Sukta 149

Mantra 1

महः स राय एषते पतिर्दन्निन इनस्य वसुनः पद आ । उप ध्रजन्तमद्रयो विधन्नित् ॥

ಅವನೇ ಸ್ವಾಮಿ—ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಸಂಪತ್ತಿನ ಮಹಾ ರಾಯಿಯನ್ನು ಅನ್ವೇಷಿಸುತ್ತಾನೆ; ಬಲವಂತನು ವಸುಗಳ ಪಾದಕ್ಕೆ, ಧನದ ಆಸನಕ್ಕೆ ಬರುತ್ತಾನೆ. ಅವನು ಮಿಂಚುವಾಗ ಪೇಷಣಕಲ್ಲುಗಳು ಅವನ ಸಮೀಪದಲ್ಲೇ ಹೊಡೆದು—ಹವಿಷ್ಯದ ಬಲವನ್ನು ಜಾಗೃತಗೊಳಿಸುತ್ತವೆ.

Mantra 2

स यो वृषा नरां न रोदस्योः श्रवोभिरस्ति जीवपीतसर्गः । प्र यः सस्राणः शिश्रीत योनौ ॥

ಯಾವನು ವೃಷಭನು—ಎರಡು ಲೋಕಗಳಲ್ಲಿ ಪುರುಷಾರ್ಥವಂತನು—ಅವನು ದೀಪ್ತ ಶ್ರವಸ್ಸಿನ ಬಲಗಳಿಂದ ಅಸ್ತಿತ್ವದಲ್ಲಿದ್ದಾನೆ; ಅವನು ಜೀವಪಾನದ ಪ್ರವಾಹವನ್ನು ದಾನಮಾಡುವವನು. ಯಾವನು ಹರಿದು ಹೊರಟು ಯೋನಿ-ಮೂಲದಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿದ್ದಾನೆ.

Mantra 3

आ यः पुरं नार्मिणीमदीदेदत्यः कविर्नभन्यो नार्वा । सूरो न रुरुक्वाञ्छतात्मा ॥

ಯಾವನು ಸುಸಂಯೋಜಿತ ಪುರವನ್ನು ಪ್ರಜ್ವಲಿಸುತ್ತಾನೆ; ಮಧ್ಯಾಕಾಶದಲ್ಲಿ ಚಲಿಸುವ ಅಶ್ವ—ಕವಿ—ಮುಳುಗದೆ. ಸೂರ್ಯನಂತೆ ದೀಪ್ತಿಯಾಗಿ, ಶತಾತ್ಮನಾಗಿ, ಅವನು ಸತ್ತೆಯ ದುರ್ಗವನ್ನು ಬೆಳಕಿಗೆ ಜಾಗೃತಗೊಳಿಸುತ್ತಾನೆ.

Mantra 4

अभि द्विजन्मा त्री रोचनानि विश्वा रजांसि शुशुचानो अस्थात् । होता यजिष्ठो अपां सधस्थे ॥

ದ್ವಿಜನ್ಮನಾದ ಅಗ್ನಿ, ಇನ್ನಷ್ಟು ಇನ್ನಷ್ಟು ಪ್ರಕಾಶಮಾನನಾಗಿ, ಮೂರು ರೋಚನಗಳು—ಪ್ರಕಾಶಲೋಕಗಳನ್ನು—ಮತ್ತು ಎಲ್ಲಾ ರಜಾಂಸಿಗಳನ್ನು, ಎಲ್ಲ ಲೋಕಗಳನ್ನು ಆಲಿಂಗಿಸಿ ನಿಂತನು. ಯಜ್ಞದ ಅತಿ-ಯಜಿಷ್ಠ ಹೋತೃನಾಗಿ, ಅವನು ಅಪಾಂ ಸಧಸ್ಥದಲ್ಲಿ—ಜಲಗಳ ಸಾಮಾನ್ಯ ಆಸನದಲ್ಲಿ, ನಮ್ಮ ಅಸ್ತಿತ್ವದ ಆಳವಾದ ಆಧಾರದಲ್ಲಿ—ಸ್ಥಾಪಿತನಾಗಿದ್ದಾನೆ.

Mantra 5

अयं स होता यो द्विजन्मा विश्वा दधे वार्याणि श्रवस्या । मर्तो यो अस्मै सुतुको ददाश ॥

ಇವನೇ ಆ ಹೋತೃ—ದ್ವಿಜನ್ಮ—ಯಾವನು ಎಲ್ಲಾ ವರ್ಯಗಳು, ಇಚ್ಛಿತ ಸಂಪತ್ತುಗಳನ್ನು ಮತ್ತು ಶ್ರವಸ್ಯಾ—ಯಶಸ್ಸನ್ನು ಕಟ್ಟುವ ಶಕ್ತಿಗಳನ್ನು—ಧರಿಸಿ ವಿತರಿಸುತ್ತಾನೆ. ಯಾವ ಮನುಷ್ಯನು ಅವನಿಗೆ ಸುತುಕು—ಹರ್ಷದಿಂದ, ಸ್ವಯಂಪ್ರೇರಿತವಾಗಿ—ಅರ್ಪಣೆ ನೀಡುತ್ತಾನೋ, ಅವನಿಗೆ ಅವನು ಸಮೃದ್ಧಿಯಿಂದ ಪ್ರತಿಫಲಿಸುತ್ತಾನೆ.