Sukta 189

Mantra 1

अग्ने नय सुपथा राये अस्मान्विश्वानि देव वयुनानि विद्वान् । युयोध्यस्मज्जुहुराणमेनो भूयिष्ठां ते नमउक्तिं विधेम ॥

ഹേ അഗ്നേ, ഞങ്ങളെ സുപഥത്തിലൂടെ റായ—സമൃദ്ധിയിലേക്കു നയിക്കണമേ; ഹേ ദേവാ, സർവ്വ വയുനങ്ങൾ—വിധികളും യുക്തിവിവേകങ്ങളും—അറിയുന്നവനേ, വീണ്ടും വീണ്ടും ചേർന്നു മടങ്ങിവരുന്ന പാപത്തെ ഞങ്ങളിൽ നിന്ന് അകറ്റണമേ. നിനക്കായി നമസ്കാരവും ശരണാഗതിയും നിറഞ്ഞ ഏറ്റവും പൂർണ്ണമായ സ്തുതി-വചനം ഞങ്ങൾ അർപ്പിക്കുന്നു.

Mantra 2

अग्ने त्वं पारया नव्यो अस्मान्त्स्वस्तिभिरति दुर्गाणि विश्वा । पूश्च पृथ्वी बहुला न उर्वी भवा तोकाय तनयाय शं योः ॥

ഹേ അഗ്നേ, നവ്യ—പുതുതായി പ്രകാശിച്ചവനേ, സ്വസ്തി-ശക്തികളാൽ ഞങ്ങളെ എല്ലാ ദുര്‍ഗമ വഴികളിലും കടത്തണമേ. പൃഥ്വി—വിശാലവും സമൃദ്ധവും ഉർവിയുമായ ഭൂമി—ഞങ്ങൾക്ക് സുരക്ഷിതമായ പൂർണ്ണതയായി വരട്ടെ; ഞങ്ങളുടെ തോകക്കും തനയക്കും ശാന്തിയും സുഖ-കല്യാണവും ഉണ്ടാകട്ടെ.

Mantra 3

अग्ने त्वमस्मद्युयोध्यमीवा अनग्नित्रा अभ्यमन्त कृष्टीः । पुनरस्मभ्यं सुविताय देव क्षां विश्वेभिरमृतेभिर्यजत्र ॥

ഹേ അഗ്നേ, ഞങ്ങളിൽ നിന്ന് ആമീവാ—പീഡകൾ—അകറ്റണമേ; അഗ്നിത്രാ—അഗ്നിയുടെ രക്ഷയില്ലാതെ—മാനവ കൃഷ്ടികളെ അമർത്തുന്നവയെ. ഹേ ദേവാ, യജത്ര—യജ്ഞാർഹനേ, ഞങ്ങൾക്ക് വീണ്ടും സുവിതായ—സുഖകരമായ ഗതിക്കായി—ക്ഷാം, ഭൂമിയുടെ നിലം, സർവ്വ അമൃത ദേവതകളോടൊപ്പം തിരിച്ചുകിട്ടുമാറാക്കണമേ.

Mantra 4

पाहि नो अग्ने पायुभिरजस्रैरुत प्रिये सदन आ शुशुक्वान् । मा ते भयं जरितारं यविष्ठ नूनं विदन्मापरं सहस्वः ॥

ഹേ അഗ്നേ, അജസ്രമായ നിന്റെ രക്ഷകളാൽ (പായുഭിഃ) ഞങ്ങളെ കാത്തുകൊൾക; പ്രിയമായ നിന്റെ സദനത്തിലേക്ക് ജ്വലിച്ചുകൊണ്ട് വരിക. ഹേ യവിഷ്ഠ (ഏറ്റവും യുവജ്വാലേ), നിന്റെ ജരിതാർ (സ്തുതികാരൻ) ഭയപ്പെടേണ്ട; ഇപ്പോൾ ഞങ്ങളെ അറിഞ്ഞുകൊണ്ട്, ഹേ സഹസ്വാൻ (പരാക്രമിയേ), ഞങ്ങളെ പര (അന്യ/വിരോധി) ഭാഗത്തേക്ക് വിട്ടുകളയരുത്.

Mantra 5

मा नो अग्नेऽव सृजो अघायाविष्यवे रिपवे दुच्छुनायै । मा दत्वते दशते मादते नो मा रीषते सहसावन्परा दाः ॥

ഹേ അഗ്നേ, ദുഷ്ടബുദ്ധിയുള്ളവർക്കും, ഹാനി തേടുന്നവർക്കും, ദുച്ചുനാ (അപശകുനം/ദുര്ഭാഗ്യം) വരുത്തുന്ന ശത്രുവിനും ഞങ്ങളെ താഴെയിട്ട് വിടരുത്. ദത്വത (വ്യാപാരബുദ്ധിയുള്ള ദാതാവ്)നോടും, ദശത (പിടിച്ചുപറിക്കുന്ന/കൊള്ളയടിക്കുന്നവൻ)നോടും, മാദത (മത്ത/ഉന്മത്ത ദമനകാരൻ)നോടും ഞങ്ങളെ ഏൽപ്പിക്കരുത്; ഹേ സഹസാവൻ (ബലവാൻ), ഞങ്ങളെ പീഡിപ്പിക്കുന്നവനെ ദൂരെയാക്കി വിടുക.

Mantra 6

वि घ त्वावाँ ऋतजात यंसद्गृणानो अग्ने तन्वे वरूथम् । विश्वाद्रिरिक्षोरुत वा निनित्सोरभिह्रुतामसि हि देव विष्पट् ॥

ഹേ ഋതജാത (ഋതത്തിൽ നിന്നു ജനിച്ച) അഗ്നേ, നിന്നാൽ നിറഞ്ഞവൻ സ്തുതിച്ചുകൊണ്ട് തന്റെ തനു (സ്വഭാവം/അസ്തിത്വം)ക്കായി വിശാലമായ വറൂഥം (ആവരണം/രക്ഷ) നേടുന്നു. കാരണം, ഹേ ദേവ, ഹേ വിഷ്പട് (ഗൃഹാധിപതി), നീയേ എല്ലായാദ്രി (അപായ/സങ്കട)ങ്ങളിൽ നിന്നുമുള്ള കാവൽക്കാരൻ—തുറന്നെ ഹാനി ചെയ്യുന്നവനിൽ നിന്നുമും, മറഞ്ഞ് പ്രഹരിക്കുന്നവനിൽ നിന്നുമും.

Mantra 7

त्वं ताँ अग्न उभयान्वि विद्वान्वेषि प्रपित्वे मनुषो यजत्र । अभिपित्वे मनवे शास्यो भूर्मर्मृजेन्य उशिग्भिर्नाक्रः ॥

ഹേ അഗ്നേ, നീ ഇരുവശങ്ങളും അറിയുന്നവൻ; പിതൃകളുടെ പരിധിയിലും മനുഷ്യരുടെ പരിധിയിലും നീ മുന്നിൽ നിന്നു നയിക്കുന്നവൻ, യജ്ഞാർഹനേ. മനുഷ്യനു സമീപമായ പരിധിയിൽ ഞങ്ങളുടെ മാർഗദർശകനും അധിപനുമായി ഭവിക്ക; ഉശിഗ് (അന്വേഷകർ)കളോടൊപ്പം ശുദ്ധനും ശുദ്ധീകരകനുമായി, ഒരിക്കലും പിഴയാത്ത (നാക്ര)വനായി ഇരിക്ക.

Mantra 8

अवोचाम निवचनान्यस्मिन्मानस्य सूनुः सहसाने अग्नौ । वयं सहस्रमृषिभिः सनेम विद्यामेषं वृजनं जीरदानुम् ॥

മനസ്സിന്റെ പുത്രനും മഹാശക്തിയുള്ളവനുമായ ഈ അഗ്നിയിൽ ഞങ്ങൾ നിശ്ചിത ഉച്ചാരണത്തിന്റെ വചനങ്ങൾ ഉച്ചരിച്ചു. ഋഷികളോടൊപ്പം ഞങ്ങൾ സഹസ്രഗുണ വിജയം നേടട്ടെ; അന്വേഷകശക്തിയെയും വിജയിയായ സംഘത്തെയും ഞങ്ങൾ അറിയുകയും സ്വന്തമാക്കുകയും ചെയ്യട്ടെ—വൃദ്ധിയില്ലാത്ത ദാതാവായ ജീരദാനുവിനെ.