Kanda 20

កាន្ឌៈ ២០ នៃអាធ៌វវេទគឺជាប្រជ្រុបគម្ពីរដែលមកពីឫគ្វេទភាគច្រើន ត្រូវបានរៀបចំសម្រាប់បញ្ចូលដោយផ្ទាល់ទៅក្នុងពិធីបូជាសោម ហើយត្រូវបានគ្រប់គ្រងដោយការសរសើរព្រះឥន្ទ្រដែលប្រើការសរសើរជាអំណាចពិធី។ នៅក្នុងអនុវាកៈ ១៥ វាហៅព្រះឥន្ទ្រដែលមានចិត្តរីករាយដោយសោម (ជាញឹកញាប់ជាមួយព្រហស្បតិ និងពេលខ្លះជាមួយព្រះអគ្នី) ដើម្បីទទួលបានជ័យជម្នះ (សាទិ) ការការពារ ការប្រតិបត្តិពិធីតាមលំដាប់ និងការទទួលបានវាជ ទ្រព្យសត្វ និងកិត្តិយស (ស្រវស់)។ គម្ពីរទាំងនេះដើរតួជាអាវុធធម្មបាលីសម្រាប់ពេលទំនាញ និងថ្វាយតាងក្នុងពិធីសោម ដោយសង្កត់ធ្ងន់លើការបម្លែងមន្ត្រ និងការនិយាយស្តោត្រទៅជាអំណាចអធិបតេយ្យ (ឥន្ទ្រិយ សុស្ម ក្រតុ មន្យុ)។ ការបញ្ជាក់នៅទីបំផុតអំពីព្រះអស្វិនបន្ថែមចង្វាក់ដែលគាំទ្រជីវិត និងទិសដៅសម្បូរទ្រព្យក្នុងសំណុំពិធីបូជាដែលមានព្រះឥន្ទ្រជាមួយកណ្តាល។ ខ្ចីភាគច្រើនពីឫគ្វេទ (ជាពិសេសគម្ពីរព្រះឥន្ទ្រ) និងប្តូរសម្រាប់ពិធីបូជាសោមអាធ៌វនិក ទំនាក់ទំនងព្រះឥន្ទ្រ-សោមខ្លាំង: ព្រះឥន្ទ្រត្រូវបានហៅជាអ្នកឈ្នះដែលមានចិត្តរីករាយដោយសោម ផ្តល់វាជ (អំណាចឈ្នះរង្វាន់) ទ្រព្យសត្វ និងស្រវស់ (កិត្តិយស) ទិសដៅជ័យជម្នះ និងការការពារសម្រាប់ស្តេច និងសហគមន៍ (សាទិ) ដោយសេចក្តីជោគជ័យពិធីត្រូវបានកំណត់ជាការយកឈ្នះលើឧបសគ្គ ការរួមគ្នារបស់ព្រះឥន្ទ្រជាមួយព្រហស្បតិជាអ្នកការពារព្រហ្មញ្ញ/បពិត្យ ដែលធានាពិធី សហគមន៍ និងសម្បូរទ្រព្យ ការសង្កត់ធ្ងន់លើមន្ត្រជាអាវុធ: ការសរសើរ និងការនិយាយស្តោត្រត្រូវបានពណ៌នាជាអំណាចប្រតិបត្តិដែលធ្វើឲ្យអំណាចវីរភាពមានកម្លាំង និងបំបែកការតស៊ូ បញ្ចប់ដោយការផ្តោតលើព្រះអស្វិន (ជំនួយរហ័ស និងសម្បូរទ្រព្យដែលគាំទ្រជីវិត)