Adhyaya 40: Ritual Procedure for the Kūrma Dvādaśī Observance

Verse 1

दुर्वासा उवाच । तथैव पौषमासे तु अमृतं मथितं सुरैः । तत्र कूर्मो भवेद्देवः स्वयमेव जनार्दनः ॥ ४०.१ ॥

ទុរវាសា បានមានពាក្យថា៖ ដូច្នេះដែរ ក្នុងខែបោឝៈ ទេវតាបានកូរទឹកសមុទ្រ ហើយអម្រឹតបានកើតឡើង។ នៅទីនោះ ព្រះជនារទនៈផ្ទាល់ ទ្រង់ក្លាយជាគូរមៈ (អវតារ​កណ្ដុរ)។

Verse 2

तस्येयं तिथिरुद्दिष्टा हरेर्वै कूर्मरूपिणः । पुष्यमासस्य या शुद्धा द्वादशी शुक्लपक्षतः ॥ ४०.२ ॥

នេះជាទិថីដែលបានកំណត់សម្រាប់ព្រះហរិ ក្នុងរូបគូរមៈ៖ ទ្វាទសីដ៏បរិសុទ្ធ នៃខែបុស្ស្យៈ ក្នុងពាក់កណ្តាលខែភ្លឺ (សុក្លបក្ស)។

Verse 3

तस्यां प्रागेव संकल्प्य प्राग्वत् स्नान्नादिकाः क्रियाः । निर्वर्त्याराधयेद् रात्र्यामेकादश्यां जनार्दनम् । पृथङ्मन्त्रैर्मुनिश्रेष्ठ देवदेवं जनार्दनम् ॥ ४०.३ ॥

នៅថ្ងៃនោះ គួរធ្វើសង្កల్పជាមុន ហើយអនុវត្តពិធីដូចមុន ដូចជា ងូតទឹក និងវត្តអនុសាសន៍ផ្សេងៗ។ បន្ទាប់មក នៅរាត្រីនៃឯកាទសី គួរបូជាព្រះជនារទនៈ—ឱ មុនិដ៏ប្រសើរ—ដោយមន្ត្រាផ្សេងៗ ដល់ព្រះទេវទេវៈ ជនារទនៈ។

Verse 4

ॐकूर्माय पादौ प्रथमं प्रपूज्य नारायणेत्य् हरेः कटिं च । संकर्षणायेत्युदरं विशोकेत्युरोभवायेत्य् तथैव कण्ठम् । सुबाहवेतेव भुजौ शिरश्च नमो विशालाय रथाङ्गसारम् ॥ ४०.४ ॥

ដំបូងបូជាព្រះបាទដោយមន្ត្រា «ឱំ កូរមាយ» បន្ទាប់មកបូជាចង្កេះរបស់ព្រះហរិដោយ «នារាយណៈ»។ ចាត់ «សង្គកර්ෂណៈ» ដល់ពោះ «វិសោកៈ» ដល់ទ្រូង «អុរោភវៈ» ដល់ក។ ហើយ «សុបាហុ» ដល់ដៃទាំងពីរ និងក្បាល។ សូមនមស្ការ​ដល់ព្រះដ៏វិសាល អ្នកមានសារធាតុជាចក្រ (រថាង្គ)។

Verse 5

स्वनाममन्त्रेण सुगन्धपुष्पैर् नानानिवेद्यैर्विविधैः फलैश्च | अभ्यर्च्य देवं कलशं तदग्रे संस्थाप्य माल्यैः सितकण्ठदाम || ४०.५ ||

ដោយបូជាព្រះទេវតា​ដោយមន្ត្រដែលជាព្រះនាមរបស់ព្រះអង្គ ដោយផ្កាក្រអូប អាហារបូជាច្រើនប្រភេទ និងផ្លែឈើនានា បន្ទាប់មកគួរដាក់កលស (ប៉ាន់ទឹក) នៅមុខព្រះអង្គ ហើយតុបតែងដោយកម្រងផ្កា និងអលង្ការដូចខ្សែកមានកពណ៌ស។

Verse 6

तं रत्नगर्भं तु पुरेव कृत्वा स्वशक्तितो हेममयं तु देवम् । समन्दरं कूर्मरूपेण कृत्वा संस्थाप्य ताम्रे घृतपूर्णपात्रे । पूर्णघटस्योपरि संनिवेश्य श्वो ब्राह्मणायैवमेवं तु दद्यात् ॥ ४०.६ ॥

ដោយរៀបចំជាមុននូវ «រត្នគರ್ಭ» (អំណោយពោរពេញដោយគ្រឿងអលង្ការ) ហើយតាមសមត្ថភាពរបស់ខ្លួន បង្កើតរូបព្រះធ្វើពីមាស និងធ្វើតំណាងសមុទ្រជាមួយគ្នា ក្នុងរូបកួម៌ (អណ្តើក) រួចដាក់វានៅក្នុងភាជន៍ស្ពាន់ដែលពោរពេញដោយឃី (ghee)។ ដាក់វាលើកលសពេញទឹក ហើយនៅថ្ងៃបន្ទាប់ គួរប្រគេនដល់ព្រះព្រាហ្មណ៍តាមរបៀបនេះ។

Verse 7

श्वो ब्राह्मणान् भोज्य सदक्षिणांश्च यथाशक्त्या प्रीणयेद् देवदेवम् । नारायणं कूर्मरूपेण पश्चाद् तथा स्वयं भुञ्जीत सभृत्यवर्गः ॥ ४०.७ ॥

នៅថ្ងៃបន្ទាប់ គួរឲ្យអាហារដល់ព្រះព្រាហ្មណ៍ និងប្រគល់ទក្ខិណា (កិត្តិយស/បរិច្ចាគ) តាមសមត្ថភាព ដើម្បីធ្វើឲ្យព្រះទេវទេវ (ព្រះជាម្ចាស់លើទេវទាំងឡាយ) ពេញព្រះហឫទ័យ។ បន្ទាប់មក ដោយសមាធិលើព្រះនារាយណៈក្នុងរូបកួម៌ (អណ្តើក) គួរទទួលទានអាហារដោយខ្លួនឯង ជាមួយអ្នកបម្រើ និងក្រុមគ្រួសារ។

Verse 8

एवं कृते विप्र समस्तपापं विनश्यते नात्र कुर्याद्विचारम् । संसारचक्रं तु विहाय शुद्धं प्राप्नोति लोकं च हरेः पुराणम् । प्रयान्ति पापानि विनाशमाशु श्रीमांस्तथा जायते सत्यधर्मः ॥ ४०.८ ॥

ព្រះព្រាហ្មណ៍អើយ ពេលធ្វើដូចនេះ សេចក្តីបាបទាំងអស់នឹងវិនាស—កុំសង្ស័យឡើយ។ ដោយបោះបង់ចក្រសង្សារ អ្នកដែលបានបរិសុទ្ធ នឹងទៅដល់លោកបុរាណរបស់ព្រះហរិ។ បាបទាំងឡាយរលាយបាត់យ៉ាងឆាប់ ហើយមនុស្សនោះក្លាយជាមានសម្បត្តិ; ដូចគ្នានេះ ធម៌ដែលឈរលើសច្ចៈក៏កើតឡើង។

Verse 9

अनेकजन्मान्तरसंचितानि नश्यन्ति पापानि नरस्य भक्त्या । प्रागुक्तरूपं तु फलं भवेत नारायणस्तुष्टिमायाति सद्यः ॥ ४०.९ ॥

ដោយភក្តិ (សេចក្តីស្រឡាញ់បូជា) របស់មនុស្ស បាបដែលសន្សំសំចៃមកពីជាតិជាច្រើន នឹងវិនាស។ ផលដែលបាននិយាយមុន នឹងកើតមានពិតប្រាកដ; ហើយព្រះនារាយណៈពេញព្រះហឫទ័យភ្លាមៗ។