು ಬಹು ಸಮೃದ್ಧಿಗಳೊಂದಿಗೆ ಸಮೀಪಿಸುತ್ತೀ.

Mantra 6

उदीरय पितरा जार आ भगमियक्षति हर्यतो हृत्त इष्यति । विवक्ति वह्निः स्वपस्यते मखस्तविष्यते असुरो वेपते मती ॥

ಓ ಪಿತೃಗಳೇ, ಎಚ್ಚರಗೊಳ್ಳಿರಿ; ಪ್ರಿಯತಮ (ಜಾರ) ಮುಂದೆ ಬರುತ್ತಾನೆ—ಅವನು ಭಗ (ಭಾಗ್ಯ-ದಾತ)ನನ್ನು ಪಡೆಯಲು ಯಜ್ಞ ಮಾಡುತ್ತಾನೆ. ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಉದ್ರೇಕಗೊಂಡ ಉತ್ಸಾಹಿ ಮುಂದಕ್ಕೆ ಒತ್ತುತ್ತಾನೆ. ವಹ್ನಿ (ಅರ್ಪಣ-ವಾಹಕ) ವಿವೇಚಿಸುತ್ತಾನೆ; ಅವನು ಸುಕರ್ಮದಲ್ಲಿ ತೊಡಗುತ್ತಾನೆ; ಮಖ (ಯಜ್ಞ)ದ ತೇಜೋಬಲ ಬಲಿಷ್ಠವಾಗುತ್ತದೆ; ಅಸುರ-ಶಕ್ತಿ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಕಂಪಿಸುತ್ತದೆ.

Mantra 7

यस्ते अग्ने सुमतिं मर्तो अक्षत्सहसः सूनो अति स प्र शृण्वे । इषं दधानो वहमानो अश्वैरा स द्युमाँ अमवान्भूषति द्यून् ॥

ಓ ಅಗ್ನೇ, ಸಹಸಃ ಸೂನು (ಶಕ್ತಿಯ ಪುತ್ರ), ಯಾವ ಮರಣ್ಯನು ನಿನ್ನ ಸುಮತಿಯನ್ನು—ಶುಭಬುದ್ಧಿಯ ಮಾರ್ಗದರ್ಶನವನ್ನು—ಪಡೆಯುತ್ತಾನೋ, ಅವನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಕೇಳಲ್ಪಡುತ್ತಾನೆ. ಇಷ್ (ಪ್ರೇರಣೆಯ ಧಾರೆ) ಅನ್ನು ಧರಿಸಿ, ಶಕ್ತಿಯ ಅಶ್ವಗಳಿಂದ ಹೊಯ್ಯಲ್ಪಟ್ಟು, ಅವನು ದ್ಯುಮಾನನಾಗಿ ಅಮವಾನನಾಗಿ (ತೇಜಸ್ವಿ, ಬಲಿಷ್ಠ) ಆಗುತ್ತಾನೆ; ಅವನು ದಿನಗಳನ್ನು ಬೆಳಕಿನಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸುತ್ತಾನೆ.

Mantra 8

यदग्न एषा समितिर्भवाति देवी देवेषु यजता यजत्र । रत्ना च यद्विभजासि स्वधावो भागं नो अत्र वसुमन्तं वीतात् ॥

ಓ ಅಗ್ನೇ, ಈ ಸಮಿತಿ ದೇವರಲ್ಲಿ ದೇವಿಯಾಗಿ—ಪೂಜ್ಯಳಾಗಿ, ಓ ಯಜತ್ರ—ಆಗುವಾಗ, ಓ ಸ್ವಧಾವಾನ್, ನೀನು ರತ್ನಗಳನ್ನು ವಿಭಾಗಿಸುವಾಗ, ಇಲ್ಲಿ ನಮಗೆ ವಸುಮಂತ (ಸಮೃದ್ಧ) ಭಾಗವನ್ನು ದಯಪಾಲಿಸು.

Mantra 9

श्रुधी नो अग्ने सदने सधस्थे युक्ष्वा रथममृतस्य द्रवित्नुम् । आ नो वह रोदसी देवपुत्रे माकिर्देवानामप भूरिह स्याः ॥

ಓ ಅಗ್ನೇ, ಸದನದಲ್ಲಿ, ಸಧಸ್ಥದಲ್ಲಿ ನಮ್ಮನ್ನು ಕೇಳು; ಅಮೃತದ ಧನವನ್ನೊಳಗೊಂಡ ವೇಗವಂತ ರಥವನ್ನು ಜೋಡಿಸು. ಓ ದೇವಪುತ್ರ, ದ್ಯಾವಾ-ಪೃಥಿವೀ ಎಂಬ ಎರಡು ಲೋಕಗಳನ್ನು ನಮ್ಮ ಬಳಿಗೆ ತರು; ದೇವರಿಂದ ದೂರವಾಗಬೇಡ—ಇಲ್ಲಿಯೇ ಇರು, ಹಿಂತಿರುಗಿ ಸರಿಯಬೇಡ.