Sukta 149

Mantra 1

महः स राय एषते पतिर्दन्निन इनस्य वसुनः पद आ । उप ध्रजन्तमद्रयो विधन्नित् ॥

ఆయన, అధిపతి, మహత్తర ఐశ్వర్యం—ఆధ్యాత్మిక ధనసంపద యొక్క పరిపూర్ణత—కోసం యత్నిస్తాడు; బలవంతుడు వసు (ధనం) యొక్క పద-ఆసనానికి చేరుతాడు. ఆయన మెరుస్తుండగా సమీపంలో అధ్రి (సోమ పీడన రాళ్లు) మోగుతాయి—అలా యజ్ఞబలాన్ని ఆయన జాగృతం చేస్తాడు.

Mantra 2

स यो वृषा नरां न रोदस्योः श्रवोभिरस्ति जीवपीतसर्गः । प्र यः सस्राणः शिश्रीत योनौ ॥

ఆయన వృషభుడు—రెండు లోకాలలోనూ పురుషోచితుడు; దీప్త శ్రవస్ (యశస్సు) శక్తులతో స్థితుడై ఉన్నాడు; జీవపాన ప్రవాహాన్ని ప్రసాదించేవాడు. ప్రవాహంలా పొంగి, యోని-ఆధారంలో స్థిరపడినవాడు.

Mantra 3

आ यः पुरं नार्मिणीमदीदेदत्यः कविर्नभन्यो नार्वा । सूरो न रुरुक्वाञ्छतात्मा ॥

సుగఠిత పురం (దుర్గం)ను ఆయన ప్రజ్వలింపజేస్తాడు; అశ్వంలా, కవి-ఋషి, అంతరిక్షంలో గమనించే వాడు, మునగని వాడు. సూర్యునివలె దహించే దీప్తితో, శత-ఆత్మ—అతడు సత్త్వపు దుర్గాన్ని వెలుగులోకి జాగృతం చేస్తాడు.

Mantra 4

अभि द्विजन्मा त्री रोचनानि विश्वा रजांसि शुशुचानो अस्थात् । होता यजिष्ठो अपां सधस्थे ॥

ద్విజన్మ అగ్ని, మరింత మరింత ప్రకాశిస్తూ, మూడు రోచనాలు—ప్రకాశలోకాలు—మరియు సమస్త రజాంసి, అన్ని లోకాలను ఆలింగనం చేసి స్థిరంగా నిలిచాడు. యజ్ఞానికి అత్యుత్తమ హోతగా, అతడు అపాం సధస్థ—జలతత్త్వపు సామూహిక ఆసనం, మన గాఢ ఆధారం—అందు ప్రతిష్ఠితుడయ్యాడు.

Mantra 5

अयं स होता यो द्विजन्मा विश्वा दधे वार्याणि श्रवस्या । मर्तो यो अस्मै सुतुको ददाश ॥

ఇతడే ఆ హోత—ద్విజన్మ—విశ్వంలోని సమస్త వాంఛనీయ ధనాలను, అలాగే శ్రవస్య—యశస్సును నిర్మించే శక్తులను—ధరించి నిర్వహించేవాడు. ఆనందంతో, స్వచ్ఛందంగా అతనికి సు-తుకను అర్పించే మర్త్యునికి, అతడు సంపూర్ణతతో ప్రతిఫలిస్తాడు.