Sukta 13

Mantra 1

सुसमिद्धो न आ वह देवाँ अग्ने हविष्मते । होतः पावक यक्षि च ॥

സുസമിദ്ധനായി (നന്നായി ജ്വലിച്ച്), ഹേ അഗ്നേ, ഹവിഷ്മതനുവേണ്ടി ദേവന്മാരെ ഞങ്ങളിലേക്കു കൊണ്ടുവരിക; ഹേ ഹോതൃ, ഹേ പാവക, യജ് (യജ്ഞകർമ്മം) നിർവഹിക്കുകയും അന്തർഗത സ്വീകരണവും നടത്തുകയും ചെയ്യുക.

Mantra 2

मधुमन्तं तनूनपाद्यज्ञं देवेषु नः कवे । अद्या कृणुहि वीतये ॥

ഹേ തനൂനപാത്, ഹേ കവി, ദേവന്മാരുടെ ഇടയിൽ ഞങ്ങളുടെ യജ്ഞത്തെ മധുമയമാക്കുക; ഇന്ന് അതിനെ അവരുടെ വീതി (ആനന്ദകരമായ വരവും അനുഭവവും)ക്കായി ഒരുക്കുക.

Mantra 3

नराशंसमिह प्रियमस्मिन्यज्ञ उप ह्वये । मधुजिह्वं हविष्कृतम् ॥

നരാശംസനെ—പ്രിയനെയെ—ഞാൻ ഇവിടെ ഈ യജ്ഞത്തിലേക്ക് ആവാഹനം ചെയ്യുന്നു; മധുജിഹ്വൻ, ഹവിഷ്കൃതൻ—ഹവിയെ രൂപപ്പെടുത്തുന്നവൻ—(അവനാൽ) വാക്ക് മധുരമാകുകയും നമ്മുടെ ഇച്ഛയുടെ ഹവി വഹിക്കുകയും ചെയ്യട്ടെ.

Mantra 4

अग्ने सुखतमे रथे देवाँ ईळित आ वह । असि होता मनुर्हितः ॥

ഹേ അഗ്നേ, അത്യന്തം സുഖകരമായ രഥത്തിൽ—സ്തുതിക്കപ്പെടുന്ന നീ—ദേവന്മാരെ ഇവിടെ കൊണ്ടുവരിക; നീ മനുവാൽ സ്ഥാപിതനായ ഹോതൃ ആകുന്നു.

Mantra 5

स्तृणीत बर्हिरानुषग्घृतपृष्ठं मनीषिणः । यत्रामृतस्य चक्षणम् ॥

ഹേ മണീഷിണഃ (ജ്ഞാനികൾ), അനുഷക് ക്രമത്തിൽ ബർഹിസ് (പവിത്രാസനം) വിരിപ്പിൻ—ഘൃതം പുരട്ടിയ പൃഷ്ഠമുള്ളതായി—അവിടെ അമൃതത്വത്തിന്റെ ചക്ഷണം (ദർശനം) പ്രത്യക്ഷമാകുന്നു.

Mantra 6

वि श्रयन्तामृतावृधो द्वारो देवीरसश्चतः । अद्या नूनं च यष्टवे ॥

ഋതത്തെ വർധിപ്പിക്കുന്ന, അച്യുതയായ ദേവീ ദ്വാരങ്ങൾ വിശാലമായി തുറക്കട്ടെ; ഇന്ന്—ഇപ്പോൾ തന്നേ—യഷ്ടവേ (യജ്ഞാർപ്പണം)ക്കായി, ഉയർന്ന ലോകത്തിലേക്കുള്ള പാത വ്യക്തമാകുവാൻ.

Mantra 7

नक्तोषासा सुपेशसास्मिन्यज्ञ उप ह्वये । इदं नो बर्हिरासदे ॥

സുപേശസാ നക്താ (രാത്രി)യും ഉഷാസാ (ഉഷസ്സും)—ഈ യജ്ഞത്തിലേക്ക് ഞാൻ നിങ്ങളെ സമീപം ആഹ്വാനം ചെയ്യുന്നു; നമ്മുടെ ഈ ബർഹിസിൽ ആസനം സ്വീകരിക്കുവിൻ.

Mantra 8

ता सुजिह्वा उप ह्वये होतारा दैव्या कवी । यज्ञं नो यक्षतामिमम् ॥

ആ സു-ജിഹ്വന്മാരായ ആ രണ്ടുപേരെ ഞാൻ ഇവിടെ സമീപത്തേക്ക് വിളിക്കുന്നു—ദൈവ്യരായ രണ്ടു ഹോതാരന്മാർ, കവി-ശക്തികൾ; അവർ ഞങ്ങൾക്കായി ഈ യജ്ഞം യജിക്കട്ടെ, ഈ അർപ്പണം യഥാർത്ഥമാക്കട്ടെ.

Mantra 9

इळा सरस्वती मही तिस्रो देवीर्मयोभुवः । बर्हिः सीदन्त्वस्रिधः ॥

ഇളാ, സരസ്വതീ, മഹീ—ഈ മൂന്ന് മയോഭുവഃ (ആനന്ദദായിനി) ദേവിമാർ—അസ്രിധഃ (അഖണ്ഡം, നിർദോഷം) ആയി ബർഹിഷിൽ ഇരിക്കട്ടെ.

Mantra 10

इह त्वष्टारमग्रियं विश्वरूपमुप ह्वये । अस्माकमस्तु केवलः ॥

ഇവിടെ ഞാൻ ത്വഷ്ടാവിനെ—അഗ്രിയൻ (അഗ്രണി), വിശ്വരൂപനെ—സമീപത്തേക്ക് വിളിക്കുന്നു; അവൻ ഞങ്ങൾക്കു കേവലഃ (പൂർണ്ണമായി ഞങ്ങളുടേതായി) ആകട്ടെ.

Mantra 11

अव सृजा वनस्पते देव देवेभ्यो हविः । प्र दातुरस्तु चेतनम् ॥

ഹേ വനസ്പതേ, ഹവിസ്സിനെ വിടുവിച്ച് ദേവന്മാരിലേക്കു അയയ്ക്കുക; ദാതാവിന്റെ ചേതനം ഉണർന്നു മുന്നോട്ടു നയിക്കപ്പെടട്ടെ—ദാനകർമ്മം സജാഗവും തേജസ്സുമുള്ളതും ഋതാനുസൃതവുമായിരിക്കട്ടെ.

Mantra 12

स्वाहा यज्ञं कृणोतनेन्द्राय यज्वनो गृहे । तत्र देवाँ उप ह्वये ॥

സ്വാഹാ—യജമാനന്റെ ഗൃഹത്തിൽ ഇന്ദ്രനുവേണ്ടി യജ്ഞം സജ്ജമാക്കുവിൻ; അവിടെ ഞാൻ ദേവന്മാരെ സമീപത്തേക്ക് വിളിക്കുന്നു, സത്യത്തിന്റെ ശക്തികൾ ഒരുക്കപ്പെട്ട അന്തർഗൃഹത്തിൽ ഒന്നിച്ചു ചേർന്ന് ജയബലത്തെ ദൃഢമാക്കട്ടെ.