Sukta 188

Mantra 1

समिद्धो अद्य राजसि देवो देवैः सहस्रजित् । दूतो हव्या कविर्वह ॥

ഇന്ന് പ്രജ്വലിതനായി, നീ പ്രകാശമയമായ വിശാലതയിൽ രാജിക്കുന്നു—ദേവന്മാരോടൊപ്പം ദേവൻ, സഹസ്രജിത്. ദൂതനും കവിയും ആയി ഹവ്യങ്ങൾ വഹിക്ക; ഞങ്ങളുടെ ആഹുതികളെ അന്തർസ്ഥ ശക്തികളിലേക്കു കൊണ്ടുപോകുക.

Mantra 2

तनूनपादृतं यते मध्वा यज्ञः समज्यते । दधत्सहस्रिणीरिषः ॥

ഹേ തനൂനപാത്, ഋതം (സത്യ-ക്രമം) അനുസരിച്ച് ഒരാൾ സഞ്ചരിക്കുമ്പോൾ യജ്ഞം മധുവാൽ അഭിഷിക്തമാകുന്നു; അത് സഹസ്രിണീ ഇഷഃ—ബലത്തിന്റെ പ്രേരണകൾ, പോഷണങ്ങൾ—ധരിക്കുന്നു, ആത്മാവിന്റെ പുരോഗതിശക്തി വർധിപ്പിക്കുന്നവ.

Mantra 3

आजुह्वानो न ईड्यो देवाँ आ वक्षि यज्ञियान् । अग्ने सहस्रसा असि ॥

എപ്പോഴും ആഹ്വാനം ചെയ്യുന്നവനും നമ്മുടെ ആരാധനയ്ക്ക് യോഗ്യനുമായവനേ, യജ്ഞയോഗ്യരായ ദേവന്മാരെ ഞങ്ങളിലേക്കു കൊണ്ടുവരിക. ഹേ അഗ്നേ, നീ സഹസ്രദാതാവാണ്; ഞങ്ങളുടെ കർമത്തിൽ ശക്തികളുടെ അന്തർസഭയെ പ്രത്യക്ഷമാക്കുക.

Mantra 4

प्राचीनं बर्हिरोजसा सहस्रवीरमस्तृणन् । यत्रादित्या विराजथ ॥

അവർ ശക്തിയോടെ കിഴക്കോട്ടു പവിത്ര ബർഹി (യജ്ഞപുല്ല്) വിരിച്ചു—സഹസ്രവീര ഊർജ്ജസമ്പത്തോടുകൂടി—അവിടെ ആദിത്യർ വിശാലാധിപത്യത്തിൽ ദീപ്തരാകുന്നു. ആ ഒരുക്കിയ അടിസ്ഥാനം തന്നേ ഞങ്ങളുടെ ഋതത്തിന്റെ ദീപ്തമായ മണ്ഡലമാകട്ടെ.

Mantra 5

विराट् सम्राड्विभ्वीः प्रभ्वीर्बह्वीश्च भूयसीश्च याः । दुरो घृतान्यक्षरन् ॥

വിരാട്, സമ്രാട്—വിഭ്വീ, പ്രഭ്വീ—അനേകം, ഇനിയും അധികം—ഇവയാണ് ശക്തികൾ. അവരുടെ ദ്വാരങ്ങളിൽ നിന്ന് ഘൃതംപോലെ ശുദ്ധപ്രകാശവും ആനന്ദവും ഒഴുകുന്നു. ആ തുറവുകൾ സത്യത്തിന്റെ ദീപ്തമായ മാധുര്യം ഞങ്ങളിലേക്കു പകരട്ടെ.

Mantra 6

सुरुक्मे हि सुपेशसाधि श्रिया विराजतः । उषासावेह सीदताम् ॥

സ്വർണകാന്തിയാൽ ദീപ്തവും സുന്ദരരൂപവുമുള്ള, ശ്രീയാൽ പ്രകാശിക്കുന്ന—ഹേ ഉഷാസാ-യുഗലേ, ഇവിടെ വന്ന് ആസനം സ്വീകരിക്കുവിൻ. നമ്മുടെ കർമത്തിൽ പ്രകാശകരമായ ഗതികൾ സ്ഥിരപ്പെടുകയും, ശുഭപ്രകാശത്തോടെ അതിനെ ദീപ്തമാക്കുകയും ചെയ്യട്ടെ.

Mantra 7

प्रथमा हि सुवाचसा होतारा दैव्या कवी । यज्ञं नो यक्षतामिमम् ॥

ആദ്യസ്ഥാനത്തിൽ തന്നേ സുവാകുള്ള, കവികളായ ആ രണ്ടു ദൈവ്യ ഹോതൃകൾ; അവർ നമ്മുടെ വേണ്ടി ഈ യജ്ഞം യജിക്കട്ടെ. പ്രചോദിത വാക്ക് അന്തർയജ്ഞത്തെ യഥാവിധി നിർവഹിച്ചു പൂർണതയിലേക്കു നയിക്കട്ടെ.

Mantra 8

भारतीळे सरस्वति या वः सर्वा उपब्रुवे । ता नश्चोदयत श्रिये ॥

ഹേ ഭാരതി, ഹേ ഇളാ, ഹേ സരസ്വതി—ഞാൻ നിങ്ങളെ വിളിക്കുന്ന എല്ലാ പ്രചോദനശക്തികളേ, ഞങ്ങളെ ശ്രീയിലേക്കു പ്രേരിപ്പിക്കുവിൻ. സത്യത്തിന്റെ യഥാർത്ഥ ആനന്ദത്തിൽ നമ്മുടെ ചിന്തയും വാക്കും ചലിപ്പിക്കുവിൻ.

Mantra 9

त्वष्टा रूपाणि हि प्रभुः पशून्विश्वान्त्समानजे । तेषां नः स्फातिमा यज ॥

ത്വഷ്ടൃ നിശ്ചയമായും രൂപങ്ങളുടെ പ്രഭുവാണ്; അവൻ എല്ലാ പശുക്കളെയും—എല്ലാ ശക്തികളെയും—ഒന്നിച്ചു ചേർത്ത് ബന്ധിപ്പിച്ചിരിക്കുന്നു. അവരിൽ നിന്നു ഞങ്ങൾക്ക് സ്ഫാതി (വർദ്ധന) ലഭിക്കട്ടെ—ജീവബലത്തിന്റെയും കഴിവിന്റെയും വ്യാപിക്കുന്ന പൂർണ്ണത; അതിനാൽ അവനോട് യജ (യജ്ഞം അർപ്പിക്ക).

Mantra 10

उप त्मन्या वनस्पते पाथो देवेभ्यः सृज । अग्निर्हव्यानि सिष्वदत् ॥

ഹേ വനസ്പതി, നിന്റെ തന്നെ പ്രേരണയാൽ ദേവന്മാർക്കായി പാഥോ (മാർഗം) പുറപ്പെടുവിക്ക. അഗ്നി ഹവ്യങ്ങളെ മുഴങ്ങിക്കൊള്ളട്ടെ—യജ്ഞാർപ്പിത ശക്തികൾ ദൈവശക്തികളിലേക്കു യഥോചിതമായി കടന്നുചേരട്ടെ.

Mantra 11

पुरोगा अग्निर्देवानां गायत्रेण समज्यते । स्वाहाकृतीषु रोचते ॥

മുന്നിൽ പോകുന്ന അഗ്നി—ദേവന്മാരുടെ പുരോഗ—ഗായത്രിയാൽ സമ്യക് അഭിഷിക്തനായി സംയോജിതനാകുന്നു; പ്രകാശമയ ഛന്ദസ്സിന്റെ ലയത്തിൽ അവൻ ജ്വലിക്കുന്നു. ‘സ്വാഹാ’ എന്നു അർപ്പിക്കുന്ന കൃത്യങ്ങളിൽ അവൻ തേജസ്സായി പ്രകാശിക്കുന്നു.