Opening the text

ពិធីបុណ្យជ័យជម្នះដែលមានឥន្ទ្រៈជាមជ្ឈដ្ឋាន៖ ការអញ្ជើញអធិបតេយ្យឫទ្ធិ (ឥន្ទ្រិយៈ, សុស្មៈ, ក្រតុ, មន្យុ) តាមរយៈសោមៈនិងការសរសើរដើម្បីទំលាយឧបសគ្គនិងទទួលបានជ័យជម្នះ។ អគ្គិជាអ្នកការពារនិងនាំមកនូវសម្បត្តិដែលបើកពិធីបុណ្យ។ មន្យុ (កំហឹង) ជាអំណាចដែលបានបរិសុទ្ធសម្រាប់លើកលែងការតស៊ូ។ ការសម្លាប់វ្រត្រនិងការដកចេញនៃឧបសគ្គ (វ្រត្រ/រោធស៍)។ ការផ្ទេរឱជស្ស, ន្រម្ណនិងសុវីរ្យទៅអ្នកឧបត្ថម្ភ។ ការរីករាយនឹងសោមៈនិងការទ挤压ត្រិកទ្រុក/វិសូវត្ស។ បរិសុទ្ធផ្កាយដែលបណ្តេញភាពងងឹតនិងទុរិត។ ការប្រកួតប្រជែង, ជម្លោះនិងសកម្មភាពដែលមានហានិភ័យខ្ពស់, ស្វែងរកភាពក្លាហាន, ចលនានិងការការពារ; ធ្វើឲ្យពិធីបុណ្យនិងអ្នកឧបត្ថម្ភមានស្ថិរភាពតាមរយៈការប្តេជ្ញាចិត្តដែលបានផ្សំដោយសោមៈនិងការដកចេញនៃកម្លាំងសត្រូវ។
គាថារក្សតំណាងព្រះអគ្នីខ្លីនេះ ដែលសូត្រក្នុងអាថរវវេទទី២០ យកមកពីគម្ពីរបូជានៃឫគវេទ តាំងព្រះអគ្នីជាទូតដែលបានជ្រើសរើស និងជាហោត្រ ឬអ្នកបន្ទូលអញ្ជើញនៃពិធីបូជា។ គាថានេះបញ្ជាក់ពីការអញ្ជើញជាបន្តបន្ទាប់ជាមួយនឹងវត្ថុបូជា និងសុំព្រះអគ្នីឲ្យនាំពួកទេវតាមកកាន់ទីបូជាដែលបានរៀបចំ ដើម្បីធានាការបញ្ជូនវត្ថុបូជាបានត្រឹមត្រូវ និងការមកដល់ដោយជោគជ័យនៃអានុភាពទេវៈ។
សូត្រអគ្នីនេះគឺជាការសូត្រឡើងវិញតាមរចនាបទស្រ្តោតពីការសរសើរក្នុងឫគ្វេទ ដោយផ្តោតលើពន្លឺដែលមើលឃើញនៃភ្លើងដែលបានបង្កាត់ឱ្យឆេត្រឹមត្រូវ ដែលបណ្តេញភាពងងឹតនិងឧបសគ្គ។ អគ្នីត្រូវបានសរសើរថាមានអំណាចដូចជាគោឈ្មោល និងជាយានជំនិះរបស់ទេវតា ដូច្នេះការបូជាទើបទៅដល់ទេវៈ និងពិធីទើបមានប្រសិទ្ធភាព។ អានុភាពនៃគាថាគឺការការពារតាមរយៈពន្លឺ: ការដុត ការរុងរឿង និងការបញ្ជូនហវិសឱ្យទាន់កំណត់។
អាគ្រីស្តុត្រសង្ខេបនេះ ដែលយកមកពីគម្ពីរឫគ្វេទ សរសើរនិងអញ្ជើញព្រះអគ្នីជាអ្នកជួយដែលមានពន្លឺភ្លើងស្រួច នាំទាំងការការពារ និងវាសនាល្អ។ កំណាព្យទាំងនេះតាំងព្រះអគ្នីជាហោត្រ រៀបចំឧបករណ៍យញ្ញជ្ជ និងទឹកដោះគ្រប់គ្រងជាមួយវត្តមានរបស់ព្រះអង្គ ដើម្បីធានាអំណាចពិធីបុណ្យដែលមានសុវត្ថិភាព ឆេះភ្លឺស្វាង ការពារអំពើអាក្រក់ និងទាក់ទាញទ្រព្យសម្បត្តិ។
អាវី ២០.១០៤ គឺជាអត្ថបទសរសើរព្រះឥន្ទ្រដែលយកមកពីឫគ្វេទ ដែលធ្វើឲ្យព្រះឥន្ទ្រមានកម្លាំងខ្លាំងឡើងតាមរយៈការសរសើរដ៏ល្អិតល្អន់ ដើម្បីឲ្យព្រះអង្គចូលរួមក្នុងពិធីបូជា និងងាកមករកអ្នកឧបត្ថម្ភក្នុងការប្រកួត។ អានុភាពរបស់វាស្ថិតនៅក្នុងការរៀបចំពាក្យសូត្រត្រឹមត្រូវ (ស្តោម, ព្រហ្មញ្ញ) ឲ្យចុះសម្រុងជាមួយកម្លាំងឈ្នះសង្គ្រាមរបស់ព្រះឥន្ទ្រ និងអំណាចផ្តល់ទ្រព្យសម្បត្តិរបស់ព្រះអង្គ ដូច្នេះសេរីវិភាគ និងជ័យជំនះកើតឡើងរួមគ្នា។
អាវី ២០.១០៥ គឺជាស្តូត្រដែលយកមកពីឫគ្វេទសម្រាប់សូត្រថ្វាយព្រះឥន្ទ្រ ដែលបញ្ជូនកម្លាំងចម្បាំងដ៏មុតស្រួចរបស់ព្រះឥន្ទ្រ (ឝុស្ម និងមន្យុ) ទៅកម្ទេចគូប្រជែង ពាក្យសម្តីដែលបៀតបៀន និងឧបសគ្គដ៏សំខាន់ឈ្មោះវ្រត្រ។ នៅក្នុងការទទួលយកតាមបែបអាធធវៈ វាមានមុខងារទាំងជាអារាធនាសុំសេចក្តីចម្រុង និងជ័យជំនះ (បៅស្តិកៈ/ជយកាមៈ) និងជាអាជ្ញាធរការពារ (រក្សោឃ្ណៈ) ដើម្បីធានាគោលបំណងរបស់អ្នកឧបត្ថាក់ ដោយតម្រឹមវាជាមួយនឹងជ័យជំនះដែលមិនអាចទប់ទឹងបានរបស់ព្រះឥន្ទ្រនៅក្នុងការប្រកួត និងសង្គ្រាម។
គាថាស្តូតក្នុងការសរសើរព្រះឥន្ទ្រនេះ ដែលបានផ្ទេរតាមរយៈសម្បត្តិរបស់អាធធវេទ តែមានប្រភពពីឫគ្វេទ បានបង្ហាញឱ្យឃើញនូវឥន្ទ្រិយៈ (អំណាចអធិបតេយ្យ) សុស្មៈ (កម្លាំងដ៏មានឥទ្ធិពល) និងក្រតុុ (ឆន្ទៈដ៏មុះមុត) របស់ព្រះឥន្ទ្រ ដើម្បីឱ្យវជ្ររបស់ទ្រង់ក្លាយជាដាវដ៏មុតស្រួចសម្រាប់សកម្មភាពដ៏ច្បាស់លាស់។ វាក៏ពណ៌នាអំពីចក្រវាឡទេពលោក រួមទាំងសួគ៌ ផែនដី ទឹក និងភ្នំ និងក្រុមទេពទាំងឡាយ (ព្រះវិស្ណុ មិត្រ វរុណ និងមរុទ) ដែលរួមគ្នាជំរុញ និងសរសើរព្រះឥន្ទ្រ។ អំណាចប្រតិបត្តិនៃគាថានេះគឺដើម្បីបម្លែងការសរសើរឱ្យទៅជាកម្លាំងចលនា: កើនឡើងនូវស្រវៈ (កិត្តិយសភាព) របស់អ្នកឧបត្ថម្ភករ និងធានានូវជ័យជម្នះ ស្ថិរភាព និងភាពរីកចម្រើនដែលនាំមកដោយព្រះឥន្ទ្រ។
អាតហាវវេទ ២០.១០៧ គឺជាគាថាក្រុមដែលមកពីឫគវេទ ដែលប្រើមន្យុ (កំហឹងជាអំណាចស្តេច) ដើម្បីបង្វែរការប្រឆាំង រួចបិទការងារដោយបរិសុទ្ធភាពពីព្រះអាទិត្យដែលបណ្តេញភាពងងឹតនិងទុរិត (វិបត្តិឬបាប) ចេញ។ អំណាចរបស់វាផ្លាស់ប្តូរពីរូបភាពនៃការចុះចូលដោយបង្ខំ ប្រជាជននិងសូម្បីតែកំពូលភ្នំងាប់ចូលដូចទន្លេហូរទៅសមុទ្រ ទៅជាសណ្ឋាននិយមដ៏មានសុខមង្គលដែលត្រូវបានកំណត់ដោយសូរ្យនិងឧষស ដើម្បីធានាថាអំណាចរបស់អ្នកឧបត្ថម្ភត្រូវបានគេខ្លាចនិងជម្រះដោយពិធី។
AV 20.108 គឺជាគាថាដែលឧទ្ទិសដល់ព្រះឥន្ទ្រ សុំឲ្យព្រះអង្គនាំយកឫទ្ធិដែលអាចផ្ទេរបាន គឺ ojas (កម្លាំង), nṛmṇa (អំណាចបុរស), និង suvīrya (វីរភាពដ៏មានប្រសិទ្ធភាព) ដើម្បីឲ្យអ្នកឧបត្ថម្ភទទួលបានវីរបុរសដែលអាចឈ្នះសង្គ្រាម និងជោគជ័យយូរអង្វែង។ វាកំណត់ព្រះឥន្ទ្រមិនត្រឹមតែជាអ្នកប្រគល់ជ័យជំនះនិងរង្វាន់ក្នុងសង្គ្រាមប៉ុណ្ណោះទេ ប៉ុន្តែក៏ជាអ្នកការពារដូចឪពុកម្តាយដែលការសព្វព្រះហឫទ័យរបស់ព្រះអង្គធ្វើឲ្យសហគមន៍មានស្ថិរភាព។ អត្ថាធម៌នៃគាថាគឺស្ថិតនៅក្នុងការអំពាវនាវផ្ទាល់ទៅកាន់ Śatakratu ជាបន្តបន្ទាប់ ដោយចាត់ទុកកម្លាំងនិងការការពារជាអំណោយដែលអាចអំពាវនាវ និងទទួលបានតាមរយៈការសរសើរ។
ការសរសើរដ៏ខ្លីនេះចំពោះព្រះឥន្ទ្រនិងសូម អបអរសាទរការគ្របសង្កត់សូមនៅviṣūvat (ចំណុចបត់កណ្តាល) និងគ្រឿងផឹក"ទឹកឃ្មុំ"ដែលធ្វើឲ្យព្រះឥន្ទ្រមានក្តីរីករាយ។ តាមរយៈការសរសើរការលាយបញ្ចូលសូម គោគាំទ្រ (dhenus) និងការគោរពតាមក្បួន (vrata) គោលបំណងនៃគាថានេះគឺដើម្បីទាញយកកម្លាំងជ័យជំនះរបស់ព្រះឥន្ទ្រមកកាន់អ្នកឧបត្ថម្ភ។ ឃ្លាដែលចែងច្រៀងញឹកញាប់ "vasvīr anu svārājyam" កំណត់ពិធីបុណ្យនេះជាគ្រឿងសែកោះសម្រាប់វាសនានិងអធិបតេយ្យភាព: ទ្រព្យសម្បត្តិ ភាល័យ និងការគ្រប់គ្រងឯករាជ្យតាមមកក្រោយព្រះដែលមានកម្លាំង។
គាថាអាថាវវេទនេះ (មកពីសៀវភៅទី ២០ ដែលយកមកពីឫគ្វេទ) បង្កើនការបូជាសោម ដោយពង្រីក "អានុភាពដែលធ្វើឲ្យមានជីវិត" (cetanam) ដែលព្រះទាំងឡាយប្រទានក្នុងការរំលឹកត្រីកទ្រុកា។ វាអំពាវនាវព្រះឥន្ទ្រឲ្យមកសេចក្ដីសុខទាំងពួង (śriyaḥ) តាមរយៈទឹកសោមដែលទើបនឹងរំលឹកថ្មីៗ ហើយចាត់ទុកពាក្យដែលបានបដិសន្ធិ (giraḥ/arka) ជាអានុភាពដែលធ្វើឲ្យពិធីមានប្រសិទ្ធភាព។ ក្នុងគាថាបីខ្លីៗ សុកតៈនេះភ្ជាប់សំឡេងពិធីត្រឹមត្រូវ ភាពរីករាយនៃសោម និងការរីកដូចផ្កានៃសំណាង និងការគាំទ្រពីសមាគមសម្រាប់អ្នកឧបត្ថម្ភ។
Read Atharva Veda in the Vedapath app
Scan the QR code to open this directly in the app, with word-by-word meanings, Sanskrit recitation where available, and more.