Sukta 187

Mantra 1

पितुं नु स्तोषं महो धर्माणं तविषीम् । यस्य त्रितो व्योजसा वृत्रं विपर्वमर्दयत् ॥

ഇപ്പോൾ ഞാൻ മഹാധർമ്മത്തിന്റെ ധാരകനായ, മഹാബലത്തിന്റെ തവിഷി (പരാക്രമ-ശക്തി) ഉള്ള ആ മഹാനെ സ്തുതിക്കുന്നു—അവന്റെ വിശാലശക്തിയാൽ ത്രിതൻ വൃത്രനെ സന്ധി സന്ധിയായി തകർത്തു.

Mantra 2

स्वादो पितो मधो पितो वयं त्वा ववृमहे । अस्माकमविता भव ॥

ഹേ സ്വാദു പീത, ഹേ മധുര പീത—ഞങ്ങൾ നിന്നിലേക്കു തിരിഞ്ഞു നിന്നെയേ വരിക്കുന്നു. ഞങ്ങളുടെ അന്തഃസത്തയുടെ അവിതാ (രക്ഷകൻ)യും ആധാരവും ആകുക.

Mantra 3

उप नः पितवा चर शिवः शिवाभिरूतिभिः । मयोभुरद्विषेण्यः सखा सुशेवो अद्वयाः ॥

ഹേ പീതവാ, ഞങ്ങളോടു സമീപിക്ക; ശിവനായി, ശിവമായ സഹായങ്ങളോടെ സഞ്ചരിക്ക. മയോഭു (ആനന്ദദാതാവ്), അദ്വിഷേണ്യ (ദ്വേഷാതീതൻ), യാത്രയുടെ സഖാ—സുശേവ (കൃപാമയൻ), അദ്വയാഃ (കപടരഹിതൻ)—അടുത്തുവരിക.

Mantra 4

तव त्ये पितो रसा रजांस्यनु विष्ठिताः । दिवि वाता इव श्रिताः ॥

ഹേ പീതോ, നിന്റെ ആ രസങ്ങൾ പ്രദേശങ്ങളിലുടനീളം (രജാംസി) വ്യാപിച്ചു നിലകൊള്ളുന്നു; ദിവിയിൽ സ്ഥാപിതമായി, കാറ്റുകളെപ്പോലെ ആശ്രിതമായി എല്ലായിടത്തും വ്യാപിച്ചു ആധാരം നൽകുന്നു.

Mantra 5

तव त्ये पितो ददतस्तव स्वादिष्ठ ते पितो । प्र स्वाद्मानो रसानां तुविग्रीवा इवेरते ॥

ഹേ പീത (പാനം), ആ ദാതാക്കൾ നിന്റേതു തന്നെ; ഹേ അതിമധുരമായ പീത, നിന്റേതു തന്നെ. രസങ്ങളുടെ മാധുര്യങ്ങൾ മുന്നോട്ട് കുതിച്ചുയരുന്നു—ബലമുള്ള കഴുത്തുള്ളവരെപ്പോലെ—പ്രബല വേഗത്തിൽ അമർത്തിക്കൊണ്ട്.

Mantra 6

त्वे पितो महानां देवानां मनो हितम् । अकारि चारु केतुना तवाहिमवसावधीत् ॥

ഹേ പീത (പാനം), നിനക്കുള്ളിൽ മഹാദേവന്മാരുടെ മനസ് യഥാസ്ഥാനത്തിൽ സ്ഥാപിതമാണ്. മനോഹരമായ കേതു (പ്രകാശ-ചിഹ്നം) കൊണ്ടത് പ്രസ്ഫുടമാക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു; നിന്റെ അവസ് (സഹായം) കൊണ്ടു തടസ്സത്തിന്റെ അഹി (സർപ്പം) വധിക്കപ്പെടുന്നു.

Mantra 7

यददो पितो अजगन्विवस्व पर्वतानाम् । अत्रा चिन्नो मधो पितोऽरं भक्षाय गम्याः ॥

അപ്പോൾ അവിടെ, ഹേ പീത (പാനം), നീ വിവസ്വാനെപ്പോലെ ദീപ്തിയായി പർവതങ്ങളിലൂടെ പുറപ്പെട്ടു പോയപ്പോൾ—ഇവിടെയും, ഹേ മധുമയ പീത, ഞങ്ങളുടെ ഭക്ഷണത്തിനും ആത്മസാത്കരണത്തിനും നീ പ്രാപ്യമാകേണ്ടവൻ.

Mantra 8

यदपामोषधीनां परिंशमारिशामहे । वातापे पीव इद्भव ॥

ഞങ്ങൾ ജലങ്ങളുടെയും ഔഷധികളുടെയും നിശ്ചിത അംശം കലർത്തുമ്പോൾ, ഹേ വാതാപേ (കാറ്റാൽ ഉഷ്ണിതനായവനേ), നീ ഞങ്ങളിലകത്ത് നിശ്ചയമായും പുഷ്ടികരനും സമൃദ്ധനും ആകുക.

Mantra 9

यत्ते सोम गवाशिरो यवाशिरो भजामहे । वातापे पीव इद्भव ॥

ഹേ സോമ, നിന്റെ ഗവാശിര (ഗോ-ബലമുള്ള) യവാശിര (യവ-ബലമുള്ള) മിശ്രിതം ഞങ്ങൾ പങ്കുചേരുമ്പോൾ, ഹേ വാതാപേ (കാറ്റാൽ ഉഷ്ണിതനായവനേ), നീ നിശ്ചയമായും പ്രചുരനും പുഷ്ടികരനും ആകുക.

Mantra 10

करम्भ ओषधे भव पीवो वृक्क उदारथिः । वातापे पीव इद्भव ॥

ഹേ ഔഷധേ, കരമ്പ (karambha) ആയി ഭവിക്ക—പുഷ്ടികരവും ബലവർധകവും വിശാല-ആശ്രയവുമാകുക. ഹേ വാതാപേ (കാറ്റാൽ ഉഷ്ണിതനായവനേ), നീ നിശ്ചയമായും പ്രചുരനും പുഷ്ടികരനും ആകുക.

Mantra 11

तं त्वा वयं पितो वचोभिर्गावो न हव्या सुषूदिम । देवेभ्यस्त्वा सधमादमस्मभ्यं त्वा सधमादम् ॥

ഹേ പാനം (സോമ), പിതൃസമമായ ഭാവത്തോടെ വചനങ്ങളാൽ ഞങ്ങൾ നിന്നെ പിഴിഞ്ഞ് പ്രജ്വലിപ്പിക്കുന്നു—ഹവ്യത്തിലേക്ക് പശുക്കൾ ഓടിയെത്തുന്നതുപോലെ. ദേവന്മാർക്കായി നിന്നെ സധമാദം (സഹ-ആനന്ദസമ്മേളനം) വേണ്ടി ഒരുക്കുന്നു; ഞങ്ങൾക്കായും നിന്നെ സധമാദത്തിനായി ഒരുക്കുന്നു.