Sukta 22

Mantra 1

यन्न इन्द्रो जुजुषे यच्च वष्टि तन्नो महान्करति शुष्म्या चित् । ब्रह्म स्तोमं मघवा सोममुक्था यो अश्मानं शवसा बिभ्रदेति ॥

Was immer Indra von uns annimmt und was immer er begehrt – das vollbringt uns der Große, selbst durch seine stürmische Kraft. Er, der Freigebige, trägt Brahman, Stoma, Soma, Uktha: er, der dahingeht, den Stein mit Stärke tragend.

Mantra 2

वृषा वृषन्धिं चतुरश्रिमस्यन्नुग्रो बाहुभ्यां नृतमः शचीवान् । श्रिये परुष्णीमुषमाण ऊर्णां यस्याः पर्वाणि सख्याय विव्ये ॥

Der Stier, das vierkantige, festgegliederte (Geschoss) schleudernd, der Grimmige, der Männlichste, mit den Armen machtvoll, voller Śakti; um der Herrlichkeit willen umhüllt er die vielströmige (Flut) wie mit Wolle – ihre Glieder hat er zur Freundschaft verwoben.

Mantra 3

यो देवो देवतमो जायमानो महो वाजेभिर्महद्भिश्च शुष्मैः । दधानो वज्रं बाह्वोरुशन्तं द्याममेन रेजयत्प्र भूम ॥

Er, der Gott, der bei der Geburt der göttlichste der Götter ist, groß durch große vāja und durch mächtige Kraftstöße; den ersehnten vajra in seinen Armen tragend, ließ er den Himmel erbeben und die Erde hervorwogen.

Mantra 4

विश्वा रोधांसि प्रवतश्च पूर्वीर्द्यौॠष्वाज्जनिमन्रेजत क्षाः । आ मातरा भरति शुष्म्या गोर्नृवत्परिज्मन्नोनुवन्त वाताः ॥

Alle Schranken und die uralten Abhänge — der Himmel, von seiner hohen Geburt her, erbebte, und die Erde. Er führt die beiden Mütter heran mit dem stürmischen Licht; die Winde, mannhaft in ihrem kreisenden Lauf, treiben voran.

Mantra 5

ता तू त इन्द्र महतो महानि विश्वेष्वित्सवनेषु प्रवाच्या । यच्छूर धृष्णो धृषता दधृष्वानहिं वज्रेण शवसाविवेषीः ॥

Dies sind wahrlich, o Indra, deine großen Taten des Großen, die bei allen Pressungen (des Soma) zu verkünden sind. Denn du, o Held, kühn mit kühner Kraft, ganz verwegen, erschlugst die Schlange mit dem vajra — durch deine Macht.

Mantra 6

ता तू ते सत्या तुविनृम्ण विश्वा प्र धेनवः सिस्रते वृष्ण ऊध्नः । अधा ह त्वद्वृषमणो भियानाः प्र सिन्धवो जवसा चक्रमन्त ॥

Dies sind wahrlich deine wahren Kräfte, du von gewaltiger Manneskraft: alle Milchkühe strömen hervor aus dem Euter des Stieres. Dann laufen die Flüsse, von deiner stürmischen Macht bewegt, eilends voran, als stünden sie in Scheu vor dir.

Mantra 7

अत्राह ते हरिवस्ता उ देवीरवोभिरिन्द्र स्तवन्त स्वसारः । यत्सीमनु प्र मुचो बद्बधाना दीर्घामनु प्रसितिं स्यन्दयध्यै ॥

Hier preisen dich, o Herr der falben Rosse, die göttlichen Schwestern mit ihren Hilfen, o Indra — wenn du ihm nachgehend den Gebundenen löst, damit der lang hingestreckte Ausfluss zu strömen beginne.

Mantra 8

पिपीळे अंशुर्मद्यो न सिन्धुरा त्वा शमी शशमानस्य शक्तिः । अस्मद्र्यक्छुशुचानस्य यम्या आशुर्न रश्मिं तुव्योजसं गोः ॥

Der Soma-Stängel hat sich gefüllt wie ein berauschender Strom; zu dir kommt er — diese Kraft des Suchenden, der sich müht. Und er zieht zu uns das Anschirren der flammenden Energie, wie den schnellen Strahl der Kuh von gewaltiger Macht.

Mantra 9

अस्मे वर्षिष्ठा कृणुहि ज्येष्ठा नृम्णानि सत्रा सहुरे सहांसि । अस्मभ्यं वृत्रा सुहनानि रन्धि जहि वधर्वनुषो मर्त्यस्य ॥

In uns mache, o reichlich Regnender, die höchsten, die ältesten Kräfte — heldische Mächte, die im unablässigen Kampf die Übermacht gewinnen. Uns, o Vṛtrahan, gewähre heilsame Niederschlagungen; schlage die Waffe des Sterblichen nieder, der zu verwunden trachtet.

Mantra 10

अस्माकमित्सु शृणुहि त्वमिन्द्रास्मभ्यं चित्राँ उप माहि वाजान् । अस्मभ्यं विश्वा इषणः पुरंधीरस्माकं सु मघवन्बोधि गोदाः ॥

Uns allein höre, o Indra; zu uns heran führe die vielfarbigen Füllen der Kraft. Für uns setze alle Eingebungen und Erfüllungen in Gang; für uns, o Freigebiger, erwache als Spender des Lichts — der Kühe.

Mantra 11

नू ष्टुत इन्द्र नू गृणान इषं जरित्रे नद्यो न पीपेः । अकारि ते हरिवो ब्रह्म नव्यं धिया स्याम रथ्यः सदासाः ॥

Nun gepriesen, o Indra, nun besungen, mögest du den Antrieb im Sänger anschwellen lassen, wie Flüsse anschwellen. Für dich, o Herr der fahlen Rosse, ist ein neues heiliges Wort (brahman) bereitet; durch die Schau mögen wir stets tauglich sein für den Wagenpfad — beständige Gefährten.