Sukta 149

Mantra 1

महः स राय एषते पतिर्दन्निन इनस्य वसुनः पद आ । उप ध्रजन्तमद्रयो विधन्नित् ॥

അവൻ സ്വാമി—ആത്മിക സമ്പത്തിന്റെ മഹത്തായ റായിയെ അന്വേഷിക്കുന്നു; ബലവാൻ വസുവിന്റെ പദത്തിലേക്ക്, ധനത്തിന്റെ ആസനത്തിലേക്ക് എത്തുന്നു. അവൻ ദീപ്തിയോടെ മിന്നുമ്പോൾ പേഷണക്കല്ലുകൾ അവന്റെ സമീപത്ത് തന്നെ ഇടിച്ചിടുന്നു—ഹവിഷിന്റെ ശക്തിയെ ഉണർത്തുന്നു.

Mantra 2

स यो वृषा नरां न रोदस्योः श्रवोभिरस्ति जीवपीतसर्गः । प्र यः सस्राणः शिश्रीत योनौ ॥

അവൻ വൃഷഭൻ—ഇരു ലോകങ്ങളിലും പുരുഷവീര്യവാൻ—ദീപ്തമായ ശ്രവസ്സിന്റെ ശക്തികളാൽ നിലകൊള്ളുന്നു; ജീവപാനത്തിന്റെ പ്രവാഹം ദാനം ചെയ്യുന്നവൻ അവൻ. ഒഴുകി പുറപ്പെട്ട് യോനി-മൂലത്തിൽ സ്ഥാപിതനായവൻ.

Mantra 3

आ यः पुरं नार्मिणीमदीदेदत्यः कविर्नभन्यो नार्वा । सूरो न रुरुक्वाञ्छतात्मा ॥

സുസംഘടിതമായ പുരത്തെ ജ്വലിപ്പിക്കുന്നവൻ; മധ്യാകാശത്തിൽ സഞ്ചരിക്കുന്ന അശ്വൻ—കവി—മുങ്ങാതെ. സൂര്യനെപ്പോലെ ദീപ്തമായി, ശതാത്മാവായി, അവൻ സത്തയുടെ ദുർഗത്തെ പ്രകാശത്തിലേക്ക് ഉണർത്തുന്നു.

Mantra 4

अभि द्विजन्मा त्री रोचनानि विश्वा रजांसि शुशुचानो अस्थात् । होता यजिष्ठो अपां सधस्थे ॥

ദ്വിജന്മനായ അഗ്നി, കൂടുതൽ കൂടുതൽ ദീപ്തിമാനായി, മൂന്ന് രോചനങ്ങൾ—പ്രകാശലോകങ്ങൾ—മറ്റും സർവ്വ രജാംസികൾ, എല്ലാ ലോകങ്ങളും ആലിംഗനം ചെയ്ത് നിലകൊണ്ടു. യജ്ഞത്തിന്റെ അതി-യജിഷ്ഠ ഹോതാവായി, അവൻ അപാം സധസ്ഥത്തിൽ—ജലങ്ങളുടെ പൊതുവായ ആസനത്തിൽ, നമ്മുടെ സത്തയുടെ ആഴത്തിലുള്ള അടിസ്ഥാനത്തിൽ—സ്ഥാപിതനാകുന്നു.

Mantra 5

अयं स होता यो द्विजन्मा विश्वा दधे वार्याणि श्रवस्या । मर्तो यो अस्मै सुतुको ददाश ॥

ഇവനാണ് ആ ഹോതാവ്—ദ്വിജന്മൻ—എല്ലാ വര്യങ്ങൾ, ആഗ്രഹ്യമായ സമ്പത്തുകളും ശ്രവസ്യാ—യശസ്സിനെ പണിയുന്ന ശക്തികളും—ധരിച്ചു വിനിയോഗിക്കുന്നവൻ. ഏത് മർത്ത്യൻ അവനു സുതുക—ആനന്ദത്തോടെ, സ്വമേധയാ—അർപ്പണം നൽകുന്നുവോ, അവനോട് അവൻ സമൃദ്ധിയാൽ പ്രതികരിക്കുന്നു.