Adhyaya 39: Discrimination of the Three Bodies and the Dharaṇī Vow: A Manual for Dvādaśī Observance

Verse 1

सत्यतपा उवाच । भगवन् द्वे शरीरे तु इति यत्परिकीर्तितम् । तन्मे कथय भेदं वै के ते ब्रह्मविदां वर ॥ ३९.१ ॥

សត្យតបា បានទូលថា៖ «ឱ ព្រះមានព្រះភាគ! បានមានការប្រាប់ថា មាន ‘រាងកាយ’ ពីរ។ សូមព្រះអង្គពន្យល់ខ្ញុំអំពីភាពខុសគ្នារបស់វា—ឱ អ្នកល្អបំផុតក្នុងចំណោមអ្នកដឹងព្រះព្រហ្ម»។

Verse 2

दुर्वासा उवाच । न द्वे त्रीणि शरीराणि वाच्यं तद्विपरीतकम् । विभोगायतनं चैव त्रिशरीराणि प्राणिनाम् ॥ ३९.२ ॥

ទុរវាសា បានទូលថា៖ «មិនគួរនិយាយថាមានរាងកាយពីរ ឬបីទេ—ត្រូវនិយាយផ្ទុយទៅវិញ៖ សត្វមានជីវិតមានរាងកាយបី ដែលជាទីតាំងសម្រាប់ទទួលបទពិសោធន៍ផលកម្ម»។

Verse 3

प्रागवस्थमधर्माख्यं परिज्ञानविवर्जितम् । अपरं सव्रतं तद्धि ज्ञेयमत्यन्तधार्मिकम् ॥ ३९.३ ॥

អ្វីដែលស្ថិតក្នុងស្ថានភាពមុន ត្រូវហៅថា «អធម្ម» ហើយខ្វះការយល់ដឹងបែងចែក; ចំណែកស្ថានភាពក្រោយ ដែលភ្ជាប់នឹងវ្រត (ការអនុវត្តវិន័យ) គួរយល់ថា ស្របធម្មយ៉ាងខ្ពស់បំផុត។

Verse 4

धर्माधर्मोपभोगाय यत् तृतीयमतीन्द्रियम् । तत्त्रिभेदं विनिर्दिष्टं ब्रह्मविद्भिर्विचक्षणैः । यातना धर्मभोगश्च भुक्तिश्चेति त्रिभेदकम् ॥ ३९.४ ॥

អ្វីទីបី ដែលលើសពីអារម្មណ៍ និងមានសម្រាប់ទទួលបទពិសោធន៍ធម្ម និងអធម្ម នោះ អ្នកដឹងព្រះព្រហ្មដ៏ឆ្លាតវៃបានបញ្ជាក់ថា មានបីប្រភេទ៖ (១) យាតនា—ទុក្ខទណ្ឌ, (២) ធម្មភោគ—ការរីករាយផលធម្ម, និង (៣) ភុក្តិ—ការរីករាយ/បទពិសោធន៍ទូទៅ; ដូច្នេះជាបីប្រភេទ។

Verse 5

यस्तु भावः पुरा ह्यासीत् प्राणिनो निघ्नतः स वै । तत्पापाख्यं शरीरं ते पापसंज्ञं तदुच्यते ॥ ३९.५ ॥

ប៉ុន្តែអាកប្បកិរិយាផ្លូវចិត្តណាដែលមានពីមុន នៅក្នុងសត្វដែលសម្លាប់សត្វមានជីវិត—អាកប្បកិរិយានោះឯង ក្លាយជារាងកាយដែលហៅថា «បាប» សម្រាប់អ្នក; ដូច្នេះវាត្រូវបានហៅថា មាននាម «បាប (pāpa)»។

Verse 6

इदानीं शुभवृत्तिं तु कुर्वतस्तप आर्जवम् । अपरं धर्मरूपं तु शरीरं ते व्यवस्थितम् । तेन वेदपुराणानि ज्ञातुमर्हस्यसंशयम् ॥ ३९.६ ॥

ឥឡូវនេះ ពេលដែលអ្នកប្រព្រឹត្តវិន័យល្អ រួមទាំងតបៈ និងភាពត្រង់ត្រូវ នោះកាយមួយទៀតដែលមានរូបធម៌ បានតាំងស្ថិតសម្រាប់អ្នក។ ដោយអាស្រ័យលើកាយនោះ អ្នកសមគួរដឹងវេដៈ និងបុរាណៈ ដោយគ្មានសង្ស័យ។

Verse 7

यदाष्टकं संपरिवर्तते पुमां- स्तदा त्र्यवस्थः परिकीर्त्यते तु वै । गताष्टवर्गस्त्रिगतः सदा शुभः स्थिरो भवेदात्मनि निश्चयात्मवान् ॥ ३९.७ ॥

ពេលដែល «អష్టកៈ» (ក្រុមប្រាំបី) ប្រែប្រួលទាំងស្រុងក្នុងមនុស្សម្នាក់ នោះស្ថានភាពបីប្រភេទ ត្រូវបានហៅថា បានតាំងស្ថិត។ កន្លងផុតពីក្រុមប្រាំបី ហើយឈានដល់ «ត្រី» នោះគេនៅតែជាសុភមង្គលជានិច្ច; មានសេចក្តីសម្រេចមាំមួន គេក្លាយជាមាំមួនក្នុងអាត្មា។

Verse 8

यदा पञ्च पुनः पञ्च पञ्च पञ्चापि संत्यजेत् । एकमार्गस्तदा ब्रह्म शाश्वतं लभते नरः ॥ ३९.८ ॥

ពេលដែលមនុស្សម្នាក់បោះបង់ទាំងស្រុង «ប្រាំ» ម្តងទៀត «ប្រាំ» ហើយក៏ «ប្រាំនៃប្រាំ» ផងដែរ នោះ—ដោយផ្តោតចិត្តលើផ្លូវតែមួយ—គេឈានដល់ព្រះព្រហ្ម (Brahman) អស់កល្បជានិច្ច។

Verse 9

सत्यतपा उवाच । भगवन् यदि विज्ञानं शरीरं नोपजायते । तदा केन प्रकारेण परं ब्रह्मोपलभ्यते ॥ ३९.९ ॥

សತ್ಯតបា បាននិយាយថា៖ «ឱ ព្រះអម្ចាស់ដ៏គួរគោរព ប្រសិនបើកាយដែលបង្កើតពីវិជ្ជានៃការបែងចែកមិនកើតឡើង នោះដោយវិធីណា ទើបអាចយល់ដឹងព្រះព្រហ្មដ៏លើសលប់?»

Verse 10

दुर्वासा उवाच । कर्मकाण्डं ज्ञानमूलं ज्ञानं कर्मादिकं तथा । एतयोरन्तरं नास्ति यथाश्ममृदयोर्मुने ॥ ३९.१० ॥

ទុរវាសា បាននិយាយថា៖ «កರ್ಮកाण्ड (ផ្នែកពិធីកម្ម) មានជំនឿលើជំនាញដឹងជាមូលដ្ឋាន ហើយជំនាញដឹងក៏ចាប់ផ្តើមពីសកម្មភាពដែរ។ រវាងទាំងពីរនេះ មិនមានចន្លោះពិតប្រាកដទេ ដូចជាថ្ម និងដីឥដ្ឋ ឱ មុនី»។

Verse 11

कर्मकाण्डं चतुर्भेदं ब्राह्मणादिषु कीर्तितम् । तत्र वेदोक्तकर्माणि त्रयः कुर्वन्ति नित्यशः । त्रिशुश्रूषामथैकस्तु एषा वेदोदिता क्रिया ॥ ३९.११ ॥

វិស័យពិធីកម្ម (karma-kāṇḍa) ត្រូវបានប្រកាសថាមានបួនប្រភេទ ក្នុងវណ្ណៈចាប់ពីព្រាហ្មណ៍ជាដើម។ ក្នុងនោះ បីវណ្ណៈអនុវត្តកិច្ចដែលវេដាបញ្ជា ជានិច្ច; តែវណ្ណៈមួយមានលក្ខណៈជាការបម្រើបីវណ្ណៈនោះ—នេះជាកិច្ចដែលវេដាប្រកាស។

Verse 12

एतान् धर्मानवस्थाय ब्रह्मणोपास्तिं रोचते । तस्य मुक्तिर्भवेन्नूनं वेदवादरतस्य च ॥ ३९.१२ ॥

ពេលបានឈរជាប់ក្នុងធម្មទាំងនេះ ការឧបាសនាប្រាហ្មន (Brahman) ក៏ក្លាយជារឿងពេញចិត្ត។ សម្រាប់អ្នកដែលស្រឡាញ់និងជាប់ចិត្តលើព្រះវេដា ការមុក្ខ (ការរំដោះ) នឹងកើតឡើងពិតប្រាកដ។

Verse 13

सत्यतपा उवाच । यदेतत् परमं ब्रह्म त्वया प्रोक्तं महामुने । तस्य रूपं न जानन्ति योगिनोऽपि महात्मनः ॥ ३९.१३ ॥

សತ್ಯតបា បាននិយាយថា៖ «ឱ មហាមុនី ព្រះប្រាហ្មនដ៏អធិបតី ដែលអ្នកបានបង្រៀន—សូម្បីតែយោគីមហાત્મានៅកម្រិតខ្ពស់ ក៏មិនដឹងរូបសភាពរបស់វាទេ»។

Verse 14

अनाममसगोत्रं च अमूर्तं मूर्तिवर्जितम् । कथं स ज्ञायते ब्रह्म संज्ञानामविवर्जितम् । तस्य संज्ञां कथय मे वेदमागविवस्थिताम् ॥ ३९.१४ ॥

វា​គ្មាននាម គ្មានគោត្រ គ្មានរូប និងឆ្ងាយពីរូបកាយ។ តើប្រាហ្មននោះអាចត្រូវបានដឹងដូចម្តេច ខណៈដែលវាមិនខ្វះការកំណត់នាមនិងសញ្ញា? សូមប្រាប់ខ្ញុំអំពីសញ្ញានាមរបស់វា ដែលបានបង្កើតឡើងក្នុងផ្លូវវេដា។

Verse 15

दुर्वासा उवाच । यदेतत् परमं ब्रह्म वेदव्यासेषु पठ्यते । स देवः पुण्डरीकाक्षः स्वयं नारायणः परः ॥ ३९.१५ ॥

ទុរវាសា បាននិយាយថា៖ «អ្វីដែលត្រូវបានអានក្នុងបង្រៀនវេដា និងបង្រៀនដែលមកពីវ្យាសៈថាជា ប្រាហ្មនដ៏អធិបតី—គាត់គឺព្រះទេវៈ ពុណ្ឌរីកាក្ស (ភ្នែកដូចផ្កាឈូក) គឺនារាយណៈផ្ទាល់ ព្រះដ៏លើសលប់»។

Verse 16

स यज्ञैर्विविधैरिष्टैर्दानैर्दत्तैश्च सत्तम । प्राप्यते परमो देवः स्वयं नारायणो हरिः ॥ ३९.१६ ॥

ឱ អ្នកប្រកបដោយធម៌ដ៏ប្រសើរ ដោយយញ្ញៈនានាដែលបានប្រតិបត្តិល្អ និងដោយទានដែលបានឧទ្ទិសត្រឹមត្រូវ នោះអាទិទេវដ៏អធិបតី—ហរិ នារាយណៈផ្ទាល់—ត្រូវបានឈានដល់។

Verse 17

सत्यतपा उवाच । भगवन् बहुवित्तेन ऋत्विग्भिर्वेदपारगैः । प्राप्यते पुण्यकृद्भिर्हि क्वचिद्यज्ञः कथञ्चन । तेन प्राप्तेन भगवान् लभ्यते दुःखतो हरिः ॥ ३९.१७ ॥

សತ್ಯតបា បាននិយាយថា៖ «ឱ ព្រះអម្ចាស់ដ៏គួរគោរព, យញ្ញៈមួយ គឺអាចសម្រេចបានតែពេលខ្លះ និងដោយវិធីណាមួយប៉ុណ្ណោះ សម្រាប់អ្នកធ្វើបុណ្យ—ដោយទ្រព្យសម្បត្តិច្រើន និងដោយព្រះព្រាហ្មណ៍ជាអ្នកបម្រើពិធីដែលជ្រាបវេដ។ ដោយអ្វីដែលបានសម្រេចដូច្នោះ តើព្រះហរិ—អ្នកបំបាត់ទុក្ខ—ត្រូវបានឈានដល់ពិតប្រាកដឬ?»

Verse 18

वित्तेन च विना दानं दातुं विप्र न शक्यते । विद्यमानेऽपि न मतिः कुटुम्बासक्तचेतसः । तस्य मोक्षः कथं ब्रह्मन् सर्वथा दुर्लभो हरिः ॥ ३९.१८ ॥

«គ្មានទ្រព្យសម្បត្តិទេ ឱ ព្រាហ្មណ៍ មិនអាចឲ្យទានបានឡើយ។ ទោះមានទ្រព្យក៏ដោយ អ្នកដែលចិត្តជាប់ពាក់ព័ន្ធនឹងគ្រួសារ មិនកើតមានចេតនាឲ្យទានទេ។ ដូច្នេះ ឱ ព្រះព្រាហ្មណ៍ តើគាត់នឹងបានមោក្សៈដូចម្តេច? សម្រាប់គាត់ ហរិ គឺពិបាករកបានគ្រប់យ៉ាង។»

Verse 19

अल्पायासेन लभ्येत येन देवः सनातनः । तन्मे सामान्यतो ब्रूहि सर्ववर्णेषु यद्भवेत् ॥ ३९.१९ ॥

សូមប្រាប់ខ្ញុំជាទូទៅ អំពីវិធីដែលអាចឈានដល់ទេវៈអនន្តរភាព ដោយការខិតខំតិច—វិធីដែលអាចប្រើបានសម្រាប់វណ្ណៈទាំងអស់។

Verse 20

दुर्वासा उवाच । कथयामि परं गुह्यं रहस्यं देवनिर्मितम् । धरण्या यत्कृतं पूर्वं मज्जन्त्या तु रसातले ॥ ३९.२० ॥

ទុរវាសា បាននិយាយថា៖ «ខ្ញុំនឹងប្រាប់អំពីអាថ៌កំបាំងដ៏ខ្ពង់ខ្ពស់—រឿងសម្ងាត់ដែលទេវតាបានបង្កើត—គឺអំពីអ្វីដែលដីធ្លីបានធ្វើកាលពីមុន ពេលនាងកំពុងលិចចូលទៅក្នុង រាសាតល (ភពក្រោម)។»

Verse 21

पृथिव्याः पार्थिवो भावः सलिले नातिरेचितः । तस्मिन् सलिलमग्ने तु पृथिवी प्रायाद्रसातलम् ॥ ३९.२१ ॥

សភាពរឹងរបស់ផែនដីមិនបានលើសលប់នៅក្នុងទឹកទេ។ ប៉ុន្តែពេលទឹកនោះក្លាយជាលើសលប់ ផែនដីបានលិចចុះទៅកាន់ រាសាតល (លោកក្រោម)។

Verse 22

सा भूतधारिणी देवी रसातलगता शुभा । आराधयामास विभुं देवं नारायणं परम् । उपवासव्रतैर्देवी नियमैश्च पृथग्विधैः ॥ ३९.२२ ॥

ព្រះនាងដ៏មង្គល នាងជាអ្នកទ្រទ្រង់សត្វលោក បានទៅដល់រាសាតល ហើយបានបូជាអធិស្ឋានដល់ព្រះវិភូ ព្រះនារាយណៈដ៏អធិរាជ ដោយវត្តអាហារអត់ និងនិយមជាច្រើនប្រភេទ។

Verse 23

कालेन महता तस्याः प्रसन्नो गरुडध्वजः । उज्जहार स्थितौ चेमां स्थापयामास सोऽव्ययः ॥ ३९.२३ ॥

ក្រោយពេលយូរណាស់ ព្រះវិស្ណុអ្នកមានទង់គ្រុឌ បានពេញព្រះហឫទ័យចំពោះនាង ហើយបានលើកយកផែនដីនេះឡើង និងដាក់ឲ្យស្ថិតនៅសភាពត្រឹមត្រូវវិញ; ព្រះអវ្យយៈបានបង្កប់ឲ្យនាងឈរមាំមួន។

Verse 24

सत्यतपा उवाच । कोऽसौ धरन्या सञ्चीर्ण उपवासो महामुने । कानि व्रतानि च तथा एतन्मे वक्तुमर्हसि ॥ ३९.२४ ॥

សត្យតបា បាននិយាយថា៖ «ឱ មហាមុនី ការអាហារអត់ណាដែលបានអនុវត្តដើម្បីផែនដី? ហើយវត្ត (វ្រត) ណាខ្លះត្រូវគោរពដូចគ្នា? សូមពន្យល់ឲ្យខ្ញុំដឹងផង»។

Verse 25

दुर्वासा उवाच । यदा मार्गशिरे मासि दशम्यां नियतात्मवान् । कृत्वा देवार्चनं धीमानग्निकार्यं यथाविधि ॥ ३९.२५ ॥

ទុរវាសា បាននិយាយថា៖ «នៅខែមារគសីរ្សៈ ក្នុងថ្ងៃទសមី (ថ្ងៃទីដប់តាមចន្ទគតិ) អ្នកមានវិន័យ និងមានប្រាជ្ញា បន្ទាប់ពីបានបូជាទេវតាទាំងឡាយ ហើយបានអនុវត្តពិធីភ្លើង (អគ្និការ្យ) តាមវិធីកំណត់…»

Verse 26

शुचिवासाः प्रसन्नात्मा हव्यं अन्नं सुसंस्कृतम् । भुक्त्वा पञ्चपदं गत्वा पुनः शौचं तु पादयोः ॥ ३९.२६ ॥

ស្លៀកពាក់អាវខោស្អាត មានចិត្តស្ងប់ស្ងាត់ បរិភោគអាហារដែលរៀបចំល្អ សមសម្រាប់បូជា។ បន្ទាប់មកដើរចំនួនប្រាំជំហាន ហើយធ្វើពិធីសម្អាតម្តងទៀត ជាពិសេសសម្អាតជើង។

Verse 27

कृत्वाऽष्टाङ्गुलमात्रं तु क्षीरवृक्षसमुद्भवम् । भक्षयेद् दन्तकाष्ठं तु तत आचम्य यत्नतः ॥ ३९.२७ ॥

ធ្វើឈើដុសធ្មេញប្រវែងប្រាំបីម្រាមដៃ ដែលកើតពីដើមឈើមានទឹកដោះ (មានជាតិទឹកកៅស៊ូ) ហើយគួរខាំ/ទំពារឈើដុសធ្មេញនោះ។ បន្ទាប់មកធ្វើអាចមនៈ ដោយផឹកទឹកលាងមាត់ដោយប្រុងប្រយ័ត្ន។

Verse 28

स्पृष्ट्वा द्वाराणि सर्वाणि चिरं ध्यात्वा जनार्दनम् । शङ्खचक्रगदापाणिं किरीटिं पीतवाससम् ॥ ३९.२८ ॥

បន្ទាប់ពីប៉ះទ្វារទាំងអស់ ហើយសមាធិយូរលើព្រះជនារទនៈ—ព្រះអង្គកាន់ស័ង្ខ ចក្រ និងគដា នៅក្នុងព្រះហស្ត ពាក់មកុដ និងស្លៀកពាក់វស្ត្រពណ៌លឿង។

Verse 29

प्रसन्नवदनं देवं सर्वलक्षणलक्षितम् । ध्यात्वा पुनर्जलं हस्ते गृहीत्वा भानुं जनार्दनम् ॥ ३९.२९ ॥

សមាធិលើព្រះទេវតា ដែលមានព្រះមុខស្រស់ស្ងប់ និងប្រកបដោយលក្ខណៈមង្គលទាំងអស់។ បន្ទាប់មកយកទឹកនៅក្នុងដៃ ហើយរំលឹក/អញ្ជើញព្រះភានុ (ព្រះអាទិត្យ) និងព្រះជនារទនៈ (វិષ્ણុ)។

Verse 30

ध्यात्वा अर्ध्यं दापयेत् तस्य करतोयेन मानवः । एवमुच्चारयेद् वाचं तस्मिन् काले महामुने ॥ ३९.३० ॥

បន្ទាប់ពីសមាធិ មនុស្សគួរបូជាអរឃ្យៈដល់ព្រះអង្គ ដោយទឹកដែលកាន់នៅក្នុងដៃ។ ហើយនៅពេលនោះ ឱ មហាមុនី គួរបញ្ចេញមន្ត/វាចានេះតាមរបៀបនេះ។

Verse 31

एकादश्यां निराहारः स्थित्वाहमपरेऽहनि । भोक्ष्यामि पुण्डरीकाक्ष शरणं मे भवाच्युत ॥ ३९.३१ ॥

នៅថ្ងៃឯកាទសី ខ្ញុំនឹងអត់អាហារ ហើយនៅថ្ងៃបន្ទាប់ទើបបរិភោគ។ ឱ ព្រះមានព្រះនេត្រដូចផ្កាឈូក សូមជាទីពឹងរបស់ខ្ញុំ ឱ អច្យុត។

Verse 32

एवमुक्त्वा ततो रात्रौ देवदेवस्य सन्निधौ । जपन्नारायणायेति स्वपेत् तत्र विधानतः ॥ ३९.३२ ॥

ពោលដូច្នេះហើយ នៅពេលយប់ ក្នុងព្រះស្និទ្ធានៃព្រះទេវទាំងទេវ គេគួរដេកនៅទីនោះតាមវិធីបញ្ញត្តិ ដោយសូត្រថា «នមោ នារាយណាយ»។

Verse 33

ततः प्रभाते विमले नदीं गत्वा समुद्रगाम् । इतरां वा तडागं वा गृहे वा नियतात्मवान् ॥ ३९.३३ ॥

បន្ទាប់មក នៅពេលព្រឹកព្រលឹមដ៏បរិសុទ្ធ គេគួរទៅកាន់ទន្លេដែលហូរទៅសមុទ្រ ឬទៅកាន់ប្រភពទឹកផ្សេង ឬស្រះទឹក ឬសូម្បីតែនៅផ្ទះ ដោយមានចិត្តវិន័យ (ដើម្បីសម្អាត/ងូតតាមបញ្ញត្តិ)។

Verse 34

आनीय मृत्तिकां शुद्धां मन्त्रेणानेन मानवः । धारणं पोषणं त्वत्तो भूतानां देवि सर्वदा । तेन सत्येन मे पापं यावन्मोचय सुव्रते ॥ ३९.३४ ॥

នាំយកដីស្អាតមក ហើយសូត្រមន្តនេះ មនុស្សម្នាក់ប្រកាសថា៖ «ការទ្រទ្រង់ និងការចិញ្ចឹមសត្វលោកទាំងអស់ តែងមកពីអ្នកជានិច្ច ឱ ព្រះនាង។ ដោយសច្ចៈនោះ ឱ នារីមានវ្រតល្អ សូមដោះលែងខ្ញុំពីបាបរបស់ខ្ញុំ តាមដែលនៅសល់»។

Verse 35

ब्रह्माण्डोदरतीर्थानि करैः स्पृष्टानि देव ते । तेनैमां मृत्तिकां स्पृष्ट्वा मा लभामि त्वयोदिताम् ॥ ३९.३५ ॥

ឱ ព្រះទេវៈ ទីរថៈបរិសុទ្ធទាំងឡាយនៅក្នុងពោះព្រហ្មណ្ឌ (សកលលោក) ត្រូវបានព្រះហស្តរបស់អ្នកប៉ះរួចហើយ។ ដូច្នេះ ដោយប៉ះដីនេះ សូមឲ្យខ្ញុំទទួលបានអ្វីដែលអ្នកបានប្រកាស។

Verse 36

त्वयि सर्वे रसाः नित्याः स्थिताः वरुण सर्वदा । तेनैमां मृत्तिकां प्लाव्य पूतां कुरु ममाचिरम् ॥ ३९.३६ ॥

ឱ វរុណៈ ក្នុងព្រះអង្គ សារធាតុទាំងអស់ (ទឹក/រស) ស្ថិតនៅជានិច្ចគ្រប់កាល។ ដូច្នេះ សូមបង្ហូរទឹកលើដី/ដីឥដ្ឋនេះ ហើយបរិសុទ្ធវាសម្រាប់ខ្ញុំ ដោយមិនពន្យារ។

Verse 37

एवं मृदं तथा तोयं प्रसाद्यात्मानमालभेत् । त्रिः कृत्वा शेषमृदया कुण्डमालिख्य वै जले ॥ ३९.३७ ॥

ដូច្នេះ បន្ទាប់ពីរៀបចំដីឥដ្ឋ និងទឹកតាមពិធីរួច គួរលាប/ប៉ះខ្លួនឯង។ ធ្វើបែបនេះបីដង ហើយយកដីឥដ្ឋដែលនៅសល់ គូរគុណ្ឌ (អាងពិធី) នៅក្នុងទឹក។

Verse 38

ततस्तत्र नरः सम्यक् चक्रवर्त्युपचारतः । स्नात्वा चावश्यकं कृत्वा पुनर्देवगृहं व्रजेत् ॥ ३९.३८ ॥

បន្ទាប់មក នៅទីនោះ បុរសម្នាក់—ដោយអនុវត្តការគោរព និងសេវាកម្មតាមវិន័យយ៉ាងត្រឹមត្រូវ ដូចរបៀបសមនឹងចក្រវត្តី—ក្រោយងូតទឹក និងបំពេញកិច្ចចាំបាច់រួច គួរត្រឡប់ទៅព្រះវិហារ (គេហដ្ឋានព្រះ) ម្តងទៀត។

Verse 39

तत्राराध्य महायोगिं देवं नारायणं प्रभुम् । केशवाय नमः पादौ कटिं दामोदराय च ॥ ३९.३९ ॥

នៅទីនោះ បន្ទាប់ពីបូជាគោរពព្រះនារាយណៈ ព្រះអម្ចាស់ មហាយោគីដ៏ទេវភាព—(គេថ្វាយនមស្ការ)៖ «នមស្ការ​ដល់​កេសវៈ» នៅព្រះបាទ និង «នមស្ការ​ដល់​ដាមោទរៈ» ផងដែរ នៅចង្កេះ។

Verse 40

ऊरुयुग्मं नृसिंहाय उरः श्रीवत्सधारिणे । कण्ठं कौस्तुभनाथाय वक्षः श्रीपतये तथा ॥ ३९.४० ॥

«(ខ្ញុំថ្វាយ) ភ្លៅទាំងពីរ​ដល់ នរសിംហៈ; ទ្រូង​ដល់​អ្នកកាន់សញ្ញា ស្រីវត្ស; ក ដល់​ព្រះអម្ចាស់​នៃ​គ្រឿងអលង្ការ កៅស្តុភ; ហើយទ្រូង/បេះដូង​ដល់ ស្រីបតិ—ព្រះស្វាមីនៃ ស្រី (លក្ខ្មី) ដូចគ្នា»។

Verse 41

त्रैलोक्यविजयायेति बाहू सर्वात्मने शिरः । रथाङ्गधारिणे चक्रं शंकरायेति वारिजम् ॥ ३९.४१ ॥

ដៃទាំងពីរ (ត្រូវបូជា) ដោយមន្ត «ចំពោះអ្នកឈ្នះលើលោកទាំងបី»; ក្បាល (ត្រូវបូជា) ដោយ «ចំពោះព្រះអាត្មាសកល»។ ចក្រ (ត្រូវបូជា) ដោយ «ចំពោះអ្នកកាន់អាវុធកង់»; ផ្កាឈូក ដោយ «ចំពោះព្រះសង្ករ»។

Verse 42

गम्भीरायेति च गदामम्भोजं शान्तिमूर्त्तये । एवमभ्यर्च्य देवेशं देवं नारायणं प्रभुम् ॥ ३९.४२ ॥

ដោយនិយាយ «ចំពោះព្រះដ៏ជ្រាលជ្រៅ» គេបូជាគដា និងផ្កាឈូក ដល់ព្រះមូរតិ៍នៃសន្តិភាព។ ដូច្នេះ បន្ទាប់ពីអភិអរចនា ព្រះអម្ចាស់នៃទេវតា—ព្រះនារាយណៈ ព្រះម្ចាស់ដ៏អធិបតី។

Verse 43

पुनस्तस्याग्रतः कुम्भान् चतुरः स्थापयेद् बुधः । जलपूर्णान् समाल्यांश्च सितचन्दनलेपितान् ॥ ३९.४३ ॥

បន្ទាប់មក ម្តងទៀត នៅមុខនៃការរៀបចំពិធីនោះ បុគ្គលប្រាជ្ញា គួរដាក់កុម្ភៈបួន—ពេញទឹក តុបតែងយ៉ាងសមរម្យ ហើយលាបដោយចន្ទន៍ស (សន្ទល)។

Verse 44

चूतपल्लवसग्रीवान् सितवस्त्रावगुण्ठितान् । स्थगितान् ताम्रपात्रैश्च तिलपूर्णैः सकाञ्चनैः ॥ ३९.४४ ॥

កុម្ភៈទាំងនោះ មានស្លឹកស្វាយជាច្រវាក់ព័ទ្ធកជុំវិញក, គ្របដោយក្រណាត់ស, ហើយបិទមាត់ដោយភាជន៍ស្ពាន់—ពេញដោយគ្រាប់ល្ង និងមានមាសភ្ជាប់ជាមួយ។

Verse 45

चत्वारस्ते समुद्रास्तु कलशाः परिकीर्तिताः । तेषां मध्ये शुभं पीठं स्थापयेद्वस्त्रगर्भितम् ॥ ३९.४५ ॥

កុម្ភៈទាំងបួននោះ ត្រូវបានពណ៌នាថាជា «សមុទ្រ» ទាំងបួន។ នៅកណ្ដាលរបស់វា គួរតាំងពិឋៈ (pīṭha) ដ៏មង្គល ដោយដាក់ក្រណាត់នៅខាងក្នុង (ជាស្រទាប់ក្នុង)។

Verse 46

तस्मिन् सौवर्णरौप्यं वा ताम्रं वा दारवं तथा । अलाभे सर्वपात्राणां पालाशं पात्रमिष्यते ॥ ३९.४६ ॥

សម្រាប់ពិធីនោះ គេអាចប្រើភាជនធ្វើពីមាស ឬប្រាក់ ឬស្ពាន់ ឬឈើដែរ; បើរកមិនបានភាជនទាំងឡាយទេ ភាជនធ្វើពីឈើប៉ាឡាស (palāśa) ក៏ត្រូវទទួលយក។

Verse 47

तोयपूर्णं तु तत्कृत्वा तस्मिन् पात्रे ततो न्यसेत् । सौवर्णं मत्स्यरूपेण कृत्वा देवं जनार्दनम् । वेदवेदाङ्गसंयुक्तं श्रुतिस्मृतिविभूषितम् ॥ ३९.४७ ॥

បន្ទាប់ពីបំពេញទឹកឲ្យពេញភាជននោះហើយ គេគួរដាក់រូបមាសមួយនៅក្នុងភាជន ដោយបង្កើតជារូបត្រី—ព្រះជនារទន (វិષ્ણុ) ជាទេវតា—ប្រកបដោយវេដ និងវេដាង្គ និងតុបតែងដោយអធិការស្រ៊ុតិ និងស្ម្រឹតិ។

Verse 48

तत्रानेकविधैर्भक्षैः फलैः पुष्पैश्च शोभितम् । गन्धधूपैश्च वस्त्रैश्च अर्चयित्वा यथाविधि ॥ ३९.४८ ॥

នៅទីនោះ គេគួរតុបតែងឲ្យរុងរឿងដោយអាហារបូជាច្រើនប្រភេទ ផ្លែឈើ និងផ្កា ហើយបូជាតាមវិធីកំណត់ ដោយក្លិនក្រអូប ធូប និងសម្លៀកបំពាក់។

Verse 49

रसातलगता वेदा यथा देव त्वयाहृताः । मत्स्यरूपेण तद्वन्मां भवानुद्धर केशव ॥ एवमुच्चार्य तस्याग्रे जागरं तत्र कारयेत् ॥ ३९.४९ ॥

«ដូចដែល ព្រះអម្ចាស់អើយ វេដទាំងឡាយដែលធ្លាក់ចុះទៅរាសាតល ត្រូវបានព្រះអង្គយកមកវិញដោយរូបត្រី ដូច្នោះដែរ សូមព្រះកេសវ ឧទ្ធរខ្ញុំ (លើកសង្គ្រោះ/ស្ដារឡើងវិញ)»។ និយាយដូច្នេះហើយ គេគួររៀបចំឲ្យមានការយាមយប់ (ជាគារ) នៅទីនោះ នៅមុខព្រះអង្គ។

Verse 50

यथाविभवसारेण प्रभाते विमले तथा । चतुर्णां ब्राह्मणानां च चतुरो दापयेद् घटान् ॥ ३९.५० ॥

នៅព្រឹកដ៏បរិសុទ្ធ និងស្អាត តាមសមត្ថភាពរបស់ខ្លួន គេគួរឲ្យផ្តល់ក្រឡុកទឹក (ឃដ) ចំនួនបួន ដល់ព្រះព្រាហ្មណ៍បួនរូប។

Verse 51

पूर्वं तु बह्वृचे दद्याच्छन्दोगे दक्षिणं तथा । यजुःशाखान्विते दद्यात् पश्चिमं घटमुत्तमम् । उत्तरं कामतो तद्यादेष एव विधिः स्मृतः ॥ ३९.५१ ॥

គួរផ្តល់ភាគខាងកើតដល់បហ្វ្រឹច (បូជាចារ្យរីគវេទ) ហើយភាគខាងត្បូងដល់ឆាន់ដោគ (បូជាចារ្យសាមវេទ)។ ចំពោះអ្នកស្ថិតក្នុងសាខាយជុស គួរផ្តល់ក្រឡាដាក់ទឹកដ៏ប្រសើរជាភាគខាងលិច។ ភាគខាងជើងអាចផ្តល់តាមចិត្ត។ នេះតែប៉ុណ្ណោះត្រូវបានចងចាំថាជាវិធីប្បញ្ញត្តិ។

Verse 52

ऋग्वेदः प्रीयतां पूर्वे सामवेदस्तु दक्षिणे । यजुर्वेदः पश्चिमतो अथर्वश्चोत्तरेण तु ॥ ३९.५२ ॥

«សូមឲ្យរីគវេទពេញព្រះហឫទ័យនៅទិសខាងកើត; សាមវេទនៅទិសខាងត្បូង; យជុរវេទនៅទិសខាងលិច; និងអថර්វវេទនៅទិសខាងជើង»។

Verse 53

अनेन क्रमयोगेन प्रीयतामिति वाचयेत् । मत्स्यरूपं च सौवर्णमाचार्याय निवेदयेत् ॥ ३९.५३ ॥

តាមលំដាប់នៃវិធីនេះ គួរឲ្យអានពាក្យថា «សូមឲ្យពេញព្រះហឫទ័យ»។ ហើយគួរបង្ហាញជូនគ្រូអាចារ្យវត្ថុមាសមានរូបត្រី។

Verse 54

गन्धधूपादिवस्त्रैश्च सम्पूज्य विधिवत् क्रमात् । यस्त्विमं सरहस्यं च मन्त्रं चैवोपपादयेत् । विधानं तस्य वै दत्त्वा फलं कोटिगुणोत्तरम् ॥ ३९.५४ ॥

បូជាឲ្យបានត្រឹមត្រូវតាមលំដាប់ ដោយក្លិនក្រអូប ធូប សម្លៀកបំពាក់ និងអ្វីៗដទៃទៀត។ អ្នកណាដែលបញ្ជូនមន្ត្រនេះដោយត្រឹមត្រូវ រួមទាំងអាថ៌កំបាំងរបស់វា—បន្ទាប់ពីបង្រៀនវិធានពិធីដែលបានកំណត់—ផលនៃការធ្វើនោះកើនឡើងមួយកោដិដង។

Verse 55

प्रतिपद्य गुरुं यस्तु मोहाद् विप्रतिपद्यते । स जन्मकोटि नरके पच्यते पुरुषाधमः । विधानस्य प्रदाता यो गुरुरित्युच्यते बुधैः ॥ ३९.५५ ॥

ប៉ុន្តែអ្នកណា ដែលទទួលយកគ្រូហើយ ដោយមោហៈត្រឡប់ទៅប្រឆាំងគ្រូ—មនុស្សទាបបំផុតនោះ ត្រូវបាននិយាយថា ត្រូវទទួលទុក្ខក្នុងនរកអស់មួយកោដិកំណើត។ អ្នកប្រាជ្ញហៅថា «គ្រូ» គឺអ្នកដែលប្រទានវិធាន (វិធានៈ) ដ៏ត្រឹមត្រូវ។

Verse 56

एवं दत्त्वा विधानॆन द्वादश्यां विष्णुमर्च्य च । विप्राणां भोजनं कुर्याद् यथाशक्त्या सदक्षिणम् ॥ ३९.५६ ॥

ដូច្នេះ បន្ទាប់ពីបានប្រគេនទានតាមវិធីបញ្ញត្តិ ហើយបានបូជាព្រះវិṣṇu នៅថ្ងៃទ្វាទសី (Dvādaśī) គួររៀបចំភោជនាហារសម្រាប់ព្រះព្រាហ្មណ៍អ្នកប្រាជ្ញ ដោយមានទក្ខិណា (dakṣiṇā) តាមសមត្ថភាព។

Verse 57

ताम्रपात्रैश्च सतीलैः स्थगितान् कारयेद् घटान् । तत्र सज्जलपात्रस्थं ब्राह्मणाय कुटुम्बिने ॥ ३९.५७ ॥

គួរឲ្យធ្វើក្រឡុក/ភាជន៍ (ឃត) ឲ្យរួចរាល់ ដោយគ្របដោយភាជន៍ស្ពាន់ និងមានគ្រាប់ល្ង (សេសម) តាមបញ្ញត្តិ។ ពីទីនោះ គួរប្រគេនភាជន៍ទឹកដែលបានបំពេញទឹករួច ដល់ព្រះព្រាហ្មណ៍ម្ចាស់គ្រួសារ។

Verse 58

देवं दद्यान्महाभागस्ततो विप्रांश्च भोजयेत् । भूरीणा परमान्नेन ततः पश्चात् स्वयं नरः । भुञ्जीत सहितो बालैर्वाग्यतः संयतेन्द्रियः ॥ ३९.५८ ॥

មនុស្សមានភាគ្យល្អ គួរប្រគេនបូជាទៅកាន់ព្រះទេវតាជាមុនសិន បន្ទាប់មកចិញ្ចឹមព្រះព្រាហ្មណ៍ដោយអាហារល្អឥតខ្ចោះ និងសម្បូរបែប។ បន្ទាប់ពីនោះ មនុស្សនោះគួរទទួលទានដោយខ្លួនឯង ជាមួយកូនៗ ដោយស្ងៀមស្ងាត់ក្នុងពាក្យសម្តី និងគ្រប់គ្រងអារម្មណ៍។

Verse 59

अनेन विधिना यस्तु धरणीव्रतकृन्नरः । तस्य पुण्यफलं चाग्र्यं शृणु बुद्धिमतां वर ॥ ३९.५९ ॥

ប៉ុន្តែ អ្នកណាដែលប្រតិបត្តិធរណីវ្រត (Dharaṇī-vrata) តាមវិធីនេះ—សូមស្តាប់ ឱ អ្នកប្រាជ្ញដ៏ល្អបំផុត—ផលបុណ្យដ៏ប្រសើរដែលកើតមានដល់គាត់។

Verse 60

यदि वक्त्रसहस्राणि भवन्ति मम सुव्रत । आयुश्च ब्रह्मणस्तुल्यं भवेद्यदि महाव्रत ॥ ३९.६० ॥

ឱ អ្នកមានវ្រតល្អ (សុវ្រត) ទោះបីខ្ញុំមានមាត់មួយពាន់ក៏ដោយ ហើយទោះបីអាយុកាលរបស់ខ្ញុំស្មើនឹងអាយុកាលព្រះព្រហ្មា (Brahmā) ក៏ដោយ ឱ អ្នកមានវ្រតធំ—

Verse 61

तदानीमस्य धर्मस्य फलं कथयितुं भवेत् । तथाप्युद्देशतो ब्रह्मन् कथयामि शृणुष्व तत् ॥ ३९.६१ ॥

នៅពេលនោះ អាចពន្យល់អំពីផលនៃធម្មនេះបាន។ ទោះយ៉ាងណា ឱ ព្រះព្រាហ្មណ៍ ខ្ញុំនឹងពណ៌នាតាមសង្ខេប—សូមស្តាប់នោះ។

Verse 62

दश सप्त दश द्वे च अष्टौ चत्वार एव च । लक्षायुतानि चत्वारि एकस्थं स्याच्चतुर्युगम् ॥ ३९.६२ ॥

«ដប់, ដប់ប្រាំពីរ, ដប់, ពីរ; ហើយប្រាំបី និងបួន—ក្រុមបួននៃ ‘លក្ខ’ និង ‘អយុត’ ទាំងនេះ រួមគ្នាជា ចតុរយុគ មួយ»។

Verse 63

तैरेकसप्ततियुगं भवेन्मन्वन्तरं मुने । चतुर्दशाहो ब्राह्मस्तु तावती रात्रिरिष्यते ॥ ३९.६३ ॥

«តាមការគណនានោះ មន្វន្តរ មួយ មានយុគ ចិតសិបមួយ ឱ មុនី។ ថ្ងៃរបស់ព្រះព្រហ្ម មានដប់បួន (មន្វន្តរ) ហើយរាត្រីដែលមានរយៈពេលស្មើគ្នា ក៏ត្រូវទទួលស្គាល់ដែរ»។

Verse 64

एवं त्रिंशद्दिनो मासस्ते द्वादश समाः स्मृताः । तेषां शतं ब्रह्मणस्तु आयुर्नास्त्यत्र संशयः ॥ ३९.६४ ॥

«ដូច្នេះ ខែមួយ ត្រូវចងចាំថាមានសាមសិបថ្ងៃ; ដប់ពីរខែ នោះជាឆ្នាំ។ រយឆ្នាំបែបនោះ គឺជាយុសម្បទារបស់ព្រះព្រហ្ម—មិនមានសង្ស័យនៅទីនេះឡើយ»។

Verse 65

यः सकृद्द्वादशीमेतामनेन विधिना क्षिपेत् । स ब्रह्मलोकमाप्नोति तत्कालं चैव तिष्ठति ॥ ३९.६५ ॥

«អ្នកណាក៏ដោយ សូម្បីតែម្តង ប្រតិបត្តិវ្រតទ្វាទសីនេះ តាមវិធីដែលបានកំណត់ នឹងទៅដល់ពិភពព្រះព្រហ្ម ហើយស្ថិតនៅទីនោះតាមរយៈពេលដែលបានកំណត់នោះ»។

Verse 66

ततो ब्रह्मोपसंहारे तल्लयं तिष्ठते चिरम् । पुनः सृष्टौ भवेद् देवो वैराजानां महातपाः ॥ ३९.६६ ॥

បន្ទាប់មក នៅពេលលាយលះដ៏បញ្ចប់ដោយព្រះព្រហ្មា​ដកខ្លួនចេញ ព្រះអង្គស្ថិតយូរនៅក្នុងសភាពសមាធិរលាយនោះ។ ហើយនៅពេលបង្កើតឡើងវិញ ទេវតានោះ—មានតបៈធំ—កើតឡើងម្តងទៀតក្នុងចំណោមពួកវីរាជ។

Verse 67

ब्रह्महत्यादिपापानि इह लोककृतान्यपि । अकामे कामतो वापि तानि नश्यन्ति तत्क्षणात् ॥ ३९.६७ ॥

សូម្បីតែបាបដូចជា ប្រាហ្មហត្យា និងបាបផ្សេងៗ—ទោះបានប្រព្រឹត្តនៅក្នុងលោកនេះក៏ដោយ—មិនថាប្រព្រឹត្តដោយគ្មានចំណង់ ឬប្រព្រឹត្តដោយចេតនាក៏ដោយ គេថាវានឹងរលាយបាត់ភ្លាមៗ។

Verse 68

इह लोके दरिद्रो यो भ्रष्टराज्योऽथ वा नृपः । उपोष्य तां विधानॆन स राजा जायते ध्रुवम् ॥ ३९.६८ ॥

នៅក្នុងលោកនេះ មិនថាជាមនុស្សក្រីក្រ ឬជាស្តេចដែលបានធ្លាក់ចេញពីអធិបតេយ្យភាពក៏ដោយ បើបានអនុវត្តអុបោសថតាមវិធីដែលបានកំណត់ នោះគាត់ប្រាកដជាក្លាយជាស្តេចវិញ។

Verse 69

वन्ध्या नारी भवेद्या तु अनेन विधिना शुभा । उपोष्यति भवेत् तस्याः पुत्रः परमधार्मिकः ॥ ३९.६९ ॥

ស្ត្រីដែលគ្មានកូន បើនាងក្លាយជាមង្គលដោយវិធីដែលបានកំណត់នេះ ហើយអនុវត្តអុបោសថ នាងនឹងមានកូនប្រុសមួយ ដែលមានធម៌ខ្ពង់ខ្ពស់បំផុត។

Verse 70

अगम्यागमनं येन कृतं जानाति मानवः । स इमं विधिमासाद्य तस्मात् पापाद् विमुच्यते ॥ ३९.७० ॥

មនុស្សណាដែលដឹងថាខ្លួនបានប្រព្រឹត្តការចូលទៅរកអ្នកដែលហាមឃាត់មិនឲ្យចូលទៅរក—បើបានអនុវត្តវិធីដែលបានកំណត់នេះ—នោះគាត់នឹងរួចផុតពីបាបនោះ។

Verse 71

ब्रह्मक्रियाया लोभेन बहुवर्षकृतेन च । उपोष्येमां सकृद् भक्त्या वेदसंस्कारमाप्नुयात् ॥ ३९.७१ ॥

ដោយការធ្វេសប្រហែសពិធីបុណ្យព្រះព្រហ្ម និងដោយការធ្វេសប្រហែសនោះបន្តជាច្រើនឆ្នាំ អ្នកគួរតែអត់អាហារសម្រាប់វិន័យនេះ សូម្បីតែម្តងដោយសទ្ធា ដើម្បីទទួលបានសំស្ការៈបរិសុទ្ធតាមវេដ។

Verse 72

किमत्र बहुनोक्तेन न तदस्ति महामुने । अप्राप्यं प्राप्यते नैव पापं वा यन्न नश्यति ॥ ३९.७२ ॥

តើត្រូវនិយាយច្រើនអ្វីទៀតនៅទីនេះ ឱ មហាមុនី? មិនមានអ្វីដែលមិនអាចទទួលបានហើយមិនទទួលបានទេ ហើយក៏មិនមានបាបណាមួយដែលមិនរលាយបាត់ដែរ។

Verse 73

अनेन विधिना ब्रह्मन् स्वयमेव ह्युपोषिता । धरण्या मग्नया तात नात्र कार्या विचारणा ॥ ३९.७३ ॥

តាមវិធីដែលបានកំណត់នេះ ឱ ព្រាហ្មណ៍ ការអត់អាហារនេះបានប្រព្រឹត្តឡើងដោយខ្លួនវាផ្ទាល់។ ឱ កូនស្រឡាញ់ ដោយសារផែនដីបានលិចទឹកហើយ មិនចាំបាច់ពិចារណាអ្វីទៀតនៅទីនេះទេ។

Verse 74

अदीक्षिताय नो देयं विधानं नास्तिकाय च । देवब्रह्मद्विषे वापि न श्राव्यं तु कदाचन । गुरुभक्ताय दातव्यं सद्यः पापप्रणाशनम् ॥ ३९.७४ ॥

មិនគួរផ្តល់វិន័យពិធីដល់អ្នកមិនទទួលទិක්ෂា ឬអ្នកមិនជឿឡើយ; ក៏មិនគួរបង្រៀនដល់អ្នកស្អប់ទេវតា និងព្រាហ្មណ៍ដែរ។ ត្រូវផ្តល់ដល់អ្នកមានភក្តីចំពោះគ្រូ ព្រោះវាជាអ្នកបំផ្លាញបាបភ្លាមៗ។

Verse 75

इह जन्मनि सौभाग्यं धनं धान्यं वरस्त्रियः । भवन्ति विविधा यस्तु उपोष्य विधिना ततः ॥ ३९.७५ ॥

នៅក្នុងជីវិតនេះផ្ទាល់ សំណាងល្អ ទ្រព្យសម្បត្តិ ស្រូវអង្ករ និងស្ត្រីល្អប្រសើរ ជាគូដំណើរ កើតមានជាច្រើនបែបសម្រាប់អ្នកដែលបន្ទាប់មកអត់អាហារតាមវិន័យដែលបានកំណត់។

Verse 76

य इमं श्रावयेद् भक्त्या द्वादशीकल्पमुत्तमम् । श्रृणोति वा स पापैस्तु सर्वैरेव प्रमुच्यते ॥ ३९.७६ ॥

អ្នកណាដែលដោយសទ្ធា ឲ្យគេអានពិធីវត្តទ្វាទសីដ៏ប្រសើរនេះ ឬសូម្បីតែស្តាប់ ក៏រួចផុតពីបាបទាំងអស់។