Opening the text

ការធ្វើឲ្យរួចផុតពីទុក្ខវេទនា និងបាប (ទុក្ខវេទនាផ្នែកពិធីបុណ្យ-សីលធម៌) និងការធ្វើឲ្យមានស្ថេរភាពនៃវិបុលភាព និងអធិបតេយ្យភាពតាមរយៈការដោះលែងដ៏សក្តិសិទ្ធិ៍ និងការរួបរួមគ្នា។ បាបមោចនៈ: ការរំលាយកម្ពស់បាប ទុក្ខវេទនា និងវាសនាដែលចង្អៀត (មុញ្ច-)។ អំណាចរាជវង្ស និងការដាក់ឲ្យចាញ់គូប្រជែង; ការពង្រឹងអំណាចក្សត្រិយ៍។ ការបន្តិចបន្តួចរុទ្រ និងការការពារដែនដី (ភវ-សរ្វ)។ ទឹក និងទេវតាគ្រប់គ្រងព្យុះដែលជាអ្នកធ្វើឲ្យបរិសុទ្ធ; ការសារភាពសកលចំពោះទ្យាវា-ប្រថីវី។ វិបុលភាពគោ ការត្រឡប់មកគោស្ថវិញដោយសុវត្ថិភាព ការកើនឡើងនៃទឹកដោះ/ភាពសម្បូរសប្បាយ។ រាស្ត្រីជាកម្លាំងសុន្ទរកថាដែលរួបរួម ដែលធ្វើឲ្យរក្សានយោបាយឲ្យនៅជាមួយគ្នា។ ប្រឈមនឹងកាលកំណត់នៃការថប់បារម្ភផ្នែកសីលធម៌-ពិធីបុណ្យ ការចោទប្រកាន់ ឬការរំលោះបាប វាសនាដែលកើតឡើងញឹកញាប់ និងតម្រូវការក្នុងការធ្វើឲ្យស្ថានភាពរបស់ខ្លួនស្អាតស្អំ; ក៏គាំទ្ររាជាណាចក្រ/ការរួបរួមនយោបាយ និងធានាសន្តិសុខគោ និងការរីកសម្បូរដែរ។
អាវ ៤.២១ គឺជាអធិប្បាយគោបោស្តិកៈ (គោរុងរឿយសម្បត្តិ) ដែលត្រូវបានប្រើក្នុងពិធីសម្រាប់ "នាំហ្វូងគោត្រឡប់មកផ្ទះវិញ" ដាក់ឲ្យនៅក្នុងគោស្ថៈ (ក្រុមគោ) និងធានានូវភាព fertile ទឹកដោះគោច្រើន និងការរកស៊ីដោយសុវត្ថិភាព។ គោត្រូវបានសរសើរថាជាទ្រព្យសម្បត្តិរបស់គ្រួសារដែលអាចកន្ត្រាត់បាន ខណៈដែលភាពមិនភ័យខ្លាចដ៏ទូលំទូលាយរបស់ឥន្ទ្រ និងអាវុធដែលព័ទ្ធជុំវិញរបស់រុទ្រត្រូវបានអញ្ជើញឲ្យមកការពារពីការតាមដេញ ការពាក់កណ្តាល ការលួច និងពាក្យសម្តីអវិជ្ជមានដែលអាចធ្វើឲ្យហ្វូងគោថយចុះ។
AV 4.22 គឺជាអារ្យធម្មតាសុំឲ្យព្រះឥន្ទ្របង្កើនអំណាចរបស់ក្សត្រិយ៍អ្នកឧបត្ថម្ភ ធ្វើឲ្យគាត់ក្លាយជារោគតែមួយគត់ក្នុងចំណោមត្រកូល និងកម្ទេចឬចងសត្រូវទាំងអស់។ វាបញ្ចូលពរជ័យជាមួយនឹងអភិចារដែលមានគោលបំណងបង្រួបបង្រួមនយោបាយ៖ សត្រូវត្រូវបានវាយទម្លាក់ ការប្រឆាំងត្រូវបានដាក់ឲ្យស្ងៀម និងធនធានរបស់សត្រូវត្រូវបានទាញយកមកក្រោមការគ្រប់គ្រងរបស់ស្តេច។
AV 4.23 គឺជាការឧទ្ទិសដល់ព្រះអគ្នី ជាតវេទស ដែលជាឃ្លានៃការដោះលែង (មុញ្ច-) ដែលយកអំហស គឺទុក្ខវេទនា សំគាល់ទុក្ខព្យាបាទ និងស្នាមប្រឡាក់ដូចជាបាប មកជារបស់ដែលអាចដោះលែងបានតាមរយៈការជាមធ្យាទ្វារបុគ្គលរបស់ព្រះអគ្នី។ ដោយរំលឹកដល់អធិបតេយ្យភាពសកលរបស់ព្រះអគ្នី និងតួនាទីរបស់ទ្រង់ក្នុងជ័យជម្នះលើអំណាចសត្រូវក្នុងរឿងព្រេងនទី ឃ្លានេះបានប្រែការសរសើរឲ្យទៅជាវិធីព្យាបាលដែលមានប្រសិទ្ធភាព: ព្រះអគ្នីទ្រង់យកនូវតង្វាយ នាំមកនូវសុចរិតធម៌ (សុមតិ) និងដោះលែងនូវចំណងនៃទុក្ខវេទនា។
អាតថរវេទ ៤.២៤ គឺជាគាថាសម្រាប់ការដោះលែងពីបាប និងទុក្ខវេទនា ដែលបែរមករកព្រះឥន្ទ្រៈ ជាអ្នកសម្លាប់វ្រត្រ ជាអ្នកកាន់កម្លាំង និងជាអ្នកប្រគល់ទ្រព្យសម្បត្តិ ដើម្បីឲ្យទ្រង់ដោះលែងអ្នកគោរពបូជាពីអំហសៈ គឺកំហុសដែលធ្វើឲ្យឈឺចាប់ មនោសញ្ចេតនា ឬអំពើអាក្រក់។ តាមរយៈការអន្ទងសុំឲ្យដោះលែង គាថានេះបង្ហាញការរំដោះជាសេចក្តីសប្បុរសធម៌របស់ព្រះឥន្ទ្រចំពោះអ្នកប្រគល់ និងអ្នកថ្វាយសូម ដើម្បីស្តារភាពរឹងមាំ ប្រសិទ្ធភាពនៃពិធីបូជា និងជោគជ័យក្នុងការប្រកួតប្រជែង។ អត្ថសាររបស់គាថានេះស្ថិតនៅការផ្សំរវាងការសរសើរ និងគុណនាមរបស់ព្រះឥន្ទ្រជាអ្នកមានជ័យលាភី និងអ្នកប្រទានសម្បត្តិ ធ្វើឲ្យការរំដោះពីអំហសៈជាមូលដ្ឋានសម្រាប់សំណាងឡើងវិញ។
គាថាដែលមានទំនុកច្រើនប្រាំពីរនេះគឺជាមន្តអាគមដែលមានគោលបំណងដើម្បីលាងលែងបាបនិងទុក្ខវេទនា ដោយអំពាវនាវដល់អំណាចគូរនៃព្រះវាយុ (ដែលជាខ្យល់ជីវិត និងជាអ្នកបន្សាបបន្សុទ្ធ) និងព្រះសវិត្រ (ដែលជាអ្នកជំរុញ និងជាអ្នកដោះលែងចំណង) ដើម្បីឲ្យអ្នកសូត្ររួចផុតពីអំហាស គឺទោសកម្មសីលធម៌ អំពើអាក្រក់ដែលធ្វើឲ្យលំបាក និងស្នាមព្រាយរបស់វា។ វារួមបញ្ចូលទាំងការសុំទោសនិងអំណាចការពារ៖ អំពើអាក្រក់ រាក្ស និងកម្លាំងសីមិទាត្រូវបានបណ្តេញចេញ ខណៈដែលពរជ័យល្អបំផុតត្រូវបានធ្វើឲ្យនឹងនក្នុងទីបូជា។
គាថានេះជាឆន្ទានៈសម្រាប់សារភាពនិងការលែងលះ ដែលសុំទៅដាយាវា-ព្រធិវី (ស្ថានសួគ៌និងផែនដី) ឲ្យធ្វើការរលាយនិងដកចេញនូវអំហាស គឺការប្រឡាក់ដោយបាប ការរួតត្បិត និងទុក្ខវេទនាដែលកើតពីការដុតកំដរ។ វាថ្វាយព្រះមាតាបិតាសកលលោកជាមូលដ្ឋានគ្រឹះដែលមិនអាចវាស់បាន ជាអ្នកទ្រទ្រង់ជីវិត និងជាប្រភពនៃទ្រព្យសម្បត្តិនិងស្ថេរភាព ហើយសុំឲ្យពួកទ្រង់ក្លាយជាទីព្រឹក្សាសុវត្ថិភាព។ ឃ្លាបន្ទរដដែលៗថា "តេ នោ មុញ្ចតម អំហសហ៍" ដើរតួជាត្រាការពារ បង្កើតឲ្យរបៀបវារៈសកលលោកក្លាយជាការជម្រះផ្ទាល់ខ្លួនពីទោស រោគ និងការបំផ្លាញដែលមនុស្សបង្កើតឡើង។
AV 4.27 គឺជាមន្តអាគមបន្ទុបបាប ដែលអញ្ជើញក្រុមមរុត រួមជាមួយចរន្តជម្រះរបស់ទឹក គឺ មហាសមុទ្រ មេឃ ភ្លៀង និងផែនដី ដើម្បីដោះលែងអំហស៍ (ទោសក្នុងពិធីសាសនា និងផលវិបាករបស់វា)។ តាមរយៈការអង្វរក្នុងទម្រង់ជាខោរ៉ា គ្រឿងសូត្របានប្រែក្លាយកម្លាំងព្យុះឲ្យទៅជាវេជ្ជសាស្ត្រ: អ្វីដែលខ្លាំងក្លាក្នុងសង្គ្រាមក្លាយជាការការពារប្រឆាំងនឹងការបំផ្លាញខាងក្នុងនិងខាងក្រៅ។ អំណាចរបស់វាត្រូវបានបញ្ជាក់ជារង្វង់ជម្រះក្នុងចក្រវាឡី ដែលទឹកដដែលឡើងនិងធ្លាក់ក៏លើកយកទោស គ្រោះថ្នាក់ និងវាសនាអាក្រក់ឲ្យចេញដែរ។
អាវ ៤.២៨ គឺជាអធិប្បាយសុំការលើកលែងពីភាវៈ-សរវៈ (រុទ្រក្នុងទម្រង់គូ) ដែលមានគោលបំណងដោះលែងបាប និងអំហស៍ គឺទោសសីលធម៌ ទុក្ខវេទនាដែលចងចិត្ត និងមហន្តរាយ ចេញពីទឹកដីទាំងស្រុងរបស់អ្នកប្រាស្នា។ អធិប្បាយនេះបានបង្ហាញជាញឹកញាប់នូវអធិប្បាយទ្វេរបស់រុទ្រថាគ្រប់គ្រងលើ "សត្វពីរជើង និងសត្វបួនជើង" ដែលធ្វើឲ្យមន្តអាគមនេះមានគុណភាពជាអាគមសម្រាប់ព្យាបាលគ្រួសារ និងការពារហ្វូងសត្វ។ អធិប្បាយក៏បង្វែរភាពខ្លាំងក្លារបស់រុទ្រទៅការពារការគម្រាមកម្មពីខាងក្រៅ ដោយសុំឲ្យអាទិទេពទាំងពីរវាយប្រហារគ្រោះថ្នាក់ពីសត្រូវ ពីអាគមខ្មៅ ឬពីសង្គ្រាម ហើយដូច្នេះស្តារសណ្តាប់ធម៌ឡើងវិញ។
គាថាទីប្រាំពីរបទនេះដែលឧទ្ទិសដល់ទេវៈមិត្រ-វរុណ ដើរតួជាការដោះលែងខាងសីលធម៌និងពិធីបុណ្យ ស្វែងរកការរួចផុតពីអំហាស គឺបាប ទុក្ខ និងការរឹតត្បិតដែលកើតពីការបន្លំ ការចោទប្រកាន់ ឬការបំបែកសច្ចៈ។ វាថ្វាយព្រះកិត្តិយសដល់ទេវទាំងពីរជាអ្នកថែរក្សាព្រះធម៌ឫតនិងជាសម្ព័ន្ធមិត្ររបស់អ្នកស្របច្បាប់ រំលឹកការសង្គ្រោះកន្លងមករបស់តួអង្គល្បីឈ្មោះដើម្បីធ្វើឲ្យសកម្មនូវយុត្តាធិការការពារដូចគ្នាសម្រាប់អ្នកសូត្រ។ ការអង្វើកកម្មដូចជាការសុំឲ្យដោះលែងយើងពីអំហាស កំណត់សុក្តជាទាំងការដោះលែងបាបនិងការការពារក្នុងជម្លោះសង្គមនិងច្បាប់។
AV 4.30 គឺជាអធិរថស្ត្រីនៃអធិបតេយ្យភាពនិងការរួបរួម តាមរយៈរចនាបទ "អហំ" ដែលជាការប្រកាសដោយខ្លួនឯង ដែលក្នុងនោះ រាស្ត្រី (រាស្ត្រទេវី) និយាយជាអំណាចរួបរួមដែលគាំទ្រពួកទេវតា ហើយតាមរយៈនោះ ធ្វើឲ្យនគរមានស្ថិរភាព។ ដោយកំណត់អត្តសញ្ញាណអំណាចមន្តជាមួយនឹងការពាសពេញចក្រវាឡនិងអាវុធទេវកថា វាធ្វើឲ្យរាជាយស្សត្យមានលក្ខណៈសក្តិសិទ្ធិ ចងប្រជារាស្ត្រឲ្យទៅជារដ្ឋតែមួយ ហើយប្រើប្រាស់អំណាចដាក់ទណ្ឌកម្មប្រឆាំងនឹងអ្នករំខានព្រហ្មញ្ញនិងរបៀបរបបសង្គម។
Read Atharva Veda in the Vedapath app
Scan the QR code to open this directly in the app, with word-by-word meanings, Sanskrit recitation where available, and more.